Никарагуа саяхатшысы Эрнесто Леаль: Өмір және саяси жолы
Ernesto Leal
Эрнесто Леаль Санчес (1945-2005) – никарагуалық саяхатшы, инженер, Сандинист революциясының бұрынғы министрі. Өмірбаяны, саяси көзқарастары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Никарагуалық саясаткер Эрнесто Хосе Леаль Санчес (28 шілде 1945 – 26 желтоқсан 2005) – никарагуалық саяси қайраткер.
Nicaraguan politician
Ernesto José Leal Sanchez (July 28, 1945 – December 26, 2005) was a Nicaraguan politician.
Ерте өмір
Лиал Никарагуаның астанасы Манагуада дүниеге келген. Ол кәсібі бойынша инженер-құрылысшы болды, бірақ жастығынан бастап саясатқа қызығушылық танытты. Никарагуадағы Universidad Centroamericana (UCA) және Атлантадағы Джорджия технология институтын бітірді. 1979 жылы Сандинист революциясын қолдап, Өнеркәсіп министрінің орынбасары болды, бірақ 1981 жылы отставкаға кетіп, үкіметті сынады. Ол Каролина Медалға үйленді, кейін Гиоконда Падилла Годойға қайта үйленді және үш баласы болды: Эрнесто Леал Медал, Каролина Леал Медал және Кларисса Леал Медал. 1990 жылы Никарагуа демократиялық қозғалысын құрып, президент Виолета Чаморроның сайлануын қолдады. 1990 жылдан 1992 жылға дейін ол оның үкіметінде Сыртқы істер министрінің орынбасары, ал 1992 жылдан 1997 жылға дейін Никарагуа Сыртқы істер министрі болып қызмет етті. Ол Орталық Америка елдерімен қарым-қатынасты нығайтуды жақтады. 2002 жылы Энрике Боланос президент болып сайланғанда, Леал оның жақын кеңесшілерінің бірі болды және 2004 жылдың қарашасында Президент әкімшілігінің басшысы болды. 2005 жылы ол президенттік билікті әлсіретуге бағытталған конституциялық өзгерістер бойынша солшыл және оңшыл партиялармен үкіметтік келіссөздерді жүргізді.
Leal was born in Nicaragua's capital Managua. He became a civil engineer by profession, but was interested in politics since his youth. He graduated from the Universidad Centroamericana (UCA) in Nicaragua, and the Georgia Institute of Technology in Atlanta, Georgia. In 1979 he supported the Sandinista revolution and became deputy Minister of Industry, but resigned in 1981 and became a critic of the government. He married Carolina Medal and than remarried Gioconda Padilla Godoy and had 3 children, Ernesto Leal Medal, Carolina Leal Medal, and Clarissa Leal Medal. In 1990 he founded the Nicaraguan Democratic Movement and supported the election of President Violeta Chamorro. He served as deputy foreign minister in her government from 1990 to 1992 and as foreign minister of Nicaragua from 1992 to 1997. He was a strong supporter of stronger relations with other Central American countries. In 2002, when Enrique Bolaños was elected president, Leal became one of his top aides, and became presidential chief of staff in November 2004. In 2005 he led government talks with leftist and rightest parties over constitutional changes that were to weaken the powers of the president.
Өлім
2005 жылдың желтоқсан айының басында Лиал сирек кездесетін пневмониямен ауырып, емделу үшін АҚШ-қа жіберілді. Ол Флорида штатының Майами қаласындағы Маунт Синай ауруханасында үш апта жатты, бірақ соңында аурудан көз жұмды.
Leal became ill with a rare case of pneumonia early in December 2005 and was sent to the United States for medical treatment. He spent three weeks at Mount Sinai Hospital in Miami, Florida but eventually died there of his illness.