Ұлыбританияның патшалық маркалары: Мачин сериясының тарихы

Кіріспе

Почтовые серии

Серия марок Мачин /m/eɪ/tʃ/ɪ/n/ – основная серия стандартных марок в Соединенном Королевстве, используемая с 5 июня 1967 года. Это вторая серия, изображающая портрет Елизаветы II, сменившая серию Уайлдинг. Последний выпуск состоялся 4 апреля 2022 года, за четыре месяца до ее смерти 8 сентября. Разработанная Арнольдом Мачином, серия состоит просто из скульптурного профиля Королевы и номинала, и почти всегда выполнена в одном цвете. За пять десятилетий использования серия охватила практически все изменения и инновации в британской печати марок. Это способствовало развитию обширного специализированного филателистического рынка и соответствующей литературы. Эффиги Елизаветы II работы Арнольда Мачина 1964 года было заменено на британских монетах в 1984 году более старым эффиги, созданным Рафаэлем Маклуфом. Однако, эффиги на британских марках Мачин никогда не обновлялось, и последние предложения в этом направлении были отклонены самой Королевой. Тем не менее, дизайн Уайлдинг не понравился некоторым художникам. В письме от апреля 1961 года Майкл Гоман и Фейт Жак утверждали, что он изображает Королеву, но не монархию. Они жаловались, что он ставит в неловкое положение дизайнеров памятных марок, поскольку фотография занимала треть площади марки и навязывала перспективу двухмерному дизайну. Обсуждались некоторые новые проекты, но опасения по поводу технических аспектов (фотография или картина, вдохновленная фотографией) задержали проведение полноценного конкурса для художников до 1965 года. Генеральный почтмейстер Тони Бенн и художник Дэвид Джентльмен потерпели неудачу в своих попытках заменить королевскую голову названием страны ("Великобритания" или "Великобритания"), но им было разрешено изучить временные решения проблем с памятной головой. Это могло бы лишить Соединенное Королевство его уникального положения как единственного современного эмитента почтовых марок, на которых отсутствует название страны, что связано с тем, что оно является первоначальным создателем клейкой почтовой марки в 1840 году. В 1966 году Джентльмен создал небольшой одноцветный профиль с монеты работы Мэри Гиллик. Проект ждал миниатюризации нового стандартного эффиги, которое Почтовый консультативный комитет (SAC) 13 января 1965 года рекомендовал Генеральному почтмейстеру выбрать из профилей и гравированных изображений, основанных на фотографии. Первые эскизы были представлены Эндрю Ресталлом и Арнольдом Мачином при содействии типографии Харрисона и сыновей. Они работали с фотографиями Энтони Бакли, а затем с фотографиями лорда Сноудона, шурина Королевы. Мачин только что закончил работу над новым эффиги для монеты, основанным на фотографиях фотографа. Конкурс начался с официального приглашения большего числа художников летом 1965 года, но на встрече 26 января 1966 года члены SAC решили разрешить только Джентльмену и Мачину продолжить работу над дизайном. Метод Арнольда Мачина заключался в создании барельефа из глины и форм, которые он перерабатывал и исправлял в зависимости от требований SAC. Затем типография Харрисона и сыновей делала печатные эссе с фотографий скульптуры, дополненные добавлениями и украшениями дизайнера Мачина. Вскоре он решил упростить эффиги, изобразив только Королеву в Алмазной диадеме и ее букетах с эмблемами цветов страны, как в серии Уайлдинг. Однако эти цветы также были исключены: в конечном итоге в дизайне Мачина остался только профиль Королевы и номинал марки. В марте 1966 года Почтовый консультативный комитет решил предоставить Джентльмену и Мачину новые фотографии Королевы. Их сделал Джон Хеджеко 22 июня. Елизавета II выбрала фотографии для передачи художникам, и Джентльмен продолжил работу над "фотографической альтернативой" скульптуре Мачина. Во второй период 1966 года Мачин по просьбе SAC заменил тиару на Государственную диадему Георга IV, ту же диадему, что была ранее изображена на Пенни Блэк. Королева попросила корсаж в нижней части ее скульптурной шеи. Окончательная скульптура представляет собой прямоугольник из гипса размером 16 дюймов в длину и 14 дюймов в ширину. Последние корректировки окончательного гипсового изображения и освещения во время фотографирования создали четыре эффиги. Они были представлены филателистам на довоенных марках, первые из которых были выпущены 5 июня 1967 года. Что касается первоначальных цветов, Мачин поощрял использование более четкого эффиги на однотонном фоне. 4 пенса ("4d") получили очень темно-коричневый цвет, вдохновленный Пенни Блэк и запрошенный самой Королевой. к основному дизайну были добавлены дополнительные элементы. Первоначально марки производились компанией Harrison & Sons с использованием фотогравюры, а дизайны с высоким номиналом были больше и гравированы (инталио) компанией Bradbury Wilkinson and Company. Начиная с 1980 года, House of Questa и Waddingtons Security Print также взяли на себя печать марок Мачин, чтобы удовлетворить спрос, производя свои версии с помощью литографии. Помимо множества номиналов марок стандартного размера, для стандартных марок с "высоким номиналом" использовались два разных формата. В 1969 году более крупный и квадратный формат использовался для выпуска марок номиналом 2/6, 5/ , 10/ и £1, и снова в 1970 году для десятичных номиналов 10p, 20p и 50p. (£1 марка была переработана в 1972 году и перевыпущена. Эта версия обычно считается "десятичным" изданием, в отличие от "довоенной" марки.) В 1977 году более высокий портретный формат использовался для крупных марок £1, £2 и £5, а также в разное время между 1983 и 1987 годами для нечетных номиналов £1.30, £1.33, £1.41, £1.50 и £1.60. Эти номиналы были изъяты из обращения после выпуска марок с "замками" в 1988 году. Марки с "замками" были первыми в правление Елизаветы II, на которых использовалась цифра "1". На всех предыдущих марках ее правления использовалась заглавная буква "I". Все марки Мачин продолжают использовать "I", за исключением крупной марки 1-го класса, представленной в 2006 году. В 1989 году, в качестве обходного пути проблемы быстро меняющихся тарифов, марки Мачин "без указания номинала" использовали текстовые надписи "1st" и "2nd" для обозначения класса обслуживания, а не числового номинала. В 1990 году вышла первая памятная адаптация дизайна Мачин, с классическим профилем королевы Виктории, прапрабабушки королевы Елизаветы II, появившимся позади и слева от Елизаветы, отмечая 150-летие британских марок, а именно марки Penny Black 1d 1840 года. Они иногда называются "Двойными головами Мачин". В 1993 году были представлены самоклеящиеся марки и эллиптические перфорации на нижних вертикальных сторонах марок Мачин, последние - в качестве меры безопасности. На марках с высоким номиналом использовались переливающиеся чернила под торговой маркой "Iriodin", чтобы придать им блестящий, перламутровый вид и затруднить их воспроизведение путем копирования. В феврале 2009 года меры безопасности были усилены на самоклеящихся марках "Мачин", чтобы предотвратить повторное использование не погашенных марок, извлеченных из почты. Эффиги и фон были напечатаны непрерывной переливающейся печатью "ROYAL MAIL". К каждой марке были добавлены два эллипсоидальных элемента сдвига, и водорастворимый слой между маркой и клеем был отменен. Эти две последние функции предназначались для того, чтобы затруднить снятие марок с почты и их хранение для повторного использования (но на самом деле легко преодолеваются при осторожном использовании лезвия острого ножа). Коллекционерам рекомендуется не пытаться замачивать такие марки, а сохранять их на кусочках, вырезанных из конверта. Меры безопасности также включали небольшое изменение фона печати "ROYAL MAIL", где одна буква заменяется для определения источника марки. Например, вместо "ROYAL MAIL" в одном месте в правом верхнем углу марки напечатано "FOYAL MAIL", чтобы указать, что эта марка поступила из книжки из четырех марок. Эта функция облегчила определение источника отдельной использованной марки и отслеживание проблем с производством. Коды развивались еще больше в 2010 году, когда...

The Machin series '/m//eɪ//tʃ//ɪ//n/ of postage stamps is the main definitive stamp series in the United Kingdom, used since 5 June 1967. It is the second series to figure the image of Elizabeth II, replacing the Wilding series. The last issue was on 4 April 2022, four months before her death on 8 September. Designed by Arnold Machin, they consist simply of the sculpted profile of the Queen and a denomination, and are almost always in a single colour. After five decades of service, the series has encompassed almost all changes and innovations in British stamp printing. This has been encouraging an abundant specialised philatelic collectors' market and associated literature. Arnold Machin's 1964 effigy of the Queen was replaced on British coins in 1984 by an older looking effigy by Raphael Maklouf. However, the effigy on British Machin stamps has never been updated, and the last proposals to these ends were rejected by the Queen herself. However, the Wilding design did not please some artists. In a letter of April 1961, Michael Goaman and Faith Jacques argued that it represented the Queen, but not the monarchy. They complained it embarrassed the commemorative stamps' designers because the photograph took up one third of the stamp's area and it imposed a perspective on a two dimensional design. Some new designs were discussed but concerns over the technical aspects (a photograph or a painting inspired by a photograph) delayed a full competition for artists until 1965. Postmaster General Tony Benn and artist David Gentleman failed in their attempts to have the royal head replaced by the name of the country ("Great Britain" or "U. K."), but were permitted to explore temporary solutions to the commemorative head problems. This would have removed the unique position of the United Kingdom as the only modern issuer of postage stamps not to have its country name on its stamps, this being because of it being the original creator of the adhesive postage stamp in 1840. In 1966 Gentleman created a small single coloured profile from a coin by Mary Gillick. The project waited until the miniaturisation of the new definitive effigy that the Stamp Advisory Committee (SAC), on 13 January 1965, had advised the Postmaster General be chosen, from profiles and engraved images based on a photograph. The first essays were submitted by Andrew Restall and Arnold Machin with Harrison and Sons printers' assistance. They worked from photographs by Anthony Buckley, then from ones by Lord Snowdon, the Queen's brother in law. Machin had just finished work on the new coin's effigy based on the photographer's pictures. The competition began with more artists officially invited during Summer 1965, but at a meeting on 26 January 1966, the SAC's members decided to let only Gentleman and Machin continue work on the design. Arnold Machin's method was to sculpt a bas relief in clay and moulds, which he reworked and corrected depending on what the SAC required. The printing essays were then done by Harrisons & Sons from photographs of the sculpture, completed with the additions and adornments by designer Machin. Quickly, he decided to simplify the effigy with just the Queen wearing the Diamond Diadem and its bouquets of national flower emblems, like the Wilding series. Yet these flowers were also dropped: Machin's design would eventually have only the Queen's profile and the value of the stamp. In March 1966, the Stamp Advisory Committee decided to make new photographs of the Queen available to Gentleman and Machin. They were taken by John Hedgecoe on the following 22 June. Elizabeth II selected the pictures to be given to the artists and Gentleman continued work on the "photographic alternative" to Machin's sculpture. During the second period of 1966, Machin replaced the tiara with the George IV State Diadem on request of the SAC, the same diadem as was previously seen on the Penny Black. The Queen asked for a corsage at the bottom of her sculpted neck. The final sculpture is a rectangle of plaster, 16 inches long and 14 inches wide. The last adjustments to the final plaster image and to the lighting during photography created four effigies. They were unveiled to philatelists on the pre decimal stamps, the first ones issued 5 June 1967. Concerning the original colours, Machin encouraged the use of a clearer effigy on a single coloured background. The 4 pence ("4d") was given a very dark brown, inspired by the Penny Black and requested by the Queen herself. were added to the basic design. Initially the stamps were produced by Harrison & Sons using photogravure, with the high value designs being larger and engraved (intaglio) by Bradbury Wilkinson and Company. Starting around 1980, The House of Questa and Waddingtons Security Print also took up Machin printing in order to keep up with demand, producing their versions via lithography. Apart from the many values of normal sized stamps, there have been two different formats used for "high value" definitives. In 1969 a larger and more square format was used to issue stamps of 2/6, 5/ , 10/ and £1 face value, and was used again in 1970 for the decimal currency values of 10p, 20p and 50p. (The £1 stamp had the lettering re designed in 1972 and was re issued. This version is usually seen as a 'decimal' edition as opposed to a 'pre decimal' stamp.) In 1977 a taller portrait format was used for the large £1, £2, and £5 stamps, and also at various times between 1983 and 1987 for the odd values of £1.30, £1.33, £1.41, £1.50 and £1.60. These values were withdrawn after the introduction of the "Castles" high value stamps of 1988. The Castles stamps were the first in the reign of Elizabeth II to use a digit "1". All previous stamps of her reign had used a capital "I" instead. All Machin stamps continue to use "I" apart from the large 1st class introduced in 2006. In 1989, as a workaround to the problem of fast changing rates, "non value indicator" Machins used textual inscriptions "1st" and "2nd" to indicate class of service rather than a numeric value. The following year of 1990 brought forth the first commemorative adaptation of the Machin design, with the classic William Wyon profile of Queen Victoria, Queen Elizabeth II's Great Great Grandmother, appearing behind and to the left of Elizabeth, marking 150 years of British stamps, namely the Penny Black 1d stamp of 1840. These are sometimes called "Double Head Machins". 1993 saw the introduction of both self adhesive stamps and elliptical perforations on the lower vertical sides of the Machins, the latter as a security measure. On the high value stamps, an iridescent ink by the brand name of "Iriodin" was used to give them a shiny, pearlescent appearance and ensure the difficulty of their reproduction by photocopying. In February 2009, security features were increased on "Machin" self adhesive stamps to avoid the reuse of uncancelled used stamps retrieved on mail. Both the effigy and the background were printed with continuous "ROYAL MAIL" iridescent printing. Two ellipsoidal shear panels were added to each stamp, and the water soluble layer between the stamp and the adhesive was abandoned. These two later features were intended to render the stamps difficult to take off mail and to store for reuse (but in effect are easily overcome by the careful use of a sharp knife edge). Collectors are advised not to attempt to soak such stamps off, but to save them on pieces cut from the envelope. The security features also included a minute change to the background printing of "ROYAL MAIL" where one letter is replaced to identify the source of the stamp. For example, instead of "ROYAL MAIL" in one place in the upper right of the stamp is printed "FOYAL MAIL" to indicate that that stamp came from a booklet of four stamps. This feature made it easier to identify the source of an individual used stamp and track down production problems. The codes evolved further in the year 2010 when a year code was included as well. For instance M11L means that the stamp came from a Business Sheet in 2011. The source codes are as follows: MBIL – from Business Sheets, MCIL – from Custom Retail Books with four Machins and two Special or Commemorative Stamps, MFIL – from Books of Four, MPIL – from Prestige Books, MRIL – from Coil Stamps in Rolls, MSIL – from Books of Six, MTIL – From Books of Twelve, and no source codes at all for Machin Stamps from Counter Sheets, though these do carry year codes. In 2016, yet another security feature arose in that the backing paper for all of the Machin self adhesive stamps had a security background printing in grey of "ROYAL MAIL", repeated (there are 3 types of this SBC of "Security Backing Paper") in yet another attempt at thwarting forgeries, these seeming to be an ongoing problem.

Түстер

Машиналардың ең айқын ерекшелігі – түстердің алуан түрлілігі. Дизайнның бәрі бірдей (немесе дерлік бірдей) болғандықтан, әр номиналды оңай ажыратуға болатын түспен шығару маңызды болды. Жағдайды нашарлататын нәрсе – бағаның өзгеру мүмкіндігі қосымша түстерді қажет ететіні болды, себебі ескі маркалар әлі де жарамды болып, поштада кездесуі мүмкін. 14 түстің бастапқы палитрасы жан-жақты сынақтан өткен соң таңдалды. Көпшілігі бір түсті болса, 1/6d және 1/9d номиналдарындағы бейне мен номинал үшін әртүрлі түстер қолданылды, ал 10d және 1/ номиналдарындағы түс сол жағынан қараңғыдан оң жағына қарай ашыққа өтетін еді. Сол кездегі ең көп қолданылатын 4d маркасының қараңғы зәйтүн қоңыр түсі Королеваның жеке таңдауымен, «Penny Black» маркасын еске түсіретін түс ретінде таңдалды. Бірақ тәжірибеде бұл 5d маркасының қою көк түсінен ажырату қиын болды, автоматтандырылған машиналар маркадағы фосфорлы жолақты әрқашан көре бермейтін, тіпті футбол лотереясын ұйымдастырушылар да анулирлеудің күні мен уақытын оқудың қиын екендігіне шағымданатын. 1969 жылы 4d маркасының түсі қызылға өзгертілді, бұл өз кезегінде 8d маркасының түсін өзгертуді қажет етті, ол «жұмыртқа қабығы көк» түсімен қайта шығарылды. 1971 жылы ондық жүйеге көшуге дайындық үшін GPO Кембридж университетінің қолданбалы психология бөлімінен түстерді жылдам тану қабілетін тексеру үшін жаңа түстер палитрасын дайындауды сұрады. Нәтижесінде ондық маркалар үшін қолданылған 14 түс 25 түс ішінен таңдалды. 1970 жылдары ашық фонды қара бейне және ашық фонды градиентті бейне форматтарына қосымша үшінші бейне/фон түсінің форматы пайда болды; жаңа нұсқасы фонмен бірдей түсті бейнеден тұрады, көлеңкелі бөлшектер ғана бейнені анықтайды. (Соңғы жылдары ашық фонды қара бейне дерлік барлық жерде қолданылады.) Жылдар бойы баға өзгергендіктен, жаңа номиналдар қажет болды, ал түстерді қолдану үшін ескі маркалар алынып тасталды. Мысалы, 1976 жылғы 11 пенс роза маркасы 1980 жылы алынып тасталды, ал түсі 1983 жылы 23 пенс маркасында қайта қолданылды. Бірақ қайта енгізілген номиналдар әдетте бұрынғы түсіне қайта оралмайтын; 1980 жылғы ашық жасыл 17 пенс маркасы 1981 жылы алынып тасталды, 1983 жылы темір көк түсте қайта шығарылды, 1986 жылы қайтадан алынып тасталды және 1990 жылы қара көк түсте қайта пайда болды. 1983 жылы Royal Mail R&D бөлімінің қызметкері Обри Уокер тарифтерге түстерді тұрақты тағайындауды ұсынды, себебі қызмет түрлері тарифтерге қарағанда сирек өзгеріп тұрады деген теорияға сүйенді. Бірақ бұл төмен бағалы ескі маркаларды пайдалануды анықтау мәселесін шешпеді – клерктер түске ғана қарамай, номиналын оқуға тиіс еді, сондықтан әр баға өзгергенде екі түрлі нұсқаны (жарық және қара) қолдану жүйесі ұсынылды. Кейін суретші Джеффри Мэтьюс нақты түстерді әзірлеуге шақырылды және 1985 жылы барлығы 16 түсті құрайтын сегіз жұпты ұсынды. Түстерді жұптастыру идеясы іске аспайтындығы анықталды, бірақ түстер қабылданды, ал 1988 жылы Мэтьюс бағалар өзгерген сайын тағы 15 түс жасады.

The most striking aspect of the Machins is the rainbow of colours. Since the designs are all identical (or nearly so), it was critical that each denomination be produced in an easily distinguished colour. Worse, the likelihood of rate changes meant that additional colours would be necessary, since old stamps were still valid and could appear on mail. The initial palette of 14 colours was chosen after extensive testing. While most were solid colours, the 1/6d and 1/9d used different colours for effigy and denomination, while the 10d and 1/ had backgrounds that varied from darker on the left side to lighter on the right. The dark olive brown shade of the 4d value, the most often used stamp of the time, was personally selected by the Queen as being the available colour most reminiscent of the Penny Black. However, in practice this proved difficult to distinguish from the 5d's dark blue, automated machinery could not always see the phosphor bands on the stamps, and even football pool organizers complained that it was too hard to read the date and time of cancellations. In 1969, the 4d value was changed to vermilion, which in turn required a colour change for the 8d, which was reissued in "eggshell blue". In preparation for decimalisation in 1971, the GPO prepared a new palette of colours, enlisting the Applied Psychology Unit of Cambridge University to test individuals' abilities to quickly identify colours. The results pruned a selection of 25 down to the 14 used for the decimal stamps. During the 1970s a third effigy/ background colour format emerged in addition to the existing light head dark background and the light head graded background; the new variation consisted of the head the same colour as the background, with just the shaded detail picking out the image. (In more recent years the light head dark background has become near universal.) Over the years, rate changes required new denominations, and in order to make colours available, older stamps had to be withdrawn. For instance, the 11p rose of 1976 was withdrawn in 1980, and the colour reused in 1983 for a 23p stamp. A re introduced denomination could not normally get its old colour back though; the light green 17p of 1980 was withdrawn in 1981, reissued in steel blue in 1983, withdrawn 1986, and reappeared yet again in 1990, this time in dark blue. In 1983, Aubrey Walker of the Royal Mail's R&D department proposed a fixed assignment of colours to rates, on the theory that the classes of service changed much less frequently than rates. This still did not solve the problem of clerks detecting usage of old stamps with lower rates – they would have had to read the denomination rather than just glance at the colour – and so a system of "light" and "dark" colours was suggested, the two variants alternating at each rate change. Artist Jeffery Matthews was then hired to develop the actual colours, and in 1985 presented eight pairs totalling 16 colours. The colour pairing idea turned out to be unworkable, but the colours were adopted, and in 1988 Matthews developed another 15 as rates continued to be changed.

Машинаның бас бөлігін ауыстыру

Пошталық дереккөздер үш рет Machin сериясын алмастыруды Пошта кеңсесі және оның ізбасары Royal Mail ұсынғанын растады. Дегенмен, патшайым кейіннен ұсынылған эскиздерді қабылдамады. 1981 жылдың наурыз айында Рафаэль Маклуфтың суреті жаңа монеталарға таңдалғаннан кейін, 1983 жылға дейін Мачиннің суретін ауыстыру туралы ұсыныс жасалды; патшайымның тәж киюінің 30 жылдығына дейін үлгеру үшін. Пошта кеңсесінің Рон Диринг патшайымнан келісім алды, тіпті оның жеке хатшысының орынбасары арқылы «Оның Ұлылығы Мачиннің суретіне өте қанағаттанған және оны алмастыру үшін шынайы сапалы жұмыс қажет деп санайды» деген хабарлама жеткізілді. Пошта кеңсесінің дизайн жөніндегі кеңесшісі Барри Робинсонның жетекшілігімен Джеффри Мэтьюс 1982 жылдың наурызында Лорд Сноудон салған патшайымның суреттерінен балама эскиздер дайындады. Мэтьюс бас пен иықтың түрлі бұрыштарын пайдаланды, профильден бастап тіке қарауға дейін. Соңғы бұрыштағы эскиздер фотосуреттер негізінде және оның ұлы Рори Мэтьюс салған суреттер бойынша жасалды. 1983 жылы Робинсон әртүрлі суретшілердің жаңа портреттерін тапсырды: Джон Сарджент салған, Тимоти Уидборн мен Брайан Сандерс салған, кейіннен 1984 жылы Чеслав Слания гравюралады. «Харисон және ұлдары» баспаханасы осы эскиздерді басып шығарды. Бірақ олар Мөртабан кеңесші комитетіне ұнамады. 1985 жылдың маусым айында жаңа жұмыс тобы Machin маркасының бастапқы дизайнын өзгертуді ұсынды: екі түсті (түсті фондағы сұр сурет); Джеффри Мэтьюс иық пен мойынның кесімін өзгертті, көлденең марка үшін. Арнольд Мачин өзінің бастапқы дизайнына кез келген өзгеріс енгізілгенде хабардар болуы керек болғандықтан, Барри Робинсон мен Джеффри Мэтьюс 1985 жылдың 23 қазанында онымен кездесті. Мачин өзінен басқа ешкімге өзгеріс жасауға қарсы болды және ұсынылған өзгерістер аяқталғаннан кейін оған жүгінуіне риза болмады. 1980 жылдары барлық ұсынылған өзгерістерден бас тартылғаннан кейін, Джеффри Мэтьюстің кейбір эскиздері кейінірек қолданылды: 1993 жылы алғашқы желімделмейтін маркалар үшін және 2006 жылғы «жоғары тарифтік» маркалар үшін көлденең формат пайдаланылды. 1990 жылы «Penny Black» маркасының 150 жылдығына орай дизайнды өзгерту туралы тағы бір ұсыныс жасалды. Патшайымның ешқандай өзгеріске келіспеуі бұл әрекетті жылдам тоқтатты.

On three occasions, postal sources have confirmed that a replacement for the Machin series was proposed by the Post Office, and its successor, the Royal Mail. However, the Queen has subsequently rejected the proposed designs. In March 1981, after Raphael Maklouf's effigy was chosen to appear on new issue coinage, a proposal was made to replace the Machin's effigy by 1983; in time for the 30th anniversary of the Queens's coronation. The Post Office's Ron Dearing obtained agreement from the Queen, even if she expressed through a letter by her deputy private secretary that "Her Majesty is very content with the Machin effigy and thinks that a work of real quality is required if this is to be replaced." Under the supervision of Post Office design adviser Barry Robinson, Jeffery Matthews prepared alternative essays from March 1982 pictures of the Queen by Lord Snowdon. Matthews used many different positions of the head and shoulders, from profile to full face. Essays with the latter position were designed from the photographic representation and from a portrait drawn by his son Rory Matthews. In 1983, Robinson ordered new portraits by different artists : drawn by John Sargeant, painted by Timothy Whidborne and Brian Sanders, later engraved by Czesław Słania in 1984. Harrison and Sons printed these essays. However, they failed to please the Stamp Advisory Committee. In June 1985, a new working group proposed a change to the original Machin stamp design. It comprised a bicoloured (grey effigy on a coloured background); Jeffery Matthews then worked on a different cut of the shoulders and neck, for a horizontal stamp. As Arnold Machin must be informed on any modifications of his original design, Barry Robinson and Jeffery Matthews visited him on 23 October 1985. Machin refused any changes by anyone except himself and didn't appreciate being approached after the proposed changes were finalised. Following the abandonment of all of the proposed changes during the 1980s, some of Jeffery Matthews's designs were later used: the horizontal format served for the first self adhesive stamps in 1993 and for the "higher rate" stamps of 2006. Another attempt to alter the design was proposed on the occasion of the 150th anniversary of the Penny Black in 1990. The Queen's decision not to agree to any changes swiftly ended the move.

Өте өзгермелі машиналар

Бастапқы Harrison басылымдарынан қазіргі күнге дейін, кез келген деңгейдегі Machin коллекционерлері үшін зерттеу материалдарының молдығы әрқашан болды. Баспаханалар мен басып шығару әдістерінің үнемі өзгеруі Machin маркаларын жинаудың танымал күйін сақтап тұрады. Жаңа баспахана жұмыс істеген кезде, мысалы, Enschede, Waddington, Questa және Walsall компанияларымен жұмыс істегенде, айқын өзгерістер болады, осының нәтижесінде жаңа түрлері пайда келеді. Machin маркаларын басып шығаруға үлкен келісімшарттар алған соңғы баспахана – Cartor. Алайда, Cartor коллекционерлерге Prestige Booklet панельдерінен және кейіннен шағын парақтардан Machin маркаларының жаңа түрлерін ұсынып, коллекцияларды одан әрі кеңейтуге мүмкіндік берді.

Machin сериясының алтын мерейтойы, 2017

2017 жылдың 5 маусымында Machin сериясы 50 жылдығын, яғни Алтын мерейтойын атап өтті. Осы серияны құрметтеу үшін Royal Mail осы жиналатын серия үшін көптеген жаңа Machin мөрлерін дайындауға көп еңбек сіңірді. Екі кішкентай сувенирлік парақ шығарылды, екінші парақтағы мөрлердің бірі 1970 жылғы үлкен форматта басылды, 22 каратты алтын фольгамен басылып, әрі рельефті өңдеумен жасалды. Machin сериясының 50 жылдығына арналған бес панельді құрмет кітабы шығарылды, оның бірі 22 каратты алтын фольгамен басылып, төртеуден тұратын блок түрінде белгіленді. 1-сынып Machin мөрлерінен тұратын кітапша, онда Арнольд Мачинның Machin мөрінің суретін жасау кезіндегі суреті көрсетілген. 6 Machin жедел мөрлерінің тобы шығарылды, сондай-ақ бұрынғы валюта түстері де болды. Бірнеше бірінші күнгі конверттер шығарылды, оның ішінде Machin мөрінің бейнесі бір жағында, ал Machin монетасының бейнесі екінші жағында бейнеленген арнайы медальон монетасы бар конверт те болды.

Қате қаріп

Соңғы жылдары барлық баспаларға Royal Mail-ден машиналы маркаларды басып шығару туралы техникалық тапсырма берілді, және Cartor да осындай тапсырма алды. Қателіктерді азайту мақсатында, бұл тапсырма марканың әрбір элементі үшін стандартты белгілейтін болды, соның ішінде бағасы үшін қолданылатын шрифт. Қазіргі Machin сериясында қолданылатын стандартты шрифт – Джеффри Мэтьюз салған шрифт. Бұл қате – 5p Garamond шрифтімен көрсетілген баға 2010 жылғы 7 қаңтардағы Classic Album Covers панеліндегі 5p Deep Ash Pink бағасында, сондай-ақ сол жинақтағы 54p Rust бағасында пайда болды, бірақ кейіннен барлық келесі басылымдарда түзетілді. Іс жүзінде, осы бағаға арналған цифрлық сурет Cartor компаниясына Booklet Panes DP411 және DP416 үшін жіберілген материалдардан да алынып тасталған. Royal Mail-ден сұраудың орнына, баспагер Джеффри Мэтьюз шрифтіне ұқсатуға тырысты, бірақ қате таңдау жасады (баспагер Garamond шрифтін таңдады), дегенмен "P" әрпі дұрыс болды. Қателік сынақ кезеңінде анықталмады және дайын өнімнің үлгілері жеткізілгеннен кейін ғана байқалды. Осындай қателердің қайталанбауы үшін «тиісті процедура» енгізілді. Шрифттердің айырмашылықтары жаңалық емес және оларды алғашқы, номиналдық бағасы жоқ алтын маркаларда оңай көруге болады.

Шағын парақтар

Жоғары сапалы "Машин" маркалары де ла Ру компаниясы фотогравюра әдісімен басып шығарған "Түстер палитрасы" мини-тақтасының сегіз номиналында және Картор компаниясы литография әдісімен басып шығарған 2010 жылғы "Маркалар фестивалі" мини-тақтасының он бір маркасында табылады. Екі тақта да жоғары сапалы басылған және жаңа типтер мен кіші типтердің пайда болуына себеп болды.

Корольдік тәуелділіктер

Мачин сериясының алғашқы британдық маркалары, пошта тәуелсіздігіне қол жеткізбеген Корольдік тәуелділіктерінде – 1969 жылға дейін Гернси мен Джерси, ал 1973 жылға дейін Мэн аралында қолданылды. Гернсиде ескерткіш маркалардағы корольдік бейнесі алғашқы жылдары, корольдік моноклі (Елизавета 2 патшайым үшін EIIR) қолданылғанға дейін, Мачин сериясының бейнесі ретінде пайдаланылған.

Гонконг

Гонконгтың британдық колониясында Елизавета II бейнеленген соңғы түпкілікті серия британдық Мачин мөрінің бейімделген нұсқасы болды, бірақ Мачин мүсіні сәл алға қарай еңкейтілген. Мүсін суреттің оң жағына орналастырылып, қытай әріптеріндегі жер атын жазуға орын босатылған. Фон екі түсті. Бұл мөрлер Эншеде және Ли Мардон литографиялық әдіспен басылған. Алғашқы номиналдар 1992 жылдың маусым айында шығарылды. Көптеген мерекелік миниатюралық парақтар филателиялық оқиғаларды және колониядағы британдық үкіметтің соңғы сәттерін белгілеу үшін Гонконг Мачин мөртабасын пайдаланды, және олардың көпшілігі, бірақ барлығы емес, 10.00 Гонконг доллары номиналында болды. 1997 жылдың шілдесінде Қытай Халық Республикасының егемендігіне дайындық үшін 1997 жылдың қаңтар айында Мачин сериясы Гонконг қаласының панорамасын көрсететін жаңа түпкілікті сериямен алмастырылды.

Сомали елі

1996 жылғы сәуірде Ұлыбританияның бір пеннилік Мачин маркасы басылып, Сомалилендте бірнеше күн қолданылды. Сомалиленд 1991 жылы Сомалиден тәуелсіздігін жариялаған мемлекет. Сомалиленд бұрынғы Британдық Сомалиленд протекторатының аумағын қамтиды. Қағаз қоры жеткіліксіз болғандықтан, британдық Harrison and Sons баспаханасы Сомалиленд үшін тапсырыс берілген маркаларды уақтылы жеткізе алмады. Пошта маркаларының жетіспеуіне байланысты, Харрисон баспаханасында бар 4300 британдық бір пеннилік (1 пенни) стандартты маркаларға "РЕСПУБЛИКА / СОМАЛИЛЕНД / 500 ШИЛЛИН" деген мөр басылуға шешім қабылданды. Мөр басылуы Сомалилендте жүзеге асырылды.