Индонезиялық «Идол» жеңімпазының құқықтары үшін күресі
Joy Tobing
Индонезиялық әнші Joy Destiny Tobing – Indonesian Idol жеңімпазы. Контракт таластарынан кейін Asian Idol мен World Idol-ге қатыспады. Музыка, жаңалықтар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джой Дестини Тиурма Тобинг (20 наурыз 1980 ж. туған) – индонезиялық евангелистік әнші және Индонезия Идолының бірінші маусымының жеңімпазы.
Joy Destiny Tiurma Tobing (born 20 March 1980) is an Indonesian gospel singer and the winner of the first season of Indonesian Idol.
Өмірбаян
Тобинг Индонезияның "Идол" бірінші маусымына қатысқан кезде евангелистік әнші болғандықтан, ол әуесқой саналмаған соң, сынға ұшырады. Оның "Азия Идолы" және "Дүниежүзілік Идол" байқауларында Индонезияны өкілдік етуі күтілген, бірақ "Идол" шоуының басқарушы компаниясы "Индомуги Пратама" мен оның жазба компаниясы "BMG Индонезия" арасында келіспеушіліктер туды. Олар әртіс ретінде оның міндеттері ғана емес, құқықтары да болуы керек деп талап етті. 2004 жылдың қараша айында өткен баспасөз конференциясында "Индомуги Пратама", "BMG Индонезия", "RCTI" және "FremantleMedia" командасы, "Индонезия Идолы" бағдарламасының лицензиясын иеленушілер, осы себепті Тобингті "Азия Идолына" немесе "Дүниежүзілік Идолға" жібермейтінін мәлімдеді. Олар оның бағынбауын жақсы "идол" болуға жеткіліксіз деп есептеді. 2005 жылдың наурыз айында Тобинг "BMG Индонезиямен" жасасқан келісімшартын бұзды. "BMG Индонезия" 2004 жылдың қыркүйегінде оның "Terima Kasih" альбомын шығарған болатын. Баспасөз конференциясында Тобинг және оның адвокаты оған ұзақ уақыт бойы әділетсіздік жасалғанын, "BMG Индонезия" оған альбом сатылғаны туралы ешқашан хабарламағанын және авторлық төлемдерді бермегенін айтты.
Tobing was a gospel singer when she signed up for the first season of Indonesian Idol, leading to some criticism since she was not considered an amateur. She was expected to represent Indonesia in the Asian Idol and World Idol competitions, but disagreement arose with the idol show management, Indomugi Pratama, and her recording company, BMG Indonesia, insisting that as an artist she should not only have obligations but also have rights. During a press conference in November 2004, the team of Indomugi Pratama, BMG Indonesia, RCTI, and FremantleMedia, who hold the license of the Indonesian Idol program, claimed they were not sending Tobing to any Asian or World Idol because of this. They considered her disobedience as her failure to behave as a good idol. In March 2005, Tobing terminated her contract with BMG Indonesia which, in September 2004, released her Idol album Terima Kasih. At her press conference, Tobing and her lawyer stated that the reason she had long been treated unfairly, BMG Indonesia had never informed her about the selling of the album and did not give her any royalties.
Дау
Индонезиялық "Идол" байқауына қатысудан бұрын Тобинг бірнеше пластинка шығарған, көбінесе христиан әндері және оның отбасының этникалық тілі – батак тіліндегі әндер. Тобингтің әкесінің айтуынша, BMG Indonesia компаниясына оның финалға өтуі кезінде ата-анасымен өткен сұхбатында осы туралы хабарланған. "Tarima Kasih" альбомымен бірге, сондай-ақ "Indomugi Pratama" және BMG Indonesia компаниясымен дау кезінде Octopus Record компаниясы оның бұрынғы "The Song Of Joy" альбомын жариялаған кезде бұл үлкен жаңалыққа айналды. "Шаттық әні" 1998-1999 жылдары жазылған, бірақ 2004 жылдың қыркүйегіне дейін шығарылмаған. Octopus Record компаниясының мәлімдемесіне сәйкес, олар BMG-ден Тобингтің ескі жазбаларын шығаруға рұқсат сұраған. Бәсекелестік болмауы үшін олар жазбаның түпнұсқасын BMG-ден сатып алуды ұсынған, бірақ BMG бас тартқан. Финалистер мен шоу-менеджмент арасындағы келіспеушіліктер бұрын да болған. Топ-4-тің бірі, Хелена Андриан, келісім-шартын бұзып, ірі финалға аз уақыт қалғанда жарыстан шығуға мәжбүр болды, нәтижесінде ол түн ортасында финалистерге бөлінген пәтерден асығыс шығарылды. Адрианның сөзіне қарағанда, ірі финалға 2-3 апта қалғанда финалистерден жаңа шоу-менеджмент, Indomugi Pratama,пен жаңа келісім-шартқа қол қою сұралыпты, оның мазмұны туралы кеңесуге немесе ойлануға уақыт берілмеген, сондай-ақ олардың болашақ басқару бағдарламасы туралы ақпарат та аз болған. Оның келіспеген шарттарының бірі – барлық финалистер ірі финалдан кейін үш айға дейін Indomugi Pratama-ға міндетті болса, содан кейін Indomugi Pratama келесі үш жылға кімдермен жұмыс істейтінін шешетін. Одан кейін Indomugi Pratama 15 жыл бойы авторлық құқықтарды алуын жалғастыра беретін.
Before joining the Indonesian Idol competition, Tobing had released several records, mostly Christian songs and songs in her family's ethnic language, Batak. According to Tobing's father, BMG Indonesia had been informed about this during the parents' interview with BMG when she advanced to the finals. It became big news when Octopus Record published her old record, The Song Of Joy, around the same time as the release of Terima Kasih, her Idol album, and during her dispute with Indomugi Pratama and BMG Indonesia. The Song of Joy was recorded from 1998 to 1999 but had not been released until September 2004. According to Octopus Record, they had asked permission from BMG to release Tobing's old records. They also offered to buy the recording master from BMG so there would be no competition, but BMG refused. The incidents between some finalists and the show management, Indomugi Pratama, had occurred previously. One of the Top 4, Helena Andrian, canceled her contract and had to withdraw from the competition shortly before the grand final, causing her to be hastily expelled in the middle of the night from the apartment provided for the finalists. According to Adrian, around 2–3 weeks before the grand final, the finalists were suddenly asked to sign a new contract with new show management, Indomugi Pratama, with little time to consult or think about the contents, and little information was provided regarding their future management program. Among the clauses with which she disagreed were that all finalists were bound to Indomugi Pratama until three months after the grand final when Indomugi Pratama would then decide who would stay with them for the following three years. Afterward, Indomugi Pratama would continue to receive royalties for a total of 15 years.