Эмори Ремингтон: Тромбон өнерінің шебері және ұстазы
Emory Remington
Эмори Ремингтон (1892-1971) – тромбонист, педагог. Оның әдісі тромбон оқытудағы ең белгілісі. Рочестерлік оркестрде, Истмен музыка мектебінде жұмыс істеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эмори Брейс Ремингтон (1892–1971) – тромбоншы және музыка мұғалімі. Оның ерекше әдісі оны тарихындағы ең белгілі және ықпалды тромбон оқытушыларының біріне айналдырды. Ол 1923 жылдан 1949 жылға дейін Рочестер филармониялық оркестрінің мүшесі болды, ал 1922 жылдан 1971 жылы қайтыс болғанға дейін Нью-Йорк штатының Рочестер қаласындағы Истман музыка мектебінің профессоры болып жұмыс істеді.
Emory Brace Remington (1892–1971) was a trombonist and music teacher. His unique method made him one of the most well known and influential trombone educators in history. He was a member of the Rochester Philharmonic Orchestra from 1923 to 1949, and on the faculty of the Eastman School of Music in Rochester, NY from 1922 until his death in 1971.
Ерте өмір
1892 жылы 22 желтоқсанда Нью-Йорк штатының Рочестер қаласында туған Эмори Ремингтон музыка білімін епископ шіркеуінің ұлдар хорында бастады. Оның әкесі, Фред Ремингтон, корнет пен трубаны ойнаған мыс өндіруші және музыка сабақтарын беруші, 14 жасында жас Эмориге тромбон сыйлады. 17 жасқа келгенде ол Рочестер паркінің оркестрінің құрамына (және тұрақты солисі) кірді. Жас тромбоншы Ремингтон Филадельфия оркестрінің бас тромбонисі Гарделл Саймонспен оқыды. 1917 жылы Ремингтон АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қосылып, Чикагоның жанындағы жаттығу орталығындағы оркестрге жіберілді. Әскери-теңіз оркестріндегі оның бір бөлмедес серігі - ол әзілкеш, скрипкашы Джек Бенни болды, оны ол құрметпен еске алды.
Born in Rochester, New York on December 22, 1892, Emory Remington began his musical studies in the Boys' Choir of an Episcopal Church. His Father, Fred Remington, a brass instructor who played cornet and trumpet, presented young Emory with a trombone at the age of 14. By the age of 17 he was a member (and regular soloist) with the Rochester Park Band. As a young trombonist, Remington studied with Gardell Simons, Principal Trombonist of the Philadelphia Orchestra. In 1917 Remington joined the United States Navy and was assigned to the orchestra at a training station near Chicago. One of his bunkmates in the Navy orchestra was comedian/violinist Jack Benny whom he spoke of with admiration.
Кәсіби мансап
Әскери-теңіз флотынан оралғаннан кейін Ремингтон Рочестердегі Истман театры оркестріне қосылды, сонымен қатар 1922 жылы Истман музыка мектебінің оқытушысы болды. Оның мансабы Рочестер филармониясы және Истман-Рочестер оркестрінде (Филармония мен Истман музыка мектебінің біріккен құрамы) бас тромбоншы ретінде ұзақ жылдарға созылды. Өмірінің соңына дейін ол оқытушылық қызметін жалғастырды. Тромбон сабақтарында студенттері оны мейіріммен "Басшы" деп атады. Ол легатодағы жаттығулар жүйесін жасады (бұл жүйе Дональд Хансбергердің "Ремингтоннің жаттығулары" кітабында мәңгілікке сақталды), ол тромбоншылардың қазіргі уақытқа дейінгі жаттығуларына зор әсер етті. Ремингтон ән айтуды ұнатты және сабақтарында студенттерінің тромбонымен бірге ән шырқады. Ол студенттерін тромбон әдебиетінен тыс музыка іздеуге, әсіресе тромбонның әндік сипаттамаларын жақсартатын музыкаға ынталандырды. Оның басымдығы, жаттығулар мен дайындық кезінде, сергіп, "әңгімелесіп" және "әуенмен" ойнау болды. Бұл сол кездегі Арбан әдісі сияқты, маркатоға және техникалық жаттығуларға бағытталған дәстүрлі тромбон әдістерінен ерекшеленді. Ремингтоннің тағы бір үлесі – 1941 жылы құрылған Истман тромбон хоры. Көптеген тромбоншылар бірнеше тромбонға жазылған немесе басқа көздерден алынған, мысалы, Иоганн Себастьян Бахтың хоралдары мен фугаларын орындау үшін жиналатын. Ол әртүрлі музыкалық партияларды (мысалы, SATB: сопрано, альт, тенор, бас) тромбоншылардың бөлімдеріне бөліп, музыканы тромбонға сәйкес регистрлерге көшірді. Ремингтон студенттерін осы ансамбль үшін музыканы көшіруге шақырды, соның нәтижесінде "жаңа" шығармалардың үлкен кітапханасы жинақталды. Бахтың музыкасы ансамбльдің негізгі бөлігіне айналды. Ремингтон осы ұлы музыканы студенттерін ансамбльде ойнау өнеріне үйрету үшін пайдаланды. Ральф Сауэр Бахтың музыкасын көркем көшіруімен танымал болды. Дональд Хансбергердің Бахтың "Пассакалия және фуга" шығармасын тромбон хоры үшін жасаған көшірмесі – Бахтың тромбон хоры үшін жасалған ұлы көшірмелерінің бірі саналады. Оның әдісінен таңдалған бөлімдерде ұзақ созылған дыбыстар, жоғары регистрдегі сенімділік, легато тілі, икемділік немесе "еріннің сырғанауы", және "үлгілі гаммалар" (барлық тональностьда шеберлікке жететін тромбоншыны дайындауға арналған) жаттығулары бар. 1954 жылы Ремингтон C. G. Conn Ltd. компаниясымен бірлесіп C. G. Conn 88H тенор тромбонын жасау жұмысын аяқтады. Аспаптың ерекше дыбыс түсі мен динамикалық диапазоны оны тромбоншылар арасында танымал етті және 1954 жылғы дебютінен бастап қазіргі уақытқа дейін оның үздіксіз өндірісіне ықпал етті. Conn сонымен қатар күміс немесе алтын жалатылған "Ремингтон" тенор тромбонының ауыздығын жасады. Ремингтон өзінің бірінші курс студенттерін осы ауыздыққа ауысуға шақырды, өйткені ол орташа күшпен әдемі, анық дыбыс шығарды. 88H және Ремингтон ауыздығының үйлесімі тромбон хорында және үлкен ансамбльдердегі тромбон бөлімдерінде біркелкі дыбыс беруге мүмкіндік берді. Студенттер жетіліп, өнер көрсету жағдайларына байланысты дыбыстарын жетілдіру үшін басқа ауыздықтарға ауысуға ынталандырылды. Ремингтон 49 жыл бойы Истман мектебінде сабақ берді, көптеген студенттерге білім берді, олардың кейбіреулері тарихтағы ең көрнекті тромбоншылардың қатарына кірді. Ол 1971 жылдың 10 желтоқсанында дүние салды. 1979 жылдың 20 қазанында Истман музыка мектебінің 310-бөлмесі ресми түрде Эмори Б. Ремингтонның репетициялық залы деп аталды. "Ремингтон" тобы Ремингтонның ұлы Дэвид Ремингтонның (1926-2007) құрметіне аталды. Оның қызы Джанет Ремингтон көп жылдар бойы Питтсбург симфониялық оркестрінің бас гармонишісі болды.
Upon returning from the Navy, Remington joined the Eastman Theater Orchestra in Rochester, also becoming a faculty member at the Eastman School of Music in 1922. His performing career was marked by lengthy tenure as Principal Trombonist with both the Rochester Philharmonic and the Eastman Rochester Orchestra, an amalgamation of the Philharmonic and the Eastman School of Music. He would remain on faculty there for the rest of his life. As a trombone teacher, he was affectionately known to his students as "The Chief". He developed a system of legato warm up exercises (now immortalized by Donald Hunsberger in his book, The Remington Warm Up Studies ) which have had major influences on trombone practicing up to the present time. Remington was fond of singing, and during his lessons, he would sing along with the student's trombone sound. He also encouraged his students to look for music to play that was outside of the common literature for trombone, especially music that would improve the singing characteristics of their trombone playing. His emphasis, whether in warm up or in practice, was on relaxation and playing in a "conversational" and "singing" manner. This was quite different from the more traditional trombone methods of the time which focused on more marcato and regimented technical studies such as the Arban Method. Another of Remington's contributions was the Eastman Trombone Choir formed in 1941. A large ensemble of trombonists would gather to play music written for multiple trombones or transcribed from other sources, such as the chorales and fugues of Johann Sebastian Bach. Separating the different musical parts (i. e. SATB: soprano, alto, tenor, bass) into sections of trombonists, and transposing the music into the proper registers for the trombone. Remington encouraged his students to transcribe music for this ensemble, amassing a large library of "new" works for it. The music of J. S. Bach became the backbone of the ensemble. Remington used this great music as a tool to train his students in the art of ensemble performance. Ralph Sauer has made a fine reputation with his beautiful transcriptions of the music of Bach. Donald Hunsberger's transcription of Bach's Passacaglia and Fugue is considered one of the first of the great Bach transcriptions for trombone choir. Selected sections from his method include exercises designed around sustained long tones, security in the high register, legato tonguing, flexibility or "lip slurs", and "pattern scales" (which would create a trombonist equally adept in all the keys). In 1954, Remington completed work in conjunction with C. G. Conn Ltd. in developing the C. G. Conn 88H tenor trombone. The unique tone color and dynamic range of the instrument have made it popular amongst trombonists and contributed to its continuous production from its debut in 1954 to the present. Conn also manufactured a "Remington" tenor trombone mouthpiece which was available in either silver or gold plate. Remington encouraged his first year students to switch to this mouthpiece, as it produced a beautiful clear sound with moderate effort. The effect of the 88H combined with the Remington mouthpiece produced a very uniform sound in the Trombone Choir and trombone sections in the large ensembles. As students progressed, they would be encouraged to switch to other mouthpieces to refine their sounds depending on performance conditions. Remington taught at the Eastman School for 49 years, teaching countless students, some of whom rank among the finest trombonists in history. He died on December 10, 1971. On October 20, 1979, Room 310 at the Eastman School of Music was formally named the Emory B. Remington Rehearsal Room. Remington (band) was named after Remington's son, David Remington (1926 2007). His daughter, Janet Remington was Principal Harpist with the Pittsburgh Symphony Orchestra for many years.
Жеке өмір
Ремингтон Лора В. (қызметтес аты Уилбур) Ремингтонға (1891-1966) үйленген. Олардың үш баласы болды: Дэвид, Эмори және Джанет. Дэвид (1926-2007), үлкен бала, джаз тромбонисті болды, Чикагода өзінің үлкен тобын құрды, гастрольдік сапарлар жасады және бірнеше жазу жасады. Эмори кіші Истман Кодак компаниясында жұмыс істеді. Джанет әлемдік деңгейдегі арфашы болды, Эйлин Малоунмен оқыған. Ол Уильям Штайнберг басшылығымен Питтсбург симфониясының бас арфашысы болды.
Remington was married to Laura W. (née Wilbur) Remington (1891 1966) a professional organist and pianist. Together, they had three children, David, Emory Jr., and Janet. David (1926 2007), the eldest, was a jazz trombonist, had his own big band in Chicago, toured, and made some recordings. Emory Jr. worked for Eastman Kodak. Janet was a world class harpist, having studied with Eileen Malone. She became the Principal Harpist with the Pittsburgh Symphony under William Steinberg.