Желідегі өткізу қабілетінің кешігу өнімі – деректерді жіберу жылдамдығы мен кешігу уақытының көбейтіндісі. Бұл буфер көлемін анықтауға көмектеседі. SEO үшін маңызды!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Телекоммуникациялық желілердегі параметр
Parameter in telecommunications networking
Деректерді байланыста, жолақтық кешігу көбейтіндісі – бұл деректер байланысының сыйымдылығы (секундына биттермен) және оның толық циклдық кешігу уақытының (секундермен) көбейтіндісі. Нәтижесінде, биттермен (немесе байттармен) өлшенетін деректер мөлшері, кез келген уақытта желілік тізбектегі ең көп деректер көлеміне тең, яғни жіберілген, бірақ әлі расталмаған деректерге тең. Жолақтық кешігу көбейтіндісі бастапқыда маршрутизатор буферлерін өлшеу үшін, қанағаттандырылмағандықтан аулақ болу алгоритмімен үйлесімде, кездейсоқ ерте анықтау (RED) үшін эмпирикалық ереже ретінде ұсынылған. Жолақтық кешігу көбейтіндісі жоғары желі әдетте ұзын және кең желі (LFN) деп аталады. Желідегі жолақтық кешігу көбейтіндісі 105 биттен (12 500 байттан) едәуір артық болса, онда ол LFN болып саналады.
In data communications, the bandwidth delay product is the product of a data link's capacity (in bits per second) and its round trip delay time (in seconds). The result, an amount of data measured in bits (or bytes), is equivalent to the maximum amount of data on the network circuit at any given time, i. e., data that has been transmitted but not yet acknowledged. The bandwidth delay product was originally proposed as a rule of thumb for sizing router buffers in conjunction with congestion avoidance algorithm random early detection (RED). A network with a large bandwidth delay product is commonly known as a long fat network (LFN). As defined in , a network is considered an LFN if its bandwidth delay product is significantly larger than 105 bits (12,500 bytes).
Егжей-тегжейлер
Өте жоғары жылдамдықты жергілікті желілер (LAN) осы санатқа жатуы мүмкін, онда протоколды реттеу жоғары өткізу қабілетін қамтамасыз ету үшін маңызды, олардың өте жоғары өткізгіштік қабілетіне байланысты, тіпті олардың кешігуі үлкен болмаса да. 1 Гбит/с жылдамдығымен және 100 мкс-тан төмен жауап уақытымен байланыс LFN емес, ал 100 Гбит/с жылдамдығымен байланыс LFN болып есептелмеуі үшін 1 мкс-тан төмен RTT болуы керек. Жолақтылық-кешігу өнімі үлкен жүйеге геостационарлық спутниктік байланыстар жақсы мысал, онда аяқтан аяққа жеткізу уақыты өте жоғары, ал байланыс өткізгіштік қабілеті де жоғары болуы мүмкін. Аяқтан аяққа жеткізудің ұзақ уақыты тоқтау және күту протоколдарымен, сондай-ақ жылдам жауап күтетін қосымшалар үшін қиындық тудырады. Жоғары жолақтылық-кешігу өнімі, TCP реттелуіне қатысты, Трансмиссиялық басқару протоколы (TCP) сияқты протоколдарды жобалаудағы маңызды мәселе болып табылады, өйткені протокол жіберуші жеткілікті мөлшерде деректерді жіберген жағдайда ғана ең жоғары өткізгіштікке жете алады, содан кейін жауап хабары күтіледі. Егер жіберілген деректердің көлемі жолақтылық-кешігу өнімімен салыстырғанда жеткіліксіз болса, байланыс толық жүктелмейді және протокол байланыс үшін ең жоғары тиімділіктен төмен жұмыс істейді. Осы бағытта табысқа жетуді көздейтін протоколдарға мұқият жоспарланған өзін-өзі бақылау және өзін-өзі реттеу алгоритмдері қажет. TCP терезесінің масштабтау опциясы, масштабтаусыз 65,535 байтқа дейін шектелген жеткіліксіз терезе көлемінен туындаған бұл мәселені шешу үшін қолданылуы мүмкін.
Ultra high speed local area networks (LANs) may fall into this category, where protocol tuning is critical for achieving peak throughput, on account of their extremely high bandwidth, even though their delay is not great. While a connection with 1 Gbit/s and a round trip time below 100 μs is no LFN, a connection with 100 Gbit/s would need to stay below 1 μs RTT to not be considered an LFN. An important example of a system where the bandwidth delay product is large is that of geostationary satellite connections, where end to end delivery time is very high and link throughput may also be high. The high end to end delivery time makes life difficult for stop and wait protocols and applications that assume rapid end to end response. A high bandwidth delay product is an important problem case in the design of protocols such as Transmission Control Protocol (TCP) in respect of TCP tuning, because the protocol can only achieve optimum throughput if a sender sends a sufficiently large quantity of data before being required to stop and wait until a confirming message is received from the receiver, acknowledging successful receipt of that data. If the quantity of data sent is insufficient compared with the bandwidth delay product, then the link is not being kept busy and the protocol is operating below peak efficiency for the link. Protocols that hope to succeed in this respect need carefully designed self monitoring, self tuning algorithms. The TCP window scale option may be used to solve this problem caused by insufficient window size, which is limited to 65,535 bytes without scaling.