Жанет Грант: «The New Yorker» журналының негізін қалаушы және журналистикадағы әйелдердің күрескері

Кіріспе

Америкалық журналист, «The New Yorker» журналын негізін қалаушылардың бірі (1892–1972)

Джейн Грант (29 мамыр 1892 – 16 наурыз 1972) – Нью-Йорк қаласындағы баспа журналисі, бірінші күйеуі Гарольд Росспен бірге «The New Yorker» журналын негіздеген.

Өмір және мансап

Джейн Грант Дженетт Коул Грант ретінде Миссури штатының Джоплин қаласында дүниеге келді, өсіп, Канзас штатының Жирард қаласында мектепке барды. Грант бастапқыда вокалист болу үшін оқыған. Ол 16 жасында ән айтуын жалғастыру үшін Нью-Йоркке келді, бірақ «The New York Times» газетінің қоғамдық бөлімінде жұмысқа орналасқан кезде журналистика саласына қадамы басқан. Көп ұзамай ол қалалық редакцияда репортер болып жұмыс істеді және сыншы Александр Вулкоттпен жақын дос болды. «Times» газеті үшін журналист ретінде (газеттің алғашқы толыққанды әйел репортері) әйелдер мәселелерін қамтып, әйелдердің мәртебесі туралы пікірлерін білу үшін қоғам қайраткерлеріне сұрақтар қойып, дәстүрлі түрде ерлер кәсіптерінде жұмыс істейтін әйелдермен сұхбаттасты. Ол «Times» газетіне 15 жыл бойы жазды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Грант, сонымен қатар талантты әнші және биші болған, YMCA ұйымымен бірге Францияға бару үшін әскери кемеге жолдама алды. Ол Американың Қызыл Крестіне қосылып, Париждегі және әскери лагерьлердегі қойылымдарда сарбаздарды көңіл көтерді. Францияда Вулкотт оны болашақ «Зұлым шеңбер» мүшелерімен, соның ішінде Гарольд Росспен таныстырды. Грант пен Росс 1920 жылы үйленді. «Зұлым шеңбер» кейіннен Алгонкин дөңгелек үстеліне айналды. 1950 жылы Грант және 22 бұрынғы мүше Люси Стоун Лигасын қайта құрды; оның алғашқы отырысы 1950 жылдың 22 наурызында Нью-Йорк қаласында өтті. Сол жылы Грант халық санағын жүргізу бюросының келісімімен, некедегі әйел өзінің туған тегін ресми немесе нақты аты ретінде санақта көрсетуге құқылы болды («The New York Times», 10 сәуір 1950 жыл). Грант Нью-Йорк газеттер әйелдер клубының негісқалаушыларының бірі болды және 1924 жылы құрылғаннан кейін оның алғашқы директорлар кеңесінде қызмет етті. Рауль Флейшманның қолдауымен Грант пен Росс 1925 жылы «The New Yorker» журналын құрды. Редактор ретінде Росс журналдың табысына үлкен үлес қосты, бірақ Росс журнал Джейннің қатысуы болмаса, табысқа жете алмайтынын айтты. Грант негізінен журналдың бизнес және мазмұндық кеңесшісі болды және журналды іске қосу үшін инвестиция жинауға көмектесті. Ол өзінің досы Джанет Фланнерді журналдың тілшілер тобына шақырды және оның Парижден жариялаған хаттарын тапсырды. Бұл мақала бүгінге дейін жарияланып келеді, бірақ қазір ол басқа да көптеген қалалар туралы ақпаратты қамтиды. Грант кейіннен Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қарулы күштер үшін арнайы шетелдік нөмір шығарды. Грант феминистік қозғалыстарда белсенді болып, Люси Стоун Лигасын қайта жандандырды және оның мақсатын кеңейтті. Ол әйелдердің құқықтары үшін 1960 жылдарға дейін жұмыс істеді, Тең құқықтар түзетуін қабылдауды қолдады және Ұлттық әйелдер кеңесінде қызмет етті. 1939 жылы ол «Fortune» журналының редакторы Уильям Б. Харриске тұрмысқа шықты. Олар Харриспен Манхэттеннен Коннектикут штатының Личфилд қаласына көшіп келді. Ерлі-зайыптылар өздерінің жеріндегі қорадан «Ақ гүл фермасын» құрды. 1950 жылдары олар үй шаруашылығына арналған сәтті пошта арқылы тапсырыс беру бизнесін бастады. 1968 жылы Грант өзінің өмірі туралы «Росс, The New Yorker және мен» (Reynal and Co., 1968 Нью-Йорк) атты естеліктер жинағын жариялады. Оны осылай етуге екінші күйеуі Уильям Харрис ынталандырды, ақырында ол кітапты оған арнады. Грант 1972 жылы Коннектикут штатындағы фермада қайтыс болды. 1976 жылы Харрис балабақшаны Элиот Уодсвортқа сатты.

Jane Grant was born Jeanette Cole Grant in Joplin, Missouri, and grew up and went to school in Girard, Kansas. Grant originally trained to be a vocalist. She came to New York City at 16 to pursue singing, but fell into journalism when she joined the staff of The New York Times in the society department. She soon worked her way into the city room as a reporter and became close friends with the critic Alexander Woollcott. As a journalist for the Times (its first full fledged woman reporter), she covered women's issues, questioning public figures about their views on the status of women and interviewing women who worked in traditionally male professions. She wrote for the Times for 15 years. During World War I, Grant, who was also a talented singer and dancer, talked her way onto a troopship to France by joining the entertainment with the YMCA. She joined the American Red Cross and entertained soldiers during shows in Paris and at camps. In France, Woollcott introduced her to the future "Vicious Circle" members, including Harold Ross. Grant and Ross married in 1920. The "Vicious Circle" later became the Algonquin Round Table. In 1950, Grant and 22 former members restarted the Lucy Stone League; its first meeting was on 22 Mar 1950 in New York City. That year Grant won the Census Bureau's agreement that a married woman could use her birth surname as her official or real name in the census. (The New York Times, 10 Apr 1950). Grant was one of the founding members of the New York Newspaper Women's Club and served on its first board of directors after incorporation in 1924. With the backing of Raoul Fleischmann, Grant and Ross established The New Yorker in 1925. As editor, Ross is credited with driving the success of the magazine, however Ross is quoted saying the magazine would not have been a success without Jane's contribution. Grant was chiefly a business and content consultant for the magazine and initially helped to gather investments towards starting the magazine. She brought her friend Janet Flanner into the magazine's coterie of correspondents, commissioning her enduring Letter from Paris column. The feature continues to be published today, although it now includes many other cities. Grant later produced a special overseas issue for the armed forces during World War II. Grant continued to be active in feminist causes, reactivating the Lucy Stone League and expanding its purpose. She continued to work for the rights of women into the 1960s, advocating for passage of the Equal Rights Amendment and serving on the National Council of Women. In 1939, she married William B. Harris, the editor of Fortune magazine. She and Harris moved from Manhattan to Litchfield, Connecticut. The couple founded White Flower Farm out of a barn on their property. In the 1950s, they started a successful mail order business for home gardening. In 1968, Grant published a memoir about her life entitled Ross, The New Yorker and Me (Reynal and Co., 1968 New York City). She was encouraged to do so by her second husband, William Harris, and ultimately dedicated the book to him. Grant died in 1972 on the Connecticut farm she shared with her husband. Harris sold the nursery to Eliot Wadsworth in 1976.

Мұра

1974 жылы Орегон университеті Харристен қайырымдылық көмек сұрады. Оқу орнына сапар жасағаннан кейін, ол әйелдер және гендерлік тақырыптарды зерттейтін орталықты қаржыландыруға келісті. 1976 жылы Харрис Джейн Гранттың қолжазбаларын университетке табыс етті.