Кіріспе

Жылан түрлері

Жағалы мысық жылан (Boiga nuchalis) – Оңтүстік-Батыс Үндістанға ендемік, түнгі уақытта белсенді, ағаштарда тіршілік ететін, артқы тісті жылан туысына жататын бір түр.

Тарату

Бұл негізінен Батыс Гаттар (Ағастыямала, Биік Толқынды Таулар, Анаймала, Нилгирис, Вайнад, Куорг, Малнад аймағы және Гоадан Сахьядри жотасына дейін) бойымен кездесетін ылғалды төбелік орман аймақтарының бір түрі. Жақында бұл түр сонымен қатар Тамил Наду штатындағы Шығыс Гаттардың оңтүстік бөлігінде де тіркелді (Сирумалаи, Шеваройс, Колли Хиллс, Мелагири және БР Хиллс). Бұл түр көбінесе 300–1200 метр биіктіктегі төменгі және орташа биіктіктегі төбелерде, тропикалық мәңгі жасыл және ылғалды жапырақты ормандарда өседі.

Морфология

Ұзындығы шағын және орташа, орташа ұзындықтағы құйрығы бар, ең көбі 1,2 метрге жетеді. Жоғарыдан қарағанда басы жұмыртқа тәрізді, мойнынан анық бөлінеді, мұрны дөңгелек. Көздері ірі, тік сопаққан нұсқалы. Түсі терең қызыл қоңыр, көптеген, қанық, қызғылт қоңыр жолақтары бар. Қарны сары, қоңыр дақтармен тығыз себілген. Жота қабықшалары тегіс, әрқайсысының үстінде бір шұңқыр бар. Омыртқалық қабықшалар қатары айқын үлкейген. Құрсақ қабықшалары бүйірлі бұрышты. Жота қабықшаларының саны 21 (23) 21 (23) 15.

Мінез-құлық

Түнгі және ағаш өміріне бейімделген. Сирек жерде олжа іздеп көрінеді. Көбінесе мінезі жайлы, бірақ жақындағанда немесе жолы кесілгенде шабуға дайын. Егер жыланды ашуға келсе, ол алдыңғы денесін көтеріп, иірімдей оралады, көбінесе құйрығын дірілдетеді және жеңіл-жеңіл шағады.

Тағам

Әсіресе Calotes-пен қоректенеді, бірақ басқа мысық жылан түрлері сияқты ағаш бақалары мен геконды да жеуі мүмкін.