Кіріспе
АҚШ Теңіз жаяу әскерінің нұсқаулығы
«Кіші соғыстар нұсқаулығы» – әскери операциялардың белгілі бір түрлеріне қатысу үшін тактика мен стратегиялар туралы АҚШ Теңіз жаяу әскерінің нұсқаулығы. Теңіз жаяу әскерінің кіші соғыстардағы рөлі ұзақ және күрделі тарихқа ие. 20-шы ғасырдың басында Корпус елдің шетелдегі полициясы және алғашқы ден қою күштері ретінде кеңінен танылды. Бұған қоса, осы рөлдерді орындау Корпустың теңізге негізделген күш проекциясының ресми міндетіне табиғи толықтыру болды, бұл оның экспедициялық сипатымен нығайтылды; яғни, «кездейсоқ және дереу шақыруға» дайын болу. Осы «табиғи үйлесім» және 1890 жылдардың соңынан 1930 жылдардың басына дейінгі Орталық Америка мен Кариб бассейніндегі партизандық соғыстар мен әскери араласулар сериясының нәтижесінде, «Банана соғыстары» деп белгілі болған, Теңіз жаяу әскері соғыс емес операциялардың сипаты мен талаптарын жүйелі түрде талдауға кірісті, яғни «Кіші соғыстарды». Теңіз жаяу әскері мектебінің майоры Сэмюэл М. Харрингтон 1921 жылы «Кіші соғыстардың стратегиясы мен тактикасы» атты ресми есеп ұсынды. Сонымен қатар, майор С. Дж. Миллер 1923 жылы Доминикан Республикасындағы 2-ші Теңіз жаяу әскері бригадасының операциялары туралы 154 беттік «Доминикан Республикасындағы дипломатия және шпоры» атты есеп жазды. Осы және басқа да есептердің нұсқалары «The Marine Corps Gazette» журналында жарияланды, ал осы тақырыпқа қатысты қосымша мақалалар «The Marine Corps Gazette» және АҚШ Теңіз күштері институтының еңбектерінде пайда болды. Осы жұмыстардың нәтижесі 1935 жылы «Кіші соғыстар операциялары» нұсқаулығында жинақталды. 1940 жылғы қайта қаралымында ол «Кіші соғыстар нұсқаулығы» (ККЖ) деп қайта аталды. Тәжірибеге негізделген, теорияға емес, әскери ғылымның классикасы, ол бүгінгі күні көптеген қазіргі ойлар мен доктринаның негізі ретінде маңыздылығын сақтап келеді. Джеймс Мэттис корпустың Ирак соғысына оккупациялық күш ретінде қайта оралуына дайындық үшін 1-ші Теңіз жаяу әскері дивизиясына оқылуын ұсынды.
The Marine Corps Gazette and the Proceedings of the U. S. Naval Institute. The results of these efforts were encapsulated in the manual Small Wars Operations in 1935. For the 1940 revision, it was renamed The Small Wars Manual (SWM). A classic of military science, based upon experience, not theory, it remains relevant today as the foundation of much current thinking and doctrine. It was encouraged reading by James Mattis for the 1st Marine Division in preparation for the Corps's return to the Iraq War as an occupation force.
Бөлімдер
I. Кіріспе
II. Ұйымдастыру
III. Логистика
IV. Оқу-жаттығулар
V. Алғашқы операциялар
VI. Жаяу әскерлік қарауылдар
VII. Атты жасақтар
VIII. Конвойлер және конвой сүйемелдеуі
IX. Әуе күштері
X. Өзен операциялары
XI. Халықты қарусыздандыру
XII. Қарулы жергілікті ұйымдар
XIII. Әскери үкімет
XIV. Сайлауды бақылау
XV. Кері шегіну
II. Organization
III. Logistics
IV. Training
V. Initial operations
VI. Infantry patrols
VII. Mounted detachments
VIII. Convoys and convoy escorts
IX. Aviation
X. River operations
XI. Disarmament of population
XII. Armed native organizations
XIII. Military government
XIV. Supervision of elections
XV. Withdrawal