Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралия қорғаныс саясаты, 1972–1997
Australian defence policy, 1972–1997
Австралияны қорғау саясаты 1972 және 1997 жылдар аралығында Австралияның басты қорғаныс саясаты болды. Бұл саясат Австралияның континенттік бөлігін сыртқы шабуылдан қорғауға бағытталған. Австралия Қорғаныс күштері Австралия аумағынан тыс жерлерде операция жүргізу қабілеттерін дамытудың орнына, Австралияны қорғауға бейімделген.
The Defence of Australia Policy was Australia's dominant defence policy between 1972 and 1997. The policy was focused on the defence of continental Australia against external attack. The Australian Defence Force was tailored to defending Australia rather than developing capabilities to operate outside Australian territory.
Даму
Австралияны қорғау (DOA) саясаты, Австралияның Вьетнам соғысына қатысуы салдарынан "алдыңғы қорғаныс" саясатының беделі түскеннен кейін қабылданды. Бұл саясат 1970-ші жылдар мен 1980-ші жылдардың басында жасалды, содан кейін 1986 жылғы Дибб есебінде және 1987 және 1994 жылғы Қорғаныс туралы ақ парақтарда ресми түрде бекітілді.
The Defence of Australia (DOA) policy was adopted after the previous policy of "forward defence" was discredited in the public eye by Australia's involvement in the Vietnam War. The policy was developed during the 1970s and early 1980s before it was formalised in the 1986 Dibb Report and the 1987 and 1994 Defence White Papers.
Сындар
DOA саясатының көптеген сын-ескертпелері саясаттың икемсіздігіне бағытталған. Атап айтқанда, Австралияның сыртқы қатынастары мен қорғаныс мүдделері Австралиядан тыс жерлерде жылдам дислокациялана алатын күшті талап етеді деп саналады. Сондай-ақ, DOA күштік құрылымы Австралия аумағына тікелей шабуылдан басқа қауіптерге тиісінше жауап беруге қабілетсіз болды деген пікір айтылады. Сонымен қатар, DOA саясатының Суық соғыс аяқталғаннан берігі геосаяси жағдайдың тұрақсыздығына төтеп беруге қолайсыз екендігі де айтылады, нәтижесінде Австралия армиясы DOA шеңберінде күтілгеннен көп рет дислокацияланды. 1996 жылы сайланған Либералдық партия үкіметі бұл сынды қабылдап, Австралияның қорғаныс саясатын қайта бағыттап, Қарулы күштердің (ADF) шетелге дислокациялану мүмкіндігіне көбірек мән берді. Алайда, бұл «алдыңғы шептегі қорғанысқа» оралуды білдірмеді, себебі ол Австралияның экспедициялық күштерінің Австралиядағы базалардан дислокациялануын, ал Австралия әскери бөлімдерінің шетелде тұрақты түрде орналасуын емес қамтыды. Бұдан өзге, Австралияны сыртқы шабуылдан қорғау Австралия Қарулы күштерінің басты міндеті болып қала берді.
Most criticisms of the DOA policy focus on the policy's inflexibility. In particular, it is argued that Australia's foreign relations and defence interests require a force capable of rapidly deploying outside Australia. It is also argued that the DOA force structure was not capable of adequately responding to threats other than a direct attack on Australian soil. Furthermore, it is also argued that the DOA policy is unsuitable for coping with the less stable geopolitical conditions since the end of the Cold War, which has seen the Australian Army deployed more often than anticipated under DOA. To a large extent, the Liberal Party government elected in 1996 embraced the criticisms and re oriented Australian defence policy by placing greater emphasis on the ADF's ability to deploy overseas. This did not, however, represent a return to "forward defence" as it involved Australian expeditionary forces deploying from bases in Australia, and not the permanent stationing of Australian military units overseas. Furthermore, defending Australia from external attack remained the Australian Defence Force's primary responsibility.
Шығыс Тимор және соңынан
1999 жылы Шығыс Тиморда Австралия бастаған әскери операция саясаттың артықшылықтары мен кемшіліктерін көрсетті. Солтүстік Австралиядағы күшейтілген қорғаныс инфрақұрылымы және жоғары технологиялық теңіз және әуе күштері операцияда маңызды рөл атқарғанмен, іске қосылатын логистикалық бөлімшелер мен жаяу әскердің жеткіліксіздігі, әсіресе операцияның басында, шектеулер тудырды. Австралия үкіметі алған тәжірибеден кейін ADF-тың логистикалық қабілетін кеңейткенімен, ADF-тың күштік құрылымы DOA кезеңінде қалыптасқан күйінде қалды. Бұл себебі, солтүстік Австралияны қорғау үшін үлкен қашықтықтарды ескере отырып, Австралияны қорғау мақсатымен құрылған бөлімшелер Австралиядан тыс жерлерге де орналасуға қабілетті. Осының нәтижесінде, жеңіл және жылдам қимылдайтын құрлықтағы күштерге басымдық берілді.
The Australian led intervention in East Timor in 1999 highlighted the strengths and weaknesses of the policy. While the enhanced defence infrastructure in northern Australia and high tech naval and air units played a critical role in the operation, the limited availability of deployable logistic units and infantry constrained the operation, especially in its early days. While the Australian government has expanded the ADF's logistic capability in light of experience, the ADF's force structure remains largely unchanged from that developed during the DOA era. A key reason is that given the long distances which need to be covered to protect northern Australia, the units developed for the Defence of Australia are inherently capable of deploying outside Australia. This has created an emphasis upon a light and mobile land contingent.