Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Чарльз Хилл (25 маусым 1923 – 11 тамыз 1974) – 1953 жылдан 1955 жылға дейін үш тестілік ойында қатысқан австралиялық крикетші.
Australian cricketer
John Charles Hill (25 June 1923 – 11 August 1974) was an Australian cricketer who played in three Test matches from 1953 to 1955.
Білім
Стипендиялық сот судьясының ұлы, мырза Алек Хилл, С. М., Хилл орта білімін Баллараттағы Сент-Патрик колледжінде алған.
The son of a Stipendiary Magistrate, Mr. Alec Hill, S. M., Hill received his secondary education at St Patrick's College, Ballarat.
Соғыс қызметі
1941 жылы Мельбурнға көшіп келді және Теңіз кеңесінің басшылығымен жұмыс істеді; содан кейін 1942 жылдан 1946 жылға дейін Австралия Корольдік әуе күштерінде әскери қызметке қатысты.
He moved to Melbourne in 1941 and took up a position under the Naval Board; and he went on to see active service in the Royal Australian Air Force from 1942 to 1946.
Футбол
Сент-Патрик колледжінің жартылай шабуыл шебінің жұлдызы, ол 1943 жылғы маусымға дайындық кезеңінде Ричмонд футбол клубымен жаттықты және 1943 жылғы маусымның басында олардың қосымша тізіміне енгізілді. Ол Ричмондтың екінші құрамында үзіліс-үзіліспен ойнады; ал 1946 жылы Ричмонд оны Маунтин округі футбол қауымдастығының Белгрейв футбол клубына жіберді. 1949 жылы 17 қыркүйекте өткен жартылай финалдық матчта Белгрейв сапынан тоғыз гол соқты. Ол жарақатқа мән бермеді, оны мидың шайқалуы деп ойлады және қосымша медициналық көмекке жүгінбеді. 4 қазанда жұмыста құлап, ауруханаға түсті. Ауруханада бас сүйегінің сынығы болғаны анықталды (футбол карьерасында бас сүйегі сынығы екінші рет). Ол бір маусымда 152 гол соққан рекордты орнатып, бірден футболдан кетті. 1949 жылдың 29 қазанына дейін крикетке оралуға денсаулығы жетпеді; осы ауыр бас жарақатының салдарынан өмірінің соңына дейін уақыт-уақытпен қатты бас ауруына шалдықты; көбінесе крикет ойнау үшін арнайы бас ауруын басатын дәрілер ішуге мәжбүр болды.
A star half forward with St Patrick's College, he trained with Richmond Football Club in the 1943 pre season, and was placed on their supplementary list at the start of the 1943 season. He played intermittently for Richmond's Second Eighteen; and, in 1946, he was released by Richmond to the Belgrave Football Club in the Mountain District Football Association. In 1949, in a semi finals match on 17 September 1949, in which he kicked nine goals for Belgrave, he was knocked out during the match. He thought nothing of the injury and, thinking it was just concussion, he sought no additional medical treatment. On 4 October, he collapsed at work, and was hospitalised. At the hospital, it was discovered that he had fractured his skull (the second time that he had fractured his skull in his football career). He immediately retired from football, having set the goal kicking record of 152 goals in a single season. He was not fit enough to resume cricket until 29 October 1949; and the consequences of this severe head injury were such that he suffered from severe headaches from time to time for the rest of his life; and, very often, he had to take special headache powders in order for him to be able to play cricket.
Тасмания
Англияға жол тартқанда, Хилл 1953 жылғы наурыз айында Хобартта Тасмания командасына қарсы Австралия XI құрамасы сапында ойнады. Бірінші күні Австралия XI 9/505 есебімен ойынды аяқтады. Екінші күннің соңында Тасмания командасы екінші иннингте 2/21 көрсетті, ал бұрын 202 ұпайға толықтай жеңіліс тапқандықтан, олар қайтадан ойнауға мәжбүр болды. Хилл 11 овер тастап, 3 мәрте "мейденді" (гол соқпаған) жіберіп, 24 оверде ешқандай гол соқпады. Тасмания командасы екінші иннингте 234 ұпай жинады, ал Хилл 11 оверде 28 ұпайға 2 гол соқты (3 мәрте "мейденді"). Содан кейін команда Лансестонға сапар шегіп, Біріккен Солтүстік Тасмания командасына қарсы матч өткізді. Австралия XI құрамында Линдсей Хассетт (капитан), Артур Моррис (вице-капитан), Рон Арчер, Ричи Бенауд, Алан Дэвидсон, Джим де Курси, Джек Хилл, Грейм Хоул, Билл Джонстон, Гил Лэнгли, (крикетші) және Колин Макдональд болды. Хилл 12-ші ойыншы ретінде таңдалды; алайда, ол командадағы Рей Линдуоллдың орнын басты, ол күні бұрын тісін алдырғандықтан денсаулығына байланысты қатыса алмады. Қалған құрама қарсыласты күшейту үшін пайдаланылды, ал Иан Крейг, Кит Миллер, Нил Харви, Даг Ринг және Дон Таллон Біріккен Солтүстік Тасмания командасы үшін ойнады. Бірінші күні ойын аяқталғанда, Біріккен команда 262 ұпай жинады (Хиллдің көрсеткіштері 0/27), ал Австралия XI 93 ұпаймен ойынды аяқтады. Екінші күні Австралия XI 469 ұпай жинады (Хилл 20 ұпай соқты), ал Біріккен команда екінші иннингте 2/19 көрсетті (Хилл екінші күні тастауға қатыспады). Соңғы күні Біріккен команда екінші иннингте 245 ұпай жинады (Хилл 3/58 гол соқты), ал Австралия XI 41 ұпаймен ойынды жеңіспен аяқтады.
On the way to England, Hill played with an Australian XI against a Tasmanian team, in Hobart, in March 1953. On the first day, the Australian XI were 9/505 at stumps. By the end of the second day the Tasmanian team were 2/21 in their second innings, having been forced to follow on after being all out for 202. Hill bowled eleven overs, had three maidens and took none for 24. The Tasmanian team went on to score 234 in its second innings; Hill taking 2 for 28 off 11 overs (with three maidens). The team squad then travelled to Launceston, and played a match against a combined Northern Tasmanian side. The Australian XI, made up of Lindsay Hassett (captain), Arthur Morris (vice captain), Ron Archer, Richie Benaud, Alan Davidson, Jim de Courcy, Jack Hill, Graeme Hole, Bill Johnston, Gil Langley, (cricketer), and Colin McDonald. Hill had been selected as twelfth man; however, he replaced Ray Lindwall in the team, who was indisposed from having a tooth extracted the day before. The remainder of the squad were used to strengthen the opposition, and Ian Craig, Keith Miller, Neil Harvey, Doug Ring and Don Tallon all played for the combined Northern Tasmanian side. At the end of the first day's play, the Combined side were all out for 262 (hill's figures were 0/27), and the Australian XI were 93 without loss. At the end of the second day, the Australian XI had scored 469 (Hill scored 20) and the combined team were 2/19 in its second innings (Hill did not bowl on the second day). On the last day, the combined team scored a total of 245 in its second innings (with Hill taking 3/58) and the Australian XI, scoring 41 without loss, won the match.
Англия
1953 жылы Англияға жасалған турдың барлығында 34 матч өтті: бес тестілік крикет матчы және тестілік серияға дейін, оның барысында және кейін өткізілген қосымша 29 матч. Бес тестілік матчтың екеуінде ол 1953 жылғы «Ашес» сериясында Австралия құрамасынан Англияға қарсы ойнады. Оның алғашқы тестілік матчы 1953 жылдың 11-16 маусымында Трент-Бриджде өткен, жаңбырға толы бірінші тестілік матч болды (ол және Алан Дэвидсон бірдей матчта Австралияның тестілік құрамасынан дебют жасады). Тең аяқталған матчта ол «қаз» (0 ұпай) және төрт ұпай жинады, сондай-ақ 3/35 және 1/26 нәтиже көрсетті. Оның екінші тестілік матчы 1953 жылдың 9-14 шілдесінде Олд Траффордта өткен үшінші тестілік матч болды. Тағы да тең аяқталған матчта ол 8 ұпай (шықпай) және «қаз» (0 ұпай) жинады, ал Англияның жалғыз иннингінде 3/97 нәтиже көрсетті. Ол Хеджинглидегі төртінші тестілік матчта 12-ші ойыншы болды. Серияның алғашқы төрт матчы тең түсті, ал серияның соңғы матчы (Хилл қатыспаған) М.К.К. командасы сегіз қақпамен жеңіске жетті. Тур кезінде құрама 29 қосымша матч өткізді, оның ішінде ол 20 матчта ойнады.
In 1953, the entire tour of England involved 34 matches in all: five Test cricket matches, and an additional 29 matches that were played before, during, and after the Test series. Of the Five Tests, he played two for Australia against England during the 1953 Ashes Series. His first Test match appearance was in the rain affected First Test from 11 to 16 June 1953 at Trent Bridge (both he and Alan Davidson made their Australian Test debut in the same match). In a drawn match, he scored a duck and four runs; and took 3/35 and 1/26. His second Test match appearance was the Third Test, from 9–14 July 1953 at Old Trafford. In a drawn match, he scored 8 runs (n. o.) and a duck, and took 3/97 in England's only innings. He was twelfth man for the Fourth Test at Headingley). The first four matches of the series were drawn; and the last match of the series (for which Hill was not selected) was won by the M. C. C. by eight wickets. Of the 29 additional matches that the squad contested during the tour, he played in 20 of them.
Батыс Үндістан
1955 жылы Батыс Үндістанға жасалған турде барлығы 12 матч өтті: бес тесттік крикет матчы және тест сериясына дейін және оның барысында өткен тағы 7 матч. Осы қосымша матчтардың бірі – 1955 жылдың 6 және 7 маусымында Монтего-Бейдегі Джаррет паркінде өтуі жоспарланған, Австралия XI және Г.А. Хедлидің XI командалары арасындағы екі күндік матч. Атақты Батыс Үндістан крикетшісі Г.А. Хедли құрастырған командаға қарсы өткен бұл матч, ауа райының нашарлығына байланысты екі күні де бастала алмағандықтан тоқтатылды. Ол Австралия құрамасы үшін Батыс Үндістанға қарсы бір тесттік матчта ойнады: 1955 жылдың 14-20 мамырында Бриджтаундағы Кенсингтон Овалында өткен төртінші тестілік матчта 8 ұпай (н.о.) және 1 ұпай жинап, 0/71 және 1/44 нәтиже көрсетті. Команданың өткізген 6 қосымша матчының 5-еуінде ол қатысты.
In 1955, the entire tour of the West Indies involved 12 matches in all: five Test cricket matches, and an additional 7 matches that were played before and during the Test series; one of the additional matches, a two day match between an Australian XI and, G. A. Headley's XI, a team selected by the eminent West Indian cricketer G. A. Headley, that was scheduled to take place on 6 and 7 June 1955, at Jarrett Park, in Montego Bay, was abandoned when play could not commence on either day due to heavy rain. He played a single Test match for Australia against the West Indies:the drawn Fourth Test match, at Kensington Oval, Bridgetown from 14 to 20 May 1955, in which he scored 8 runs (n. o.) and 1 run, and took 0/71 and 1/44. Of the 6 additional matches that the squad contested, he played in 5 of them.
Тестілік карьерасының аяқталуы
Вест-Индиядан кейін Хиллді енді ешқашан тестілік құрамаға шақырмады; басым пікір бойынша, оны тестілік деңгейде сынап көрді де, қанағаттандырмады. Оның үш матчтық тестілік карьерасында ол 8 қақпа алды — Тревор Бейли (екі рет), Дон Кенион (екі рет), Питер Мэй, Том Грейвени, Билл Эдрич және Вест-Индиялық Джон Холт. Ол екі рет допты ұстап, 21 ұпай жинады.
After the West Indies, Hill was never considered for Test selection again; the general view was that he had been tried and found wanting at Test level. In his three match Test career he had taken 8 wickets — Trevor Bailey (twice), Don Kenyon (twice), Peter May, Tom Graveney, Bill Edrich, and the West Indian John Holt — had taken two catches, and had scored 21 runs.
Аудандық крикет
1956 жылы Виктория штатының құрамасында ойнап жүргенде, ол Линдсей Хассеттің крикет мектебін ашуына қатысты, ол Линдсей Хассеттің крикет мектебі деп аталды. Ол Дуг Ринг, Эрни Маккормик, Джон Эдвардспен бірге, бұрынғы «Фитцрой» клубының спин-боулері Джо Планттың жетекшілігімен сарапшы жаттықтырушы болуы күтілді. 1958 жылы «Сент-Килда» командасы бүгінге дейін сақталған рекордты орнатты: 1958 жылғы 15 қарашада «Норткоттқа» қарсы өткен матчта, жаңбыр салдарынан қиын болған «Сент-Килда» крикет алаңында, «Сент-Килда» командасы «Норткоттты» бірінші иннингте бар болғаны 33 ұпайға тоқтатып қойды. Осындай сәтсіздікке байланысты, бірінші иннингте тек Джон Эдвардс (1928–2002) және Питер Хоскинг (1932–) есімді екі жылдам боулер ғана қолданылды. Екінші иннингте Хилл 5/21 нәтиже көрсетті (соның ішінде Билл Лоури, 14 ұпайға л. б. в. арқылы). 1961 жылдың қарашасында Джек Хилл мен Джон Эдвардс, екеуі де «Сент-Килда» крикет клубында ойнап, округтік крикетте 500 викетке жете алмады; сол кезде олардың әрқайсысы тиісінше 497 және 496 викет алған еді. Келесі сенбіде (4 қараша) Хилл 6 ұпайға төрт викет алды, ал Эдвардс викет ала алмады. Хилл «Сент-Килда» крикет клубы үшін 1963/1964 жылғы округтік крикет жартылай финалында «Эссендонға» қарсы 1964 жылғы наурыз айында соңғы ойынын ойнады. «Сент-Килда» матчты ұтылып қалды, Хилл өзінің жалғыз иннингінде 7 ұпай жинады және бірде-бір викет ала алмады. 1950 жылғы сұхбатта «Праран» крикет клубының капитаны Иван Портер өзінің ұзақ мансабында кездескен барлық боулерлердің ішінде Джек Хиллге ең көп таң қалғанын айтты: «Одан ұпай табу ең қиын». 2009/2010 жылғы округтік крикет маусымының соңында Джек Хилл әлі де «Сент-Килда» крикет клубының бір маусымда 68 викет алған рекордын Гарри Захариямен (1911–2009) бөлісті, ол «Норткотт» және «Университет» клубтарында ойнаған (оны капитандыққа тағайындаған), содан кейін 1940/1941 – 1943/1944 жылдар аралығында «Сент-Килда» клубы үшін 72 матч ойнады, ал 1944/1945 жылғы маусымда «Ричмонд» крикет клубына көшті. Захария «Сент-Килда» үшін бір маусымда екі рет 68 викет алды: 1941/1942 және 1943/1944 маусымдарында. Өзінің барлық мансабында Хилл 612 викет алды, орташа көрсеткіші 12,99 болды.
In 1956, whilst still in the Victorian State Squad, he was associated with a move by Lindsay Hassett to open up a Cricket coaching school, the Lindsay Hassett School of Cricket, and was expected, along with Doug Ring, Ernie McCormick, John Edwards, to provide expert coaching, under the supervision of the former Fitzroy off spinner Joe Plant. In 1958, the St Kilda team set a record that still stands today: in the match against Northcote, at the rain affected St Kilda Cricket Ground, on Saturday 15 November 1958, St Kilda dismissed Northcote in its first innings for just 33 runs. With such a collapse, only the two fast bowlers John Edwards (1928–2002) and Peter Hosking (1932–) were used in the first innings. Let loose in the second innings, Hill took 5/21 (including Bill Lawry, l. b. w. for 14 runs). In November 1961, Jack Hill and John Edwards, both playing for St Kilda Cricket Club were both chasing 500 wickets in District Cricket; at that stage they had each taken 497 and 496 wickets, respectively. On the following Saturday (4 November), Hill took four wickets for 6 runs; whilst Edwards failed to take a wicket. Hill played his last game for the St Kilda Cricket Club in the 1963/1964 District Cricket semi final against Essendon in March 1964. St Kilda lost the match, with Hill scoring 7 runs in his only innings, and failing to take a wicket. In a 1950 interview, the Prahran Cricket Club Captain, Ivan Porter, said that of all the bowlers that he had ever faced in his long career, that he was the most impressed with Jack Hill: "He is one of the most difficult to score runs off". At the end of the 2009/2010 District Cricket season, Jack Hill still shared the St Kilda Cricket Club record for 68 wickets in a season with Harry Zachariah (1911–2009), who had played with Northcote and University (which he captained), before playing 72 games for the St Kilda club from 1940/1941 to 1943/1944, and then moving to the Richmond Cricket Club for the 1944/1945 season. Zachariah took 68 wickets for the St Kilda twice in a single season: in the 1941/1942 and 1943/1944 seasons. Across his whole career, Hill took 612 wickets at an average of 12.99.
Бюрократ
Ол қайтыс болған кезде (51 жасында) Виктория кеңсесіндегі Әлеуметтік қамсыздандыру департаментінің қарттық және мүгедектік зейнетақы бөлімінде жоғары лауазымды мемлекеттік қызметкер болды. Сонымен қатар, ол «Фицрой» футбол клубының және «Оңтүстік Мельбурн» футбол клубының өз алаңындағы ойындары үшін «Сент-Килда» крикет алаңында және «Оңтүстік Мельбурн» крикет алаңында билет сатушы персоналды басқару және бақылаумен айналысты.
At the time of his death (at 51) he was a high level civil servant in the Age and Invalid Pension division of the Victorian Office of the Commonwealth Department of Social Security. He was also responsible for the management and oversight of the casual ticket selling staff at the St. Kilda Cricket Ground and the South Melbourne Cricket Ground for the home matches of the Fitzroy Football Club and the South Melbourne Football Club, respectively.
Құрметтер
Ол Балларат спорт музейінің Даңқ залының мүшесі.
He is a member of the Ballarat Sports Museum's Hall of Fame.