Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жеке баспа (1895–1935) Лондонның Челси қаласында орналасқан.
Private press (1895–1935) based in Chelsea, London
Ашенден баспасы – Сент Джон Хорнби (1867–1946) құрған шағын жеке баспа. Ол 1895 жылдан 1915 жылға дейін Лондонның Челси қаласында жұмыс істеді, содан соң соғыстан кейін 1920 жылы қайта жаңғыртылды. Баспа 1935 жылы жабылды. Оның құрбылары – Келмскотт Пресс және Довз Пресс. Хорнби Уильям Моррис пен Эмери Уокермен дос болып, олардың жұмысына шабыттанды. Бұл үш баспахана кітап жасауды жоғары өнер ретінде қарастырған «жақсы баспаның қайта жаңғыруының» бір бөлігі болды. Ашенден баспасы Дантенің жоғары сапалы туындыларын шығарумен танымал. Ашенден кітаптарының мұқабалары өте жақсы жасалған, және ол уақыттың басқа жеке баспаларына қарағанда реформаға емес, эстетикалық ләззатқа көбірек мән берді. Дегенмен, бір шолуда Ашенден баспасы 15 ғасыр баспасының мәнін қайта жаңғыртуда ең табысты жеке баспа болды деп айтылған. Ашенден кітаптары үлкен поляларымен мұқият басылған, және әсем әшекейлемелердің болмауына қарамастан, олар керемет өнер туындылары деп есептелді. Ашенден баспасы үшін екі түпнұсқа қаріп – Субиако және Птолемей жасалды. Олар Грейли Хьюиттің қолмен жазылған, түрлі түсті әріптерімен танымал болды. Баспаның негізгі клиенттері кітап коллекционерлері болды, олар Ашенден кітаптарына жазылу ақысын төледі.
The Ashendene Press was a small private press founded by St John Hornby (1867–1946). It operated from 1895 to 1915 in Chelsea, London and was revived after the war in 1920. The press closed in 1935. Its peers included the Kelmscott Press and the Doves Press. Hornby became friends with William Morris and Emery Walker, who helped inspire his work. These three presses were part of a "revival of fine printing" that focused on treating bookmaking as fine art. The Ashendene Press was famous for producing high quality works by Dante. Ashendene books had excellent bindings and focused more on pleasure than reform than the other private presses of the time, though one review claims that the Ashendene Press was the most successful private press in recapturing the essence of fifteenth century printing. Ashendene books were carefully printed with large margins, and despite their lack of extravagant decoration, they were considered spectacular works of art. Two original typefaces were created for the Ashendene Press: Subiaco and Ptolemy. They were known for handwritten, colored initials by Graily Hewitt. The press' main customers were book collectors who paid for a subscription for Ashendene books.
Тарих
Баспахана бастапқыда Хорнбидің әкесінің Ашендиндегі меншігінде құрылған, онда оның әпкелері, ағасы және туысы баспахананың алғашқы кітаптарын басып шығаруға көмектесе алды. Хорнби үшін баспалау хобби болды; ол осы жобаны тек оған беретін ләззат үшін қолға алды. 1899 жылы Хорнби Лондонның Челси ауданындағы Шелли Хаусына көшкенде Ашенден баспаханасын өзімен бірге алып өтті. 1915 жылы бес жылға жабылып, 1920 жылдан 1935 жылға дейін баспа жұмысын жалғастырды. Хорнби Келмскотт баспасы мен Довз баспасының жұмысынан үлкен шабыт алып, оның Ашенден баспаханасын ашу шешіміне де, көркемдік таңдауларына да олар әсер етті. Ашенден баспаханасы XV ғасырдың баспа өнерінен шабыттанған, өте сапалы кітаптар шығарды. Ағаш оюшысы Уильям Харкорт Хупер шамамен 1896 жылдан бастап олармен жұмыс істеді. Эдвард Принс, Келмскотт және Довз баспаларында да жұмыс істеген, Ашенден үшін шрифттер жасады. Эмери Уокер Хорнбимен бірге баспахананың екі түпнұсқа шрифтін жасау үшін жұмыс істеді. Хорнби Сидней Кокерлмен бірге Ашенден баспасының шрифттері негізделген тарихи шрифттерді талдады. Хорнби Альбион баспа машиналарын пайдаланды. Ол J. Batchelor & Sons компаниясының қағазын және H. Band & Co. компаниясының парқын қолданды. Таңғажайып кітаптарынан басқа, Хорнби хабарламалар, мәзірлер және Рождестволық ашық хаттарды басып шығарды. Бридуэлл кітапханасы қазір Ашенден баспаханасының мұрағатындағы қағаздар, түпнұсқалық эскиздер, қолжазбалар, хаттар, есеп кітаптары және парақтарды қамтитын арнайы жинақта сақтайды. Моррис бастапқыда Паннарц пен Суэйнхаймның жұмысына негізделген шрифт жобалауды жоспарлаған, бірақ жобадан бас тартты. Өзін дизайнер деп санамайтын Хорнби жобаны аяқтау үшін төледі, шрифтке Subiaco деп ат қойды және оны 20 жылдан астам уақыт бойы Ашенден баспаханасында пайдаланды. Алғашқы Паннарц пен Суэйнхайм шрифтінің готикалық ерекшеліктері болған, бірақ Ашенден нұсқасы ұзақ "s" әрпін алып тастады және "k", "w" және "y" әрпін толығымен қайта жасады. Птолемей шрифті баспахананың Дон Кихот басылымы үшін жасалды және ол Птолемейдің 1482 жылғы Географиясын басып шығару үшін қолданылған шрифт негізінде құрылды. Птолемей Эдвард Принс жасаған Субиакодан айырмашылығы, механикалық түрде кесілді. Екі шрифттің ішінде Субиако қараңғырақ болса, Птолемей оқуға ыңғайлырақ болды. Ашенден кітаптарының көптеген кітаптарында баспагерлік белгілер болды. Хорнбидің бір белгісінде баспа машинасымен жұмыс істейтін екі адам бейнеленген және "Les hommes sont meschants mais leurs livres sont bons" деген жазу болды. Әр беттің мәтіні екі бағанға бөлініп, бастапқы әріптер, тақырыптар мен түсіндірмелер қызыл түспен басылды. Баспағаттағы көшірмелер Бэтчелордың қағазына Ашенденнің су белгісімен басылды.
The printing press was originally set up in Hornby's father's estate, Ashendene, where his sisters, brother, and cousin could assist in printing the press' first books. Printing was a hobby for Hornby; he undertook the project solely for the pleasure it would bring him. Hornby moved the Ashendene Press with him when he moved to Shelley House, Chelsea, London in 1899. It closed for five years in 1915 but continued printing from 1920 until 1935. Hornby was greatly influenced and inspired by the work of the Kelmscott Press and the Doves Press, both in his decision to start the Ashendene Press and in his artistic choices. though the Ashendene Press produced books of excellent quality inspired by fifteenth century printing practices. The wood engraver William Harcourt Hooper worked for them from about 1896. Edward Prince, who also worked with the Kelmscott and Doves presses, cut types for Ashendene. Emery Walker worked with Hornby to design the press' two original types. Hornby worked with Sydney Cockerell to analyze the historic fonts on which the Ashendene Press fonts were based. Hornby used Albion presses. He used paper from J. Batchelor & Sons and vellum from H. Band & Co. In addition to his impressive books, Hornby was known to print announcements, menus, and Christmas cards. Bridwell Library now holds archives for the Ashendene Press in their special collections, a collection that includes papers, original designs, manuscripts, correspondence, ledgers, and folios. Morris originally planned to design a type based on Pannartz and Sweynheim's work, but abandoned the project. Hornby, who didn't consider himself a designer, paid for the project to be completed, named the font Subiaco, and used it in the Ashendene Press for more than 20 years. The original Pannartz and Sweynheim type had rather gothic characteristics but the Ashendene version eliminated the long "s" and completely redesigned the "k," "w" and "y." The font Ptolemy was created for the press' edition of Don Quixote and was based on the type used for a printing of Ptolemy's Geographia in 1482. Ptolemy was cut mechanically, unlike Subiaco which had been made by Edward Prince. Of the two types, Subiaco was darker but Ptolemy was more readable. Many Ashendene books featured printer's marks. One of Hornby's marks depicted two men working a printing press and read "Les hommes sont meschants mais leurs livres sont bons." The text on each page was divided into two columns and featured red print for initials, headings, and notes. Paper copies were printed on Batchelor's paper with Ashendene's bugle watermark.
Дафнис және Хлоэ
Жапондық пергаментке "Дафнис пен Хлояны" басып шығарудың алғашқы талпынысы, сия толығымен кеуіп үлкермегенде бүлінген соң, баспахана қирап қалды. Ашенден баспасының сипаттамалық библиографиясында осы қираған басылымнан бір жапырақ келтірілген. 1933 жылы "Дафнис пен Хлоя" Бачелор қағазында қайта басылды. Бұл басылымда Хьюиттің көк әріптері, Равераттың ағашқа ойылған суреттері және Ашенден баспасында басқа ешқайда қолданылмаған Монотип Пастоник курсив қаріпі қолданылды. Екі жүз тоқсан дана қағазға басылып, жасыл қағазтан мұқабаланды, ал жиырма дана пергаментке басылып, көк немесе жасыл шошқа терісімен мұқабаланды.
The press experienced ruin when their first attempt at printing Daphnis et Chloé on Japanese vellum was folded before the ink had dried completely. The Descriptive Bibliography of the Ashendene Press featured a leaf from this ruined printing. Daphnis et Chloé was reprinted on Batchelor paper in 1933. This edition featured blue initials by Hewitt, wood engravings by Raverat, and Monotype Pastonic italic, a typeface not used by the Ashendene Press elsewhere. Two hundred and ninety copies were printed on paper and bound with green paper boards while twenty copies were printed on vellum and bound in blue or green pigskin.