Кіріспе
Американдық актриса және әнші (1911–1984)
Кристин Сесилия МакИнтайр (16 сәуір 1911 – 8 шілде 1984) – 1930 және 1940 жылдары түрлі фильмдерде ойнаған американдық актриса және әнші. Ол көбінесе «Колумбия Пикчерс» студиясы түсірген «Үш дос» атты комедиялық фильмдердегі әдемі сары шашты актриса ретінде танылады.
Ерте мансап
Аризона штатының Ногалес қаласында туған МакИнтайр бес баланың бірі еді. Классикалық білім алған әнші МакИнтайр 1933 жылы Чикаго музыкалық колледжінде музыка бакалавры дәрежесін алды. Дәл сол жерде ол өзінің опералық сопрано дауысын жетілдірді, ол 1940 жылдары бірнеше "Үш Стоугс" фильмінде тиімді пайдаланылды. МакИнтайр RKO Pictures студиясында көркем фильмдерде ән айта бастады және 1937 жылғы "Swing Fever" фильмінде тұңғыш рет көзге түсті. Одан кейін ол Рей Корриган және Бак Джонс сияқты актерлермен бірге B класты вестерн фильмдерінің бірнеше сериясында ойнады. Ол осы алғашқы рөлдерде қара шашымен көрінді, сондай-ақ кейде "негізгі" көркем фильмдерде де пайда болды (мысалы, 1939 жылғы "Блондинка демалысқа шығады" фильмінде). Вена тақырыбындағы Soundies қысқа музыкалық фильмінде ол "The Blue Danube" және "Voices of Spring" сияқты әндерді орындады, ал оның орындауы аталған серияның ең жақсысы деп танылды. Оның осы саундйдегі ән орындауы "Үш Стоугс" тобына "Жаз дауыстары" әнін "Micro Phonies" қысқа фильмінде пайдалану идеясын ұсынып, шабыттандырған болуы мүмкін.
Үш марионетка және Колумбия фильмдері
1944 жылы «Колумбия Пикчерс» продюсері Хью МакКоллум МакИнтайрмен он жылдық келісімшартқа қол қойды. «Колумбияда» ол Шемп Говард, Гарри Лэнгдон, Энди Клайд, Джо Бессер, Берт Уилер және Хью Герберт ойнаған көптеген қысқаметражды фильмдерде түсті. Герберттың «Жігіт-жалған» комедиясы – МакИнтайрдың басты рөлдегі туындысы. Бұл фильмде ол шашын сары түске бояған қоңыр шашты қыз ретінде көрінеді. Содан бері ол экрандағы кейіпкерлерінде ақшашты болып қала берді. «Колумбиядағы» барлық комедияларында ол сүйкімді қаһарман, айлакер зұлымдық және әуесқой әйел рөлін ойнады. «Үш дос» тобымен оның тұңғыш қатысуы «Бос бөлмелерде» болды, содан кейін Шемп Говардтың «Аңшыларға ашық маусым» қысқаметражды фильмі келді. 1945 жылғы «Микрофондар» фильмінде МакИнтайрдың ән дауысы ерекше көзге түсті, ол «Көктемнің дауысы» және «Люсия секстеті» әндерін орындады, сондай-ақ 1947 жылғы «Батысқа қарай» фильмінде де көрінді. Ол 1948 жылғы «Дөңгелек үстелдің төрткүлді басшылары» және оның 1954 жылғы қайта түсірілімі «Кнутти рыцарьдарында» «Люсия секстетін» қайтадан орындады. «Үйленбеген күйеу» фильміндегі Мисс Хопкинс рөліндегі оның өнерінде, ол күйеуші Шемп Говардты есіктен тікелей итеріп шығаратын керемет көрініс болды. Режиссер Эдвард Берндс еске алады: МакКоллум мен Берндс МакИнтайрдың қабілеттерін таныды және көбінесе оған арнайы материалдар дайындады, оған қалауынша импровизация жасауға мүмкіндік берді. МакИнтайр «Монограм Пикчерс» компаниясымен толық метражды фильмдерге келісімшарт жасады. «Жаңалықтарды қуушылар» комедиясында «Боуэри ұлдарымен» бірге газет баспасының иесі рөлін ойнағаннан кейін ол көбінесе «Монограмның» ковбой жұлдыздарымен бірге төмен бюджетті вестерндерде түсті. 1953 жылы МакИнтайр радиодағы Джон Дональд Уилсонға үйленді. Осы кезде МакКоллум мен Берндс «Колумбиядан» кетіп, Жюльс Уайтты қысқаметражды фильмдерге жауапты қалдырды. Уайт күшті, өте физикалық юморды ұнатты және әдемі МакИнтайрды төменгі комедияға мәжбүр етті; бір фильмде оның кейіпкері ұсталды, лас заттармен шабуылға ұшырады, торт қамырымен жабылды және көздері қиылып, есінен шықты. 1954 жылы «Колумбиядағы» келісімшарты аяқталғанда, ол шоу-бизнестен зейнеткерлікке шығуға өте қуанды, соңынан жылжымайтын мүлік саласында мансап жасады. «Колумбия» 1957 жылға дейін МакИнтайрдың ескі кадрларын пайдалануды жалғастырды, сондықтан ол зейнеткерлікке шыққаннан кейін түсірілген фильмдерде де есімдер тізімінде болды.
McCollum and Bernds recognized McIntyre's abilities and often tailored material especially for her, allowing her to improvise as she saw fit. McIntyre also won a feature film contract with Monogram Pictures. After playing a newspaper publisher in News Hounds, a comedy with The Bowery Boys, she usually played opposite Monogram's cowboy stars in low budget Westerns. McIntyre married radio personality John Donald Wilson in 1953. By this time, McCollum and Bernds had left Columbia, leaving Jules White in charge of short subjects. White favored strenuous, extremely physical humor, and forced the ladylike McIntyre to submit to low comedy; in a single film, her character was tackled, hit with messy projectiles, covered with cake batter, and knocked into a cross eyed stupor. When her contract at Columbia expired in 1954, she was all too happy to retire from show business, eventually developing a career in real estate. Columbia continued to use old footage of McIntyre through 1957, which is why she received billing in films made after her retirement.