Александр Дуган: Солтүстік Ирландия футболшысы және жаттықтырушысы

Кіріспе

Солтүстік Ирландия футболшысы және жаттықтырушысы

Александр Дерек Дуган (20 қаңтар 1938 – 24 маусым 2007) – Солтүстік Ирландия құрамасының футболшысы, футбол жаттықтырушысы, футбол клубының төрағасы, сарапшы және жазушы. Ол «Дұг» деген лақап атымен де белгілі болды. Ол мектеп оқушысы, жасөспірімдер, аматорлар және «B» командасы деңгейінде Солтүстік Ирландия құрамасына шақырылған, ал 1958 жылдан 1973 жылға дейінгі 15 жылдық мансабында бас команда үшін 43 ойын өткізіп, сегіз халықаралық гол соқты және 1958 жылғы ФИФА әлем чемпионатында өнер көрсетті. Ол сондай-ақ 1973 жылдың шілде айында «Шамрок Роверс XI» командасының Бразилияға қарсы өткізген көрсету ойынында ойнады, сонымен қатар оның ұйымдастырылуына көмектесті. Мықты және денелі шабуылшы болған ол өзінің мансабын туған қаласы Белфастағы «Distillery» клубында бастады. Ол 1956 жылы Ирландия кубогын жеңуге көмектесті, ал 1957 жылдың тамызында ағылшын бірінші дивизионының «Портсмут» клубына 4000 фунт стерлингке ауысты. 1959 жылдың наурыз айында 15000 фунт стерлингке «Блэкберн Роверс» клубына сатылып, 1960 жылғы Англия кубогының финалында клуб үшін ойнады, тіпті финалға дейін бір күн бұрын трансфер сұранысын бергеніне қарамастан. 1961 жылдың шілдесінде 15000 фунтқа «Астон Вилла» клубына ауысты, бірақ «Вилла Парк» стадионында екі маусым бойы жарақаттармен күресті. Ол 1963 жылы үшінші дивизионға түсіп, 21000 фунт трансферлік ақы төленген «Питерборо Юнайтед» клубына қосылды. 1965 жылдың қарашасында 26000 фунтқа «Лестер Сити» клубына сатылып, жоғары лигаға оралды. 1967 жылдың наурыз айында 50000 фунт стерлингке «Вулверхэмптон Уондерерс» клубына сатылып, 1966-67 маусымда екінші дивизионнан жоғары көтерілуге, 1970 жылы «Texaco Cup» және 1974 жылы Лига кубогын жеңуге көмектесті. Сондай-ақ ол 1972 жылғы УЕФА кубогының финалында жеңіліс тапқан команда құрамында болды. Ол екі жаз бойы АҚШ-та клубтың серіктес командалары «Лос-Анджелес Вулвс» және «Канзас-Сити Спарс» командаларында ойнады, оларға сәйкесінше Біріккен футбол қауымдастығы және NASL халықаралық кубогын жеңуге көмектесті. Ол 1975 жылы футболдан кетуге шешім қабылдады, футбол лигасының 18 маусымында 661 лигалық және кубоктық ойында 279 гол соқты. 1975 жылы Оңтүстік лигасының жоғары дивизионындағы «Кеттеринг Таун» клубының ойыншы-жаттықтырушысы болып тағайындалды, бұл қызметін екі жыл бойы атқарды. Ол клубта жұмыс істеген кезеңде ағылшын футболындағы алғашқы жереселік келісімге қол жеткізді. Ол 1970 жылдан 1978 жылға дейін Кәсіби футболшылар қауымдастығының (PFA) төрағасы болды, ойыншылардың құқықтарын қорғауға көмектесті және 1974 жылы алғашқы PFA ойыншысының сыйлығын құрды. Сонымен қатар, 1970 жылдары ол футбол сарапшысы және жазушы болып жұмыс істеді, ITV арнасының 1970 және 1974 жылғы ФИФА әлем чемпионатын көрсетуіне белсенді қатысты. «Вулверхэмптон Уондерерс» клубын банкроттықтан құтқару үшін консорциумды басқарғаннан кейін, 1982 жылдың тамызынан 1985 жылдың қаңтарына дейін клубтың төрағасы қызметін атқарды. 1997 жылы Белфасттың шығыс сайлау округінде тәуелсіз саясатшы болып сайланды, кейін Ұлыбританияның тәуелсіздік партиясына қосылды.

Alexander Derek Dougan (20 January 1938 – 24 June 2007) was a Northern Ireland international footballer, football manager, football chairman, pundit, and writer. He was also known by his nickname, "The Doog". He was capped by Northern Ireland at schoolboy, youth, Amateur, and 'B' team level, before he won 43 caps in a 15 year career for the senior team from 1958 to 1973, scoring eight international goals and featuring in the 1958 FIFA World Cup. He also played in the Shamrock Rovers XI v Brazil exhibition match in July 1973, which he also helped to organise. A strong and physical forward, he began his career at Distillery in his native Belfast. He helped Distillery to win the Irish Cup in 1956, before he won a £4,000 move to English First Division side Portsmouth in August 1957. He was sold on to Blackburn Rovers in March 1959 for a fee of £15,000, and played for the club in the 1960 FA Cup Final despite handing in a transfer request the day before the final. He moved on to Aston Villa for £15,000 in July 1961, but struggled with injuries during a two season stay at Villa Park. He dropped into the Third Division to join Peterborough United in 1963, who paid a £21,000 transfer fee. He returned to the top flight in November 1965 after being sold to Leicester City for £26,000. He was sold to Wolverhampton Wanderers for a £50,000 fee in March 1967, and helped the club to win promotion out of the Second Division in 1966–67, to lift the Texaco Cup in 1970 and the League Cup in 1974, and also played on the losing side of the 1972 UEFA Cup final. He also spent two summers in the United States playing for the club's sister teams, the Los Angeles Wolves and the Kansas City Spurs, who he helped to win the United Soccer Association and NASL International Cup respectively. He retired in 1975, having scored a total of 279 goals in 661 league and cup appearances across 18 seasons in the Football League. He was appointed player manager at Southern League Premier Division side Kettering Town in 1975, a position he retained for two years. Whilst at the club he negotiated the first shirt sponsorship deal in English football. He chaired the Professional Footballers' Association (PFA) from 1970 to 1978, and helped to further players' rights and set up the first PFA player awards in 1974. Also throughout the 1970s he became a football pundit and writer, and became particularly well known for his part in ITV's coverage of the 1970 and 1974 FIFA World Cup. After fronting a consortium that took Wolverhampton Wanderers out of liquidation, he served the club as chairman from August 1982 to January 1985. He stood as an independent politician in the Belfast East constituency in 1997, and later became involved in the UK Independence Party.

Құю зауыты

Александр Дерек Дуган 1938 жылғы 20 қаңтарда Белфаста Джеки мен Джози Дуганның ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі Белфаст портында жұмыс істеген. Оның отбасы кедей болған, ал кейінірек Дуган өмірінде: "Мен тұратын көшеде, егер үш апта қатарынан жалдау ақысын төлесең, полиция ақшаны қайдан алғаныңды білу үшін келіп тексеріп отыратын" деп әзілдеген. Жасөспірім шағында ол 18 айлық мерзімде ойыншық фабрикасында жұмыс істеп, сонымен қатар "Крегаг Бойз" үшін әуесқой футбол ойнады. Ол "Линфилд" клубымен жаттығудан өтті, бірақ олардың ешбір жас командасына іліге алмады. Бапкер Джимми Макинтош оған 1955 жылғы 5 ақпанда "Гленторанмен" 0:0 есебімен тең түскен Ирландия кубогының бірінші турындағы ойында тұңғыш рет негізгі құрамда дебют жасау мүмкіндігін берді. 1955 жылдың жазында Макинтоштан кейін клубтың бас жаттықтырысы қызметін атқарған Морис Тадман Дуганды мақсатқа бағытталған шабуылшы ретінде пайдалануды ұйғарды, себебі Дуганның бойы биік болғандықтан қарсыластардың дарбазасының алдындағы аумағында жеңіп, басымен пас беруде шеберлік танытты. "Distillery" командасы үшін жартылай штат бойынша ойнаған кезде ол "Harland and Wolff" кеме құрылыс компаниясында жұмыс істеді. Англиядағы ең жоғары жалақы Белфасттың көптеген талантты ойыншыларын туған қалаларын тастап кетпеуге мәжбүрлесе де, Дуган ағылшын футбол лигасына мүмкіндігінше ерте көшуге бекінді, әсіресе 1955 жылғы маусымда анасы қайтыс болғаннан кейін. 1956 жылғы Ирландия кубогының финалының екінші қайталама матчында "Distillery" командасы "Гленторанды" 1:0 есебімен жеңуге көмектескеннен кейін ол Англиядан скауттардың назарына іліге бастады. 1956-1957 маусымда ол көбінесе жартылай қорғаушы ретінде ойнады, нәтижесінде "Distillery" Ирландия лигасында алтыншы орынды иеленді, ал Ольстер кубогы, Сити кубогы және Антрим графтығының кубогында күміс жүлдегер атанды.

Портсмут

Дуган 1957 жылы тамыз айында 4000 фунт стерлингке «Портсмут» клубымен келісімшарт жасамас бұрын «Престон Норт-Энд» және «Бьюри» клубтарында талқыға түсті. Ол өзінің негізгі құрамдағы тұңғыш ойынында «Олд Траффордта» «Манчестер Юнайтед» клубына қарсы өткен 3:0 есебімен жеңіске жеткен кезде Джеки Хендерсонға нәтижелі пас берді. Клуб сапындағы алғашқы голын «Вулвергемптон Уондерерс» клубымен 1:1 есебімен тең түскен матчта соқты. 1958 жылы Эдди Левердің орнына «Фрэттон Парк» стадионына келген жаңа бас жаттықтырушы Фредди Кокс клубты 1958-59 маусымда соңғы орынға түсірді, алайда Дуган маусымның көп бөлігін білезік жарақатының салдарынан қатыса алмады.

Блэкберн Роверлері

Дуган 1959 жылы наурыз айында 15 000 фунт стерлингке «Блэкберн Роверс» клубына сатылды. 1959–60 маусымның бірінші күнінде ол екі гол соқты, нәтижесінде «Фулхэм» клубы 4:0 есебімен жеңілді. Бұл «Роверс» клубының алғашқы алты матчының бесеуінде жеңіске жетіп, біреуін тең түйістіруіне әкелді. Соңында клуб турнир кестесінде екінші орынға шықты, ал Дуган он бір гол соқты, оның төртеуі «Вест Хэм Юнайтед» клубына қарсы өткен матчта 6:2 есебімен жеңіске жеткен кезде соғылды. Лигадағы маусым 17-орынмен аяқталса да, «Роверс» клубы Дуганның жартылай финалда «Шеффилд Уэнсдей» клубына қарсы жеңіс голын соққаннан кейін 1960 жылғы Англия кубогының финалына өтті. Алайда, ол «Эвуд Парк» стадионындағы уақытын ұнатпады және кейін «клубтың мұңды атмосферасы қаланың көңіліне сай келді. Мен күн сайын оянғанда, жаттығуға баруымды өкініп, сол күйзелістен арыла алмадым. Өмір сұрғылт және монотонды болды» деп жазды. Осының салдарынан ол финалға бір күн қалғанда трансфер сұранысын беруге мәжбүр болды, кейіннен бұл оқиғаның «өзімшілдігім ақыл-естің үстінен жеңіске шықты» дегенін мойындады. Финалда ол толықтай дайын болған жоқ, «Блэкберн» клубы «Вулверхэмптон Уондерерс» клубына 3:0 есебімен жеңілгенде тыныш ойын көрсетті. 1960–61 маусымын ол «Манчестер Юнайтед» клубына қарсы өткен матчта хет-трик жасап, 3:0 есебімен жеңіске жетті және трансфер сұранысын кері қайтарып алды.

Астон Вилла

Дуган 1961 жылдың шілдесінде «Астон Вилла» клубымен 15 000 фунт стерлингке келісімшарт жасасты. Кейін командаласы Питер Макпарланд: «Дерек бізге «Астон Виллаға» келгенде, ойынға аса құлшынбайтын шағында келді деп ойлаймын» деді. 5 қыркүйекте «Villans» командасының ойыншылары Вилла Паркте 1961 жылғы Лига кубогының финалында жеңіске жеткеннен кейін Дуган жол апатқа ұшырады, оның салдарынан жолдасы Малкольм Уильямс қаза тапты, ал Дуганның қолы сынды және бас жарақаты алды. Көлік жүргізушісі және командаласы Бобби Томсон кінәлі деп танылды, бірақ абайсыздықпен жүргізу фактісі бойынша «Кінәлі емес» деген үкім шығарылды. 2010 жылдың қарашасында – Дуганның қайтысынан үш жыл өткен соң Томсон Дуганның мас күйде болғанда, көздеріне елікшені тартып алып, көлікті апатқа ұшыратқанын мәлімдеді. Дуган үш айдан кейін жазылып, 1961–62 маусымын 27 матчта 12 голмен аяқтады. 1962–63 маусымының ортасында көшеде сырғанап, тізесін бұрып алды және маусымды 33 ойында 14 голмен аяқтады. Кейін ол: «Бірінші дивизион ойыншысы болғанымда үшінші дивизионға баруым қателік болды» деп мойындады. Алайда, бұл шешімнің де пайдасы болды, себебі клубтың физиотерапевті Дуганды бұрынғы бес жылдан бері мазалап келген білезік жарақатын анықтап, түзетуге көмектесті. Ол клубтың 1964–65 жылғы Англия кубогының (FA Cup) алтыншы турындағы жолында жеті гол соқты, оның ішінде Лондон Роудтағы үздік лигалық «Арсеналға» қарсы өткен матчта 2–1 есебімен жеңіске жетті. «Питербороның» лигадағы жоғарылау науқаны кубоктағы жетістіктеріне қарамастан сәтсіз аяқталды, соның салдарынан Дуган: «Стамфорд Бриджде ойнағаннан кейін, салқын сейсенбі күні кешке «Гиллингем» сияқты жерлерге бару оңай болған жоқ, онда олар сізді күтіп, жеңгелерін түйреп тұрады» деді.

Лестер Сити

Дуган 1965 жылы мамыр айында 26 000 фунт стерлингке «Лестер Сити» клубына қол қойғанда Бірінші дивизионға қайта оралды. 1965–66 маусымда ол 37 лига ойынында 19 гол соғып, команданың жетінші орынға таяулауына көмектесті. 1966–67 маусымда 35 лига және кубок ойынында 21 гол соқты, бірақ оның «еркін мінезді» болғаны Гиллисті ашуландырды, ол Дуганның жақсы формада болғанына қарамастан, оны сатуға рұқсат берді.

Вулвергемптон Вондерерс

1967 жылдың наурыз айында Дуган «Вулвергемптон Уондерерс» клубының бас жаттықтырушысы Ронни Алленмен 50,000 фунттық келісімшартқа қол қойғаннан кейін Екінші дивизионға түсті. Ол 1966–67 маусымын «Вулвз» сапында 11 ойында 9 гол соғып аяқтады және клубтың Бірінші дивизионға көтерілуіне көмектесті. 1967 жылдың жазында ол АҚШ-та «Лос-Анджелес Вулвз» командасы үшін ойнады, онда 11 ойында 3 гол соқты. Ол «Вулвз» командасының Батыс дивизионында жеңіске жеткеніне көмектесті. 1967 жылдың қыркүйегінде шабуылдағы серігі Эрни Хант 80,000 фунтқа «Эвертонға» сатылды, бұл «Вулвз» шабуылының тиімділігін азайтты. Дегенмен, Дуган клубтың үздік мергені атанды. Ол 1968–69 маусымын 44 ойында 14 голмен аяқтады, ал «Вулвз» 16-шы орында қалды. 1969 жылдың жазында ол клуб тағы да американдық лигаға қатысқандықтан АҚШ-та болды, бұл жолы өздерін «Канзас-Сити Спарс» деп атады және Солтүстік Америка футбол лигасында ойнады, онда олар NASL халықаралық кубогын жеңіп алды. Дуганның маусымы нашар болды, ол жарақаттар мен сегіз апталық дисквалификация салдарынан 33 ойында 10 голдан астам соға алмады, бұл соғыстан кейінгі кезеңдегі ең ұзақ мерзімді дисквалификация болды, себебі ол «Эвертонға» қарсы үйде өткен ойында төрешінің көмекшісіне ауызша шабуыл жасаған. Төреші Кит Уолкердің шешімі трибуналарда дүрбелең тудырып, 84 адамның жарақаттануына әкелді. «Гудзисон Паркте» өткен қайта матчта ол «Эвертон» қорғаушысы Кит Ньютонмен басы соқтығысып, күрделі операция жасауға мәжбүр болды және екі айға алаңнан шықты. МакГарри Дуганмен екі ай бойы сөйлеспеді, бірақ Дуган трансфер сұрағын беруден бас тартты, өйткені ол өзінің «көшпенді» ойыншы репутациясын одан әрі нығайтқысы келмеді. «Вулвз» сондай-ақ «Харт Мидлотианды» 3–2 есебімен жеңіп, тұңғыш «Texaco Cup» турнирін жеңіп алды. Олар УЕФА кубогына іліккен, ал Дуган португалиялық «Академика» командасына қарсы өткен бірінші раундта хет-трик жасады (7–1 есебімен жеңіс). «Вулвз» голландиялық «Ден Хаг» командасын да бірдей есеппен жеңіп, шығыс германиялық «Карл Цайс Йена» командасын 4–0 есебімен жеңіп, итальяндық «Ювентус» командасын 3–2 есебімен жеңіп, мажарлық «Ференцваросты» 4–3 есебімен жеңіп, финалға өтті. Алайда, олар финалда ағылшындық «Тоттенхэм» командасына 3–2 есебімен есе жіберіп қойды, «шпорлардың» қақпашысы Пэт Дженнингс «Уайт Харт Лейнде» Дуган мен Ричардстың гол соғуын қабылдамады, ал «Молинуста» өткен бірінші ойын 2–1 есебімен аяқталды. 1971–72 маусымында «Вулвз» лигада тоғызыншы орынды иеленді, бірақ маусымның соңғы күні «Лидс Юнайтедті» жеңіп, олардың лига чемпиондары «Дерби Каунтидің» ұпай санына жете бермейтініне көз жеткізді. Дуган маусымдағы 24-ші голын соғып, «Молинуста» 2–1 есебімен жеңіске жетті. Ол 1972–73 маусымында 51 ойында 19 гол соқты, клубтың лигада бесінші орынға және ФА кубогы мен Лига кубогының жартылай финалына жол табуына көмектесті. Олар ФА кубогының үшінші орындық матчында «Хайбериде» «Арсеналды» 3–1 есебімен жеңді, бұл бес жылдық сәтсіз эксперименттің соңғы матчы болды. Ол 1973–74 маусымында 50 ойында 15 гол соқты және «Вулвз» клубының 14 жылдан бері алғашқы кубогын жеңіп алуына көмектесті. Олар Лига кубогының финалына жету үшін «Галифакс Таунды», «Транмир Роверсті» (қайта ойнағаннан кейін), «Эксетер Ситиді», «Ливерпульді» және «Норвич Ситиді» жеңді. Олар финалда «Манчестер Ситиді» 2–1 есебімен жеңіп, клубтың 14 жылдан бері алғашқы кубогын жеңіп алды. Дуган 1974–75 маусымында арқа жарақаттарымен күресті және маусым бойы тек алты ойында ғана алаңға шықты, содан кейін 1975 жылы зейнетке шығуын жариялады. Оған 1975 жылдың қазан айында Дон Ревидің халықаралық құрама командасына қарсы қоштасу ойыны ұйымдастырылды, ол 0–0 есебімен тең аяқталды.

In March 1967, Dougan dropped into the Second Division after being signed by Wolverhampton Wanderers manager Ronnie Allen for a £50,000 fee. He ended the 1966–67 season with nine goals in 11 games for Wolves, and helped the club to secure promotion to the First Division. He spent the summer of 1967 in the United States playing for the Los Angeles Wolves in the United Soccer Association, scoring three goals in eleven games to help Wolves to win the West Division title and then captained the side and scored a goal as they beat the Washington Whips 6–5 in the USA Final at the Los Angeles Memorial Coliseum. Strike partner Ernie Hunt was sold to Everton for £80,000 in September 1967, which reduced the effectiveness of the Wolves attack, though Dougan still managed to finish as the club's top scorer with 17 goals in 40 appearances across the 1967–68 campaign as Wolves retained their top flight status with a 17th place finish. Nevertheless, Dougan's form remained good, and he finished the 1968–69 season with 14 goals from 44 games as Wolves posted a 16th place finish. He spent the summer of 1969 in the United States as the club again entered the American leagues, this time calling themselves the Kansas City Spurs and playing in the North American Soccer League, where they won the NASL International Cup. Dougan had a poor season, limited to just ten goals in 33 games due to injuries and an eight week suspension, then the longest ban of the post war era, for verbally abusing a linesman in a home defeat to Everton. The sending off by referee Keith Walker caused upheaval in the stands, occasioning the injury of 84 people. In the return fixture at Goodison Park, he suffered a clash of heads with full back Keith Newton and had to undergo major re constructive surgery and was out of action for two months. McGarry did not speak to Dougan during his two month absence, but Dougan decided against issuing a transfer request as he did not want to further his reputation as a journeyman player. Wolves also won the inaugural Texaco Cup after beating Heart of Midlothian 3–2 on aggregate in the final. They qualified for the UEFA Cup, and Dougan scored a hat trick in a first round 7–1 aggregate victory over Portuguese side Académica. Wolves then progressed past Dutch side Den Haag by the same score, beat East German side Carl Zeiss Jena 4–0 on aggregate, and overcome Italian giants Juventus 3–2 on aggregate before knocking out Ferencváro of Hungary 4–3 on aggregate to reach the final. There they lost 3–2 on aggregate to fellow English side Tottenham Hotspur, "Spurs" goalkeeper Pat Jennings putting in a number of saves at White Hart Lane to deny Dougan and Richards from levelling the tie after the first leg at Molineux ended in a 2–1 defeat. Wolves finished ninth in the league in the 1971–72 season, but managed to beat Leeds United on the final day of the season to prevent them from reaching league champions Derby County's point tally, Dougan scoring his 24th goal of the season to secure a 2–1 win at Molineux. He scored 19 goals in 51 appearances in the 1972–73 campaign, helping the club to a fifth place league finish and to the semi finals of the FA Cup and League Cup. They went on to beat Arsenal 3–1 at Highbury in the FA Cup third place play off match, which was the penultimate match of an unsuccessful five year experiment. He scored 15 goals in 50 appearances in the 1973–74 season, and helped Wolves to finally win a trophy. They beat Halifax Town, Tranmere Rovers (after a replay),
Exeter City, Liverpool, and Norwich City to reach the League Cup final. They beat Manchester City 2–1 in the final to secure the club's first trophy in 14 years. Dougan struggled with back injuries in the 1974–75 campaign, and after being limited to just six appearances throughout the season he announced his retirement in 1975. He was granted a testimonial game against a Don Revie International XI in October 1975, which ended in a 0–0 draw.

Кеттерлинг қаласы

Дуган 1975 жылы Оңтүстік лигасының Жоғары дивизионындағы «Кеттеринг Таун» клубының ойыншы-бапшысы болып тағайындалды және бірден бұрынғы «Вулвз» командаласы Брайан Томпсонды өзінің көмекшісі етіп тағайындады. Голкипер Гордон Ливси Дуганды үлкен жігерлендіруші ретінде еске алады, бірақ тактикалық тұрғыдан шектеулі болған. Дуган «Kettering Tyres» компаниясымен төрт таңбалы жейде демеушілігі туралы келісім жасады, бұл Англиядағы осындай алғашқы келісім болды. 1976 жылғы 24 қаңтарда Оңтүстік лигасының Жоғары дивизионындағы «Бэт Сити» клубымен өткен матчта қолданғаннан кейін, Англия футбол қауымдастығы (FA) клубтан 1000 фунт стерлинг айыппұл салумен қатар демеушінің логотипін алып тастауды талап етті. Дуган бастапқыда «Kettering Tyres» таңбасын «Kettering T» деп қысқарту арқылы FA талаптарын оралымдауға тырысқанда, FA әсер қалдырмады. Логотип алынып тасталды, бірақ 1977 жылғы маусымда FA болашақта 2,5 шаршы дюймдік логотиптерге рұқсат етілетінін, егер ол «ойынның беделіне нұқсан келтірмесе» бұйырды. Ол «Мақтар» командасын лигада үшінші орынға және 1976–77 жылдары Англия кубогының үшінші турында жол сілтеді. Дуган 1977 жылғы маусымда төраға Джон Нэш отставкаға кеткеннен кейін клубты тастап кетті.

Халықаралық мансап

Дуган мектеп оқушысы, жасөспірімдер, әуесқой және «B» деңгейінде қанатты жартылай және орталық қорғаушы ретінде Солтүстік Ирландияны өкілдік етті. 1958 жылғы ФИФА әлем чемпионатында 8 маусымда Чехословакияға 1:0 есебімен жеңіс одны қамти, Питер Доэрти басшылығымен ол өзінің жоғары деңгейдегі тұңғыш ойынын өткізді. 1965 жылы Бірінші дивизионға Лестер Ситиге ауысқаннан кейін Берти Пикок оны қайтадан құрамаға қосты, және ол келесі 37 матчтың тек үшiн қатыса алмады. 1971 жылы Терри Нилл Билли Бингемнен бас жаттықтырушылық қызметін қабылдағанда, ол капитан болып тағайындалды. Дуган Солтүстік Ирландия құрамасы сапында 1973 жылғы 14 ақпанда 1974 жылғы ФИФА әлем чемпионатының іріктеу кезеңінде Кипрға қарсы соңғы рет өнер көрсетті. 15 жылдық халықаралық карьерасында ол барлығы 43 рет құрамаға шақырылып, 8 гол соқты. Джордж Бестпен тоғыз жыл бірге ойнағанына қарамастан, Солтүстік Ирландия 1958 жылғы ФИФА әлем чемпионатынан кейін ешқандай ірі турнирге қатыса алмады. Бүкіл Ирландия футбол командасын жақтаған Дуган 1973 жылғы шілдеде «Шамрок Роверс XI» мен Бразилия арасындағы көрсету матчында Солтүстік Ирландиядан шақырылған алты ойыншының бірі болды. «Шамрок Роверс XI» – бүкіл Ирландия командасының псевдонимі, онда Ирландия Республикасы құрамасының ойыншылары да болды. Ол «Роверс» сапынан өткен 4:3 есебімен аяқталған матчта голдың бірін соқты. Солтүстік Ирландиядағы Ирландия Футбол қауымдастығы мен Ирландия Республикасындағы Ирландия Футбол қауымдастығы бұл ойынды өткізуге «қарсылық танытты», сондықтан команда «Шамрок Роверс XI» деп аталды. Ойынды ұйымдастыруға көмектескен Дуган кейіннен оның қатысуы оның Солтүстік Ирландия құрамасындағы карьерасын аяқтағанын мәлімдеді. Дегенмен, оның Солтүстік Ирландиядағы карьерасы бұрыннан-ақ аяқталған болуы мүмкін, өйткені ол өткен маусымда Кипрде 1:0 есебімен жеңіліске ұшырағаннан кейін құрамадан шығарылған және «Шамрок Роверс XI» матчына дейін Солтүстік Ирландияның келесі бес ойынына шақырылмаған, ол кезде ол 35 жасқа толыпты.

Ойын стилі

Дуган – жылдамдығына, күшіне және ойынды сезіну қабілетіне сүйенген, жауынгерлік орталық шабуылшы болды. Гол соғу үшін де, гол жасау үшін де ол өте қабілетті еді. «Питерборо Юнайтед» командасының бұрынғы ойыншысы Питер Дикин: «Оның ең басты қасиеті – әуедегі шеберлігі еді. Егер алаңға жеткілікті доп берілсе, оның 80 пайызын ол қабылдап алатын» деді. Оның сол аяғы өте жақсы болды және оны «өмірге бейімделген», «алаяқ» деп сипаттады, бірақ допты жақсы пас беруге қабілеті болмады. Қарсы команданың қорғаушылары оған қарсы ойнағанды ұнатпады, себебі ол күшті және оған қарсы ойнау өте қиын еді.

Медиа мансабы

1967 жылы Дуган «Квизбол» телешоуында «Лестер Сити» клубынан өнер көрсетті. 1969 жылы «Attack!» атты алғашқы автобиографиясын жариялады. 1970-ші жылдары оның БАҚ-тағы көріністері жиіледі, және ол 1970 жылғы ФИФА әлем чемпионатын жабу үшін ITV-дің төрт адамнан тұратын командасының бір бөлігі болуы сұралды, оған Малкольм Эллисон, Пэт Крэранд және Боб МакНаб қосылды. Алып барушы Брайан Мур бұл команданың «футбол сарапшылығына жаңа, құлқылы жылтыр бергенін» айтты. Дуган BBC Radio Birmingham радиосында демалыс күндері болатын футбол ойындарын алдын ала қарастыратын жарты сағаттық бағдарлама жүргізді. 1972 жылы «The Sash He Never Wore» атты екінші автобиографиясын жариялады (1997 жылы ол осы кітапты «The Sash He Never Wore – 25 Years On» деген атпен қайта жариялады). 1974 жылы ол «Бұл сіздің өміріңіз» бағдарламасында Эмонн Эндрюс тарапынан күтпеген сыйлыққа ие болды. Осы жылы ол «Футболшы» атты романын жариялады. Автор Мелвин Брэгг «Футболшы» романының «болжамды» және «беткей суреттелген» кейіпкерлері бар екенін жазды, бірақ оның диалогы мен «баяндау шеберлігін» жоғары бағалады. Дуган 1974 жылғы ФИФА әлем чемпионатының ITV жамылуындағы рөлін қайталады, онда Брайан Клау және Джек Чарлтон Крэранд пен МакНабтың орнына келді. 1976 жылы Дуган тарихшы Перси М. Янгқа «Орында: Футбол – кәсіп» атты әлеуметтік тарих кітабын дайындауға көмектесті, бұл кітапқа Дуганнан алынған әңгімелер мен ойлар кірді, олар Янгтың зерттеулерін толықтырды. Келесі жылы ол «Футболды қалай басқаруға болмайды» атты кітабын жариялады, онда футбол басшыларын Дуган «Виктория және Эдвард дәуіріне» тән көзқараспен айыптады.

ПФА төрағалығы

Дуган 1970 жылы Терри Ниллдің – болашақ Солтүстік Ирландия құрамасының бас жаттықтырышының – орнына Кәсіби футболшылар қауымдастығының (PFA) төрағасы болды. Ол ойыншылар өз тағдырларын өздері бақылауы керек деген пікірді қолдады және PFA төрағасы ретінде ойыншылардың құқықтарын қорғау үшін өз мүмкіндіктерін пайдаланды. Ол 1973–74 жылдары PFA жүлделерінің бірінші маусымын ұйымдастырды, оған PFA жылдың үздік ойыншысы, PFA жылдың жас ойыншысы, PFA жылдың командасы және PFA Merit Award кірді. Ол ойыншыларға келісімшарт бостандығын қамтамасыз етуге ұмтылды және 1978 жылы ойыншылардың келісімшарттары біткеннен кейін клубтарды ауыстыруға рұқсат беретін келісімге келді, егер ойыншының жаңа және ескі клубтары трансфер ақысы туралы келісе алса, ал клубтар келіспеген жағдайда төрелік сот ақыны белгілейтін болды. [Дуган] менің ілгерідегі әріптесім Клифф Ллойдпен бірге PFA-ны конституция мен ұжымдық келісімшартты құру бойынша келіссөздерге жетекшілік етті, бұл келісімдер бүгінгі күнге дейін өз маңыздылығын жойған жоқ. Ол кейде өте даулы тұлға болатын, билікке қарсы тұрудан қорқып көрмеді, бұл оның ойыншылық карьерасында да, алаңнан тыс өмірінде де проблема тудырды. Ол төраға ретінде жетекшілік етті және ойыншылардың еркін қозғалу құқығын енгізді, бұл Босман ісінің алға басушысы болды. – PFA төрағасы Гордон Тейлор Дуганның қазасына байланысты сөйлеген сөздері.

Wolves-тің төрағалығы

1982 жылдың тамызында ол саудиялық ағайындылар Махмуд пен Мохаммад Бхатти қаржылаған консорциумға жетекшілік етті. Ол Дуг Эллистің қарсы ұсынысын жеңіп, «Вулверхэмптон Вондерерс» клубын таратудан құтқарып алды. Ағайындылар өздерінің атын жария етуді қаламады және журналистердің тергеуінен кейін ғана олар туралы ақпарат жұртшылыққа жетті. Ол бас жаттықтырушы Иан Гривсті қызметтен босатып, оның орнына бұрынғы «Вулф» командаласы Грэм Хокинсті тағайындады. Бірақ, кеңес клубтың супермаркет салуға рұқсат беруден бас тартты, ал Бхаттилер клубты әрі қарыздауға дайын болмады немесе мүмкіндіктері жетпеді. «Вулф» 1982–83 маусымында екінші дивизионнан жоғары көтерілді, бірақ 1983–84 маусымында бірінші дивизионда соңғы орынға түсіп, құлап кетті. Дуган Хокинсті қызметтен босатып, оның орнына Томми Дочертиді тағайындады. Дуган 1985 жылдың қаңтарында маусым ортасында отставкаға кетті, содан кейін «Вулф» 1984–85 маусымында екінші рет төмен дивизионға түсті.

Кейінгі өмірі

Дуган 1997 жылғы Ұлыбританиядағы жалпы сайлауда Шығыс Белфаст сайлау округінен «Солтүстік Ирландия футбол командасының бұрынғы капитаны» деген тәуелсіз кандидат ретінде қатысты, бірақ 541 дауыс алып, тоғыз кандидаттың арасында жетінші орынды иеленді. 2000 жылдың сәуір айында Вулвергемптон Корольдік сотында өткен сот отырысынан кейін ол аса қатыгез қарақшылықтан ақталды; оқиғаның бұрынғы сүйіктісі Патриция Томпсонның үйінде болған деген күдік болған. Сондай-ақ, ол Патриция Томпсонмен бірге болған Вьетнам соғысының ардагеріне бильярд таяғымен шабуыл жасады деген айыптан да ақталды. 2000 жылдың сәуір айында тағы бір сот ісінде Дуган абайсыздықпен көлік жүргізу және қызыл шамға бағынбау айыбымен сотқа шақырылған сот отырысына қатыса алмады; ол тіс дәрігеріне баруға уақыты болмағандықтан қатыса алмағанын айтты. 2005 жылдың желтоқсан айында ол Джордж Бесттің жерлеу рәсімінде қаралы жол ашатын адам болды. Пікірлі және жанкешті адам болған ол, серігі Дуганның «мақсатқа ұмтылуды қанша жақсы көретінін» айтты және соңғы жылдары қайырымдылық шараларын ұйымдастыруға және зейнеткер футболшыларға заңдық көмек көрсетуге көп уақыт жұмсады. Ол неміс әйелі Юттаға үйленді, одан екі ұлы болды: Александр (1965 жылы туған) және Николас (1967 жылы туған). Юттадан ажырасып, өмірінің соңғы үш жылын Мерлин Хамфриспен өткізді. Дуган 2007 жылдың 24 маусымында 69 жасында Вулвергемптондағы үйінде жүрек талмасынан қайтыс болды. Оның жерлеу рәсімі 5 шілдеде Санкт-Петербург колледж шіркеуінде өтті, ал қонақтар шіркеу сыртында динамиктер арқылы тікелей эфирде тыңдады. Жерлеу рәсімінде сөз сөйлеген Ник Оуэн Дуганды «даулы, жарық, әзілқой және құмар» деп сипаттады. 2010 жылы ол бұрынғы командаласы Кенни Хиббитпен бірге «Вулверхэмптон Уондерерс» Даңқ залына енгізілді.