Кіріспе

Николай Суэтин (Ланг ру; 25 қазан 1897 – 22 қаңтар 1954) – орыс супрематистік суретші. Ол график, дизайнер және керамика суретшісі ретінде жұмыс істеді. Суэтин 1918–1922 жылдары Витебск жоғары өнер институтында суреткерлік өнердің алғашқы абстрактілік қозғалысы – супрематизмнің негізін қалаушы Казимир Малевичтің басшылығымен оқыды. 1920 жылдан бастап суретші UNOVIS тобының көрмелері (Витебск, 1920 және 1921; Мәскеу 1921, 1922 және 1929), Петроград көрмелері, Халықаралық сәндік өнер көрмесі (Париж, 1925), Кеңес порцеляны көрмесі (1926 және 1927), сондай-ақ Ресей музейінде Ленинград суретшілерінің бірінші көрмесі сияқты көптеген көрмелерге қатысты. 1923 жылдан Петроградта тұрып, Ломоносов атындағы мемлекеттік керамика зауытында жұмыс істеді. Ол сонымен қатар 1922 жылдан 1924 жылға дейін Петроградтың мемлекеттік Ломоносов фарфор зауытында және 1924 жылдан 1925 жылға дейін Новгородтың мемлекеттік порцелан зауытында жұмыс істеді. Суэтин 1923–1926 жылдары ГИНХУК-тің (Мемлекеттік көркемдік мәдениет институты) мүшесі болды, онда эксперименталды зертханада жұмыс істеді, кейіннен 1927–1930 жылдары Өнер тарихы институтында қызмет етті. 1932 жылдан бастап Ленинградтың Ломоносов фарфор зауытының көркемдік зертханасының бас суретшісі болды, онда шамамен он жыл бойы авангард үлгілерін және суреттерін порцелинге қолданып жұмыс істеді. Ол кітап иллюстраторы және көрмелер дизайнері ретінде де жұмыс істеді, социалистік реализмнің талаптарына қарамастан авангард стилін сақтап келді. Суэтин 1937 жылы Парижде өткен Дүниежүзілік көрмеге арналған КСРО павильондарының бас суретшісі және дизайнері болды, ол Борис Иофанның сталиндік павильонының интерьерін жасады, сондай-ақ 1939 жылы Нью-Йорктегі көрмеге де қатысты. Николай Суэтин қалыпты жағдайда жетекші супрематист суретшілердің бірі саналады.