Жан Этель Льюис: Австралияның көп қырлы әншісінің өмірі мен шығармашылығы
Jeannie Lewis
Австралиялық әнші, сазгер Жанни Льюис – фолк, джаз, рок сияқты жанрлардағы талантты орындаушы. Әлеуметтік және саяси мәселелерді көтереді. Музыка туралы көбірек біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жан Этель "Джинни" Льюис (8 қаңтар 1945 жылы туған) – австралиялық музыкант және сахна өнерінің шебері. Оның шығармалары фолк, джаз, латын, блюз, опера, рок және фьюжн сияқты алуан стильдерді қамтиды. Оның музыкасында көбінесе өткір әлеуметтік сана мен саяси тұжырымдар кездеседі. Австралиялық музыкатанушы Ян МакФарлейн оны «Австралия тарихындағы ең жұмбақ және көркем, бірақ лайықты бағаланбаған әншілердің бірі» деп сипаттады. Ол әрқашан эмоционалды және экспрессивті даусын түрлі көңіл-күй мен стильге бейімдей алатын. Кейін ол: «Мен солшыл көзқарастағы ата-анамен өстім, олар жақсы адамдар ғана емес, сонымен қатар баршаның өмірін жақсартуды армандаған еді» деп еске алды. Ол Сидней университетінде оқыды және Radiation Quartet тобында өнер көрсетті. Ray Price Jazz Quintet, Nat Oliver Jazz Band және Alan Lee Jazz Quintet тобымен бірге ән шырқады. 1967 жылы Кубада өткен Халықаралық заманауи ән фестивалінде Австралияны өкілдік етті.
Jean Ethel "Jeannie" Lewis (born 8 January 1945) is an Australian musician and stage performer whose work covers many different styles such as folk, jazz, Latin, blues, opera, rock and fusion. Her music often includes a strong social consciousness and political statements. Australian musicologist, Ian McFarlane, described her as "one of the most enigmatic and expressive, yet underrated singers Australia has ever produced Always able to adapt her emotional and dramatic voice to suit a range of moods and styles." She later recalled, "I grew up with left wing parents who were not only good human beings, but whose dreams were about quality for everyone." and studied at the University of Sydney. and the Radiation Quartet. She sang with the Ray Price Jazz Quintet, the Nat Oliver Jazz Band and the Alan Lee Jazz Quintet. She represented Australia at the International Festival of Contemporary Song in Cuba in 1967.
1970 жылдар
1970 жылдың ақпан айында Льюис прогрессивті рок-топ «Талли»-мен бірге «Love 200» атты қойылымда өнер көрсетті, онда екі вокалист, Роджер Фоли Фогг, сондай-ақ белгілі Эллис Д. Фогг жасаған жарық шоуы және Сидней симфониялық оркестрі қатысты. Ол Ray Price Jazz Quintet тобының «Spectrum» (1971) альбомына вокал жазды. Фестиваль ұйымдастырушылары дыбыс жабдығын орнатуды үлкермегендіктен, оған акустикалық жиынтықпен өнер көрсетуге тура келді, режиссерлігі Джим Шарманға тиесілі болды. Сол жылдың қараша айында ол АҚШ-тан келген қонақтар – Бадди Гай, Джуниор Уэллс және Артур Крудупқа қолдау көрсетті. Австралиялық музыка зерттеушісі Иан МакФарлейн айтқандай, «онда Грэм Лоундстың «Уақыт өзгеріске әкелер» («Till Time Brings Change»), Гулливер Смит пен Джереми Нуунның «Бәрі сізге байланысты» («It's Up to You») және Билли Гриннің Дилан Томас өлеңіне жасаған бейімдеуі – «Жұмсақ болма» («Do not Go Gentle») сияқты керемет материалдар жиынтығы болды». Тағы бір әнші-күйші Боб Хадсон: «Оның тартымдылығы оның ән салғанда сахнадағы оқиға сіздерге, көрермендерге арналған сезімін тудырады. Ол өнерін орындаған адамдар үшін жанын береді – ол адамның табиғатын көрсетеді». Джон Белл мен Джон Инглишпен бірге ол Брайан Насон мен Ральф Тирреллдің Еврипидтің оқиғасына негізделген «Бакой» рок-музыкалында жұмыс істеді. Бұл Сурри-Хиллстегі Белвоар көшесіндегі «Нимрод» театр компаниясының алғашқы қойылымы болды. 1974 жылы «Looking Backwards to Tomorrow» атты концерттік альбомы жарық көрді және Сиднейдегі Мемлекеттік театрда сахнада орындалды. МакФарлейн оның қалай сипатталғанын айтты: «Рей Дэвистің («Celluloid Heroes»), Дори Превиннің («Scared to Be Alone»), Стивен Сондхаймның («Ladies Who Lunch»), Грэм Лоундстың («The House Is Burning») және Рев. Гари Дэвистің («Cocaine Blues», «Foreday Riders» тобының қолдауымен) әндерін орындауы». «Tharunka» газетінен Питер Росс байқады: «Оның шоуына «Кирк» театрында толық зал жиылды. Марубрадан Мексикаға дейін, көпұлттық би. Осы концерттерде ол әлеуметтік және саяси өзгерістерге деген қайта жаңғыруын көрсетті».
In February 1970 Lewis sang with progressive rockers, Tully, in a performance, Love 200, which used two vocalists, a light show by Roger Foley Fogg a. k. a. (also known as) Ellis D Fogg and the Sydney Symphony Orchestra. She recorded vocals for the Ray Price Jazz Quintet album, Spectrum (1971). She had to provide an acoustic set as the sound gear was not yet installed by the festival's organisers. directed by Jim Sharman. During November of that year she supported United States visitors, Buddy Guy, Junior Wells and Arthur Crudup. According to Australian musicologist, Ian McFarlane, "[it] included a breathtaking array of material like Graham Lowndes' 'Till Time Brings Change', Gulliver Smith and Jeremy Noone's 'It's Up to You' and Billy Green's adaptation of the Dylan Thomas poem 'Do not Go Gentle'." Fellow singer songwriter, Bob Hudson, observed, "her appeal lies in the fact that when she is singing, what's happening up there on stage is for you, the audience, and you can feel it. She bleeds for the people she's singing to — she expresses the human condition." With John Bell and Jon English, she worked in a rock musical, The Bacchoi, written by Bryan Nason and Ralph Tyrrell based on the story of Euripides. It was the first show for the Nimrod Theatre Company at Belvoir St in Surry Hills. In 1974 a live album, Looking Backwards to Tomorrow, in and out of Concert, was released and performed on stage at the State Theatre in Sydney. McFarlane described how it features, "[her] renditions of songs by Ray Davies ('Celluloid Heroes'), Dory Previn ('Scared to Be Alone'), Stephen Sondheim ('Ladies Who Lunch'), Graham Lowndes ('The House Is Burning') and the Rev. Gary Davies ('Cocaine Blues' with backing provided by the Foreday Riders)." Peter Ross of Tharunka observed, "she had full houses at the Kirk for her show. From Maroubra to Mexico, the Multinational Stomp. At these concerts she revealed a renewed dedication to
social and political change."