Кіріспе

Оксфорд университетінің баспасында шығарылған «Оксфорд серіктері» сериясынан шыққан «Музыкаға анықтамалық» кітабы. Ол бастапқыда Перси Скоулз ойластырып, жазған және 1938 жылы жарық көрген. Одан бері ол екі мәрте жаңадан жазылды: 1983 жылы Денис Арнольд, ал 2002 жылы Элисон Лэтамның соңғы басылымы жарыққа шықты. Бұл кітап «әлі күнге дейін музыка туралы жазылған ең табысты кітаптардың бірі» (Райт, 99-бет).

Перси Скоулздың бір томдық басылымы

Бірінші басылым, бір томдық еңбек, 1938 жылы шығарылды, оны Перси Скоулз редакциялады және оны толығымен дерлік өзі жазды. 1939 жылы жарық көрген екінші басылымда 64 беттік, жіктемеленген, ағылшын тіліндегі музыка туралы кітаптардың Скоулз жасаған тізімі бар. Мүмкіндігінше, Скоулз басқалардың жұмысын қорытындылаудың орнына, бастапқы дереккөздерді пайдалануға тырысты. Оның Бірінші басылымға жазған алғы сөзінде ол мыңдаған ноталардың тізімін ойнап, оқып, мыңдаған концерттік бағдарламаларды оқып, «ескі әдебиет пен ұзақ уақыттан бері жарық көрмей қалған музыкалық журналдарды» зерттегенін айтады. Осы зерттеулердің нәтижесінде ол 55 томдық жазбалар жинағын жасады. Олардың әрқайсысы музыка білімінің жеке саласына арналған. Содан кейін ол осы томдардың әрқайсысын музыкалық білімнің сол саласындағы мамандармен сараптап, пікір алды. Соңында бұл томдар бөлініп, әліпбилік тәртіппен қайта құрастырылды. Скоулздің мақсаты – кәсіби музыканттан бастап концертке қатысушы, «граммофоншы» немесе радио тыңдаушысына дейін кең ауқымды оқырмандарға арналған еңбек жасау еді. Оның еңбегі оқырманы үшін «оны әлдебір кітапқа жетелеген жұмбаққа жаңа жұмбақтар қосып, оның қалтасына сыймайтын немесе өте техникалық тілмен ұялтпайтын» болуы тиіс еді. Нәтижесінде, бұл еңбек жалпы оқырман үшін де қолжетімді, сонымен қатар маманға да пайдалы болды. Скулстың стилі ғылыми және жақсы зерттелген болғанымен, кейде ерекше және жеке пікірге толы болды. Мысалы, оның ХХ ғасыр композиторлары туралы мақалалары, сондай-ақ джаз сияқты жанрлар туралы жазғандары өте сыншылдық болды. Оның канкан туралы жазбасында «Оның нақты мәні осы жинақпен байланысты ешкімге белгісіз» деген қорытынды келтірілді. Ол өлімінен бұрын (1958 жылы) бірнеше рет қайта қарады, соңғы толық қайта қарау 1955 жылы шыққан 9-шы басылым болды. 1970 жылы жарық көрген Оныншы басылым Джон Оуэн Уордтың Скоулз еңбегін қайта қараған нұсқасы еді. Уорд бұл «Доктор Скоулз стиліне тән бай, әңгімелеуге ұқсас ерекшелікті түбегейлі өзгерту орынсыз» деп есептеді. Ол кейбір мақалаларды жаңартып, бірақ Скоулздің ерекше еңбегінің көп бөлігін өзгеріссіз қалдырды. Бұл «Жолдастың» ерекшелігі – суретші Освальд Барретт («Бэт» деп танылған) салған композиторлардың «көркем» портреттерінің сериясы. Олар гравюралардан (Бах, Бетховен, Брамс, Бёрд, Шопен, Эльгар, Гендель, Хайдн, Лист, Моцарт, Шуберт, Шуман, Чайковский және Вагнер) және «Бетховен өмірдің ортасында» атты майлы бояудың түсті көшірмесінен тұратын фронтиспис, оны Скоулз «суретшінің томға жасаған жеке сыйы» деп сипаттады (Бірінші басылымның алғы сөзін қараңыз).

Музыканың жаңа Оксфордтық серігі

1983 жылы "The New Oxford Companion to Music" атты екі томдық, толыққанды қайта жаңартылған еңбек жарық көрді. Оны Денис Арнольд редакциялаған, ол 90-ға жуық маманның көмегіне сүйенді. Бұл жұмыс Скоулздың бастапқы нұсқасынан әлдеқайда кең көлемді болды (мысалы, Боб Дилан туралы терең мақала жарық көрді) және үш нұсқаның ішінде ең көп суреттермен толықтырылған. Арнольд Скоулздың қағидаларын сақтауға ниеттенгенін айтты және жаңа еңбекке Скоулздың көптеген материалдарын қосты. Дегенмен, ол бастапқы нұсқаға тән жеке пікірлер мен ерекшеліктердің көп бөлігін алып тастады. Мысалы, ол әйел композиторлар мен орындаушылар туралы мәліметтерді едәуір арттырды, олар Скоулздың еңбегінде дерлік кездеспеген. Бұл нұсқа одан әрі қайта қарастырылмады, бұл, мүмкін, оның салыстырмалы түрде аз танымал болуымен және Арнольдтың 1986 жылы ерте қайтыс болуымен байланысты.

2002 жылғы қайта қарау

2002 жылы үшінші жұмыс жарық көрді. Бұл шығарманы Элисон Лэтам редакциялаған, ол түпнұсқа атауға және бір томдық форматқа оралды. Лэтам 120-дан астам автордан команда құрды, олардың бір бөлігі бұрынғы (Арнольд) басылымына үлес қосқан, ал қалғандары оның бұрынғы редакциялық жұмысынан тартылған (мысалы, "Гровтың музыка сөздігінің қысқаша нұсқасы" бойынша жұмысы). Бұл басылымда шамамен 7400 мақала бар және жұмысты жаңарту мақсатында жасалған: мысалы, электрондық музыка және компьютерлер сияқты салалар кеңінен қамтылған. 2002 жылғы түзету бұрынғы басылымға қарағанда көбірек ақпаратты, ыңғайлы және арзан. Дегенмен, бұл басылым мәтінді қысқартып, көптеген суреттерді жойды.