Сэмюэл Джон Эверетт Локстон: Крикетші, футболшы және саясаткер

Кіріспе

Австралиялық крикетші және саясаткер Австралиялық спортшы және саясаткер (1921–2011)

Сэмюэл Джон Эверетт Локстон (29 наурыз 1921 – 3 желтоқсан 2011) – австралиялық крикетші, футболшы және саясаткер. Осы үш қызметтің ішінде оның ең үлкен жетістіктері крикет алаңында қол жеткізілді. 1948 жылдан 1951 жылға дейін Австралия құрамасы сапында 12 тесттік матчта ойнады. Оң жақта ойнайтын жан-жақты ойыншы, Локстон Дон Брэдменнің «Жеңісшілер» (Invincibles) құрамында болды, ол 1948 жылы Англияға жасаған турда жеңіліссіз өтті, бұл бұрын-соңды болмаған жетістік. Локстон орта қатардағы күшті соққы беретін шабуылшы, қарсыластың денесіне бағытталған оң жақта ойнайтын жылдам орташа темпті доп тастаушы және дәл әрі күшті лақтыратын ойыншы болды. Ұлттық құрамадан шығарылғаннан кейін Локстон Виктория штатынан тағы жеті маусым ойнады, содан кейін бірінші сыныпты крикеттен зейнеткерлікке шықты. Ойыншылық карьерасынан кейін әкімшілік қызметте жұмыс істеді және Виктория заң шығарушы ассамблеясының Либералдық партиясының мүшесі ретінде 24 жыл қызмет етті. 1946 жылға дейін Локстон Виктория футбол лигасының (VFL) «Сент-Килда» командасында шабуылшы ретінде ойнады. Ол барлық үш саласында өзінің белсенділігімен танымал болды. Мельбурн қаласындағы Уэсли колледжінде білім алған Локстон алғаш рет Австралиялық футболда көзге түсті. 1942 жылы дебют жасағаннан кейін ол VFL-де «Сент-Килда» командасы сапында 41 матч өткізіп, 114 гол соқты, 1946 жылғы маусымның соңында крикет карьерасына көшу үшін зейнеткерлікке шықты. 1944 жылы ол «Сент-Килда» командасының гол соғу көрсеткіші бойынша көшбасшы болды, 52 гол соқты және клубтың үздік ойыншысы номинациясында екінші орынды иеленді. Локстон Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде танк дивизиясында қызмет етті және 1946–1947 жылдары бірінші сыныпты крикетте дебют жасады. Ол 232 ұпай жинады, бұл бірінші сыныпты дебютіндегі австралиялық ойыншы үшін рекорд болып табылады. Ұзын және табысты маусымнан кейін Локстон 1947–1948 жылдары Үндістанға қарсы өткен матчтағы дебюттік тесттік ойынына шақырылды. Австралия бұл серияны бұрыннан жеңіп алғандықтан, соңғы матч жас таланттарды сынау үшін пайдаланылды. Локстон мүмкіндігін пайдаланып, 80 ұпай жинап, үш қақпа соқты, 1948 жылғы Англияға жасаған турға қатысуға мүмкіндік алды. Тарихи науқанның баяу басталуынан кейін Локстон ағылшын жазының ортасында жақсы формаға еніп, соңғы үш тесттік матчқа қатысуға жол ашты. Ол төртінші тестте маңызды рөл атқарды, Австралияға Англиядан бастама алуға көмектескен агрессивті және қарсы шабуыл жасаған 93 ұпай жинады; туристер ақырында матчты жеңді. 1949–1950 жылдары Локстон ұлттық құрамадағы орнын нығайтып, Оңтүстік Африкада өткен бес тесттік матчта ойнады және халықаралық деңгейдегі жалғыз ғасырын соқты. 1950–1951 жылғы маусымда формасы төмендегенге дейін тесттік команданың тұрақты мүшесі болды; Англияға қарсы үш тесттен кейін құрамадан шығарылды және Австралия құрамасы сапында ешқашан ойнамады. Локстон 1957–1958 жылғы маусымның соңына дейін Виктория штатының ішкі жарыстарында ойнауын жалғастырды. Либералдық партияның мүшесі Локстон саясатқа қатысып, 1955 жылдан 1979 жылға дейін Праран сайлау округін өкілдік еткен Виктория заң шығарушы ассамблеясының мүшесі болды. Осы кезеңде Локстон клуб, штат және халықаралық деңгейдегі крикет әкімшілігінде де белсенді болды. Ол екі он жылдан астам уақыт бойы штаттық құраманы іріктеуші болып жұмыс істеді және 1970–1971 жылдары он жыл бойы ұлттық деңгейде қызмет етті. Ол сондай-ақ 1959–1960 жылдары Австралияның субконтиненттік турнесінің команда менеджері болды, ауруға шалдыққан ойыншыларға қарамастан, табысты науқанды ұйымдастырды. Локстон өз қызметі кезінде алаңда және одан тыс жерде көптеген даулы жағдайларға тап болды, көбінесе ойыншылардың тәртіпсіздігіне байланысты, және 1981 жылы қол астындағы доп тастау оқиғасынан кейін крикет әкімшілігінен зейнеткерлікке шықты. Ол 1979 жылы туған күніне орай Виктория парламентіне және спортқа қызмет еткені үшін Британ империясы орденінің офицері (OBE) болып тағайындалды.

Samuel John Everett Loxton (29 March 19213 December 2011) was an Australian cricketer, footballer and politician. Among these three pursuits, his greatest achievements were attained on the cricket field; he played in 12 Tests for Australia from 1948 to 1951. A right handed all rounder, Loxton was part of Don Bradman's Invincibles, who went through the 1948 tour of England undefeated, an unprecedented achievement that has never been matched. As well as being a hard hitting middle order batsman, Loxton was a right arm fast medium swing bowler who liked to aim at the upper bodies of the opposition, and an outfielder with an accurate and powerful throw. After being dropped from the national team, Loxton represented Victoria for seven more seasons before retiring from first class cricket. He served as an administrator after his playing days were over and spent 24 years as a Liberal Party member of the Victorian Legislative Assembly. Up until 1946, Loxton also played in the Victorian Football League (VFL) for St Kilda as a forward. In all three arenas, he was known for his energetic approach. Educated at Wesley College, Melbourne, Loxton first gained prominence as an Australian rules football player. After debuting in 1942, he played 41 games in the VFL for St Kilda as a forward, kicking a total of 114 goals before retiring at the end of the 1946 season to concentrate on his cricket career. In 1944, he headed St Kilda's goal kicking aggregate with 52 goals and placed second in the club's Best and Fairest. Loxton served in a tank division during World War II and made his first class cricket debut in 1946–47. He scored 232 not out, which remains a record for any Australian player on his first class debut. After a strong first season, Loxton was selected to make his Test debut in the final match of the 1947–48 home series against India. Australia had already won the series and used the last match to trial their young talent. Loxton seized his opportunity, scoring 80 and taking three wickets, securing himself a position on the 1948 England tour. After a slow start to the historic campaign, Loxton struck form midway through the English summer and forced his way into the team for the last three Tests. He played a prominent role in the Fourth Test, scoring an aggressive and counterattacking 93 that helped Australia pry the initiative from England; the tourists eventually won the match. In 1949–50, Loxton cemented his position in the national team, playing in all five Tests in South Africa and scoring his only century at international level. He remained a regular member of the Test team until a form slump during the 1950–51 home season; he was dropped after three Tests against England and never played for Australia again. Loxton continued to play for Victoria in domestic competition until retiring at the end of the 1957–58 season. A member of the Liberal Party, Loxton entered politics and was a member of the Victorian Legislative Assembly, representing the electoral district of Prahran from 1955 to 1979. During this time, Loxton was also active in cricket administration at club, state and international level. He was a state selector for over two decades, and served at national level for ten years, starting in 1970–71. He was also the team manager for Australia's tour of the subcontinent in 1959–60, overseeing a successful campaign despite a spate of serious illnesses to personnel. Loxton had to deal with a variety of tumultuous events on and off the field during his tenure, often relating to player misconduct, and retired from cricket administration in 1981 following the underarm incident. He was appointed Officer of the Order of the British Empire (OBE) in the 1979 Birthday Honours for service to the parliament of Victoria and sport.

Ерте және соғыс жылдары

Локстон 1921 жылғы 29 наурызда Виктория штатының Альберт Парк қаласында Сэм аға мен Эннидің ұлы болып дүниеге келді. Мектептегі спорттық міндеттерінен бөлек, Локстон 12 жасында Праранның үшінші сынып командасы үшін аудандық крикет ойнады. Жас крикетшінің ата-анасы клубтың белсенді мүшелері болды: Сэм аға ұпайды есептеп, көлік жүргізушісі болып жұмыс істеді, матчтарға кіреберістер мен жабдықтарды тасыды, ал Энни 25 жыл бойы қияр шайнек дайындады және Локстон осыны өзінің мансабына ең үлкен ықпал еткен фактор деп есептеді, ол: «Менің ойымша, ол маған үлкен шабыт берді. Менің алғашқы қадамдарыма оның үлкен үлесі болды. Ескі Жэк өмірінде ешқашан ішімдік ішпеді және темекі тартқан емес, және одан биік тұрған адам жоқ еді. Ол мен үшін крикет әкесі болды, оданда күмән жоқ» деді. Прараннан келген жас ойыншы алғашқы жылы 6 матчта ойнап, 15 гол соқты. Сент-Килда соңғыдан екінші орынды иеленді және финалға қатыса алмады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Локстон 2-ші бронетанкті дивизияда қызмет етті. Соғыс Локстон мен Миллердің Сент-Килдадағы серіктестігін аяқтады. Миллер жаттығу үшін Оңтүстік Австралияға жіберілді, кейін Англияда истребитель ұшқышы болды, ал оның Сент-Килдадағы әріптесі Мельбурндағы резервтік бөлімде қызмет етті. Келесі жылы Локстон барлық 18 матчта ойнап, Сент-Килданың гол соғу көрсеткіштері бойынша 52 голмен көшбасшы болды. Локстонның күш-жігері оның клубына 12 команданың ішінде тоғызыншы орынды алуға көмектесті, ал ол клубтың үздік ойыншысы сайысында екінші орынды иеленді. Ол 1945 жылы жалғыз матч ойнады, онда Сент-Килда жеңіліске ұшырады және гол соға алмады.

Бірінші сынып және тестілік тұңғыш рет

Оң қолмен шабуылдайтын орта қатарлы соққы беруші және оң қолмен жылдам орташа темпте доп тастаушы Локстон өзінің крикет мансабының көп бөлігін Миллердің көлеңкесінде өткізді, ол да сондай рөлді атқарды. 1994 жылы Миллер қайтыс болғаннан кейін ол: «Мен өмірім бойына Киттің көлеңкесінде болдым, ал ол өте үлкен көлеңке еді», – деді. Соғыс аяқталғаннан кейін 1945–46 жылдары бірінші сыныптық крикет қайта жанданды, бірақ Локстон маусым ішінде штаттық құрамаға ілікпеді. Алайда, Локстон сегізінші турдан кейін үш матчты өткізіп алды және қайтып келгеннен кейін күресіп, St Kilda үшін соңғы төрт матчта барлығы алты гол соқты. Екінші иннингте доп тастауға мүмкіндік алған ол 40 допқа 2 қақпа соқты. Оллраундер Викторияның орташа есебінде 429 ұпаймен 143.00 орташа көрсеткішпен маусымды аяқтады. Сондай-ақ, ол 14.00 допқа 8 қақпа соғып, доп тастау бойынша орташа көрсеткішті де жетектеді. Келесі маусымда Локстонның көрсеткіші Викторияның дерлік барлық матчтарында ойнағанына қарамастан, одан аз болды. Ол жазғы маусымның ашылу матчында 77 және 35 ұпай соқты. Осы ойыннан кейін ол тестілік матчтарға дейін қонақтарға қарсы ойнау үшін Австралия құрамасына шақырылды. Тесттік сынақ матчында ол жақсы ойнамады, біреуін соқтырып, алты ұпай жинады. Ол 47 овер доп тастап, жалпы сомада 4/113 ұпай жинады. Осыған қарамастан, Австралия құрамасының капитаны Дон Брэдман Локстонның отандық деңгейдегі шеберлігіне таң қалды және Викториялық оллраундерді Үшінші және соңғы тестіге шақырды. Серия 3–0 есебімен жеңіске жеткен Австралия 1948 жылы Англияға баруға дайын жас крикетшілерді сынау үшін бірнеше ойыншыны демалысқа жіберді. Сөйтіп, Лен Джонсон, Локстон және Викториялық Ринг тұңғыш рет тестілік матчқа қатысты. Австралия бірінші болып ұрып, Локстон Мельбурн крикет алаңында қолдау көрсеткен жергілікті жанкүйерлердің алдында ойнады. Тесттегі дебюті Локстонға 1948 жылы Англияға барған «Invincibles» турнесіне қатысуға мүмкіндік берді. Ол: «Мүмкіндікке ие болған адам емес, оны қолға алып, ұстап алатын адам. Мен жай ғана дұрыс уақытта дұрыс жерде болдым», – деді. Оллраундер жеңіске жеткен қонақтардың ойынында алаңға шығармады. Екі иннингте де доп тастауды бастап, жалпы сомада 1/23 ұпай жинады. Бірінші құрамаға енуге тырысқанда үшінші матчта Йоркширге қарсы өткен бірінші иннингте оның жамбасы ауырсынып, қосымша жылдамдыққа ұмтылды. Нәтижесінде ол матчта одан әрі қатыспады. Бір ойыншысы кем болған Австралия бүкіл турда жеңіске жақындады. Олар 6/31 есебімен құлады, 60 ұпайға жетіп, Локстон екі ұпайға да жетпеді, содан кейін Йоркширдің екі ойыншысын құлатқаннан кейін жеңіске жетті. Жарақат алған оллраундер жазылу үшін екі матчты өткізіп алды, содан кейін мамыр айының ортасында қайтадан алаңға шығып, Эссекске қарсы өткен матчта 120 ұпай соқты, австралиялықтар бір күнде 721 ұпай жинады, бұл бірінші сыныптық крикеттегі ең жоғары бір күндік көрсеткіш. Ол Рон Саггерспен 65 минутта 166 ұпай соқты, ал Билл Браун мен Дональд Брэдман да жүз ұпайдан асып түсті. Локстонның жылдам иннингтері оның ілмектеп соққыларын және жүргізуін көрсетеді және шамамен 80 минутқа созылды. Ол Оксфорд университетіне қарсы өткен матчта жеңіліссіз 79 ұпай соқты және екі қақпа соқты, бірақ бұл оған жазғы маусымның алғашқы жекпе-жегінде Лордс стадионында Мэрилебон крикет клубына қарсы шайқаста жеңіске жете алмады. MCC тестілерде Англияны ұсынуға дайын жеті ойыншыны алаңға шығарды, ал Австралия өзінің ең мықты құрамын ұсынды, сондықтан бұл матч тестілерге дайындық болды. Брэдман орта қатарда Браунды ойнауды жөн көрді, ал Локстон қателесті; Австралия бір иннингпен жеңіске жетті. Австралия командасының ұрыс тереңдігі Локстонның ісіне көмектеспеді; Суссекске қарсы өткен соңғы тестілік матчта, ол бір иннингпен және 325 ұпаймен жеңіске жетті, ол No. 9 балл, бірақ Австралияның бұрынғы ұрысшылары қиындыққа тап болмады, сондықтан Брэдман 5/549-да жариялады. Алғашқы иннингте 3/13 соққысы оны ойынның қалған бөлігіне доп тастаудан алып тастады, өйткені Дуг Ринг, Эрни Тошак, Рон Хаменс және Ян Джонсон Рей Линдуоллға турнирлік команданы жеңіспен доп тастауға көмектесті. Локстонның мүмкіндіктері шектеулі болды, өйткені оның алдындағылар қарсыластарды кезектен бұрын аяқтауға бейім болды және мүмкіндік болған кезде жеткілікті ұпай жинамады, сондықтан ол Трент-бридждегі бірінші тестіге шақырылмады. Брэдман Браунды орта қатарда ойнауды жөн көрді, Австралия сегіз қақпамен жеңіске жетті. Австралия командасы Лордста өткен екінші тестіге өзгеріссіз шығып, тағы бір жеңіске жетті. Сондай-ақ, ол матчта жалпы сомада 3/90 ұпай жинады, 43 овер доп тастап, Брэдман бұрынғы тестідегі негізгі доп тастаушыларына демалыс беруге рұхсат берді. Глостерширге қарсы өткен келесі матчта ол жеңіліссіз 159 ұпай соқты, соның ішінде төрт алтылық, Австралия жазғы маусымдағы ең жоғары көрсеткішін – 7/774 ұпайын жариялады. Оллраундердің иннингтерінде күшті соққылар көп болды және ол әсіресе Том Годдардтың оф спиніне қарсы шабуылдап, аяқтарын жылдам қозғады. Глостерширдің доп тастаушысы басқа Англия доп тастаушылары Австралияның соққы берушілерін алғашқы екі матчта ұстай алмағандықтан, тестілік құрамаға ілігуге мүмкіндік алды, бірақ туристердің Бристольдегі шабуылы оның тестілік құрамаға ілігу мүмкіндігін жойды. Осы көрсеткіштері Локстонға үшінші тестіге қатысуға мүмкіндік берді, ол Олд Траффордта өткізілді, онда ол Браунды ауыстырды. Бірінші иннингте ол Алек Бедсерді қақпадан шығарды, Бедсер мен Денис Комптон арасындағы 121 ұпайлық серіктестікті аяқтады. Ол төртінші тестіде Лидсте де алаңға шықты. Локстон екінші иннингте Австралияның 404 ұпай соққан соңғы күніне қатыспады, бұл сәтті тестілік куәлікке жеткен әлемдік рекорд, бірақ Англияның бірінші иннингіндегі соңғы төрт қақпаның үшеуін соқты және бірінші иннингте 93 ұпай соқты, Харвимен 95 минутта 105 ұпай соқты. Олардың қарсы шабуылдық серіктестігі Австралияға ерте құлаудан кейін Англияның қарқынын тоқтатуға көмектесті; Локстон алаңға шыққан кезде есеп 4/189 болды. Ол әсіресе Джим Лейкерге қарсы қатал болды, оның оф спинін төрт алтылығына дейін көтеріп жіберді. Викториялықтың бірінші тестілік жүздігі жақындағанда, ол Норман Ярдлидің добына жабайы соққы беріп, қақпадан шығарылды. Аудиторияда Австралияның премьер-министрі сэр Роберт Мензис, крикетке деген құмарлығымен белгілі болды, оны сөккенімен, «Бұл жасаған дұрыс емес. Сен жүздік соғуға болатын едің», – деді, ал құлаған соққы беруші: «Сен де өміріңде бірнеше қателіктер жасағансың», – деп жауап берді. Викториялық оллраундер тестілерден кейін өткен төрт матчында көзге түспеді, барлығы 112 ұпай және бес қақпа соқты. Оның ең сәтті көрсеткіштері Кентке қарсы өткен матчтағы төрт қақпа және Оңтүстік Англияға қарсы өткен матчтағы 75 минутта соққан 67 ұпай болды. Англия турнесінің соңғы матчында – кейіннен Шотландияда екі матч өткізілді, сондықтан ол Шотландиядағы соңғы екі матчты өткізіп алды. Wisden Cricketers' Almanack оның үлесін былай бағалады:

An attacking right handed middle order batsman and a right arm fast medium bowler, Loxton spent much of his cricket career in the shadow of Miller, who played the same type of role. Upon Miller's death in 2004, he said "I was in Keith's shadow all my career and it was a pretty big shadow." First class cricket resumed in 1945–46 after the end of the war, but Loxton failed to gain state selection during the season. However, Loxton missed three matches after the eighth round and upon his return, struggled and managed only six goals in his last four matches for St Kilda. Recovering in time to bowl in the second innings, he took 2wickets for 40 runs (2/40) in an innings win. The all rounder finished the season atop Victoria's batting averages, with 429 runs at a batting average of 143.00. He also headed the bowling averages with 8wickets at 14.00 runs apiece. The following season, Loxton's record was less spectacular despite playing in all but one of Victoria's matches. He hit 77 and 35 not out in the opening match of the summer against the Indian tourists, and was rewarded with selection in an Australian XI to play the visitors ahead of the Tests. In what was effectively a Test trial, the uncapped all rounder failed to impress with the bat, making a duck and six. He bowled extensively, sending down 47 overs and taking a total of 4/113 as the Australians fell to a defeat. Despite this, the Australian captain Don Bradman had been impressed by what he saw of Loxton at domestic level, and the Victorian all rounder was chosen for the Fifth and final Test against India. With the series already convincingly won 3–0, Australia decided to rest several players in order to trial up and coming cricketers ahead of the 1948 tour of England. Len Johnson, Loxton and fellow Victorian Ring were thus given their Test debuts. Australia batted first and Loxton came in to bat in front of a supportive home crowd at the Melbourne Cricket Ground. The Test debut performance won Loxton a place on the Invincibles tour to England in 1948. He reflected that "It's not the fellow who gets the opportunity it's the fellow who puts his hands around it and grabs it. I just happened to be in the right place at the right time." and the all rounder was omitted as the visitors won by an innings. before opening the bowling in both innings and taking a total of 1/23 in an innings victory. His attempts to break into the first choice team were hampered by a groin strain he suffered in the third match against Yorkshire when he was striving for extra pace in his only over in the first innings. As a result, he played no further part in the match. One man down, Australia came closest to losing for the whole tour. They fell to 6/31 in pursuit of 60—effectively seven down with Loxton unable to bat—before scraping home without further loss after Yorkshire dropped both batsmen. The injured all rounder missed two matches to recuperate before reappearing in mid May, hitting 120 as the Australians posted a total of 721 against Essex in a single day at Southend, still the highest single day's total in first class cricket. He put on 166 in 65 minutes with Ron Saggers, who, with Bill Brown and Donald Bradman, also scored centuries. Loxton's rapid innings was noted for its hooking and driving and took around 80 minutes. He followed up with an unbeaten 79 and two wickets in the match against Oxford University, but that failed to win him a place in the first set piece battle of the summer, against the Marylebone Cricket Club at Lord's. The MCC fielded seven players who would represent England in the Tests, and were basically a full strength Test outfit, while Australia fielded their strongest XI, so the fixture was effectively a dress rehearsal for the Tests. Bradman opted to play Brown out of the position in the middle order, and Loxton missed out; Australia went on to win by an innings. The Australian team's batting depth did not help Loxton's cause; in the final pre Test match against Sussex, a match won by an innings and 325 runs, he was slated to bat at No. 9, but Australia's earlier batsmen were largely untroubled so Bradman declared at 5/549. The all rounder's 3/13 in the first innings had the effect of removing him from the bowling line up for the rest of the match, as Doug Ring, Ernie Toshack, Ron Hamence and Ian Johnson helped Ray Lindwall to bowl the touring team to an easy victory. Loxton had limited opportunities as those ahead of him tended to finish off the opposition before his turn, and did not score heavily enough when he had a chance, so he was overlooked for the First Test at Trent Bridge. Bradman again opted to use Brown out of position in the middle order as Australia took an eight wicket win. and Australia fielded an unchanged team for the Second Test at Lord's and completed another victory. He also took a total 3/90 for the match, bowling 43 overs as Bradman allowed his main bowlers to recuperate after the previous Test. In the following match against Gloucestershire he contributed an unbeaten 159 including four sixes, as Australia made their highest score for the summer, 7/774 declared. The all rounder's innings involved a series of powerful strokes and he was particularly noted for using his feet to charge and attack the off spin of Tom Goddard. The Gloucestershire bowler had been touted as a possible Test selection, because the other England bowlers had failed to contain Australia's batsman in the first two matches, but his chances of selection were ended by the tourists’ assault at Bristol. These performances won Loxton selection for the Third Test, played at Old Trafford, where he replaced Brown, In the first innings, he ran out Alec Bedser, ending a 121 run partnership between Bedser and Denis Compton. and he retained his place in the side for the Fourth Test at Leeds. Loxton was not involved in the second inning effort in which the Australians scored 3/404 on the final day, a world record for a successful Test run chase, but he had taken three of the last four wickets in England's first innings of 496 and scored a hard hitting 93 in the first innings, putting on 105 in 95 minutes with Harvey. Their counterattacking partnership helped Australia to halt the English momentum after an early collapse; the score was still 4/189 when Loxton came in to bat. He was particularly severe on Jim Laker, lifting his off breaks into the crowd for four of his five sixes, mostly from lofted drives. With a maiden Test century beckoning, the Victorian swung wildly at a Norman Yardley ball and was bowled. In the dressing room, Sir Robert Menzies, a Prime Minister of Australia well known as a cricket lover, upbraided him, saying "That was a pretty stupid thing to do. You could have made a century", to which the fallen batsman retorted, "Haven’t you made a few mistakes in your time, too?" The Victorian all rounder was not prominent in his four matches after the Tests, totaling only 112 runs and five wickets. His most successful returns were four wickets for the match in an innings victory over Kent, and a quickfire 67 not out in 75 minutes against the South of England. In the final match of the England leg of the tour—there were two matches in Scotland afterwards thus forcing him to miss the final two matches in Scotland. Wisden Cricketers' Almanack summed up his contribution thus:

Оңтүстік Африкаға жолдама

1948–49 жылдары Австралияда тест матчтары өткізілмеді, тек ішкі ойындар жоспарланған. Локстон Виктория құрамасы үшін тұрақты түрде ойнады, Шеффилд Шилдте 500 ұпай жинады, Оңтүстік Австралияға қарсы 135, ал Квинслендке қарсы 84 ұпай топтады. Викториялық ойыншы маусымды 42.26 орташа ұпаймен 634 ұпай және 24.31 орташамен 16 қақпа алды және жаңа тағайындалған капитан Линдсей Хассеттің басшылығымен Оңтүстік Африкаға сапарға іріктелді. "Жеңілмейтіндер" сапары сияқты, Оңтүстік Африкада 1949–50 жылдардағы тест сериясы да австралиялықтар үшін тағы бір жеңіс болды. Олар бес тесттен төртеуінде жеңіске жетті және 21 бірінші сыныптық матчта жеңіліссіз болды. Хассеттің командасы ойынды бір иннингпен жеңіп алды. Ол сондай-ақ бір қақпа алды. Бірінші иннингте Хассетт соққы беру ретін өзгертіп, алаң тұрақталғанда жақсы жағдайда соққы беру үшін жақсы ойыншыларын төменгі қатарға орналастырды. Локстон 10-шы нөмірде, ал Харви 9-шы нөмірде соқты, бірақ австралиялықтар алаңның жағдайы едәуір өзгермес бұрын құлдырап қалды. Ойынды жалғастыруға мәжбүрлемеген оңтүстік африкалықтар қайтадан соққыға түсіп, 99 ұпайға тоқтатылды, соңғы жеті қақпасын 14 ұпайға жоғалтты. Бұл Австралияға жеңіске жету үшін 336 ұпайды қуып жетуді қалдырды, бұл соңғы 28 қақпаның бар болғаны 245 ұпайға құлағандықтан, өте қиын болды. Серияның төртінші тестісі жоғары ұпайлы тең түсті, Локстон жалғыз иннингінде алты ұпай жинады. Оның серияның соңғы тестілік матчындағы 43 ұпайы үш командаласының ғасырлық соққыларымен басылды, бұл серияны 4:0 есебімен шешті.

Соңғы сынақтар

Локстон 1950–51 жылдардағы Австралия маусымында өнімсіз өткізді. Ол үш матчтан кейін Тест құрамынан шығып қалды, ал Шеффилд Шилд ойындарындағы ең жоғары нәтижесі 62 ұпайды құрады. Маусымның бірінші матчында ол Фредди Браунның Англия құрамасына қарсы Виктория үшін төрт қақпа соқты. Англия 193 ұпайды қуып жете алмай, күнді 6/30 есебімен аяқтады. Төрт сағаттың ішінде 20 қақпа түсті, ал барлығы 102 ұпай ғана жиналды. Австралия ақырында 71 ұпаймен жеңіске жетті. Мельбурн крикет алаңында өткен екінші Тестте Локстонның 32 ұпайы Хассетпен 84 ұпайлық серіктестік құрады. Бұл тартысты, аз ұпайлы ойын болды, онда екі команда да 200 ұпайдан аспады. Ол екінші иннингсте де сәтті ойнамады, 2 ұпай ғана жинады, ал Австралия 28 ұпаймен жеңіске жетті. Сиднейдегі үшінші Тестте 426 ұпайдың 17-сін соққаннан кейін, Австралия 3–0 есебімен жеңіске жетіп, басымдыққа ие болды. Осыдан кейін ол Тест крикетінде қайта ойнаған жоқ. Австралияға оралғаннан кейін Локстон 1954–55 жылдар маусымында соққымен күресті, 14.00 орташасымен барлығы 126 ұпай жинады және алты матчында 30 ұпайдан аспады. Локстон 1962–63 жылдарға дейін Праран үшін ойнады және клуб үшін бес рет соққының, ал алты рет доп тастаудың үздік орташа көрсеткіштерін көрсетті. Сондай-ақ ол Праранның ғасыр командасының капитаны атанды.

Стиль

Оң қолымен ойнайтын, жан-жақты ойыншы Локстон ортаңғы қатарда ойнауға бейімделген, ал жаңа допты ұстағаннан кейін боулингке көшкен. Ол белсенді ұрысшы болғанымен қатар, оң қолды, орташа жылдамдықпен ойнайтын, допты илемелеу қабілетімен танымал және күшті аутфилдер еді. Оның күшті қолы болды және оның күшін жиі пайдаланды, сондықтан Австралияның қақпашысы Дон Таллон оның қажетсіз күшті лақтыруларынан шағымданды, өйткені ойыншылар қақпаға жеткен кезде және ұстау мүмкін болмағанда, соққының күші жарақатын тигізді. Локстон крикетке деген энергиялы және агрессивті көзқарасымен танымал болды және қарсылас ойыншыларды шабуылдап, қорқытуды ұнатты. 1950 жылдардың соңында өткен бір матчта ол Нью-Саут Уэльс ойыншысы Норм О'Ниллге қарсы тоғыз доптан тұратын боулинг жасады, барлығы да қарсыластың денесіне бағытталған. Футболшы ретінде Локстон көбінесе шабуылшы ретінде ойнады, бірақ қорғаушы ретінде де пайдаланылды және екі позицияны кезекпен ауыстырды. Ол өзінің физикалық күшімен танымал болды; "атқарушы" репутациясы бар тағы бір VFL ойыншысы оны итеруге тырысты және кейіннен соқтығысқаннан кейін өзінің қақпа бағанасына шағылысқандай сезінгенін айтты. Осы уақытқа дейін 1948 жылғы "Invincibles" турнесінен Харви мен Рей Линдуоллдан тек екі әріптесі қалды. Викториялық екінші дүниежүзілік соғыстан бері Австралия Бақылау кеңесінің мүшесі болмаған алғашқы менеджер болды. Жоғары дәрежелі әкімшілер Үндістан субконтинентін ұнамсыз тағайындама деп есептеді; бұрынғы турларда көптеген ойыншылар ауыр науқастанып, тамақтан уланып, ыстық ауа райы мен үшінші әлемнің тұрмыс жағдайларын көтере алмады. Кейбір ойыншылар турнеге баруға құштар емес еді және қатысудан бас тартқысы келді, тіпті бұрынғы Викториялық бірінші сыныпты крикетші Иэн Макдональдты саяхатшы топқа алып кеткеніне қарамастан. Гордон Рорк, Линдсей Клайн және Гэвин Стивенс гепатитке шалдықты; алғашқы екеуі үйлеріне жіберілді, ал соңғысы тур аяқталғанға дейін Австралияға ұшуға тым нашар болды. Харвидің айтуынша, Стивенс аурудан кейін бірінші сыныпты крикетпен ешқашан айналыспаған. Ойынға жарамсыз ойыншылар көп болғандықтан, Локстон бір матчта өнерге мәжбүр болды. Ол 33 ұпай жинап, алты овер боулинг жасады, бірақ ешбір қақпаны алуға қол жеткізбеді. Бұрынғы уәделерге қарамастан, жергілікті тұрғындар бірінші тестке шұңқыр алаңын жасады. Екінші тест кезінде генерал Аюб Ханнан (биліктегі әскери хунтаның басшысы) Пакистанның Австралияға неге шақырылмағанын сұрағанда, Локстон бұл мүмкіндікті пайдаланып, алаңдарға наразылық білдірді. Үшінші тестте туристерді тағы бір шұңқыр алаңмен қарсы алғанда, Әйүп алаң қызметкерлерін тағы да газонсыз алаң дайындаса, атып өлтіремін деп қорқытты. Қаржылық мәселе Канпурда өткен Үндістанға қарсы екінші тестіден бұрын көтерілді, өйткені Локстон төлем уақытылы келмегендіктен матчты бастаудан бас тартты. Үндістандық бір шенеунік австралиялық менеджерден "ақша үшін жақсы достықты бұзбауын" сұрады, ал австралиялық менеджер: "Тырысыңызшы. Мен оны қалаймын, мырза, ережелерді білесіз" деді. Либералдар өздерінің мүмкіндіктеріне оптимистікпен қарамады, және Болт өзінің кандидатына: "Сіз [орынды] жеңіп алмайсыз, бірақ біз сізден байрақты желбіретуіңізді қалаймыз" деді. Крикетші өзінің кандидатурасы жай ғана сандарды толықтыру үшін деп ойлаудан бас тартты және ол Болтқа осыны айтты. Сайлау науқанының басталуы 1954/55 жылдардағы крикет финалымен тұспа-тұс келді. Локстон 7 қақпа алды және 129 ұпай жинап, Праранға 32 жылдан кейін бірінші рет чемпиондық атағын жеңуге көмектесті және жергілікті батыр ретінде мақталып, екі партияның басым санағы бойынша 14 дауыспен ғана АЛП мүшесі Боб Петионаны жеңді. Локстон бірінші преференциялардың 35,70% -ын алды, бұл Петионаның 47,25% -ынан артта қалды, бірақ DLP-нің 13,66% -ын 50,04% -ға дейін преференция ретінде алды. Нәтижесінде Болттың либералдары билікке келді және олар 1982 жылға дейін билікте болды, ол кезде Локстон зейнеткерлікке шықты. Сайланған кезде ол парламенттің ең жас мүшесі болды және оған жауап жолдауы, жаңа сессияны ашқаннан кейін губернатордың алғашқы сөзі, оны мемлекеттік банктерден несие беруді арттыруды қолдап, тұрғын үй иелігін арттыруды қолдады. 1958 жылғы сайлауда Локстон өзінің орындығын нығайтып, бірінші преференцияларда (43,67%) көш бастап, екі партияның 54,85% -ымен аяқтады. 1961 жылғы сайлау науқаны кезінде Праран қаласында өткен сайлау науқанына премьер Болт пен Локстон қатысқан, бұл сайлау науқанына жүзден астам адам қатысты және хаосқа ұшырады; наразылықтар мен ұсақ жанжалдар болды. Бұл сайлауда либералдылардың негізгі дауысы 41,69% -ға дейін төмендеді, Еңбек партиясының кандидаты Джордж Гахан 45,29% -ға артта қалды, ал ол орынды сақтап қалу үшін DLP преференцияларына сүйенуге мәжбүр болды, екі партияның басым санағы 52,71% -ды құрады. Либералдыларға бәлкім, үшінші тарап таратып берген, либералдыларға қолдау білдіретін, бірақ сайлаушыларды АЛП кандидатын бірінші преференция ретінде белгілеуге шақыратын дауыс картасы кедергі келтірген болуы мүмкін. Локстон сотқа шағымданып, Викториядағы осы сияқты алғашқы шағымды қамтамасыз етті, материалды таратпауға тыйым салды, бірақ жүздерше қате ақпарат таратылғаннан кейін. Преференциялар таратылғаннан кейін 57,72% нәтижеге қол жеткізді. 1967 жылы зейнеткерлікке шыққан крикетші Джек Дайердің, Ричмонд Тайгерс футбол клубының бұрынғы футболшысының, тарихындағы ең қатал ойыншылардың бірі ретінде танымал саяси қарсылығын жеңді. Парламентке сайланғаннан кейін үш жыл бойы бірінші сыныпты крикетпен айналысқандықтан, ол өте шаруалы адам болды және әріптестері оны жақсы жұмыс істейтін өкіл деп сипаттады, олар оның жиналыстарда саяси құжаттарын әкеп, өз кезегін күтіп отырып оларды қарап шығатынын есіне алды, сондай-ақ оның "спорттық харизматтылығын" еске алды. Локстон Праранның вице-президенті болды және командаларды жаттықтыру мен іріктеуге қатысты, ал клубке жасаған қызметі өмірлік мүшелікпен марапатталды. Оның болмауында науқан қиындыққа тап болды. Австралия 3:1 есебімен жеңіске жеткенімен, ойыншылар әкімшілер жасаған ұйымдастырудан наразы болды, ал көрермендер арасындағы ұрыс-жанжалдар жиі болды. 1970 жылдан 1981 жылға дейін Локстон Австралия құрамасының тесттік іріктеушісі болды, бұрынғы тесттік капитан Райдер зейнеткерлікке шыққаннан кейін бос орынды толтырды. Локстонның іріктеу комиссиясындағы қызметі Австралия крикетінің өміріндегі және одан тыс жердегі үлкен өзгерістермен сәйкес келді. 1965 жылға дейін Австралия Англиядан басқа ешбір елге қарсы тесттік серияны жеңіп көрмеген. 1970/71 жылғы Англияға қарсы өткен жеңіліске ұшыраған серияда (2:1 есебімен) үштік комиссия тоғыз ойыншыға дебют жасады, бұл 1945/46 жылғы соғыстан кейін жарыс қайта басталған кездегі бір маусымдағы ең көп көрсеткіш болды. Алайда маусым капитан Билл Лоуридің соңғы тесттен бұрын хабарсыз қалғаннан кейін ашулы аяқталды; ол өзінің құрамнан шығарылғанын екінші қолдан білді. 1977 жылы Локстон Брэдманнан ұсыным алғаннан кейін Дэвид Хукске жүз жылдық тестте дебют жасауға көмектесті. Хукс Австралияның жеңісінде Тони Грейгтің бір оверінде бес қатарынан төрттік соқты. Локстонның қызметінің кейінгі кезеңі көптеген жетекші ойыншылардың қолдауын жоғалтқаннан кейін хаосқа ұшырады, олар бұрынғы World Series Cricket-ке келісім-шарттарға қол қойды, бұл айтарлықтай жоғары сыйақы ұсынды, яғни жаңа команданы құруға тура келді; 42 жастағы Боб Симпсон он жылдық зейнеттен шығып, команданы басқарды. Осы уақытта Австралияның әлсіреген командасы көптеген ауыр жеңілістерге ұшырады. 1981 жылдың ақпанында мәселе шешілді. Локстон Австралия мен Жаңа Зеландия арасындағы бір күндік матчты тамашалап тұрғанда...

An aggressive right handed all rounder, Loxton tended to bat in the middle order, and bowled after the new ball pacemen. As well as being a belligerent batsman, he was a right arm fast medium swing bowler known for his ability to move the ball, and a powerful outfielder. He had a strong arm and exploited his power frequently, to the extent that the Australian wicket keeper Don Tallon complained about the jarring impact of his unnecessarily strong throws when the batsmen were already home and no run out was possible. Loxton was known for his energetic and aggressive approach to cricket, and liked to attack and intimidate opposition batsmen. In one match in the late 1950s, he bowled an eight ball over at New South Welshman Norm O'Neill consisting entirely of bouncers aimed at the upper body. As a footballer, Loxton usually played as a forward, but was also used as a full back and alternated between the two positions. He was known for his physical strength; another VFL player who had a reputation as an "enforcer" tried to bump him and later said that the collision made him feel as though he had run into a goalpost. By this time, only two colleagues from the 1948 Invincibles tour—Harvey and Ray Lindwall—remained. The Victorian was the first manager since World War II to not also be a member of the Australian Board of Control. It was widely believed that the high ranking administrators saw the Indian subcontinent as an unenviable appointment; on past tours, many players had fallen seriously ill, suffered food poisoning, and found the oppressive heat and third world living conditions hard to bear. Some players were reluctant to tour and wanted to opt out. despite taking Dr. Ian McDonald—a former Victorian first class cricketer—with the travelling party. Gordon Rorke, Lindsay Kline and Gavin Stevens all contracted hepatitis; the former two were sent home, while the latter was too ill to fly back to Australia until the end of the tour. Harvey said that Stevens—who never played first class cricket again after his illness—"could've been the first man to die on tour". Due to the bevy of unfit players, Loxton was forced to line up in one game, He scored 33 and bowled six overs without taking a wicket in a high scoring draw. Despite previous assurances to prepare turf pitches, the locals made a matting surface for the First Test. During the Second Test, when asked by General Ayub Khan—head of the ruling military junta—why Pakistan had not been invited to Australia, Loxton exploited the opportunity to complain about the wickets. When the tourists were greeted by another matting track in the Third Test, Ayub threatened to shoot the groundsmen if they prepared any more non turf surfaces. The financial issue reared its head before the Second Test against India in Kanpur, when Loxton belligerently refused to start the match after the payment had failed to arrive on time. An Indian official asked the Australian manager to not "spoil a beautiful friendship over money", to which the Australian manager replied "Try me. I want it please You know the rules." The Liberals were not optimistic about their chances, and Bolte told his candidate "You won't win [the seat], but we'd like you to fly the flag". The cricketer refused to think that his candidacy was simply there to make up the numbers, and he told Bolte as much. The start of the election campaign coincided with the 1954–55 grade cricket finals. Loxton took 7wickets and scored 129 runs to help Prahran claim the title for the first time in 32 years, and was hailed as a local hero. In a close run contest, the cricketer defeated the sitting ALP member Bob Pettiona by only 14 votes on the two party preferred count. Loxton polled 35.70% of the first preferences, well behind Pettiona's 47.25%, but received almost all of the DLP's 13.66% of the vote as preferences to end with 50.04%. The result helped bring Bolte's Liberals to power, and they stayed in office until 1982, by which time Loxton had retired. At the time of his election, he was the youngest member of parliament, and was given the honour of making the Address in Reply, the first speech after opening of the new sitting by the governor, using it to advocate increased lending from the government owned banks to promote higher levels of home ownership. At the 1958 election, Loxton consolidated his hold on the seat, leading on first preferences (43.67%), and ending with 54.85% of the two party preferred vote to halt Pettiona's attempted comeback. During the election campaign in 1961, a campaign meeting in Prahran that was attended by Premier Bolte and Loxton drew several hundred people and descended into chaos; heckling and some scuffles broke out. At this election, the Liberals' primary vote fell to 41.69% behind the Labor Party's candidate George Gahan 45.29%, and he had to rely on DLP preferences to retain the seat with a reduced two party preferred vote of 52.71%. The Liberals may have been hindered by a how to vote card circulated on election day by a third party that had a pro Liberal headline, but instructed the reader to mark the ALP candidate as their first preference. Loxton managed to secure a court injunction—believed to be the first of its kind in Victoria—prohibiting further distribution of the material, but not before hundreds of misleading instructions had been disseminated. ending with a fairly safe 57.72% after the distribution of preferences. In 1967, the retired cricketer repelled a political challenge by Jack Dyer, an iconic former footballer of the Richmond Tigers famed as one of the toughest players in history, As he continued to play first class cricket for three years after his election to parliament, he was a busy man, and teammates described him as a hard working representative, recalling that he often brought his political paperwork to the ground with him, going through the material while waiting in the dressing room for his turn to bat. as well as his "sporting charisma". Loxton was Prahran's vice president and was involved in coaching and selecting teams, and his service to the club was honoured with life membership. In his absence, the campaign hit rocky waters. Although Australia won 3–1, the players became disgruntled with the arrangements made by the administrators, while rancorous incidents leading to crowd riots were frequent. He was a Test selector for the Australian team from 1970 to 1981, filling the vacancy left by the retirement of former Test captain Ryder. Loxton's tenure on the selection panel coincided with a period of great upheaval in Australian cricket, on and off the field. Up until 1965, Australia had never lost a Test series to any country other than England, During the 1970–71 home series against England, which Australia lost 2–1, the trio made a raft of changes, handing debuts to nine players, the largest number in a season since 1945–46 when competition resumed after World War II. However, the season ended acrimoniously when captain Bill Lawry was sacked before the final Test without being informed of his fate; he learned of his omission only second hand. In 1977, Loxton helped to select David Hookes to make his debut in the Centenary Test, after receiving a recommendation from Bradman, who had retired from the panel. Hookes famously struck five consecutive fours in one Tony Greig over in an Australian win. The later period of Loxton's tenure was thrown into chaos when most of the leading players abandoned the existing establishment to sign contracts with the breakaway World Series Cricket—which offered substantially more remuneration—meaning that an almost entirely new team had to be cobbled together; the 42 year old Bob Simpson was brought out of a decade of retirement to lead the outfit. During this time, Australia's depleted team suffered many heavy defeats. In February 1981, matters came to a head. Loxton, who was watching a one day international between Australia and New Zealand at the MCG in his role as a selector, broke down and wept after Australian captain Greg Chappell infamously ordered his younger brother Trevor to exploit a loophole and bowl underarm to eliminate the chance of a defeat. Loxton saw the Australian skipper's action as a "betrayal" of cricket. He turned to a fellow official and remarked "The game's gone! Money has become the god and winning is everything." At a VCA meeting in April 1981, Loxton announced that he was severing all connections with organised cricket. He initially said that he was resigning for family reasons, as he would be moving to the Gold Coast in Queensland with his wife. However, he proceeded to give a blunt 15 minute speech, claiming that he had lost the art of communicating with the players and expressing his disenchantment with some aspects of the game, a reference to the declining player conduct. In 1956, television began in Australia, and he participated in the nation's first generation of sports telecasting. Loxton was a commentator on GTV 9 for the Melbourne Summer Olympics held in late 1956, and his co commentators included American track and field icon Jesse Owens. Loxton married three times. He divorced his first wife Hilda in February 1952 after a nine year union that produced no children. and the pair had two sons. Loxton later divorced Bond and wed his third wife Joan Shiels. In later life he lived alone and was still mobile despite being almost blind.