Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық музыкант
American musician
Клейтон музыкант қана емес, сонымен қатар ғалым болғандықтан, жас кезінде туған қаласы Нью-Бедфордта (Массачусетс штаты) әндер жинауды бастады. Университетте ол көрнекті фольклорші ғалымның оқушысы болды. Көп ұзамай ол Вирджинияның төбелері мен аңғарларын, сондай-ақ көршілес штаттарды аралап, аймақтың музыкалық мұрасын құрайтын әндерді іздеді. Далалық жазбалар жасау кезінде ол Этта Бейкер мен Хобарт Смитті "жариялады", олар кейіннен барлық уақыттағы ұлы музыканттар деп есептелді. Клейтон 1960-шы жылдардың басында Нью-Йорктегі Гринвич-Виллидж фольклор ортасының белгілі бір тұлғасына айналды. Ол Дейв Ван Ронк және Лиам Клэнси сияқты әртістермен жақын қарым-қатынаста болды, сонымен қатар Боб Диланның мансабының алғашқы жылдарында оның кеңесшісі және досы болды. 1962 жылы Дилан Клейтонның жазған әнін, оның ең танымал шығармаларының бірі "Don't Think Twice, It's All Right" әнінің негізі ретінде "қарызға алған" деген айып тағылды. Олардың жазу компаниялары арасындағы сот процесі соттан тыс шешілді, және екеуі бірнеше жыл бойы дос болып қалды. Клейтон 30 жасқа келгенде жеке өмірінде қиындықтарға тап болды, оның ішінде мансабына наразылық, гомосексуализміне байланысты күмәндер, маниакальды депрессия, есірткіге тәуелділік және осыған байланысты қамауға алу болды. Ол 1967 жылы өз өмірін өз қолымен аяқтады.
As much a scholar as a musician, Clayton began collecting songs at a young age in his hometown of New Bedford, Massachusetts. At the university, he studied under a professor who was a leading folklorist. Soon he was combing the hills and valleys of Virginia and surrounding states for songs that formed the region's musical heritage. In making field recordings, he "discovered" Etta Baker and Hobart Smith, homespun musicians who have come to be regarded as all time greats. Clayton became a prominent figure in the Greenwich Village folk scene in New York City during the early 1960s. He was close with artists such as Dave Van Ronk and Liam Clancy and was also a mentor and friend of Bob Dylan during the first years of Dylan's career. A song Clayton wrote was allegedly "borrowed" by Dylan in 1962 as the basis for one of his most famous tunes, "Don't Think Twice, It's All Right". The resulting lawsuits by their record companies were settled out of court, and the two remained friends for several years afterwards. Clayton was beset with personal problems in his mid 30s, including frustrations with his career, doubts arising from his homosexuality, manic depression, drug abuse, and a related arrest. He died by suicide in 1967.
Алғашқы жылдар
Клейтон 1931 жылы Ұлы депрессияның алғашқы жылдары Массачусетс штатының Нью-Бедфорд қаласында Пол Клейтон Уортингтон болып дүниеге келді. Оның ата-анасы Клейтон Уортингтон мен Ада (Харди) төрт жыл бұрын неке қиып, Пол – олардың жалғыз баласы еді. Ауыр экономикалық жағдайға қарамастан, оның әкесі ұлттық компанияда сатушы болып жұмыс істеді, кейін басшылық қызметке көтерілді. Уортингтондар Аданың ата-анасымен бірге Нью-Бедфордтың батыс жағында, гүлденген Жаңа Англия портында тұрды. Алайда, Полдың ата-анасы, әсіресе Ада, өте қиын мінезді болды, күйеуі сапардан келген сайын дауласып, жанжалдасатын. Пол дүниеге келгеннен кейін төрт жыл өтпей, олар ажырасып кетті. Клейтон анасымен бірге оның ата-анасы Чарльз және Элизабет Хардимен бірге тұруын жалғастырды, ал музыкамен танысуы ертерек болды. Оның ата-анасы екеуі де музыкалық аспаптарда ойнайтын, әкесі банджо, анасы пианинода ойнайтын. Бірақ одан да зор әсерді оның әжесі мен атасы тигізді. Чарльз Харди теңізшілер мен құрлықтағы адамдардан үйренген әндерін орындады, ал Элизабет Канаданың Принс-Эдвард аралында өткен балалық шағынан әндерді әкелді. 1940-жылдардың ортасына келгенде Пол гитарада ойнауды үйреніп, әжесі мен атасынан үйренген дәстүрлі әндерді, сондай-ақ радиодағы халық музыкасы бағдарламаларын орындады. Ол мектептегі жинақтардан стандартты әндерді іздеп тапты, ал зерттеулерінің бірінде Нью-Бедфорд кит аулау мұражайына барғанда теңізшілер әндерінің түпнұсқа қолжазбаларын таба алды. Дәстүрлі музыканы үлкен аудиторияға жеткізу үшін радионың мүмкіндіктеріне қызыққан Клейтон Нью-Бедфордтың WFMR және кейін WBSM радиостанцияларында 15 минуттық халық музыкасы бағдарламаларын жүргізді. Өзінің материалдарын жазумен және хабарлаумен қатар, ол тікелей эфирде өзінің гитарасымен сүйемелдеп, жинаған дәстүрлі әндерді орындады. Оның бағдарламасы сәтті болғандықтан, аптасына бір сағатқа дейін ұзартылды. Ол осы кезде орта мектепте оқыды.
Clayton was born Paul Clayton Worthington in New Bedford, Massachusetts, in 1931, during the early years of the Great Depression. His parents, Clayton Worthington and Adah (Hardy), were married four years before, and Paul was to be their only child. Despite the hard economic times, his father was comfortably employed as a salesman with a national company, where he eventually would become an executive. The Worthingtons lived with Adah's parents in the West End of New Bedford, a prosperous New England seaport. Paul's parents, however, were both highly charged, Adah especially, and they fought whenever her husband returned home after days on the road. Less than four years following Paul's birth, they divorced. Clayton and his mother continued to live with her parents, Charles and Elizabeth Hardy, and his introduction to music came early. His parents both played musical instruments, though casually, his father the banjo and his mother the piano. His grandparents would be an even greater influence. Charles Hardy sang songs he had picked up from seafarers and landlubbers alike, while Elizabeth contributed songs she grew up with in Canada's Prince Edward Island. By his teen years, in the mid 1940s, Paul had learned to play guitar, performing traditional songs he learned from his grandparents as well as from folk music programs on the radio. He also hunted down standards from collections available at school and in his explorations, chanced upon a trove of original manuscripts of seafaring songs on a visit one day to the New Bedford Whaling Museum. Intrigued by the possibilities of using radio to bring traditional music to larger audiences, Clayton landed a weekly series of 15 minute folk programs on New Bedford's WFMR and later on WBSM. Besides writing and announcing his own material, he performed live, singing the traditional songs he had been collecting to his own guitar accompaniment. He was successful enough that the program was expanded to an hour per week. He was still only in high school.
Фольклоршы
1949 жылы бітіргеннен кейін Клейтон Вирджиния университетіне оқуға түсіп, музыкалық білімін жетілдіруді мақсат етті. Оның профессорларының бірі – әйгілі фольклоршы Артур Кайл Дэвис кіші болды. Дэвис үш студентті, оның ішінде Клейтонды да өзіне жетеледі, оларға әндерді нотаға түсіруге, түсіндірмелер жазуға және университеттің тозуға шалқанған алюминий таспаларын жаңадан жазуға ұсыныс жасады. 1950 жылы Клейтонның ерекше музыкалық өнері Вермонт штатының АҚШ сенаторы Ральф Э. Фландерстің әйелі, сонымен қатар халықаралық деңгейде танымал фольклор сарапшысы Хелен Хартнесс Фландерстің назарын аударды. Фландрс Клейтонның үйіне, ол демалысқа келгенде, таспаға жазу құралымен келді және оның 11 әнін жазды. Рольдер ауысты. Енді Клейтонды зерттеп жатқан. "Клейтон 1949 жылы Вирджиния университетіне келіп, халық әндерін зерткен ғалым және 1929 жылғы «Вирджинияның дәстүрлі балладалары» кітабының авторы Артур Кайл Дэвис кішімен бірге оқыды. Кейін, аспирантурада оқып жүргенде, Клейтон «Вирджинияның тағы бір дәстүрлі балладалары» кітабын шығаруға көмектесті, терең зерттеулер негізінде кіріспелер жазып, Вирджиния фольклорлық қоғамының мұрағатындағы таспаларды нотаға түсірді". Сол жылы ол жаңа аспап – Аппалач дульцимерін таныстырды. Солтүстік Каролина, Кентукки және Вирджиниядағы дәстүрлі орындаушыларды іздеп, ол түрлі стильдерді үйренді, гитарадан гөрі дульцимерде шеберлік танытты. Аспап туралы жинаған білімі арқасында ол «Аппалач дульцимері» атты буклеттің авторы болды. Осы уақытта ол елді аралап, дәстүрлі орындаушылар мен әндерді іздеді. Саяхаттарын қаржыландыру үшін колледждерде, мектептерде, барларда және кофейняларда өнер көрсетті. Осы кезеңде Пол сахналық есімі ретінде әкесінің атын қолдана бастады. Клейтон Дэвистің «Вирджинияның дәстүрлі балладалары» (1960 жылы жарық көрген) кітабын редакциялауға көмектесуді жалғастырды. Ол зерттеулерін «Оңтүстік фольклоры» тоқсандық журналында жариялады және бір кезде дәстүрлі Вирджиния әндері туралы жеке кітап жазуды жоспарлады, бірақ ол жоба аяқталған жоқ.
After graduating in 1949, Clayton attended the University of Virginia, where hoped to gain a better grounding in musical scholarship. One of his professors was Arthur Kyle Davis, Jr., an eminent folklorist. Davis took three students under his wing, including Clayton, encouraging them to transcribe songs, write commentary, and tape the university's collection of deteriorating aluminum recordings. In 1950, Clayton's unusual musical background caught the attention of Helen Hartness Flanders, the wife of U. S. Senator Ralph E. Flanders of Vermont and an internationally recognized folk music authority. Flanders showed up at Clayton's house one day with a tape recorder while he was home from college, and she recorded 11 of his songs. The roles had reversed. Now Clayton was the one being collected. "Clayton arrived at the University of Virginia in 1949 and studied with Arthur Kyle Davis Jr., a scholar of folksongs and author of 1929’s Traditional Ballads of Virginia. Later, as a graduate student, Clayton helped produce More Traditional Ballads of Virginia, writing deeply researched headnotes and transcribing tapes buried in the archives of the Virginia Folklore Society." That same year he discovered a new instrument, the Appalachian dulcimer. Seeking out traditional players in North Carolina, Kentucky, and Virginia, he learned a variety of styles, becoming more proficient on dulcimer than he was on guitar. Through the knowledge he had gathered on the instrument, he collaborated on a booklet, The Appalachian Dulcimer, writing authoritatively on the subject. Meanwhile, he scoured the countryside for traditional players and songs. To help finance his field trips, he performed at colleges, schools, bars, and coffeehouses along the way. Around this time, Paul began using his father's name as his stage name. Clayton continued to assist in editing Davis's book More Traditional Ballads of Virginia (published 1960). He reported his research in a quarterly journal, Southern Folklore, and for a time planned a book of his own, also on traditional Virginian songs, though the work never materialized.
Жеке өмір
Клейтонның жыныстық идентификациясы колледж кезінде қалыптасты. Университетте студенттердің басым көпшілігі ер адамдар болды, және гей субмәдениеті онда жылдар бойы болған. Университеттің консервативті құндылықтарына байланысты, бәрі құпия сақталды. Клейтон өмірі бойы өз жыныстық бағытын жасырып, тек жеке өмірінде ғана романтикалық қарым-қатынастарды басталды. 1966 жылдың ақпанында Пол және екі досы Шарлоттсвилл қаласындағы университет маңындағы үш үйге жасалған федералдық есірткіге қарсы операция кезінде ұсталды. Ұсталғанда ол: "Мен марихуанадан гөрі, қазір жазып жатқан 'Жүбек' (Gingerbread) әнімен көбірек алаңдамын" деген сөздерді айтқан. Рейд барысында бір унция марихуана табылды, бірақ 1967 жылдың 14 наурызында 36 жастағы фольклористке қарсы айыптаулар заңсыз алынған іздестіру ордерлеріне сүйене отырып тоқтатылды.
Clayton's sexual identity emerged during college. The university had an almost entirely male student body, and a gay subculture had existed there for many years. Due to the university's conservative values, it all remained closeted. Throughout his life Clayton remained closeted only have a private romantic life. In February 1966, Paul and two friends were arrested in a federal drug raid on three houses in the university neighborhood in Charlottesville, VA. As he was arrested he is quoted as saying, "I'm much more concerned with Gingerbread (a song he was writing at the time) than marijuana." Although the raid produced an ounce of marijuana, the charges were dropped on March 14, 1967, against the 36 year old Folklorist on the grounds of illegally obtained search warrants.
Өзін-өзі өлтіру
Есірткі бойынша айыпталу тоқтатылғаннан кейін бірнеше күн өткен соң, 1967 жылдың 30 наурызында Клейтон Нью-Йорктегі пәтерінде ваннаға электр жылытқышын қосып, өзіне қол жұмсады. Ол Массачусетс штатының Нью-Бедфорд қаласындағы Оук-Гроув зиратында жерленген.
Just a few days after his drug charge was dropped, on March 30, 1967, Clayton died by suicide at his apartment in New York, using an electric heater into his bathtub. He is buried at Oak Grove Cemetery, New Bedford, Massachusetts.