әйелдерге арналған мінеки-киімдер, 17 ғасырдан бері талғаммен жасалған костюмдер, кең юбка, шляпа, қолғаптар, ерлер стилінен элементтер. Ат спорты киімдері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Атқа мінуге арналған әйелдер киімдері
Women's clothing for horseback riding
Атқа мінуге арналған әйелдер киімі – бұл мінез. 17 ғасырдың ортасынан бері, бүйірлі атқа мінуге арналған ресми киім әдетте мыналардан тұрады:
A riding habit is women's clothing for horseback riding. Since the mid 17th century, a formal habit for riding sidesaddle usually consisted of:
* Ұзын юбкасы бар (кейде петикот деп аталады) тігілген жакет.
* Тігілген көйлек немесе кеміс.
* Көптеген жағдайда, сол кездегі ерлер киімінің ең ресми стиліндегі шляпа (Виктория дәуірінен бастап, көбінесе көрімдікпен топанға қолданылады).
A tailored jacket with a long skirt (sometimes called a petticoat) to match
A tailored shirt or chemisette
A hat, often in the most formal men's style of the day (since the Victorian era, a top hat with a veil has been worn)
Төмен өттілі буттар, қолғаптар және көбінесе галстук немесе шейік киімді толықтырады. Әдетте, бүкіл кезең бойы атқа мінуге арналған киім ерлер киімінен алынған элементтерді пайдаланды, мысалы, үлкен қайырылған манжеттер, алтын әшекейлер немесе түймелер. Түстер көбінесе қараңғырақ және әдеттегі киімге қарағанда еркектік болды. Ерте стильдер осы жағынан шалбар кимейтін ер балалардың киімдеріне ұқсас болуы мүмкін. 1790-1820 жылдар аралығында жоғары белдер сәнге енген кезде, киім пальто сияқты киім (француз тілінен редингот деп алынған) немесе қысқа жакеті бар петикот (көбінесе артқы жағы алдынан ұзын) болуы мүмкін.
Low heeled boots, gloves, and often a necktie or stock complete the ensemble. Typically, throughout the period the riding habit used details from male dress, whether large turned cuffs, gold trims or buttons. The colours were very often darker and more masculine than those on normal clothes. Earlier styles can be similar to the dresses worn by boys before breeching in these respects. When high waists were the fashion, from roughly 1790 to 1820, the habit could be a coat dress called a riding coat (borrowed in French as redingote) or a petticoat with a short jacket (often longer in back than in front).
Әйелдер үшін
Редингота (немесе рединготта, редингота) – уақыт өте келе түрлі формаларға ие болған пальто түрі. Атауы ағылшын тіліндегі "riding coat" сөзінің француз тілінде өзгеруінен шыққан, қайта қарыз алудың мысалы. Рединготаның алғашқы нұсқасы 18 ғасырда пайда болды, ол атпен саяхаттау үшін қолданылды. Бұл пальто көлемді, тұрмыстық киім болды. 18 ғасырдың соңғы екі онжылдығында ол сәнді аксессуарға айнала бастады, сол кезде әйелдер ерлер сәнінен шабыттанған, өте жақсы тігілген редингота стилін кие бастады. Итальяндық сәнде де бұл үлгі (рединготта) қабылданып, оны ресми шараларға бейімдеді. Гусар стиліндегі редингота (француз тілінде redingote à la Hussarde) гусарлардың формасындағы көлденең өрмелермен безендірілді. Бұл стиль 19 ғасырдың соңына дейін дамыды, содан кейін бүгінгі рединготаға ұқсас форма алды. Жаңа үлгісі кеуде және белге жақын, белдікпен және төмен қарай кеңейетін пішінмен ерекшеленеді.
The redingote (or redingotte, redingot) is a type of coat that has had several forms over time. The name is derived from a French alteration of the English "riding coat", an example of reborrowing. The first form of the redingote was in the 18th century, when it was used for travel on horseback. This coat was a bulky, utilitarian garment. It would begin to evolve into a fashionable accessory in the last two decades of the 18th century, when women began wearing a perfectly tailored style of the redingote, which was inspired by men's fashion of the time. Italian fashion also picked it up (the redingotte), adapting it for more formal occasions. The redingote à la Hussar (from French redingote à la Hussarde) was trimmed with parallel rows of horizontal braid in the fashion of Hussars' uniforms. The style continued to evolve through the late 19th century, until it took a form similar to today's redingote. The newer form is marked by a close fit at the chest and waist, a belt, and a flare toward the hem.