"I'm Telling!" ойыны – 1987-88 ж. NBC арнасында көрсетілген балалар ойыны. "Жаңа үйленгендер" сияқты, аға-інілер арасындағы жақындық пен білімді сынап бағадайтын жарыс.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мен айтып тұрмын! – 1987 жылдың 12 қыркүйегінен 1988 жылдың 5 наурызына дейін NBC телеарнасының сенбілік бағдарламаларында көрсетілген американдық телеойын шоуы. Оны Лори Фасо жүргізіп, Дин Госс жариялап отырды. Шоудың өзі – «Жаңа үйленгендер ойынының» балаларға арналған нұсқасы, онда үйленген жұбайлардың орнына жас туындар ойнайды. Шоуды Saban Productions және DIC Enterprises өндірді.
I'm Telling! is an American television game show, which ran from September 12, 1987 to March 5, 1988 on NBC Saturday mornings and was hosted by Laurie Faso with Dean Goss announcing. The show is essentially a children's version of The Newlywed Game with young siblings playing instead of married couples. The show was produced by Saban Productions and DIC Enterprises.
Негізгі ойын
Үш команда жарысқа қатысты, әр командада көбінесе аға-іні немесе қарындас-бауырлас болады. Алдыңғы ойын екі раундтан тұрды. Бірінші раундта ағалар арнайы эффектілер мен видеомонтаж арқылы "Оқшаулау аймағына" "телепортталды" (яғни, сахнадан дыбысталмайтын бөлмеге шығарылды). Бір шұңқырды соғу арқылы үш түрлі ойын стиліндегі санаттың бірі кездейсоқ таңдалды, ал Фасо таңдалған санатқа сәйкес келетін сұрақтарды оқыды. Үш сұрақ қойылды, әр қарындас бір санатты таңдады, ал үш қарындас та барлық сұрақтарға жауап берді. Қарындастардың жауаптары жазылғаннан кейін, ағалар қайта сахнаға шақырылып, сол үш сұраққа жауап берді. Егер ағаның жауабы қарындасының жауабымен сәйкес келсе, команда ұпай жинады (бірінші сұрақ үшін 25, екіншісі үшін 50, үшіншісі үшін 75 ұпай). Жауаптар келіспесе, ұпай берілмейді. Екінші раунд та дәл осылай өтті, бірақ қарындастар сахнадан шығарылып, ағалар бастапқы жауаптарды берді. Сұрақтардың құны 50, 75 және 150 ұпайға дейін артты. Ойын екі раунд аяқталғанға дейін немесе бір команда жеңілуге тиіс болмайтын ең жоғары көрсеткішке жеткенге дейін жалғасты. Ең көп ұпай жинаған команда 1000 долларлық үнемдеу облигациясын алды және бонус жүлделерді жеңу мүмкіндігі үшін "Жүлде таңдау ойын-сауық орталығына" өтті. Қалған командалар жұбаныш жүлделерін алды, соның ішінде "Мен айтып тұрмын!" үй ойынын. Егер екінші раундтан кейін екі немесе барлық үш команда бірінші орын үшін тең түссе, жеңімпазды анықтау үшін қосымша сұрақ қойылды. Бағдарлама басталғанға дейін продюсерлер үлкен контейнерді бір типтегі көптеген заттармен толтырды және әр команда заттардың санын жазып болжады. Нақты санға ең жақын болған команда "Жүлде таңдау" ойын-сауық орталығына өтті.
Three teams competed, each often consisting of a brother and sister. The front game was played in two rounds. In Round 1, the brothers were "teleported" to the "Isolation Zone" using special effects and a video edit (i. e., taken offstage to a soundproof room). One of three pun styled categories was chosen at random by hitting a plunger, and Faso read a question loosely based on the chosen category. Three questions were played, with each sister choosing one category, and all three sisters responded to every question. After the sisters' answers were recorded, the brothers were brought back onstage and asked the same three questions. If a brother's response matched his sister's, the team scored points (25 for the first question, 50 for the second, and 75 for the third). If the responses disagreed, no points were awarded. Round 2 was played in the same manner, but with the sisters taken offstage and the brothers providing initial answers. Question values were increased to 50, 75, and 150 points. The game continued until both rounds were completed or one team had built up an insurmountable lead. The highest scoring team received a $1,000 savings bond and advanced to the "Pick A Prize Arcade" for a chance to win bonus prizes. The other teams each received consolation prizes, including a copy of the I'm Telling! home game. If two or all three teams were tied for first place after the second round, a tie breaker question was asked to determine the winner. Before the show, the producers filled a large container with many of the same object and each team wrote down their guess at the number of objects. Whichever team came the closest to the actual number without going over advanced to the Pick a Prize Arcade.
Жеңіс ойыны
Ойын соңында ойын жиыны 180 градусқа бұрылып, Pick a Prize Arcade ашылды. Жиырма сыйлық көрсетілді, олардың 10-ы әр бауырға арналған; ағаның сыйлықтары сары платформаларда, ал қарындастың сыйлықтары қызғылт платформаларда тұрды, әр сыйлықтың жанына стробоскоп және батырма орнатылды. Шоу басталмас бұрын, әр бауырлас екіншісінің ең көп ұнататынын ойлаған алты сыйлықты таңдады. Үйдегі көрермендерге бір бауырластың таңдауы көрсетілді, содан кейін екінші бауырлас батырманы басып алты сыйлықты таңдады. Бауырластардың таңдаулары сәйкес келген сайын, дабыл естіліп, сол сыйлықтың жанындағы шам жыпылықтайтын. Екі бауырлас та өз кезегін жасағаннан кейін, команда сәйкес келген барлық сыйлықтарды жеңіп алды; егер олар кем дегенде 10 сыйлықты сәйкестірсе, олар барлығын жеңіп алды.
At the end of the game, the set was rotated 180 degrees to reveal the Pick a Prize Arcade. Twenty prizes were displayed, 10 designated for each sibling; the brother's prizes sat on yellow platforms while the sister's sat on pink ones, and a strobe light and pushbutton were placed next to each prize. Prior to the show, each sibling chose the six prizes that he/she thought the other would most like to have. The home audience was shown one sibling's choices, after which the other one selected six prizes by pushing their buttons. Every time the siblings' choices matched, a siren sounded and the light next to that prize flashed. After both siblings had taken a turn, the team won all prizes they had matched; if they made at least 10 matches between them, they won everything.
Тарату тарихы
Соңғы жаңа эпизод 1988 жылдың 5 наурызында эфирге шықты, ал қайта көрсетілімдер 27 тамызға дейін жалғасты. "Отбасы" арнасында 1989 жылдың 9 қыркүйегінен 1990 жылдың 8 қыркүйегіне дейін, 1994 жылдың 29 тамызынан 1995 жылдың 30 қыркүйегіне дейін, және 1995 жылдың 30 қазанынан 1996 жылдың 29 наурызына дейін қайта көрсетілді.
The last first run episode aired on March 5, 1988, and repeats aired until August 27. Reruns were seen on The Family Channel from September 9, 1989 to September 8, 1990; August 29, 1994 to September 30, 1995; and October 30, 1995 to March 29, 1996.
Арнайы эпизодтар
Көптеген шоуларда бауыр мен қарындас командалары көрсетілсе де, бір жынысты бауырластарды қабылдау үшін арнайы эпизодтар да көрсетілді, олар "Ағалар күні" немесе "Қарындастар күні" деп аталды, онда командалардың құрамына тек ерлер немесе тек әйелдер кіретін. NBC телеарнасының ең танымал сериалдарының жас жұлдыздары "Мереке күні" деп аталатын екі эпизодта қайырымдылық мақсатында нағыз бауырларымен бірге ойнады.
While most shows featured brother and sister teams, special episodes were also aired in order to accommodate siblings of the same gender, known as "Brothers' Day" or "Sisters' Day", in which the teams would be all male or all female. Youthful stars of NBC's prime time series also played with their real life siblings for charity on two episodes, known as "Celebrity Day".
Тауарлар
1987 жылы Pressman компаниясы тақта ойынын жарыққа шығарды.