Фрэнк Р. Уолкер: Әскери теңізші және сәулетші өмірі
Frank R. Walker
Фрэнк Р. Уокер: АҚШ Әскери-теңіз күштерінің офицері, 2-ші дүниежүзілік соғыстағы Соломон аралдары шайқасындағы қатысушы, өмірбаяны мен отбасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
архитектор Фрэнк Р. Уокер
the architect Frank R. Walker
Фрэнк Робинсон Уокер (11 шілде 1899 – 25 желтоқсан 1976) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, әсіресе 1942 және 1943 жылдар аралығында Соломон аралдары шайқасында АҚШ Әскери-теңіз күштері офицері болған. Уокер Дорис Адель Карпентермен оның күйеуінің інісі Рассел Гросбек Стюрджес арқылы танысқан, ол оның Теңіз академиясымен бірге оқыған сыныптасы еді. Дорис Калифорниядағы көрнекті адвокат Сайрус Клей Карпентер ІІ-нің қызы болды. Дорис пен Фрэнк 1925 жылдың 13 желтоқсанында үйленді. Олардың бір баласы болды – Франклин Робинсон Уокер кіші, ол Сан-Диегода дүниеге келді.
Frank Robinson Walker (July 11, 1899 – December 25, 1976) was an officer in the United States Navy during World War II, most notably during the Solomon Islands campaign between 1942 and 1943. Walker became acquainted with Doris Adele Carpenter through her brother in law Russell Groesbeck Sturges who was a Naval Academy classmate of his. Doris was the daughter of Cyrus Clay Carpenter II, a prominent California attorney. Doris and Frank were married on December 13, 1925. The couple had one child Franklin Robinson Walker, Jr. who was born in San Diego.
Өмірбаян
Флоренцияда, Алабама штатында туған Уокер 1922 жылы АҚШ Әскери-теңіз академиясын бітірді. 1920-1930 жылдары түрлі лауазымдарда қызмет еткен Уокер Перл-Харборға жасалған шабуыл кезінде өзгелерден ерекше көзге түсті. «Паттерсон» эсминцінің командирі ретінде ол шабуыл кезінде порттан қашып шыққан санаулы капитанның бірі болды. 1942 жылдың басында Уокер Тынық мұхитының оңтүстік-батыс аймағындағы 8-ші эсминец дивизиясына командир болып тағайындалды, кейіннен 1942 жылдың 7 тамызында Гуадалканал мен Тулагиге түсуге дейін барлау және күзету операцияларын жүргізді. Уокер 8-9 тамыз түндегі Саво аралы шайқасына қатысты, онда жапондық теңіз күштері бір австралиялық және үш американдық крейсерді батырды, өте аз шығынға ұшырады. Соломон аралдары науқаны кезінде 4-ші эсминец эскадрильясының командирі ретінде Уокер 1943 жылдың 6-7 қазанында Вела Лавелла шайқасында тоғыз эсминецтен және басқа да он екі кемеден тұратын жапондық теңіз күштерінің 600 саяқты гарнизонды эвакуациялауына жол бермеді. Келесі жылы ол Сан-Педродағы (қазір Лос-Анджелестің бөлігі, Калифорния штаты) Рузвельт базасы мен шағын кемелерді даярлау орталығының командирі болып тағайындалды. Уокерге шабуылдық тасымалдағыш «Ла Гранж» берілді және ол 1945 жылдың 1 қаңтарында Сан-Диегодан аттанды. «Ла Гранж» Тынық мұхитындағы ең ірі десанттық операцияға – Окинаваға шабуылға қатысты. 13 тамызда, Бакнер шығанағында тұрғанда, «Ла Гранж» бес «Камикадзе» ұшағының шабуылына ұшырады – бұл соғыстың соңғы шабуылдарының бірі болды. Оқ атушылардың біреуін жойса да, қалғаны 500 фунт салмақты бомбасы бар кемеге тиді. Бомба жарылып, ауруханадағы барлық жараланғандарды қаза тапты. 21 адам қаза тауып, 89 адам жарақат алды. Тағы алты адам жараларынан кейін қайтыс болды. 1946 жылы Уокер жеңіл крейсер «Астория» командасын қабылдады, содан кейін Кемелерді ұйымдастыру кеңесіне, ал келесі жылы Әскери-теңіз департаментінің Теңіз жарғылар кеңесіне тағайындалды. Уокер 1952 жылы әскери қызметтен кетіп, 1976 жылы қайтыс болғанға дейін зейнеткерлікте өмір сүрді.
Born in Florence, Alabama, Walker entered the United States Naval Academy, graduating in 1922. Serving in various positions throughout the 1920s and 1930s, Walker distinguished himself during the attack on Pearl Harbor when, commanding the destroyer Patterson, he was one of the few captains to escape the harbor during the raid. In early 1942, Walker was assigned command of Destroyer Division 8 in the Southwest Pacific area, later leading screening and reconnaissance operation shortly before the landings at Guadalcanal and Tulagi on August 7, 1942. Walker would take part in the Battle of Savo Island during the night of August 8–9, where Japanese naval forces sank one Australian and three American cruisers suffering minimal casualties. While commanding Destroyer Squadron 4 during the Solomon Islands campaign, Walker failed to prevent a Japanese naval force consisting of nine destroyers and twelve various other ships from evacuating the 600 man garrison during the Battle of Vella Lavella on October 6–7, 1943. Appointed commander of Roosevelt Base and Small Craft Training Center at San Pedro (now part of Los Angeles, California) the following year. Walker was given command of the attack transport La Grange and departed San Diego, 1 January 1945. La Grange participated in the largest amphibious assault in the Pacific—the invasion of Okinawa. On 13 August, while still at anchor at Buckner Bay, La Grange came under attack by five Kamikaze planes—one of the last such attacks of the war. Gunners were able to destroy all but one, which struck the superstructure carrying a 500 pound bomb. It exploded in the sick bay, killing all wounded. Casualties were 21 dead and 89 wounded. Six more died later of their wounds. In 1946, Walker was given command of the light cruiser Astoria, until appointed to the Ships' Organization Board, and later the Navy Department's Navy Regulation Board the following year. Walker would eventually leave military service in 1952 and lived in retirement until his death in 1976.