Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1988 жылы Барри Левинсон режиссерлік еткен фильм.
1988 film directed by Barry Levinson
Гин Сискел де фильмге төрт жұлдыздың үш жарымын берді, Крузды ерекше мақтап: "Фильмнің күші, негізінен, Круздың актерлік шеберлігінде. Екі керемет актерлік жұмыстың үйлесімі фильмді көруге лайық етеді". Variety журналының Эми Доус "жылдың ең қызықты фильмдерінің біріне тең емес, сәл қате баға берілген" деп жазды; ол жол сахналарын "асығыс, еркін жазылған, қажетсіз экран уақытымен толтырылған" деп сипаттады, бірақ фильмнің соңғы үштен бір бөлігіне таң қалды, оны "оқшауланған екі адамның" тарихты және терең сезімді ашқан бейнесі деп атады. Фильмге ең қатал сын The New Yorker журналының сыншысы Паулин Каэлден келді, ол: "Бұл фильмдегі барлық нәрсе біркелкі, адамгершілікке бой алдырып, жай ғана, қысымсыз жасалған. Бірақ фильмнің әсері бар: адамдар оны көріп жылайды. Әрине, жылайды, өйткені бұл – әсерлі, сентименталды туынды" деді. Rain Man 1988 жылы елдің ең үздік 100 сыншысының сауалнамасы бойынша 39 сыншының "он ең жақсы" тізіміне енді.
Gene Siskel also gave the film three and a half stars out of four, singling out Cruise for praise: "The strength of the film is really that of Cruise's performance the combination of two superior performances makes the movie worth watching." Amy Dawes of Variety wrote that "one of the year's most intriguing film premises is given uneven, slightly off target treatment"; she called the road scenes "hastily, loosely written, with much extraneous screen time", but admired the last third of the film, calling it a depiction of "two very isolated beings" who "discover a common history and deep attachment". One of the film's harshest reviews came from The New Yorker magazine critic Pauline Kael, who said, "Everything in this movie is fudged ever so humanistically, in a perfunctory, low pressure way. And the picture has its effectiveness: people are crying at it. Of course they're crying at it—it's a piece of wet kitsch." Rain Man was placed on 39 critics' "ten best" lists in 1988, based on a poll of the nation's top 100 critics.
Мұра
1988 жылы «Жаңбырлы адам» фильмінің шығуы медициналық зерттеулерге бөлген қаржының он есеге артуымен және аутизм диагнозы қойылған адамдар санының өсуімен бірге орын алды. Бұл өзгерістің басты себебі – аутизмнің «Психикалық бұзылулардың диагностикалық және статистикалық нұсқаулығының» жаңа басылымдарында, әсіресе III R және IV нұсқаларында, кеңірек анықталуы болды. Дегенмен, фильм аутизм туралы халықтың білуін қатты арттырды. «Жаңбырлы адам» аутизмі мен ерекше қабілеттері бар адамды бейнелеуімен әйгілі болды, бұл көптеген көрермендерді аутистік спектрдегі адамдардың интеллектуалдық деңгейі туралы бұрыс пікірге әкелді. Алайда, «Жаңбырлы адам» аутизм туралы басқа да көптеген қате түсініктерді жоюға және аутистік спектрдегі адамдарды қабылдамау мен олардың қабілеттерін пайдаланбау мәселесіне назар аударуға көмектесті. Дастин Хоффманның 1989 жылы «Жаңбырлы адам» фильміндегі рөлі үшін «Оскар» сыйлығын алғаннан бері, «Ең үздік актер» сыйлығының шамамен жартысы кейіпкері мүгедек болған актерлерге берілді, бірақ ешқайсысының өзінде сол мүгеделік жоқ. Хоффманның жеңісінен бір жыл өткен соң, Дэниел Дэй-Льюис (қазірге дейін осы санатта үш рет жеңіс одны қондырған жалғыз актер) «Менің сол аяғым» фильміндегі церебральді парезбен ауырған Кристи Браун рөлі үшін «Ең үздік актер» сыйлығын жеңіп алды. Академияның мұндай актерлерді таңдауын сынаған мүгедек актерлер мен өзін-өзі қорғаушылар, бұл шешімдер мүгедек кейіпкерлер туралы шынайы әңгімелерді ығыстырып, белгілі актерлердің беделін арттырады деп мәлімдеді. Бұл үрдіс тіпті 2008 жылғы «Тропикалық дауыл» фильмінде (онда Том Круз да ойнайды) сатиралық түрде көрсетілді, онда Роберт Дауни кішінің кейіпкері Кирк Лазарус әріптесіне дамуы бұзылған кейіпкерді ойнаудың тым қиын екенін айтады. «Жаңбырлы адам» сонымен қатар АҚШ-та карта санаудың заңсыз екені туралы жалған пікірді таратумен де танымал. 2006 жылы фильм Америка кино институтының «100 жыл – 100 ұлы фильм» тізімінде 63-орынды иеленді.
The release of Rain Man in 1988 coincided with a tenfold increase in funding for medical research and diagnoses of individuals for autism. The latter is primarily due to autism's being more broadly defined in newer editions of the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, particularly versions III R and IV. The movie is credited, however, with significantly increasing awareness of autism among the general public. Rain Man is known, in particular, for its portrayal of a man with both autism and savant skills, leading much of its viewing audience to incorrectly assume the intellectual capabilities of autistic people at large. Conversely, Rain Man has also been seen as dispelling a number of other misconceptions about autism, and improving public awareness of the failure of many agencies to accommodate autistic people and make use of the abilities they do have, regardless of whether they have savant skills or not. Since Dustin Hoffman's 1989 Academy Award win for his performance in Rain Man, about half of all Best Actor trophies have been awarded for portrayals of characters who are disabled in some way; none of these recipients share their characters' disabilities in real life. Just one year after Hoffman's win, Daniel Day Lewis (thus far the only actor to have won three awards in the category) garnered his first Best Actor win for his portrayal of cerebral palsy patient Christy Brown in My Left Foot. The Academy’s incentivizing of such casting practices has drawn criticism from disabled actors and self advocates, who argue that these decisions sideline more authentic stories about disabled characters, in favor of leveraging already established actors' prestige. This pattern has even been satirized by the 2008 film Tropic Thunder (in which Tom Cruise also appears), wherein Robert Downey Jr.'s character, Kirk Lazarus, advises a fellow actor to not portray a character whose developmental disability is deemed too alienating for a mainstream audience. Rain Man is also known for popularizing the misconception that card counting is illegal in the United States. In 2006, the film was recognized by the American Film Institute in their list of 100 Years 100 Cheers at #63.
Танымал мәдениетте
1989 жылғы 1 сәуірде "Saturday Night Live" телеарнасының басындағы очеркі фильмді де, сол кездегі Пит Роуздың құмар ойындарына қатысты дауды да пародиялады. Чарли мен Реймонд Бэббитті тиісінше Бен Стиллер мен Дана Карви ойнады, ал Розаның рөлін Фил Хартман сомдады. Бэббит ағайындылары "Симпсон" мультсериалының 5-ші маусымындағы "$Прингфилд (немесе, Қайғыны жеңіп, құмар ойындарды жақсы көруді қалай үйрендім)" атты эпизодында пайда болады. Фильм "Miss Congeniality", "21", "The Hangover" және "Escape Room" сияқты көптеген басқа фильмдерде, сондай-ақ "Breaking Bad" және "Barry" телесериалдарында еске алынады. Реймонд Бэббит "Нэнни" мультсериалының "Әлемге қайғы" атты эпизодында жаңбырлы бұлт түрінде пародияланды. Эпизод барысында Фран, Жекпе-жек Babcock-ті CC-ге "Жаңбыр адамымен" таныстырады. Ол ауа райының өзгеруі туралы мың-мың сөздер айтатын және өте жақсы жүргізуші болатын жаңбырлы бұлт ретінде бейнеленеді. "Жаңбыр адамы", әсіресе Дастин Хоффманның ойнаған рөлі, аутизм мен савантизмнің кең таралған метафорасына айналды. "Community" телесериалының бірінші маусымының соңғы эпизодында Пирс зерттеу тобының мүшелерін тізімдегенде Абедті "Жаңбыр адамы" деп атайды; Абед бұрын Аспергер синдромымен сипатталған, бірақ қазір аутизм спектрінің бұзылуы деп диагностикаланады. 2015 жылғы "Стив Джобс" атты тарихи фильмінде Джобс (Майкл Фассбендер ойнайды), Apple компаниясының бас директоры Джон Скаллимен (Джефф Дэниелс) сөйлескенде, Apple компаниясының негізін қалаушы Стив Вознякты (Сет Роген) "Жаңбыр адамы" деп атайды. "Fear Street Part One: 1994" фильмінде Саймон Джош өзіне шабуыл жасаған бейтаныс қыз туралы қалай білгеніне таңғалып: "Иса, Жаңбыр адамы. Қайдан білесің?" дейді.
The cold open sketch in the April 1, 1989, installment of Saturday Night Live spoofed both the film and the Pete Rose gambling scandal at the time. Charlie and Raymond Babbitt were played by Ben Stiller and Dana Carvey, respectively, with Phil Hartman as Rose. The Babbitt brothers appear in The Simpsons Season 5 episode "$pringfield (or, How I Learned to Stop Worrying and Love Gambling)". The film is mentioned in numerous other films, such as Miss Congeniality, 21, The Hangover, and Escape Room, as well as in the television series Breaking Bad and Barry. Raymond Babbitt was caricatured as a rain cloud in the animated episode of The Nanny, "Oy to the World". During the episode, Fran fixes up CC the Abominable Babcock with the Rain Man. He is portrayed as a cloud of rain mumbling about weather patterns and being an excellent driver. References to Rain Man, Dustin Hoffman's performance in particular, have become a popular shorthand for autism and savantism. In the final episode of the first season of Community, Pierce calls Abed "Rain Man" when listing members of the study group; Abed had been described previously as having Asperger's Syndrome, which is now diagnosed as autism spectrum disorder. In the 2015 biographical drama film Steve Jobs, when Jobs (played by Michael Fassbender) is confronted by Apple CEO John Sculley (Jeff Daniels), he refers to co founder Steve Wozniak (Seth Rogen) as "Rain Man". In the film, Fear Street Part One: 1994, Simon, surprised by Josh's knowledge of a seemingly unknown girl who had attacked him, says: "Jesus, Rain Man. How [ ] do you know that? ".
Qantas және әуе компаниясы даулары
1989 жылдың маусым айында кем дегенде он бес ірі әуе компаниясы «Жаңбыр адамы» фильмінің ұшудан бас тарту туралы сахнасы жоқ, өңделген нұсқаларын көрсетті. Австралиялық Qantas компаниясынан басқа, American Airlines Flight 625, Delta Air Lines Flight 191 және Continental Airlines Flight 1713 рейстерінің апаттары туралы айтылды. Бұл шешімді кинорежиссер Барри Левинсон, сценарийші Рональд Басс және Джордж Кирго (сол кезде Америка Жазушылар Гильдиясының Батыс бөлімінің президенті) сынға алды. «Менің ойымша, бұл фильмнің маңызды көрінісі», - деді Левинсон телефон арқылы берген сұхбатында. «Сол себепті ол фильмде бар. Олардың бүкіл елдік саяқаты осыдан басталады, себебі олар ұша алмады». Кейбір әуе компаниялары ұшақтағы ойын-сауық кезінде жолаушылардың Реймондқа деген сезімінен ұшақта ыңғайсыздық сезінуін болдырмауды мақсат еткенін айтса да, бұл сахна Qantas рейстерінде толық көрсетілді. Сондай-ақ, комментаторлар Реймонд оны ұшақтары «ешқашан құламаған» жалғыз әуе компаниясы деп атағанын атап өтті. Фильм АҚШ тұтынушыларына Qantas компаниясының қауіпсіздік көрсеткіштерін таныстырды. Алайда, фильмде айтылғандарға қарамастан, Qantas ұшақтары 1920 жылы құрылғаннан бері бірнеше қайғылы апаттарға қатысқан (бірақ реактивтік ұшақтар қатыспаған, соңғы оқиға 1951 жылдың желтоқсанында болған).
In June 1989, at least fifteen major airlines showed edited versions of Rain Man that omitted the scene involving Raymond's refusal to fly, mentioning the crashes of American Airlines Flight 625, Delta Air Lines Flight 191, and Continental Airlines Flight 1713, except on Australia based Qantas. Those criticizing this decision included film director Barry Levinson, co screenwriter Ronald Bass, and George Kirgo (at the time, the President of the Writers Guild of America, West). "I think it's a key scene to the entire movie," Levinson said in a telephone interview. "That's why it's in there. It launches their entire odyssey across country – because they couldn't fly." Although some of those airlines cited as justification avoiding having airplane passengers feel uncomfortable in sympathy with Raymond during the in flight entertainment, the scene was shown intact on flights of Qantas, and commentators noted that Raymond mentions it as the only airline whose planes have "never crashed". The film is credited with introducing Qantas's safety record to U. S. consumers. However, contrary to the claims made in the film, Qantas aircraft have been involved in a number of fatal accidents since the airline's founding in 1920 (although none involving jet aircraft, with the last incident taking place in December 1951).
Буик кабриолеті
Фильм түсірілімінде 1949 жылғы екі Roadmaster кабриолеті пайдаланылды, олардың біреуінің артқы серіппесі камера жабдықтары мен оператордың қосымша салмағын көтеру үшін күшейтілді. Түсірілім аяқталғаннан кейін, өзгертілмеген көлікті Хоффман сатып алып, оны қалпына келтіріп, өзінің коллекциясына қосты. Ол оны 34 жыл сақтап тұрды. Hemmings Motor News басылымы 2022 жылдың қаңтарында Аризона штатының Скоттсдейл қаласында Bonhams аукционында көліктің 335 000 долларға сатылғанын хабарлады. Камера таситын көлікті де Барри Левинсон сатып алды, оны бірнеше жылдан кейін "Chasing Classic Cars" телесериалынан танымал Уэйн Карини қалпына келтірді.
Two 1949 Roadmaster convertibles were used in the filming, one of which had its rear suspension stiffened to bear the additional load of camera equipment and a cameraman. After filming completed, the unmodified car was acquired by Hoffman, who had it restored and added it to his collection. He kept it for 34 years. Hemmings Motor News reported that the car was auctioned in January 2022 by Bonhams in Scottsdale, Arizona, and sold for $335,000. The camera carrying car was similarly acquired by Barry Levinson, who had it restored by Wayne Carini of the Chasing Classic Cars television series a few years later.