Пәкістан армиясының тұрақты әскери базалары

Кіріспе

Пәкістан кантонменттері – Пәкістан армиясының тұрақты әскери базалары болып табылады, оларды Пәкістан Үкіметінің Қорғаныс министрлігінің Әскери жерлер және кантонменттер департаменті (ML&C) бақылауындағы Кантонменттер басқармалары басқарады. Кантонменттер 1924 жылғы Кантонменттер заңына сәйкес құрылып, сол заңмен реттеледі. Соңғы кезде көптеген тәуелсіздік кезеңі кантонменттерінің демографиялық құрамы өзгерді, себебі олар енді негізінен "гарнизондық" аймақтар емес, сонымен қатар айтарлықтай азаматтық тұрғындар мен жеке кәсіпорындарды қамтиды. Азаматтық халықтың санына байланысты кантонменттер үш классқа бөлінген: I класс кантонменттер – азаматтық халқы 100 000 және одан да көп; II класс кантонменттер – азаматтық халқы 50 000 және одан да көп, бірақ 100 000-нан кем; және III класс кантонменттер – азаматтық халқы 50 000-нан аз. Пәкістанда барлығы 56 кантонмент бар. 2013 жылғы мәліметтер бойынша, ең көп саны – 27-сі Пәнджабта, одан кейін 10-ы Хайбер-Пахтунхва мен Синдте, 7-сі Белуджистанда және 2-сі Гилгит-Балтистанда орналасқан.

Каталондықтарды басқару

1864 жылға дейін түрлі үкімет бұйрықтарына сәйкес, гарнизондық қалалар әскери билік органдарымен басқарылатын. 1864 жылы гарнизондық қалалардың басқаруын жақсарту мақсатында алғаш рет заң қабылданды. Аймақты басқару үшін әкім тағайындалды. Заң сондай-ақ, түрлі жабдықтарды жақсарту үшін үкіметтен берілетін қаражатты реттеді. 1880 жылы тағы бір заң қабылданды, ол гарнизондық билікке салық салуға және гарнизондық комитетке заңды мәртебе беруге өкілеттік берді. Бұл заң салық төлемегендерге және өз бетінше жер пайдаланғандарға айыппұл салуға мүмкіндік берді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Оңтүстік Азияда саяси өзгерістер болды, ол гарнизондық қалалардың басқаруына әсер етті. Бұл өзгерістер гарнизондық қалалардағы күнделікті өмірдің бір бөлігіне айналды, себебі ол олардың жұмыс істеуіне тікелей қатысты. 1924 жылғы Гарнизондық қалалар туралы заң гарнизондық қалалар тарихындағы маңызды кезең болды, өйткені ол көптеген маңызды өзгерістерді әкелді. Бұл заң өкілдікті жергілікті билік жүйесін енгізді, оған сәйкес азаматтық халықтың сайланған өкілдері Гарнизондық кеңестердің мүшелері болды. Кеңестер азаматтық қызметтерді ұсыну үшін автономды заңды жергілікті органдар ретінде құрылды. Гарнизондық кеңестің өкілеттіктері мен функциялары қалалардағы муниципалитеттердің комитеттеріне ұқсас. Кеңес құрамына ресми түрде тағайындалғандар да, ересектердің сайлау құқығы негізінде тікелей дауыс беру арқылы сайланғандар да кіреді. Лауазымды адамдар мүшелердің көп бөлігін құрайды. Станция командирі, жоғары әскери шенеунік, кеңестің экс-официо президенті болып табылады. Бұл әскерлердің мүддесін қорғау, олардың әл-ауқатын қамтамасыз ету және тәртіпті сақтау үшін жасалады. Гарнизондық қалаларды басқару және гарнизондық қалалардың ішінде және сыртындағы әскери жерлерді басқаруды Әскери жерлер және гарнизондық қалалар департаменті орталықтан бақылайды және қадағалайды, ол Қорғаныс министрлігінің бас директор Хасан Раза Манека басқаратын бөлімшесі болып табылады. Әскери жерлер және гарнизондық қалалар департаментінің бас директорының лауазымы толығымен азаматтық, бірақ оған әрекеттегі генерал-майор тағайындалған. 1999 жылы бұрынғы президент Первез Мушарраф жасаған төңкерістен кейін армия бұл лауазымды басып алды. Содан бері бұл лауазым мемлекеттік қызмет ережелерін бұза отырып, әрекеттегі генерал-майорларға беріліп келеді. Генерал-майор Жавед Иқбал осы лауазымға тағайындалған алғашқы әскери шенеунік болды. Қази Наим Ахмад Әскери жерлер және гарнизондық қалалар департаментінің бас директоры қызметін атқарған соңғы азаматтық адам болды. Бас директорға қосымша директор Ахмад Хамза Хан және штаб-пәтерде директордың орынбасары Әли Хассан көмек көрсетеді. Сонымен қатар, Пешавар, Равалпинди, Лахор, Карачи және Кветтада орналасқан бес аймақтық директордың орынбасары өздерінің құзырындағы тиісті гарнизондық кеңестерді қадағалайды. Гарнизондық атқарушы директор Фейсал Масуд жергілікті деңгейдегі бас атқарушы болып табылады. Кеңес әдетте шешімдер қабылдайды және саясатты белгілейді, ал атқарушы директор осы саясатты іске асырады. Ол кеңестің саясатының басты жақтаушысы. Ол кеңесші болып табылады және жергілікті басқаруға арнайы оқытылған тұрақты қызметкер. Ол саясатты және шешімдерді іске асыруға және әртүрлі заңдар мен ережелерді сақтауды қамтамасыз етуге өкілетті. Кеңесте сайланған мүшелердің болуы жағымды әсер етеді және азаматтық тұрғындар үшін өте пайдалы, өйткені сайланған мүшелер олардың пікірлерін білдіруге мүмкіндік береді. Сайланған мүшелер өздерінің аймақтарындағы мемлекеттік қызметтерді дамытуда маңызды рөл атқарады. Даму жұмыстары әдетте тиісті сайланған мүшелермен келісіп жүзеге асырылады. Ірі даму жобалары барлық мүшелердің келісімімен қаржы жылының басынан бұрын өткізілетін бюджеттік отырыста бекітіледі. Гарнизондық кеңес жергілікті биліктің органы болып табылады және Гарнизондық қалалар туралы заң мен басқа да мемлекеттік ережелердің шеңберінде жергілікті даму саясатын еркін әзірлейді. Кеңес әдетте айына бір рет жиналады. Барлық мәселелер көпшілік дауыспен шешіледі, бірақ тең нәтиже болған жағдайда мәселе президенттің дауысымен шешіледі. Кеңестің барлық отырыстары ашық болып табылады, егер кеңес төрағасы басқаша нұсқау бермесе. Барлық гарнизондық кеңестер Әскери жерлер және гарнизондық қалалар департаментінің бас директорының әкімшілік бақылауында жұмыс істейді. Бас директор маңызды саяси мәселелер бойынша әртүрлі директивалар шығара алады, ал гарнизондық кеңестер соларға сәйкес келеді. Барлық есептерді Пәкістан үкіметінің аудит департаменті жыл сайын тексереді.

Prior to 1864, cantonments used to be administered by military authorities under various government orders. In 1864, for the first time, an act was adopted for improving the administration of the cantonments. A magistrate was appointed to administer the area. The act also regulated the funds granted by Government for the purpose of bettering the various facilities. In 1880, another act was passed that empowered the cantonment authority to impose taxes, as well as granting legal status to the cantonment committee. The act gave power to impose fines and penalties for non payment of taxes, and for encroachments. After World War I, political changes took place in South Asia that affected the administration of the cantonments. The changes also became part of day to day life in cantonments, as it had to do with its working. The Cantonments Act of 1924 was a landmark in the history of cantonments, as it brought in its wake some sweeping changes. The act introduced the representative local government system, under which elected representative of the civil population became members of the Cantonment Boards. The boards were created as autonomous statutory local bodies for providing civil services. The powers and functions of the Cantonment Board are synonymous to Municipal Committees in the cities. The members constituting the board are both officially nominated as well as elected through a direct vote on the basis of adult franchise. Officials nominated as members hold the majority. The station commander, a senior military officer, is the ex officio president of the board. This is to protect the interest of troops, and ensure their welfare and discipline. The administration of cantonments and management of the military lands inside and outside the cantonments is centrally controlled and supervised by the Military Lands and Cantonments Department, which is an attached department of the Ministry of Defense headed by a director general Hassan Raza Maneka. The post of MLC director general is purely civilian, but a serving major general has been appointed on it. Army captured the post after former president Pervez Musharraf's 1999 coup. Since then, the post has been doled out to serving majors general in violation of civil service rules. Maj Gen Javed Iqbal was the first army officer to be appointed on the coveted post. Qazi Naeem Ahmad was the last civilian served as DG Military Lands and Cantonments. The director general is assisted by an additional director Ahmad Hamza Khan and a deputy director Ali Hassan at the headquarters. In addition, five Regional Deputy Directors based at Peshawar, Rawalpindi, Lahore, Karachi and Quetta supervise the respective cantonment boards in their jurisdiction. The Cantonment Executive Officer Faisal Masood is the principal executive at the local level. The board normally decides and lays down policies, while the executive officer executes these policies. He is the chief exponent of the board’s policies. He acts as an adviser and is a permanent officer specially trained in local administration. He is empowered to carry out the policies and decisions and ensure adherence to the various laws and bylaws. The presence of elected members in the board has a salutary effect, and is most beneficial for the civilian residents because the elected members are the medium to convey their views. The elected members play an important role in the development of public services in their respective areas. Development works are usually carried out in consultation with the respective elected members. Major development schemes are finalized in the budget meeting held before the beginning of the fiscal year, with the consent of all the members. The Cantonment Board is an organ of the local government and is free to formulate policies for local development within the frame work of the Cantonments Act and other government regulations. The board ordinarily holds one meeting each month. All matters are decided by majority, but in case of a tie, the matter is decided through the president's vote. All meetings of the board are open meetings, unless specifically directed otherwise by the president of the board. All Cantonments Boards work under the administrative control of the director general of Military Lands and Cantonments. The director general may issue various directives on important policy matters, and the Cantonment Boards comply with the same. All accounts are audited annually by the Audit Department of the Government of Pakistan.

Жергілікті билік және сайлау

Пакистанда жергілікті билік сайлауы 2000 жылдан бері өткізілмеген. Пәкістанның әртүрлі гарнизондарындағы жергілікті биліктің болмауы 2009 жылы Пәкістанның Жоғарғы сотында шарасыздық тудырды. Пәкістан Үкіметі 1924 жылғы Гарнизондық Кеңестер туралы заңға өзгерістер енгізу Пәкістанның Ұлттық Ассамблеясында 2014 жылдан бері қаралып жатқанын мәлімдеді. 1924 жылғы қолданыстағы заңдағы анықталған кемшіліктердің көпшілігі Пәкістан Конституциясына тікелей қайшы келеді. Пәкістан Үкіметі былай деп жауап берді: "Бірқатар заңдардың (1924 жылғы Гарнизондық заң, 2002 жылғы Гарнизондық жергілікті өзін-өзі басқару сайлауы туралы жарлық және 2002 жылғы Гарнизондық жарлық) болуы Конституция талап еткендей, аймақтарда еркін және әділ сайлау өткізуді қиындатты". Провинциялық үкіметтер заң бойынша, заңдық мәселелер шешілгеннен кейін, Пакистанның Сайлау комиссиясымен келісе отырып, жергілікті сайлау күнін жариялауға міндетті. Соңғы сайлау 2021 жылдың қыркүйек айында бүкіл Пәкістан бойынша өтті.