АҚШ, Нью-Йорк штатындағы Блэк Ривер каналы – Эри каналын Блэк Ривермен байланыстырған 35 мильдік тарихи су жолы. Музейлер мен құрылыс қалдықтары сақталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Йорктегі канал, АҚШ
Canal in New York, United States
Қара өзен каналы – АҚШ-тың Нью-Йорк штатының солтүстігінде Эри каналын Қара өзенмен байланыстыру үшін салынған канал. Каналдың 35 мильдік (56 км) ұзындығы бойында 109 шлюз болған. Каналдың бұрынғы шлюздерінің қалдықтары Боунвилл қаласының жанындағы Нью-Йорк штатының 12-ші бағдарламалық жолының бойында көрінеді. Бунвиллдегі Қара өзен каналы мұражайы осы Қара өзен каналына арналған.
The Black River Canal was a canal built in northern New York in the United States to connect the Erie Canal to the Black River. The canal had 109 locks along its 35 mile (56 km) length. Remains of several of the canal's former locks are visible along New York State Route 12 near Boonville. The Black River Canal Museum in Boonville is dedicated to the Black River Canal.
Каналды сипаттау
1828 жылы Black River Canal Company компаниясы жүргізген зерттеулерге сәйкес, 34 миль (55 км) көліктік арна, 11 миль (18 км) қоректендіру арнасы және Рим қаласынан (Oneida округі) Карфаген қаласына (Jefferson округі) дейін 40 миль (64 км) жүзуге болатын өзенді дамыту жоспарланған. Бұл Солтүстік Нью-Йорк аймағындағы қауымдастықтарға тауар тасымалы үшін қолжетімді және арзан көлік құралын ұсынуға бағытталған. Канал комиссиясының бастапқы ниеті – Сент-Лоуренс округінің солтүстік шебіндегі Огденсбургте Сент-Лоуренс өзенінде аяқталатын бағытты аяқтау болған. Алайда, канал аяқталғаннан кейін тек Карфагенге дейін жетті, бірақ 1828 жылы ұсынылған барлық сипаттамаларын сақтап, 693 фут (211 м) биіктікке көтерілді. Бұл салыстырмалы түрде қысқа қашықтықта баржаларды көтеру және түсіру үшін 109 шлюз қажет болды. Канал бойындағы биіктік 1073 футқа өзгеретіндіктен 109 шлюздің қажеттілігі туындады. Кейбір шлюздер тік еңістерге байланысты төрт және бес қатардан орналасқан, мұндай шлюздер "комбинациялық шлюздер" деп аталды. Black River Canal (“BRC”) каналының ең биік нүктесі Oneida округіне жататын Boonville қаласынан өтті, онда ол Forestport қаласынан бастау алған қоректендіру каналымен қосылды. Каналдың солтүстік бөлігі Льюис округіне қарасты Лайонс-Фоллз қаласында аяқталды, ал каналдық кемелер Black River өзенінің қалыпты жағдайын жақсарту және пароходтардың көмегімен Карфагенге дейін қатынауды жалғастырды. Бұл үшін өзенге тағы екі шлюз және төрт бөгет салынды.
In 1828, a survey for the Black River Canal Company proposed 34 mile (55 km) of traffic canal, 11 mile (18 km) of feeder canal, and 40 mile (64 km) of navigable river from Rome in Oneida County to Carthage in Jefferson County to allow the communities of northern New York access to an inexpensive mode of transportation for commerce. Originally the Canal Commission's intent was to complete a route that would terminate at the St. Lawrence River in Ogdensburg at the northern edge of St. Lawrence County. The canal when finished only went to Carthage and yet still possessed all of the traits proposed in 1828 and rose a modest 693 feet (211 m). One hundred nine locks were required to raise and lower the barges over this relatively short distance. 109 locks were needed because, along the course of the canal, the elevation changes 1073 feet. Some of the locks were in consecutive series of four and five due to steep grades, these locks were known as "combination locks". The summit of the Black River Canal ("BRC") passed through Boonville in Oneida County, where it met with a feeder canal that originated in Forestport. The northern end of the canal proper terminated at Lyons Falls in Lewis County while canal boat traffic continued through to Carthage by way of improvements to the navigability of the Black River itself and the assistance of steamboats. Two additional locks and four dams on the river were needed to accomplish this feat.
Құрылыс тарихы мен жартылай тасталуы
Көп жылдық жоспарлау мен заңнамалық қолдаудан кейін жұмыс 1837 жылы басталды. 1848 жылы жүйеге азайтылған көлемде су жіберіліп, ағып кету мен құрылымдық ақауларды тексеру жүргізілді. 1850 жылға қарай, Римнің солтүстігіндегі каналдың бір бөлігі пайдалануға берілді, ал жыл соңына дейін Лейден портына дейінгі кеңейту аяқталды. 1855 жылы жоспарланған толық ұзындығы бітірілді. 1869 жылы бұзылған бөгеттен келген зақым каналдың сол жылы ашылуын кешіктірді. 1887 жылы жылдар бойы пайдаланылудан тозығы жеткен зақымдалған шлюздерді жөндеу бағдарламасы іске қосылды. 1900 жылы Бунвиллдің солтүстігіндегі канал тиімсіз деп танылды және одан әрі пайдаланылмады.
Work commenced in 1837 after many years of planning and obtaining legislative support. Testing began in 1848 with the influx of a reduced quantity of water into the system to test for leakage and structural faults. By 1850, part of the canal north of Rome was in service, and the extension to Port Leyden was completed by the end of the year. In 1855, the entire planned length was finished. Damage from a burst dam in 1869 delayed the canal's opening for that year. By 1887 a repair program was instituted to correct damaged locks, worn by years of use. In 1900, the canal north of Boonville was determined to be uneconomic and was subsequently abandoned.
Каналды мұра ету
Бұл канал Эри каналының қоректендіруші канал жүйесінің ең ұзақ сақталған бөлігі болды, ол шамамен 1920 жылға дейін кейбір бөліктерінде пайдаланылды. 1925 жылы канал қолданудан шығарылған су жолы деп жарияланды. Каналдың кейбір бөліктері әлі де көрініп тұр, ал оның бір бөлігі қазіргі Нью-Йорк штатының 12-ші бағытымен өтеді. "Бастау" деген атау әлі күнге дейін Боунвилл аймағында қолданылуда, ол судың бастау көзін және каналды сумен қамтамасыз ететін су қоймасын білдіреді. 2003 жылы Боунвиллдегі Black River Canal Warehouse ғимараты тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді. 2005 жылы қойма ішінде музей ашылды, содан кейін каналға қатысты заттарды сақтау үшін қосымша ғимараттар салынды.
This canal was the longest surviving of the Erie Canal's feeder canal system, remaining in use in some segments until c. 1920. By 1925, the canal was declared an abandoned waterway. Parts of the canal are still visible, and part of the course was along the current NY Route 12. The name "headwaters" is still in current use in the Boonville area, referring to the source of the water and the reservoir to feed the canal with water. The Black River Canal Warehouse at Boonville was listed on the National Register of Historic Places in 2003. A museum opened in 2005 operating out of the Warehouse, with other buildings added to house canal artifacts.