Дональд Корьелл: Американ футбол жаттықтырушысының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Дональд Дэвид Кориелл (17 қазан 1924 - 1 шілде 2010) – американдық футбол жаттықтырушысы. Ол жоғары мектепте, колледжде және кәсіби деңгейде жаттықтырды; оның ең танымал NCAA лауазымы Сан-Диего штатының Ацтектер командасында болды, содан кейін ол Ұлттық футбол лигасына (NFL) көшті, алдымен 1973 жылдан 1977 жылға дейін Сент-Луис Кардиналдарымен, содан кейін 1978 жылдан 1986 жылға дейін Сан-Диего Чарджерс командасымен. Футболдағы пастың ойынындағы инновацияларымен, әсіресе Чарджерс командасымен бірге жасаған Air Coryell шабуылымен танымал Кориелл колледж және кәсіби деңгейде 100-ден астам ойын жеңген алғашқы бас жаттықтырушы болды. Ол 1994 жылы Чарджерс Даңқы залына, 1999 жылы Колледж футболы Даңқы залына және 2023 жылы Кәсіби футбол Даңқы залына енгізілді. Сиэтлде туған Кориелл Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясында қызмет етті және жаттықтырушы болу үшін колледж футболында ойнады. 1950 мен 1960 жылдар аралығында ол сегіз әртүрлі оқу орнында бас жаттықтырушы немесе көмекші болып жұмыс істеді, көп жағдайда қарқынды жақсаруды қамтамасыз етті және Уиттиер Поэттерімен үш конференция титулын жеңіп алды. Одан кейін 1961 жылдан 1972 жылға дейін Сан-Диего штатында 12 жыл жұмыс істеді, осы кезеңде команданы жеті конференция титулына, үш NCAA Колледж дивизионының титулына және үш боул ойынында жеңіске жеткізді. Осы жылдары болашақ футбол Даңқы залының мүшелері Джон Мэдден мен Джо Гиббс оның штатында көмекшілер ретінде қызмет етті. Кориелл 1973 жылы Сент-Луис Кардиналдарымен кәсіби жаттықтырушылыққа көшті, онда бес жыл бойы болды, команданы үш рет 10 жеңіске жеткізді, соның ішінде Сент-Луисте өткен 28 жылдық тарихындағы екі дивизиялық титулды жеңіп алды. Кардиналдардың иесі Билл Бидвиллмен туындаған даудан кейін, 1978 жылы Сан-Диего Чарджерс командасына қосылды, ол сегіз жыл ішінде үш дивизиялық титулға қол жеткізді. Чарджерс командасындағы кезеңінде оның командалары NFL-де алты рет қатарынан және жалпы жеті рет пастың көрсеткіші бойынша көшбасшы болды, сондай-ақ лиганың жалпы көрсеткіші бойынша бес рет және ұпай бойынша үш рет жеңіске жетті. Кориелл 1986 жылы 1-7 есебімен бастағаннан кейін жұмыстан босатылғаннан кейін жаттықтырушылықтан зейнеткерлікке шықты.

American football coach (1924–2010)

Donald David Coryell (October 17, 1924 – July 1, 2010) was an American football coach. He coached in high school, college, and the professional ranks; his most notable NCAA post was with the San Diego State Aztecs, then he moved on to the National Football League (NFL), first with the St. Louis Cardinals from 1973 to 1977 and then the San Diego Chargers from 1978 to 1986. Well known for his innovations in football's passing game, in particular the Air Coryell offense he created with the Chargers, Coryell was the first head coach to win more than 100 games at both the collegiate and professional levels. He was inducted into the Chargers Hall of Fame in 1994, the College Football Hall of Fame in 1999, and the Pro Football Hall of Fame in 2023. Born in Seattle, Coryell served in the U. S military during World War II and played college football before becoming a coach upon his graduation. Between 1950 and 1960 he served as either a head coach or assistant at eight different institutions, overseeing rapid improvements in most cases and winning three conference titles with the Whittier Poets. He followed this with a 12 year stint at San Diego State, from 1961 to 1972, in which he led them to seven conference titles, three NCAA College Division titles and victory in three bowl games. During this time, future Pro Football Hall of Fame coaches John Madden and Joe Gibbs served on his staff as assistants. Coryell moved into professional coaching in 1973 with the St. Louis Cardinals, where he stayed for five years, leading the team to 10 win seasons three times, including the only two divisional titles of their 28 year stint in St. Louis. He left after a dispute with Cardinals owner Bill Bidwill and joined the San Diego Chargers in 1978, leading them to three division titles over the course of eight years. During his time with the Chargers, his teams led the NFL in passing yards six times in a row and seven times in total, while also leading the league in total yardage five times and scoring three times. Coryell retired from coaching after being fired following a 1–7 start in 1986.

Ерте өмір

Дон Кориелл 1924 жылғы 17 қазанда Вашингтон штатының Сиэтл қаласында Джулия мен Джордж Кориелл отбасында дүниеге келді. Әскери қызметтен кейін Кориелл Вашингтон университетіне түсіп, дене шынықтыру мамандығын оқыды және бакалавр және магистр дәрежелерін алды. Ол «Вашингтон Хаскис» командасының қорғаушысы ретінде ойнады, 1949 жылы аға студент ретінде көзге түсті және сол жылы «Хула Боул» турниріне қатысты. Ол бокспен де айналысып, 1947 және 1948 жылдары университеттің жеңіл ауыр салмақ бойынша жеңімпазы атанды, бірақ келесі жылы ауыр салмақ титулы үшін өткен жекпе-жекте жеңілді.

Бастапқы жаттықтырушылық мансабы (1950-1960 жж.)

Кориелл жаттықтырушылық мансабының алғашқы он жылында жиі жұмыс орнын ауыстырды. Вашингтон университетінде магистратураны бітіріп оқып жүргенде, ол «Хаскилер» командасында көмекші жаттықтырушы болып қалды. Оқуын аяқтаған соң, Кориелл Гавайи штатының Гонолулу қаласындағы Пунахоу мектебінде жұмыс істеді, онда ол көмекші жаттықтырушы және биология пәнінің мұғалімі болды. Келесі жылы, 1952 жылы, ол өзінің алғашқы бас жаттықтырушылық лауазымы үшін Фарингтон орта мектебіне көшті. Ол өткен жылы бірде-бір ойын жеңе алмаған команданың көрсеткіштерін жақсартты. 1953 жылы Кориелл Канададағы Британдық Колумбия университетіне ауысты, онда ол екі маусымда 2–16 есебін көрсетті. Университет спорттық жетістіктерге басымдық бермеді; Кориеллдің алғашқы жеңісі команда үшін екі жылдық жеңіліс тізбегін аяқтады және «Ванкувер Сан» газеті «Дон Кориелл өзіне UBC футбол даңқы залында орын жасады» деп жазды. 1955 жылы Кориелл өзінің туған штаты Вашингтондағы Веначи кіші колледжінің ұсынысын қабылдады. Команда өткен жылы жеңіске жетпеген еді. Кориелл Канададан тоғыз және Гавайиден жеті ойыншыны шақырып, командасын нығайтты және Веначиді 7–0–1 есебімен жеңіске жеткізді, бірақ Картоп Боулында Бейкерсфилд колледжіне 33–6 есебімен ұтылып қалды. Сол жылы Кориелл «IT формациясын» қолдана бастады, ол I және T формацияларының элементтерін біріктірді, арқалық ойыншылардың допты ұрыс сызығына жақын қабылдауына мүмкіндік жасады. Бұл қазіргі уақытта Power I формациясы деп аталады. Кориелл 1956 және 1957 жылдары жұмыс орнын ауыстырды. Біріншіден, ол Веначиден Форт-Ордтағы әскери командаға көшті. Кориелл Уиттиерде үш маусым (1957–59) бойы жұмыс істеді, әр жолы SCIAC чемпионатында жеңіске жетті. Оның басшылығымен «Поэттер» конференциялық ойындарда жеңілмеді, SCIAC командаларына қарсы 12–0–1 және барлығы 23–5–1 есебін көрсетті. Кориелл өзінің ойыншыларының қабілеттеріне негізделген шабуылдық тактиканы қолданды. Уиттиерде жұмыс істеген кезінде, бастапқы қақпашысы жарақат алғандықтан және оның резервтерінің тәжірибесі жеткіліксіз болғандықтан, ол көбінесе допты жерге лақтырып шабуыл жасады. Кейін Кориелл артқы қорғаушыны талантты қақпашыға айналдырып, жиі допты лақтыра бастады. Ол сонымен қатар бағдарламаны бюджет шегінде ұстады, бұл оның алдыңғы басшысының қолынан келмеген еді. 1960 жылы ол Джон МакКейдің «USC Trojans» командасында көмекші жаттықтырушы болды, онда I формациясы ондаған жылдар бойы команданың ерекше тактикасы болды. «Ацтектер» 1951 жылдан бері CCAA-да жеңіске жетпеген және боул ойындарына қатыса алмаған еді. Кориелл 1961 жылдың 11 қаңтарында «Ацтектердің» жаңа бас жаттықтырушысы болып тағайындалды және Сан-Диего штатының 1963 жылға қарай жетекші шағын колледжге айналатынын болжады. Ол сонымен қатар Оңтүстік Калифорниядағы кіші колледждерде екі жыл ойнаған юниорларды қабылдау саясатын енгізді, бұл саясат «Ацтектерге» жаңадан келген ойыншыларды жақсырақ зерттеуге және олардың қабілеттеріне көз жеткізуге мүмкіндік берді, соның салдарынан олардың шектеулі бюджетін тиімсіз ойыншыларға жұмсаудан сақтады. Оның алғашқы жас рекруттарының арасында болашақ даңқ залы бас жаттықтырушысы Джо Гиббс болды. Кориеллдің басшылығымен «Ацтектер» жылдам жақсарды, ал ол команданы өзінің алғашқы маусымында 7–2–1 есебімен жеңіске жеткізді. Кориеллдің табысы оның Сан-Диего Чарджерс немесе үлкен колледжбен жұмыс істеуі мүмкін деген болжамдарға әкелді, бірақ ол «Ацтектермен» қалу ниетін мәлімдеді. Сан-Диего штаты 1963 жылы 7–2 есебімен CCAA титулының үлесін алды. Олар алғашқы жеті ойында кем дегенде 30 ұпай жинады. Гиббс ойыншыдан кейін жаттықтырушы ассистенті лауазымына ауысты; екеуі де үш жыл бойы Кориеллдің штабында жұмыс істеді. Олар CCAA титулдарын жалғастыра алмады, себебі жеңімпаз атанған «Cal State» командасымен 7–0 есебімен жеңіліске ұшырады. 1965 жылы «Ацтектер» тағы 8–2 есебімен аяқтады. Олар алты ойында 40-тан астам ұпай жинап, бес ойында қарсыластарын ұпайсыз қалдырды, бірақ екі конференциялық ойында жеңіліп, CCAA-да үшінші орын алды. «Ацтектер» 8 қазанда «Лонг Бич» штатын 21–18 есебімен жеңіп, CCAA чемпионы атағын жеңіп алды. Төрт аптадан кейін олар UPI және AP шағын колледждер сауалнамаларында No. 2 орынға ие болды және No. 1 «Солтүстік Дакота штатымен» кездесті, 36–0 есебімен жеңіске жетіп, No. 1 орынды басып алды. Маусымды аяқтау кезеңіндегі Камелия Боулында лайлы жағдайды күтіп, Кориелл шабуыл жасауды соққы формациясында жаттықтырды; жағдай күтілгендей болды және Сан-Диего штаты «Монтана штатын» 28–7 есебімен жеңді. Кориелл 1967 жылы «Ацтектерді» тастап кетуге жақын болды, бірақ ақырында қалды және оларды тағы да CCAA титулына, No. 1 шағын колледж рейтингіне және Камелия Боулында жеңіске жеткізді, бұл жолы 10–1 есебімен. Олар оныншы рет жеңіліске ұшырағанда, 25 ойындық жеңіс тізбегі аяқталды. Осы жеңілістен екі апта өткен соң, Кориелл құрамдағы алты қорғаушы ойыншының құқықтарына байланысты оларды алмастыруға мәжбүр болды, бірақ жаңадан құрылған командасы «Сан-Франциско штатын» 27–6 есебімен жеңіп, екінші рет Камелия Боулын жеңіске жеткізді. Маусым бойы «Ацтектер» Сан-Диего стадионында «Чарджерс» командасынан көп көрермен жинады. 1968 және 1969 жылдары Кориелл болашақ NFL қақпашысы Деннис Шоуды бастапқы құрамға алды, ал оның шабуылдық тактикасы қайтадан допты лақтыруға көшті. Кориелл Шоуды «USC» командасынан тартып алды, онда МакКей оны қақпашы ретінде пайдаланған еді. «Ацтектер» 1968 жылы 9–0–1 есебімен аяқтады. 1969 жылы команда алғаш рет жоғары деңгейдегі Университет дивизионында ойнады және бұрынғы жылдарға қарағанда жоғары рейтингтегі командалармен кездесті. Кориелл өзінің шабуылдық философиясы туралы былай деді: «Допты жылдырудың ең жылдам жолы – допты лақтыру. Осылайша, қақпаға ең қысқа жолмен жетесіз». Олар алғашқы тоғыз ойында жеңіске жетті, бірақ «Лонг Бич» штатына жеңіліп қалды, олар PCAA титулын олармен бөлісті. 1971 жылғы маусым Кориеллдің Сан-Диего штатымен жұмысының ең нашар маусымы болды, себебі олар 6–5 есебімен аяқтады; бұл оның «Ацтектер» командаларының маусымда екі ойыннан артық жеңіліске ұшыраған жалғыз уақыты болды.

Coryell changed jobs frequently during his first decade as a coach. While earning a master's degree at the University of Washington, he remained with the Huskies as an assistant coach. After completing his studies, Coryell took a job at Punahou School in Honolulu, Hawaii, where he served as both an assistant coach and a biology teacher. The following year, 1952, he moved to another Honolulu school, Farrington High School, for his first head coaching post. He improved a team that had failed to win a game the previous year. In 1953, Coryell moved to the University of British Columbia in Canada, where he compiled a 2–16 record over two seasons. The university did not prioritize sporting success; when Coryell earned his first victory it ended a two year winless drought for the team, and prompted the Vancouver Sun to write, "Don Coryell has carved himself a niche in UBC's not too crowded football hall of fame." In 1955, Coryell accepted an offer from Wenatchee Junior College in his home state of Washington. The team had gone winless the previous year. Coryell bolstered his squad by recruiting nine players from Canada and seven from Hawaii and led Wenatchee to a 7–0–1 record, before they lost 33–6 to Bakersfield College in the Potato Bowl. During that year, Coryell began using what he called the "IT formation", combining elements of the I formation and the T formation, with the intention of having his backs receive the ball closer to the line of scrimmage. This is today known as the power I formation. Coryell changed jobs in both 1956 and 1957. First, he left Wenatchee for a military team at Fort Ord. Coryell remained at Whittier for three seasons (1957–59), winning SCIAC championships each time. The Poets were unbeaten in conference play during his tenure, going 12–0–1 against SCIAC teams and 23–5–1 overall. Coryell adopted a flexible approach to offensive play, based on the abilities of his personnel. Early on in his time with Whittier, he used a run based attack because his starting quarterback was injured and his backups were less accomplished. Later, Coryell converted a tailback into a talented quarterback and began passing more often. He also kept the program within its budget, which his predecessor had failed to do. In 1960, he was an assistant coach under John McKay for the USC Trojans, where the I formation would be its signature offense for decades. The Aztecs had failed to win the CCAA or make a bowl game since 1951. Coryell was named the Aztecs' new head coach on January 11, 1961, and predicted that San Diego State would be a leading small college by 1963. and instituted a policy of recruiting juniors who had played for two years at junior colleges in Southern California, reasoning that this policy allowed the Aztecs to study their recruits and be sure of their abilities before signing them, avoiding wasting any of their limited budget on sub standard players. Among his first crop of junior recruits was future Hall of Fame head coach Joe Gibbs. The Aztecs improved rapidly under Coryell, as he led the team to a 7–2–1 record in his first season. Coryell's success led to speculation that he might take a role with the San Diego Chargers or a larger college, but he affirmed his intention to stay with the Aztecs. San Diego State went 7–2 in 1963, earning a share of the CCAA title. They scored at least 30 points in each of their first seven games. Gibbs also moved from a playing role to a graduate assistant coaching position; both would remain on Coryell's staff for three years. They were unable to continue their run of CCAA titles, with a 7–0 loss to the eventual champions Cal State proving costly. The Aztecs again finished 8–2 in 1965. They scored 40 plus points in six games and shut their opponents out in five, but lost two conference games and finished third in the CCAA. the Aztecs beat Long Beach State 21–18 on October 8 to set up the CCAA title win. Four weeks later they were ranked No. 2 in the UPI and AP small college polls and faced No.1 North Dakota State, winning 36–0 to take over the No. 1 spot themselves. Anticipating muddy conditions in the season ending Camellia Bowl, Coryell had his offense practice in the shotgun formation; the conditions were as expected, and San Diego State defeated Montana State 28–7. Coryell came close to leaving the Aztecs in 1967, but ultimately remained and again led them to a CCAA title, the No. 1 small college ranking and victory in the Camellia Bowl, this time with a 10–1 record. When they eventually lost their tenth, it ended a 25 game winning streak. Two weeks after that defeat, Coryell had to replace six defensive starters due to eligibility issues, but his rebuilt team convincingly won their second straight Camellia Bowl, 27–6 against San Francisco State. During the season, the Aztecs averaged a higher attendance in San Diego Stadium than the Chargers. In 1968 and 1969 Coryell had future NFL quarterback Dennis Shaw as his starter, and his offense shifted back towards the pass. Coryell was able to lure Shaw away from USC, where McKay had used him as a tight end. The Aztecs finished 9–0–1 in 1968. In 1969, the team played in the top tier University Division for the first time and faced higher rated teams than in previous years. Coryell said of his offensive philosophy, "The quickest way to move the football is with the pass. That's the shortest route to the end zone." winning their first nine games before losing to Long Beach State, who shared the PCAA title with them. The 1971 season was Coryell's worst with San Diego State, as they finished with a 6–5 record; it was the only time
one of his Aztec teams lost more than two games in a season.

1973 жылғы маусым

Кориеллдің алғашқы NFL жұмысы Сент-Луис Кардиналс командасында болды; Кардиналс Боб Холлвейді қызметтен босатып, оның орнына жаңа бапкер іздеді, оның басқаруындағы екі маусымда 4–9–1 есебі тіркелді. 1971 жылғы маусымдағы алаңнан тыс қиындықтардан кейін Кориелл кәсіби лигада жұмыс табуға бел буды, онда ол тек баптап қана емес, ойыншыларды іздеумен де айналыса алатын еді. Ол Кардиналс командасының бос орны туралы хабарласып, 1973 жылдың 18 қаңтарында бас бапкер болып тағайындалды және үш жылдық келісімшартқа қол қойды. Команда иесі Билл Бидвилл Кориеллді өткен маусымда Ұлттық футбол конференциясында соңғы орын алған шабуылды жақсарта алатын бапкер ретінде таныстырды. Кориелл "Мен біртіндеп ашық ойын стиліне көштім" деп, пасқа басымдық беру ниетін білдірді және әлсіз команданың күшті команданы жеңудің ең жақсы мүмкіндігі – пас беру арқылы екенін түсіндірді. Жаттығу лагері басталғанда, бірнеше ойыншы жаңа бас бапкердің құлшынысын, оң көзқарасын және мақтау айтуға дайындығын жоғары бағалады. Кардиналс командасы нәтижелерін бірден жақсартқан жоқ, 1973 жылғы маусымда олар үшінші рет қатарынан 4–9–1 есебін көрсетті. Олар жақсы бастады, Филадельфиядағы алғашқы ойында жеңіске жеті минуттан аз уақыт қалғанда 21–0 есебімен алға шықты, содан кейін Кориеллдің үйдегі тұңғыш ойынында NFC East чемпиондары қорғап тұрған Вашингтонды жеңді, бірақ маусымның қалған бөлігінде тек екі рет жеңіске жетті. Жеңіліске ұшырағандарына қарамастан, Бидвилл команданың көтеріңкі рухына қанағаттанды және 27 желтоқсанда Кориеллге 1977 жылғы маусым соңына дейін екі жылға ұзартылған жаңа келісімшарт ұсынды.

1974 жылғы маусым

Сент-Луис 1974 жылғы маусымын плей-оффқа үмітсіздікпен бастады; Кориелл маусымға дайындық ойындарындағы нашар өнер көрсетулерінен кейін алаңдаушылық білдірді. Бірақ тұрақты маусым басталғаннан кейін команда күрт жақсарды, алғашқы жеті ойынын жеңіп, 10–4 есебімен және 1948 жылдан бері алғаш рет дивизиондық титулға ие болды (сол кезде команда Чикагода орналасқан). Өткен маусымның соңында Атлантаға қарсы жеңісте шабуылдың табыстылығына тәнті болған Кориелл, бұрынғыдай көп пастарға бағытталған тактикасынан бас тартып, допты ұзақ уақыт бақылауға мүмкіндік беретін және қорғанысқа түсетін қысымды азайтатын, жүгіруге негізделген стильді қабылдады. Бұл жаңа тәсіл бес ойыншыға, оның ішінде төрт шабуылшыға Pro Bowl-ға қатысуға жол ашты. Жартылай қорғаушы Терри Меткалф бір маусымда 2000 ярдтан астам жалпы көлемде ұпай жинаған алғашқы «Кардинал» ойыншысы болды, ал Харт 388 әрекеттен тек 8 допты ұстап алғанда 20 тачдаунмен конференцияда көшбасшы болып, UPI NFC жылдың үздік ойыншысы атанды. «Сент-Луис» қорғанысы маусымның басындағы екі ойында қарсыластарды соңғы сәтте тоқтатып, франшиза Сент-Луиске көшкеннен бергі жылдардағы ең аз ұпай – 218 ұпай жіберді.

Дивизиондық плей-офф үшін «Сент-Луис» Миннесотаға сапар шекті, онда бірінші жартылайда 7–7 есебімен тең түсті, бірақ соңында «Викингс» командасынан 30–14 есебімен жеңілді. Кориелл жеңіліс туралы былай деді: «Біздің маусымымыз керемет болды. Мұнда жеткенімізге қуаныштымыз. Бірақ соңы көңіл көншітпейді». Жеңіліске қарамастан, Кориелл 78 дауыстан 50-сін алып, Associated Press жылдың жаттықтырушысы атанды. Келесі маусымға дейін оның келісімшарты тағы бір рет ұзартылып, 1980 жылға дейін тағы алты жылға созылды.

1975 жылғы маусым

Сент-Луис 1975 жылы NFC East чемпионы атанды, 11–3 есебімен. Олар Далластан 2 ойын қалып қойды және Вашингтондан 1 ойын артта қалды, бірақ маусымның алғашқы төрт аптасында осы екі командаға жеңіліп, кейін оларға қарсы жеңіске жетті. Соңғы он ойынының тоғызында жеңіс тұтып, дивизионда көшбасшы болды. Команда жақын ойындардағы жеңістері үшін «Жүректің карталары» деп аталды. Кориеллдің қорғанысы алдыңғы маусымға қарағанда нашар болғанымен, 13 команданың ішінде 10-орынға ие болды, ал шабуылы жақсара берді. Олар жылдамдықпен ойнау үлесін де арттырды – 555 жүгіріс, 355 пас. Кориелл бұл өзгеріс туралы: «Менің философиям өзгерген жоқ. Егер біз қазір күшті командаға қарсы жүгіре алсақ, онда жүгіреміз. Біз көп жағынан жетілдік және енді допты жүгіре аламыз» деді. Меткалф 2462 ярдтық жалпы нәтижемен НФЛ рекордын орнатты, ал «Кардиналдар» Джим Отис және Мел Грей есімді ойыншыларымен жүгіру және пас беру көрсеткіштері бойынша NFC-де көшбасшы болды. Сент-Луис тек сегіз сақтың өткізілуіне жол берді, ал олардың тоғыз Pro Bowl ойыншысының арасында үш шабуылшы қорғаушысы болды. Плей-оффта Сент-Луис тағы да көңіл көншітпеді, бірінші раундта «Лос-Анджелес Рамс» командасына жеңілді. Харт өткен жылға қарағанда жиі ұсталып қалды және екі ойынды тачдаунға айналдырды. «Рамс» жиырма минут ішінде 28–6 есебімен алға шықты және ақырында 35–23 есебімен жеңіске жетті. «Кардиналдар» қорғанысы «Рамс» командасының жүгірушісі Лоуренс МакКатчонды тоқтатуға күресті, ол плей-оффта 203 ярдтық жүгіріс көрсеткішімен рекорд орнатты. Кориелл: «Біз қорғанысты қиын жағдайға түсірдік, бірақ біздің ойыншылар артта қалғанда күресуге бейімделгеніне мақтанамын». Ол тағы да AP жылдың жаттықтырушысы атағына үміткер болды, сегіз дауыс жинады, ал «Каубойлардың» Том Лэндри он екі дауыспен марапатты жеңіп алды. [[Файл:Cardinals balance. png|thumb|left|400px|alt=Суреттің сипаттамасы|Кориелл бас бапкер болған жылдары «Кардиналдардың» ойынға орташа пас беру көрсеткіштері (көк түспен) және жүгіру көрсеткіштері (қызғылт түспен)]. Олар тағы да бірнеше жақын ойындарда ойнады, Джим Баккен үш апта қатарынан ойынның соңғы сәттерінде жеңіске жеткізген соң 8–2 есебін көрсетті, оның үшіншісі «Лос-Анджелес Рамс» командасымен плей-оффтағы қайталама кездесу болды. Бұл оларды Далластан 1 ойын қалып, Вашингтондан 2 ойын алда қалдырды, бірақ төрт күн ішінде екі қарсыласына да жеңіліп қалды, екі рет те қарсыластардың аумағында соңғы секундта допты жоғалтты. Екі жеңілістің соңғысында, Далласта 19–14 есебімен, Сент-Луис жеңіс тачдаунін іздеп жүргенде «Каубойларға» қарсы пас кедергісіне қатысты даулы шешімдер қабылданды. Кориелл: «Ойын бізден алынып тасталды» деді. Соңғы екі ойында жеңіске жеткеніне қарамастан, Сент-Луис NFC-нің жалғыз wildcard жолдамасын тай-брейктер нәтижесінде Вашингтонға жоғалтты. Бірақ жалпы ярд және бірінші аударма бойынша франшизалық маусымдық рекордтарды орнатты және тағы да Pro Bowl-да жақсы өкілдік етті, алты үміткер, оның ішінде төрт шабуылшы ойыншысы болды.

St. Louis repeated as NFC East champions in 1975, finishing 11–3; they were two games behind Dallas and one behind Washington after losing to both those teams in the first four weeks of the season, but defeated both their rivals while winning nine of their final ten games to top the division; The team were dubbed the 'Cardiac Cards' after winning a series of close games during their run in. While Coryell's defense was worse than the previous season, ranking only 10th of 13 NFC teams, his offense continued to improve; they also continued to increase their percentage of rushing plays, 555 runs to 355 passes. Coryell said of the shift, "My philosophy is exactly the same. If we're capable of running against a good team now, we will we've matured in a lot of ways, and now we can run the ball." Metcalf set an NFL record with 2,462 all purpose yards and the Cardinals had the NFC leaders for both rushing and receiving yards (Jim Otis and Mel Gray). With St. Louis conceding only eight sacks, they had three offensive linemen among their nine Pro Bowlers. St. Louis were again disappointing in the playoffs, losing in the first round at the Los Angeles Rams. Hart had been more prone to interceptions than the previous year, and he threw two that were returned for touchdowns as the Rams took a 28–6 lead inside twenty minutes, eventually winning 35–23. The Cardinals defense struggled to stop Rams running back Lawrence McCutcheon, who set a playoff record with 203 rushing yards. Coryell commented, "We put our defense in embarrassing positions, but I'm proud our people had the competitiveness to battle back when we were behind". He was again a contender for AP coach of the year, gaining eight votes while Tom Landry of the Cowboys won the award with twelve votes. [[File:Cardinals balance. png|thumb|left|400px|alt=Refer to caption|The Cardinals' average passing yards per game (in blue) and average rushing yards per game (in orange), for each season that Coryell was the head coach They again played in a number of close games, standing at 8–2 after Jim Bakken kicked late game winning field goals in three consecutive weeks, the third of which was a playoff rematch at the Los Angeles Rams. This left them one game behind Dallas and two ahead of Washington, but they lost to both their rivals in the space of four days, both times turning the ball over on downs in opposition territory in the final seconds. In the latter of the two losses, 19–14 in Dallas, there were controversial non calls of pass interference against the Cowboys as St. Louis looked for the winning touchdown; Coryell claimed, "The game was taken away from us." Despite winning their final two games, St. Louis lost the NFC's lone wildcard berth to Washington on tiebreakers. but set franchise season records for total yardage and first downs, and were again well represented in the Pro Bowl, with six nominees including four offensive starters.

1977 жылғы маусым

Кардиналдар 7–7 есебімен аяқтады және Кориеллдің соңғы маусымында плей-оффқа қатыса алмады. Олар он ойыннан кейін тағы да бәсекеге түсті, қатарынан алты ойында жеңіс алып, 7–3 есебімен NFC жабайы картасы үшін күресті, бірақ төрт ойынды қатарынан ұтылып, ұлттық телеарнада Майами Дельфинстерінен 55–14 есебімен жеңіліп, ұятқа қалды. Шабуыл күшті болғанына қарамастан, қорғаныс жарақат алған ойыншыларды жеңу үшін жеткілікті тереңдікке ие болмады және лигадағы ең нашар командалардың біріне айналды. «Бұл орын менің өмірімді қиратады. Біздің жігіттердің көптегені мүмкіндіктерін пайдалануда және олар қашып кетпекке дайын. Бұл команданы бірге ұстап тұрғаны – жаттықтырушылар ғана». – Кориелл Джек Мёрфимен сөйлескенде, ол бұл әңгіменің жарияланбайтынын есептеген. 12 желтоқсанда Бидвиллмен кездесуден кейін, иесі Кориеллдің келесі маусымда бас бапкер ретінде қайта оралатынын күтіп отырғанын айтты, бірақ Кориелл әлі де көңілі қалғандығын және ренжігенін мәлімдеді. Келесі күні, ол Джек Мёрфимен болған құпия әңгіме деп ойлаған сөздері Сан-Диего Юнион газетінде жарияланды. Мақалада Кардиналдар ұйымына сын айтқан, қаржыландырудың жетіспеушілігіне, қорғаныс ойыншыларының сапасына және Кориеллдің Бидвиллдің рұқсатысыз кез келген бизнеспен айналысуына тыйым салатын келісімшартқа наразылық білдірген Кориеллдің сөздері келтірілді. Сондай-ақ, ол Кардиналдардың келесі екі маусымда нашарлайтынын болжады және оның жалақысы отбасының Сан-Диегода тұруына жеткілікті болса ғана Сент-Луисте қалатынын айтты. Кориелл цитаталардың дұрыстығын жоққа шығармады, оларды «қасіретті қателік» деп сипаттап, Бидвиллмен кездесу кезінде келісімшарт мәселесі бойынша прогресске қол жеткізгендерін және жобалау процесінде Кориелл мен оның командасының рөлін арттыру жоспарларын талқылағанын айтты. Кориеллдің болашағына қатысты белгісіздік оның сөздерінен кейін туды және «Тампа Бэй Буканерс» командасына жеңіліспен аяқталған маусымнан кейін де жалғасты. Оның отбасының Сан-Диегода тұруды қалауы БАҚ-та ол Сан-Диего Чарджерс бас бапкерінің лауазымын қабылдауы мүмкін деген болжамдарға әкелді, бірақ бұрынғы бапкер Томми Протроға 1978 жылғы маусымға дейін келісімшарты ұзартылды. 22 желтоқсанда Кориелл Бидвиллмен кеңескеннен кейін өзі мен командасы үшін Аға боулға жаттықтырушы ретінде шақырылды; Кориелл 7 қаңтарда Солтүстік командасын 17–14 есебімен жеңіске жеткізді. 9 қаңтарда 25 минутқа созылған әңгімеден кейін Бидвилл өзінің Операциялар директорының Кориеллмен кез келген кездесуді жүргізетінін мәлімдеді. Кездесу кезінде Бидвилл бас бапкеріне басқа командалармен сөйлесуге рұқсат берді, ал Кориелл келесі күні Рамспен сөйлесу үшін Лос-Анджелеске ұшты. Бірақ Рамс командасының бас бапкері Джордж Аллен болды, себебі Бидвилл Лос-Анджелестен Кориеллді келісімшарттың қалған бөлігінен босату үшін бірінші раундтағы таңдауды сұрады. Кориелл Нью-Орлеанс Сентс командасының бос лауазымын да жіберіп алды, өйткені баға екінші раундқа дейін төмендетілді. 1978 жылдың 10 ақпанында Бидвилл Кориеллдің «Кардиналдардың» бас бапкері лауазымынан босатылғанын ресми түрде жариялады. «Менің ойымша, бапкердің бақытсыз екенін және басқа жұмыс іздеп жүргенін айту футбол командасының мүддесіне жатпайды», – деді ол. Келісімшарт талаптарына сәйкес, Кориелл 1978 жылы Бидвиллдің рұқсаты болмаса, NFL-де жаттықтырушы бола алмайды. Кориелл Сент-Луисте өткізген бес жылда 42–27–1 есебімен жеңіске жетті, бұл бас бапкерлер арасындағы жеңістер бойынша франшиза рекордын орнатты; постсезондық көрсеткіші 0–2 болды. 2020 жылы Sports Illustrated журналында жарияланған мақалада Кориелл франшиза тарихындағы ең үздік бас бапкер деп аталды.

Cardinals finished 7–7 and missed the playoffs again in Coryell's final season. They were again in contention after ten games having won six in a row to stand in the NFC wild card spot at 7–3, but collapsed to lose four in a row, beginning with an embarrassing 55–14 loss to the Miami Dolphins on national television. While the offense remained strong, the defense lacked the depth to overcome a number of injuries, and became one of the league's weaker units. quote box|align=right|width=30%|style=padding:10px|quote="This place is tearing my life apart A lot of our guys are playing out their options and they would scatter if they could. The coaches are all that's holding this team together. "|source=—Coryell, in a conversation with Jack Murphy he believed to be off the record. Following a meeting with Bidwill on December 12, the owner said that he expected Coryell to return as head coach the following season, though Coryell stated he was still disappointed and upset. The following day, what he had believed to be an off the record conversation with Jack Murphy was published in the San Diego Union. The piece contained more Coryell quotes critical of the Cardinals organization, bemoaning a lack of spending, the quality of his defensive players, and a restrictive contract that forbade Coryell from having any business interests without Bidwill's permission, as well as predicting that the Cardinals would keep getting worse over the next two seasons, and stating that he would only stay in St. Louis if his salary was increased by enough for his family to live in San Diego. Coryell didn't deny the veracity of the quotes, describing them as a 'terrible mistake' and stating that he and Bidwill had made progress over his contract concerns during their meeting, as well as discussing plans to increase the role of Coryell and his staff in the drafting process. Uncertainty as to Coryell's future followed his remarks, and continued after a season ending loss to the Tampa Bay Buccaneers. His family's preference for living in San Diego prompted media speculation that he would take the San Diego Chargers head coaching job but the incumbent, Tommy Prothro, was given an extension for the 1978 season. On December 22, Coryell accepted an invitation for himself and his staff to coach in the Senior Bowl, having consulted with Bidwill; Coryell led the North team to a 17–14 victory on January 7. Following a 25 minute conversation on January 9, Bidwill released a statement that his Director of Operations would handle any further meetings with Coryell. During the meeting, Bidwill had given his head coach permission to talk to other teams, and Coryell flew to Los Angeles to talk with the Rams the following day. The Rams job went instead to George Allen, in part because Bidwill was asking Los Angeles for a 1st round draft pick to release Coryell from the remainder of his contract; Coryell also missed out on a vacancy with the New Orleans Saints, despite the price being reduced to a 2nd round pick. On February 10, 1978, Bidwill officially announced that Coryell had been dismissed as head coach of the Cardinals, explaining "I just don't think it's in the best interest of the football team for a coach to say that he's unhappy and that he wants another job." By the terms of their agreement, Coryell would still only be able to coach in the NFL in 1978 with Bidwill's permission. Coryell compiled a record of 42–27–1 during his five years in St. Louis, setting a franchise record for wins by a head coach; his postseason record was 0–2. A Sports Illustrated article published in 2020 named Coryell as the best head coach in franchise history.

1978 жылғы маусым

Кориэлл 1978 жылдың сәуірінде Сан-Диегоға қайтып келді, келесі маусымда бас бапкерлік қызметке үміткер болмағандықтан. Ол Сан-Диего штатының түлектер командасын қазіргі құрамына қарсы матчта жаттықтырып, 37–14 есебімен жеңіліске ұшырады, сондай-ақ «Chargers» және «Cowboys» командалары арасындағы маусым алдындағы жаттығу ойынын тамашалады. Томми Протроның шарты тағы бір жылдан кейін аяқталуға тиіс болғандықтан, 1979 жылы Кориэллдің оның орнына келуі мүмкін деген қауесет тарады. Алайда, ол ресми ойындардың тек төртін ғана өткізіп алды, содан кейін жұмысына оралды. «Chargers» 1970-ші жылдардың көп бөлігінде күрескеннен кейін 1978 жылғы маусымға плей-оффқа үміттене отырып кірді; өткен жылы олар 7–7 есебімен ойнаған, бірақ шабуылдық шебінің өнімділігіне бастапқы ойыншы Дэн Фаутстың 10 ойынға қатыспауы кедергі келтірген. Олар Протро басшылығымен 1–3 есебімен маусымды бастады, алғашқы ойында жеңіске жеткенімен, содан кейін үш ойынды қатарынан ұтырып, «Green Bay Packers» командасына 24–3 есебімен жеңіліске ұшырады, онда 11 рет допты жіберіп алды. «Los Angeles Times» газеті бұл тағайындауды «жұмақта жасалған одақ» деп сипаттады, Кориэллдің тәжірибесінің бұрыннан бері күшті қорғанысқа сай шабуылды жақсартуы күтілуде. Кориэлл басшылық еткен алғашқы ойында «New England» командасына есебімен жеңіліп, содан кейін «San Diego Stadium» стадионына (оны «Chargers» және «Aztecs» командалары бірлесіп пайдаланды) оралғанда жеңіске жетті; 50 000 көрермен «Denver Broncos» командасына қарсы өткен 23–0 есебімен жеңіске жеткен кезде оған екі рет де қолдау көрсетті. «San Diego» келесі екі ойында жеңіліп, «Oakland Raiders» командасына қарсы өткен ойынға 2–6 есебімен келді, бұл команданы Кориэллдің бұрынғы шәкірті Джон Мэдден жаттықтырды. «Chargers» бұл ойында жеңіске жетіп, содан кейін сегіз апта ішінде жеті ойында жеңіске жетіп, 9–7 есебімен маусымды аяқтады. Олар плей-оффқа бір ойынмен жетпесе де, бұл 1969 жылдан бергі алғашқы жеңіске жеткен маусым болды. Маусымның көп бөлігінде консервативті ойнағаннан кейін, Кориэллдің шабуылдық шебі соңғы үш ойында 985 пастық ярд жинап, 122 ұпай иеленді. Фаутс мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – 2999 ярдқа жетті, финалда 369 ярдпен командалық рекордты теңестірді, ал 1978 жылғы драфтта «Chargers» командасы таңдаған Джон Джефферсон 1001 ярд қабылдап, 13 тачдаунмен жаңашыл рекордты теңестірді.

Coryell moved back to San Diego in April 1978, having apparently missed out on any head coaching posts for the coming season. He coached a San Diego State alumni team in a match against their current varsity, losing 37–14, and attended a preseason scrimmage between the Chargers and Cowboys. With Tommy Prothro's contract set to expire in one more year, Coryell was rumored to be a likely replacement in 1979. In the event, he missed only four regular season games before he was back to work. The Chargers, after struggling for most of the 1970s, had entered their 1978 season with hopes of a playoff push; the previous year they had gone 7–7 despite their offense being hampered by a ten game holdout from starting quarterback Dan Fouts. They opened with a 1–3 record under Prothro, winning their opener before losing three straight, culminating in a 24–3 defeat to the Green Bay Packers in which they committed eleven turnovers. The Los Angeles Times described the appointment as "a merger made in Heaven", with Coryell's expertise expected to improve the offense to match the already strong defense. Coryell lost his first game in charge at New England, then won on his return to San Diego Stadium (still shared by the Chargers and Aztecs); a crowd of 50,000 gave him an ovation at both the start and finish of a 23–0 victory over the Denver Broncos. San Diego lost their next two games, and were 2–6 heading into a game at the Oakland Raiders, coached by Coryell's former protégé John Madden. The Chargers won that game, beginning a run of seven wins in eight weeks to finish with a 9–7 record. While they missed the playoffs by one game, it was their first winning season since 1969. After playing conservatively for much of the season, Coryell's offense put up 985 passing yards while scoring a combined 122 points over the final three games. Fouts finished with a career high 2,999 yards, tying a franchise record with 369 in the finale, while wide receiver John Jefferson, the Chargers' top pick in the 1978 draft, had 1,001 yards receiving and tied a rookie record with 13 touchdowns.

1979 жылғы маусым

Кориэлл Ханифан мен Гиббсті үшінші рет өзінің штабына қосты, маусым басталғалы ертеде, жақын арада Гиббсті шабуылдық үйлестіруші етіп тағайындады. Ол Сент-Луисте болған кезбен салыстырғанда, драфт процесіне көбірек қатысты және бірінші раундта «Чарджерс» командасының қатаң шабуылшысы Келлен Уинслоуды таңдауына зор ықпал етті. Сан-Диего бұрынғы жылғы сәтті аяқтағаннан кейін 1979 жылға жоғары үмітпен келді, бірақ Кориэлл олардың Супер Боулға қатысу мүмкіндіктерін азайтып бағалады, себебі НФЛ-ге қосылғаннан бері олар әлі де дивизиондық титул жеңіп алған емес. «Air Coryell» деген лақап атымен танымал болған олардың пас беру шабуылы жыл бойына шабуылдың басты бағыты болды, сол кездегі табысты команда үшін ерекше емес, олар 541 рет пас беруге, ал 481 рет допты жүгіруге шақырды. Футс Джо Наматтың бір маусымдағы 4082 ярдтық рекордты жаңартты, ал Джефферсон мен он бір жылдық тәжірибелі Чарли Джойнер 1000 ярдтан астам қашықтыққа пас алды. Қорғаныс та күшті болды, финалда Денвердің квотербегі Крейг Мортоннан төрт перехват жасады, ал бұрынғы Супер Боул чемпиондары «Питтсбург Стиллерс» командасына қарсы өткен ойында Терри Брэдшоудан бес перехват алды. Кориэлл AP жылғы жаттықтырушысы аталымына 10 дауыс жинап, үшінші орынды иеленді. «Бізді сигналдар жеңбеді. Бізді «Ойлерс» жеңді. Бізді мықты қорғаныс және өз қатеміз жеңді. Сигналдарға қатысты өзімізді ақтамаймыз» деді Кориэлл, «Чарджерс» командасының плей-оффтағы жеңілісіне қатысты Хьюстонның оның шабуылдық сигналдарын бұзғаны туралы хабарларға жауап берді. Ойыннан кейін Хьюстонның қорғаныс үйлестірушісі Эд Байлс «Чарджерс» командасының шабуылда қолмен берген сигналдарын түсіндіретін кодты бұзғаны белгілі болды, бұл оның қорғанысына болашақта не боларын білуге мүмкіндік берді. Кориэлл оқиғаның рас екендігіне күмән келтірді және сигналдарды ұрлау ойынға үлкен әсер ете ме деп ойлады, «Ойлерс» командасы осы ақпаратты пайдалану үшін «Чарджерс» жүйесінде мол тәжірибе жинауы керек деп сенді. Ол допты жүгіруге шақыруды Футске жеткізудің орнына қолмен сигнал беруді қорғады, себебі бұл жүйе жылдам және қате жасау ықтималдығы төмен.

Coryell added Hanifan and Gibbs to his staff for the third time early in the offseason, soon promoting Gibbs to offensive coordinator. He was more involved in the draft process than he had been in St. Louis, and instrumental in the Chargers trading up to pick tight end Kellen Winslow in the first round. San Diego entered 1979 with high expectations after their strong finish the previous year, though Coryell played down their Super Bowl chances, noting that they had yet to win even a divisional title since joining the NFL. Nicknamed Air Coryell, their passing attack was the focus of the offense throughout the year, as they called more passing plays (541) than rushing (481), unusual for a successful team at the time. Fouts broke Joe Namath's single season passing record with 4,082 yards, and both Jefferson and eleventh year veteran Charlie Joiner went over 1,000 yards receiving. The defense was also strong, claiming four interceptions of Denver quarterback Craig Morton in the finale and five of Terry Bradshaw in an earlier win over the defending Super Bowl champion Pittsburgh Steelers. Coryell received 10 votes for AP Coach of the Year, finishing in third place. quote box|align=right|width=30%|style=padding:10px|quote="We weren't beaten by signals. We were beaten by the Oilers. We were beaten by a stubborn fine defense, and our mistakes. We're making no excuses about signals. "|source=—Coryell, reacting to reports that Houston had decoded his offensive signals in the Chargers' divisional playoff defeat. It emerged after the game that Houston defensive coordinator Ed Biles had broken the code the Chargers used to hand signal in their offensive plays, giving his defense advanced knowledge of what was to come. Coryell was sceptical as to the truth of the story, and whether any signal stealing would have a major impact on the game, believing that Oilers would have needed a high degree of experience with the Chargers' system to take advantage of the information. He defended the use of hand signals as opposed to having a runner relay the play calls to Fouts, as the former system was quicker and less prone to error.

1980 жылғы маусым

Команда "Чарджерс" под руководством Кориэлла повторила свой успех, став чемпионами дивизиона с результатом 11–5 в 1980 году; после поражения от "Денвера" в середине сезона они шли со счетом 6–4, но выиграли пять игр из последних шести и благодаря дополнительным показателям победили "Окленд" в финале. "Чарджерс" улучшили свою игру в нападении с приобретением Чака Манси в середине сезона, а Уинслоу, пропустивший большую часть своего первого сезона из-за перелома ноги, был доступен на протяжении всего 1980 года. Кориэлл использовал его как тайт-энда и вайдрайвера, и он стал лидером лиги по количеству приемов – 89. Уинслоу также присоединился к Джефферсону и Джойнеру, набрав более 1000 ярдов на приеме – это была первая троица одноклубников, достигшая этого результата за один сезон. Фаутс улучшил свой собственный рекорд по ярдам на передачах – 4715, а также побил три других рекорда сезона (попытки, завершения и игры с 300 ярдами), а "Чарджерс" как команда побили рекорды по количеству первых даунов и ярдов за сезон. В защите сильной стороной был прессинг на квотербека, оказываемый защитниками Фредом Дином, Луи Келчером, Гэри "Big Hands" Джонсоном и Лероем Джонсом. "Сан-Диего" лидировал в лиге по количеству сэков (Джонсон) и также занял первое место в команде с 60 сэками. Снова став посеянным под первым номером в плей-офф АФК, "Сан-Диего" начал с домашнего дивизионного матча против "Баффало Биллс", у которых была лучшая защита в лиге и которые ранее в сезоне обыграли "Чарджерс". "Баффало" вел 14–3 в перерыве, но "Чарджерс" смогли отыграться и победить со счетом 20–14, победный тачдаун забил резервный вайдрайвер Рон Смит всего за две минуты до конца игры. "Сан-Диего" выиграл, несмотря на то, что ему пришлось изменить свою наступательную формацию после травмы тайт-энда Грегга МакКрэри в начале игры. "Это лишило нас значительной части нашего нападения", – сказал Кориэлл, одержавший свою первую победу в плей-офф с четвертой попытки. МакКрэри также пропустил матч за звание чемпиона АФК против "Окленда", что вынудило Уинслоу больше блокировать и меньше принимать мяч. Несмотря на то, что "Сан-Диего" снова имел преимущество домашнего поля, команда совершила три ранние потери мяча и проиграла "Рейдерс" со счетом 28–7, в конечном итоге проиграв 34–27. Кориэлл сказал: "Мы играли недостаточно хорошо, чтобы победить. На самом деле, я очень горжусь нашей игрой во второй половине – но этого оказалось недостаточно".

Coryell's Chargers repeated as division champions with an 11–5 record in 1980; they stood at 6–4 following a mid season loss to Denver, but ran off five victories in their final six games and beat Oakland to the title on tiebreakers. While the Chargers improved their running game with the midseason acquisition of Chuck Muncie, Winslow, who had missed most of his rookie season with a broken leg, was available for all of 1980. Coryell had him line up as both a tight end and wide receiver, and he led the league in receptions with 89. Winslow also joined Jefferson and Joiner in gaining over 1,000 receiving yards—the first trio of teammates to achieve that feat in the same season. Fouts improved on his own passing yardage record with 4,715, while breaking three other single season records (attempts, completions and 300 yard games), and the Chargers as a team broke the records for most first downs and yards in a season. On defense, the pass rush provided by defensive linemen Fred Dean, Louie Kelcher, Gary "Big Hands" Johnson and Leroy Jones was a strength. San Diego had the league leader in sacks (Johnson with ) and also ranked top as a team, with 60. Again the No. 1 seed in the AFC playoffs, San Diego opened with a home divisional playoff game against the Buffalo Bills, who possessed the league's top ranked defense and had beaten the Chargers earlier in the season. Buffalo led 14–3 at halftime before the Chargers came back to win 20–14, the winning touchdown being scored by backup wide receiver Ron Smith with barely two minutes to play. San Diego won despite having to change their offensive formation when blocking tight end Gregg McCrary was injured early in the game. "It took a lot of our offense away from us," said Coryell, who won his first playoff game at the fourth attempt. McCrary would also miss the AFC championship game against Oakland, forcing Winslow to do more blocking and less receiving. Despite again having homefield advantage, San Diego committed three early turnovers and fell behind 28–7 to the Raiders, eventually losing 34–27. Coryell said, "We didn't play well enough to win Actually, I was very proud of our comeback in the second half—but it wasn't quite enough."

1981 жылғы маусым

1981 жылғы маусымның басында Кориелл шабуыл және қорғаныс бойынша маңызды ойыншыларын жоғалтты, Джефферсон мен Дин екеуі де командаға қатысудан бас тартты. Контрактты қайта жаңартуға қарсы жеке қағидасы бар Клейн екі ойыншыны да сатуды шешті. Кориелл бұл шешімдерге қатыспады, бірақ оларды ашық түрде сынамады. Ол Джефферсон туралы: "Менің жұмысым – футболшыларды жаттықтыру, және мен соны істеймін. Ойнағысы келетін адамдарды жаттықтыруды қалаймын", – деді. Ал Дин туралы: "Біз бұл жағдайды өкінеміз, бірақ бұл оның таңдауы болды". Маңызды ойыншылардың кетіп қалуына және маусымды 6-5 есебімен сәтті бастамауына қарамастан, Сан-Диего ақырында 10-6 есебімен жеңіске жетіп, үшінші рет қатарынан AFC West аймағының чемпионы атанды, тай-брейктер арқылы Денверден оқсып өтті. Диннің допты ұстап шабуылдауынан айырылып, жарақаттарға ұшыраған "Чарджерс" командасының қорғанысы күрт нашарлады, лигада жалпы есеп бойынша екінші соңғы орынды иеленді; әсіресе, допты ұстап шабуылға қарсы қорғанысы нашар болды, өйткені олар НФЛ рекордын 4,311 ярдқа жеткізді. Керісінше, Гиббс координатор лауазымынан кеткеніне қарамастан, Кориеллдің шабуылы рекордтарды жаңаруын жалғастырды. Олар Джефферсонды сатудан түскен қаражаттың бір бөлігін оның орнын толтыру үшін Уэс Чандлерді шақырып алды, ол Уинслоу мен Джойнерге қосылып, 1,000-нан астам қабылдаған ярдтарға ие болды. Команда ретінде "Чарджерс" жалпы ярд көрсеткіші бойынша өздерінің рекордтарын жаңартты және лигада ең көп ұпай жинаған команда атанды. Жекелей алғанда, Футс тағы да НФЛ-дің допты лақтыру бойынша рекордын 4,802 ярдқа жеткізді, ал Мунси 19 рет допты ұстап тачдаун соғып, тағы бір рекордты жаңартты, сонымен қатар 1,000-нан астам ярдқа ие болды; екеуі де 648 доп лақтыру ойынында тек 19 рет допты ұстап қалуға мүмкіндік берген тәжірибелі шабуылдық желінің арқасында мұндай жетістікке қол жеткізді. Дивизияда жеңіске жеткеннен кейін Кориелл алаңнан тыс жағдайлардан сәтті өткесіне ризашылық білдірді, команда ішіндегі наразылық туралы және қорғанысты сынағандықтары үшін баспасөзді кінәлады. Spanos маусым соңында Кориеллге қолдау көрсетті.

1985 жылғы маусым

1985 жылдың 9 шілдесінде «Чарджерс» жеті тәжірибелі ойыншыны босатты; Кориелл бұл қадам жас ойыншыларға тәжірибе жинауға мүмкіндік береді деп мәлімдеді. Сол айдың соңында ол ойыншылардың өзінен бұрын шығарылғаны туралы қауесеттерді жоққа шығарды; ол шешімге қатыспағанын мойындады, бірақ оған қосылатынын мәлімдеді. Босатылған ойыншылардың бірі Рей Престон 2006 жылғы сұхбатында, Кориелл жылап тұрып, оған босатылғанын хабарлап, мүмкіндік болғанда оны сақтап қалғанын айтты. Spanos жаңа ойыншыларға көп инвестиция жасады және Кориеллге жұмысын сақтап қалу үшін кем дегенде 8-8 есебін көрсету қажет екенін ұсынды. Кориеллдің «Чарджерс» командасы 1985 жылы 8-8 есебімен Spanos-тың талабын орындады. Футс жарақат алып, уақытты жоғалтса да, шабуыл лигадағы көшбасшылық позициясын қайтадан иеленді. Кориеллдің жаңа қаруы болды – 1 метр 68 см бойлы Лайонел Джеймс, ол 2535 ярдты жинап, 1975 жылы Меткалфтың орнатқан НФЛ рекордын бұзды. Сан-Диего 44-41, 40-34 және 54-44 есебімен жеңіске жетті. «Мен жеңімпаз болып шығуды қалаймын. Мен осы команданың жеңісіне қатысқым келеді. Мен күтпеймін. Мен қазір жеңгім келеді», – деді Кориелл бір жылдық келісімшартты ұзартқаннан кейін. Ол тағы сегіз ойыннан кейін ғана жұмыстан босатылды. Кориелл Саундерстің жоғарылауын құптады, бұл оған қорғаныспен жұмыс істеуге көбірек уақыт бередіні айтты. Осыдан кейін Сандерс команданың болашағын талқылау үшін Кориеллмен кездесуді бастады, бұл Кориеллдің билігін азайтты. «Чарджерс» 25 шілдеде бастапқы желілік қорғаушы Линден Кингті босатты, бұл Кориелл оны жаңа ішкі желілік қорғаушы рөлінде мақтағаннан екі күн өткен соң болды. Кинг Кориеллді қорғады және оны босатуға скаутинг директоры Рон Нейді (Spanos-тың кеңесшісі) кінәлады. Сан-Диего 1986 жылғы маусымын Майамиге қарсы 50-28 есебімен жеңіспен бастады, бірақ бұл Кориеллдің 37 жылдық жаттықтырушылық мансабының соңғы жеңісі болды. «Чарджерс» келесі жеті ойынды қатарынан ұтылып, Spanos 1986 жылдың 29 қазанында бас бапкерін тоғыз жылдан астам жұмыс істегеннен кейін жұмыстан босатып, оның орнына Сандерсті тағайындады. Кориелл бұл мәселеде бірнеше жыл бойы үнсіз болды, бірақ 1992 жылғы сұхбатында оның кетуі Spanos-тың шешімі болғанын айтты. Кориелл «Чарджерс» командасынан кеткеннен кейін жаттықтырушылыққа қайта оралмады, бірнеше ұсыныстан бас тартты. Оның «Чарджерс» командасымен тұрақты маусымдағы көрсеткіші 69-56, ал жалпы НФЛ көрсеткіші 111-83-1 болды; постсезонда «Чарджерс» командасымен 3-4, ал жалпы 3-6 көрсеткішінде болды. Сан-Диего Юнион Трибьюн 2012 жылғы мақаласында оны «Чарджерс» тарихындағы екінші үздік бас бапкер деп атады. «Чарджерс» оны 1994 жылы Атақ-даңқ залына енгізді. Кориелл ең алдымен шабуылдаушы жаттықтырушы ретінде есте қалады, ол қолда бар ойыншылардың қабілеттеріне сәйкес шабуылды бейімдей алатын. Сол шабуылдың үш негізгі ойыншысы (Футс, Уинслоу және Джойнер) Кориелл сияқты Атақ-даңқ залына енгізілді. Кориелл басқарған кезде Сан-Диегоның шабуылдық көрсеткіштері статистикалық жағынан жоғары болды. Олар 1978 жылдан 1983 жылға дейін және 1985 жылы бес жыл қатарынан лигада пастың ең көп саны бойынша көшбасшы болды; сондай-ақ 1980-1983 және 1985 жылдары жалпы ярдтар мен бірінші төмендеулер, ал 1981, 1982 және 1985 жылдары ұпай жинау бойынша лигада көшбасшы болды. Мансабында Кориелл лиганың шабуылға көмектесетін ережелерді қабылдауын қолдады; сонымен қатар плей-офф ойындарының жылы ауа райы бар бейтарап қалаларда өткізілуін қалады. «Эйр Кориелл» Кориелл зейнеткерлікке шыққаннан кейін де лигада ықпалды болды, Вашингтон, Даллас және Сент-Луис Рамс командалары оның шабуылдық тактикасының нұсқаларын қолданып Супер Боулдарды жеңіп алды. Кориеллдің қарсыластары оның қорғанысының нашарлығына назар салды, өйткені оның қорғанысы 1981 жылдан 1986 жылға дейін лигадағы ең нашар қорғаныстардың бірі болды. Бірақ оның қорғанысы 1980 жылы 60 қаппен НФЛ-ді басқарды. Осы жылдары Дин 11 ойын ойнаған күйі UPI NFC Жылдың қорғаныс ойыншысы атағын жеңіп алды және Сан-Франциско 49ers командасын сол жылы және 1984 жылы Супер Боулға жеткізді. Дин 2008 жылы Профутбол Атақ-даңқ залына енгізілді. Сан-Диего Юнион Трибьюн 2013 жылы осы сауданы «бәлкім, [Чарджерс] франшиза тарихындағы ең үлкен қателік» деп атады. Кориелл кейіпкер ретінде ойын күндері қабақты және жайсыз болып көрінетін. Кориеллдің ойын алдындағы командалық әңгімелері, оларды түсіну қиын болғанымен, өте ынталандырушы деп сипатталды. Клейн: «Ойыншылар оған ойнауды жа...

On July 9, 1985, the Chargers waived seven veteran players; Coryell stated that the move would allow younger players to gain more experience. Later that month he denied rumors that the players had been cut without his knowledge; he agreed that he had not been part of the decision, but publicly claimed to agree with it. One of the released players, Ray Preston, claimed in a 2006 interview that a tearful Coryell had telephoned to tell Preston of his release and assure him that Coryell would have retained him given the choice. Spanos invested heavily in new players during the offseason and suggested that Coryell needed to produce at least an 8–8 record to keep his job. Coryell's Chargers met Spanos' requirement with an 8–8 record in 1985. The offense bounced back to reclaim their league leading status, despite Fouts again missing time through injury. Coryell had a new weapon in 5 foot 6 inch Lionel James, whose 2,535 all purpose yards broke the NFL record Metcalf had set for Coryell in 1975. San Diego won games by scores of 44–41, 40–34 and 54–44. quote box|align=left|width=30%|style=padding:10px|quote="I want to go out on top as a real winner. I want to be part of this team when it wins. I don't want to wait. I want to win now. "|source=—Coryell, after signing a one year contract extension. He would be dismissed after only eight more games. Coryell welcomed the moves, stating that Saunders' promotion would give him more time to work with the defense. who began meeting with Saunders to discuss the future of the team, reducing Coryell's authority. The Chargers cut starting linebacker Linden King on July 25, only two days after Coryell had praised his progress in a new inside linebacker role. King defended Coryell and blamed scouting director Ron Nay (an adviser to Spanos) for his release. San Diego began their 1986 season with an impressive 50–28 win over Miami, but it was to be the last victory of Coryell's 37 year coaching career. The Chargers lost their next seven games in a row, and Spanos dismissed his head coach on October 29, 1986, after over nine years in the job, replacing him with Saunders. Coryell remained silent on the matter for several years, but stated in a 1992 interview that his exit had been Spanos' decision. Coryell never returned to coaching after leaving the Chargers, turning down a number of subsequent offers. His regular season record with the Chargers was 69–56, giving him an overall NFL record of 111–83–1; in the postseason, his record was 3–4 with the Chargers and 3–6 overall. The San Diego Union Tribune named him the second best head coach in Charger history in a 2012 article. The Chargers inducted him into their Hall of Fame in 1994. Coryell is remembered primarily as an offensive coach who could tailor his offense to suit the skills of the personnel available. Three principle players from that offense (Fouts, Winslow and Joiner) would go on to be inducted into the Hall of Fame, as would Coryell himself. San Diego's offense was statistically dominant during Coryell's tenure. They led the league in passing yards an NFL record six consecutive years from 1978 to 1983 and again in 1985; they also led the league in total yards and first downs in 1980–1983 and 1985, and in scoring in 1981, 1982 and 1985. During his career, Coryell advocated for the league to adopt rules changes that would assist offenses; as well as wanting playoff games to be played in neutral, warm weather cities, Air Coryell remained influential in the league after Coryell's retirement, with Washington, Dallas and the St. Louis Rams all winning Super Bowls while using versions of the offense. Detractors of Coryell point to the Chargers' defensive shortcomings, given that his defenses were in the bottom five league wide in points allowed from 1981 to 1986. while their defense led the NFL with 60 sacks in 1980. Meanwhile, Dean would go on in the same year to win UPI NFC Defensive Player of the Year (while playing in only 11 games) and help lead the San Francisco 49ers to a Super Bowl both that year and again in 1984. Dean was inducted to the Pro Football Hall of Fame in 2008. The San Diego Union Tribune in 2013 called the trade "perhaps the biggest blunder in [Chargers] franchise history." As a character, Coryell was known as a scowling, intense presence on gamedays. Coryell's team talks on the eve of a game were described as highly motivational despite being difficult to follow. Klein said, "Players loved playing for him. He was so sincere that even if the things he said sometimes made no sense, they didn't care." His relaxed approach to discipline and willingness to forge personal connections made him popular with his players. "The most important thing to me about Don Coryell is him as a person. He actually cared about us as players. A lot of coaches don't even know who you are", said Fouts. Coryell did not want to intimidate his players and instead treated his players with respect, allowing them to showcase their strengths. "I don't think a coach has to be a son of a bitch to be successful. I think you can treat men like men", he said.