Кіріспе

Американдық газет шығарушы Кэтрин Мейер Грэм (16 маусым 1917 жыл - 17 шілде 2001 жыл) – американдық газет шығарушы. Ол 1963 жылдан 1991 жылға дейін отбасылық газеті «The Washington Post»-ті басқарды. Грэхам басшылығымен газет Уотергейт дағдарысы туралы хабарлаған, нәтижесінде президент Ричард Никсон отставкаға кетті. Ол 20 ғасырдағы ірі американдық газеттің алғашқы әйел редакторы және Associated Press кеңесіне сайланған алғашқы әйел болды. Грэхамның «Жеке тарих» атты естелік кітабы 1998 жылы Пулитцер сыйлығына ие болды.

Ерте өмір

Катарина Мейер 1917 жылы Нью-Йорктегі бай отбасында Агнес Элизабет (туған есімі Эрнст) және Юджин Мейердің қызы болып дүниеге келді. Балалық шағында ол Калифорния штатының Аламеда қаласында да тұрды. Оның әкесі қаржыгер, кейіннен Федералды резерв төрағасы болды. Оның атасы Марк Юджин Майер, ал арғы атасы раввин Джозеф Ньюмарк болды. 1933 жылы оның әкесі банкроттық аукционда The Washington Post газетін сатып алды. Оның анасы богемиялық зиялы, өнерді жақсы көретін және Республикалық партияда саяси белсенділікпен айналысқан адам болды. Ол Огюст Роден, Мари Кюри, Томас Манн, Альберт Эйнштейн, Элеонора Рузвельт, Джон Дьюи және Саул Алинский сияқты түрлі адамдармен достық қарым-қатынас жасады. Оның әкесі Эльзас еврейі, ал анасы лютеран, оның ата-анасы неміс иммигранттары болған. Катарина төрт бауырымен бірге лютеран дінінде крещениеден өтті, бірақ епископ шіркеуіне қатысты. Оның бауырлары Флоренс, Евгений III (Билл), Рут және Элизабет (Бисс) Мейер болды. Мейер бала кезінде ата-анасын көбінесе көрмейтін, өйткені олар көп саяхаттап, әлеуметтік өмірге белсенді қатысты. Оны бала күтушілер, гувернанттар мен ұстаздар тәрбиеледі. Бала кезінде Мейер төртінші сыныпқа дейін Монтессори мектебінде оқыды, содан кейін Потомак мектебіне, ал кейін Вассар колледжіне түсті. Одан кейін ол Чикаго университетіне ауысты. Чикагода ол еңбек мәселелеріне қызығушылық танытып, өзінен мүлдем өзгеше өмір салтынан шыққан адамдармен достық қарым-қатынас орнатты.

" Вашингтон Пост "

Филип Грэм 1946 жылы «Post» газетінің баспагері болды, осы кезде Юджин Майер газетті күйеу баласына тапсырды. Катарина өзінің «Жеке тарихы» атты автобиографиясында әкесі «Post» газетін өзіне емес, Филипке бергені үшін ренжімегенін айтады: «Әкем күйеуімді еске алғанда, мені еске алмағаны мені мазалаған жоқ, керісінше қуантты. Шындысы, газетте маңызды қызмет атқаруға лайық деп оның мені қарағаны есімнен шықпаған». Оның әкесі Юджин Майер Дүниежүзілік банк президенті болды, бірақ алты айдан кейін ол лауазымнан кетіп қалды. Ол 1959 жылы қайтыс болғанға дейін «Вашингтон Пост» компаниясының төрағасы қызметін атқарды, содан кейін Филип Грэм осы лауазымды иеленді және компания телеарналар мен «Newsweek» журналын сатып алып, кеңейді.

Қоғамдық өмір және саясат

Грэхамдар Вашингтонның әлеуметтік өміріндегі маңызды тұлғалар болды және Джон Ф. Кеннеди мен Жаклин Кеннеди Онассис, Роберт Ф. Кеннеди, Линдон Б. Джонсон, Роберт Макнамара, Генри Киссинджер, Рональд Рейган және Нэнси Рейган сияқты көптеген саясаткерлермен дос болды. 1997 жылғы автобиографиясында Грэм күйеуінің замандас саясаткерлерге қаншалықты жақын болғаны туралы бірнеше рет айтады (мысалы, 1960 жылы Джонсонды Демократиялық партиядан вице-президенттікке ұсынуға зор көмек көрсетті) және кейіннен саясаткерлермен мұндай жеке қарым-қатынас журналистикада қабылдауға келмейтін жағдайға айналғанын түсіндіреді. Ол 1967 жылы адвокат Эдвард Беннетт Уильямсты Вашингтонның алғашқы комиссар-мэрі қызметіне тағайындауға тырысты. Алайда, бұл лауазымға Хауард университетін бітірген адвокат Уолтер Вашингтон ие болды. Грэм сонымен қатар Уоррен Баффеттпен ұзақ жылдық достығымен де белгілі болды, оның Berkshire Hathaway компаниясы Post акцияларының үлкен бөлігіне иелік етті.

Филип Грэмнің ауруы мен өлімі

Филип Грэм Кэтринмен некеде тұрған кезінде алкоголизммен және психикалық аурулармен күресті. Ол көңіл күйін жиі өзгертіп, көбінесе әйеліне қысым көрсетіп, кемсітер еді. 1962 жылы Рождество қарсаңында Кэтрин күйеуінің Newsweek журналының австралиялық тілшісі Робин Уэббпен байланыста болғанын білді. Филип Робин үшін Кэтриннен ажырасатынын айтты және олардың мүлкін бөлу үшін шаралар қолданды. Аризона штатындағы Финикс қаласында өткен газет конференциясында Филиптің нервтері дұрыс жұмыс істемей, құлазып қалғаны сезілді. Оған дәрі беріліп, Вашингтонға қайтарылып, жақын жердегі Роквиллдегі "Каштановый лодж" психиатриялық орталығына жатқызылды. 1963 жылғы 3 тамызда ол Вирджиния штатындағы Маршалл маңындағы "Глен Уэлби" сарайында мылтықпен өз-өзіне қол жұмсады.

Постының басшылығы

Кэтрин Грэм Филип Грэмнің өзіне қол жұмсауынан кейін компанияның және Post газетінің басшылығын өз қолына алды. Ол президент лауазымын атқарды және 1963 жылдың қыркүйегінен бастап газеттің іс жүзіндегі баспашысы болды. 1969 жылдан 1979 жылға дейін ол ресми түрде баспагер, ал 1973 жылдан 1991 жылға дейін басқарма төрағасы қызметін атқарды. 1972 жылы «Вашингтон Пост» компаниясының бас директоры ретінде Fortune 500 тізіміне енген алғашқы әйел бас директор болды. Баспа компаниясында осындай жоғары лауазымдағы жалғыз әйел ретінде ол әйелдерден үлгі алған жоқ, сондай-ақ көптеген ер әріптестері мен қызметкерлері оны қадір тұтуда қиындықтарға тап болды. Грэм өзінің естеліктерінде өзіне сенімсіздігін және өз біліміне деген күмәнін айтты. Әйелдер қозғалысының Грэмнің Post газетін басқаруымен қатар келуі Грэмнің көзқарасын өзгертіп, компаниясында гендерлік теңдікті қолдауға итермеледі. Грэм Бенджамин Брэдлиді редактор етіп тағайындады, ал Уоррен Баффеттің қаржылық кеңесін бағалады; ол компанияның ірі акционеріне және ықпалды тұлғасына айналды. Оның ұлы Дональд 1979 жылдан 2000 жылға дейін баспагер болып жұмыс істеді.

Уотергейт

Грэхам газеттің тарихындағы шешуші кезеңде басқарды. "Пост" газеті Уотергейт құйрығының ашылуында маңызды рөл атқарды, бұл президент Ричард Никсонның отставкасына әкелді. Грэхам мен редактор Брэдли Пентагон құжаттарын жариялағанда қиындықтарға тап болды. "Пост" газетінің тілшілері Боб Вудвард пен Карл Бернштейн Брэдлиге Уотергейт оқиғасын жеткізген кезде, Грэхам олардың жедел іздестіру жұмыстарын қолдады және Брэдли басқа көптеген жаңалықтар құралдары бұл мәселе туралы хабарламай жатқанда Уотергейт туралы хабарлар жариялады. Уотергейт дауымен байланысты Грэхам американдық журналистика тарихындағы ең танымал қауіп-қатерлердің біріне тап болды. Бұл 1972 жылы Никсонның бас прокуроры Джон Митчелл тілші Карл Бернштейнге жақын арада жарияланбақ мақала туралы ескерткен кезде болды: "Егер бұл жарияланса, Кэти Грэмның кеудесі үлкен, майлы преске ілігіп қалады". "Пост" газеті бұл цитатаны жариялады, бірақ Брэдли одан "кеудесі" деген сөздерді алып тастады. Баспасөз ашуларының ұлттық қауіпсіздікке тигізетін әсері туралы пікір білдіргенде Грэхам былай деді: "Біз лас және қауіпті әлемде өмір сүреміз. Жалпы халыққа білмейтін және білмеуі керек нәрселер бар. Менің ойымша, демократия үкімет өз құпияларын сақтау үшін заңды қадамдар жасағанда және баспасөз өзі білетін ақпаратты басып шығаруды шешкенде гүлденеді".

Басқа жетістіктері мен мақтануы

Грэхамның Рокфеллер отбасымен тығыз байланысы болды, ол Рокфеллер университетінің кеңесінің мүшесі және Қазіргі заманғы өнер мұражайының жақын досы ретінде қызмет етті, онда ол Дэвид Рокфеллер сыйлығымен – ағартушылық жомарттығы және мәдени және азаматтық бастамаларды қолдауы үшін марапатталды. Чикаго университетінде Кэтрин Грэмнің есімімен Макс Палевский тұрғын үй кешеніндегі жатақхана аталды. Жыл сайын 2 наурызда олар өздерінің есімін және оның жетістіктерін құрметтеу үшін «Грэхам күнін» тойлайды. 1966 жылы Грэм Трумэн Капотидің «Ақ және қара» кешінде құрметті қонақ болды. 1973 жылы Грэм Элайджа Париш Лавджой сыйлығын және Колби колледжінің құрметті заң ғылымы докторы атағын алды. 1974 жылы Грэм Ассошиэйтед Пресс директорлар кеңесіне сайланған алғашқы әйел болды. 1975 жылы Грэм жеке азаматтың ең үлкен мемлекеттік қызметі үшін S. Роджер Хорчоу сыйлығын алды, бұл сыйлықты жыл сайын Джефферсон сыйлықтарымен табыс етеді. 1979 жылы «Supersisters» сауда карталары жинағы шығарылды және таратылды, ал карталардың бірінде Грэмнің суреті мен аты бейнеленген. 1979 жылы Дебора Дэвис Грэм туралы «Ұлы Катерина» атты кітап жариялады. 1987 жылы Грэм журналистикадағы үздік еңбектері үшін Уолтер Кронкайт сыйлығын жеңіп алды. 1988 жылы Грэм Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Грэм 1997 жылы «Жеке тарих» атты естеліктерін жариялады. Кітап Филип Грэмнің психикалық ауруын шыншыл бейнелегені үшін мақталып, оның өмірін және Грэмнің өмірінде әйелдердің рөлінің қалай өзгергенін көрсететіні үшін жоғары баға алды. Бұл кітап 1998 жылы Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. «Нью-Йорк Таймс» газетінің журналисі Нора Эфрон, бір кезде Карл Бернштейнге үйленген, Грэмнің автобиографиясы туралы жоғары пікір білдірді. Ол бұл оқиғаны Грэмнің ерлер басымдылығындағы салада қалай табысқа жеткенінің таңғажайып оқиғасы деп тапты. «Мен осы кітаптың қаншалықты ерекше екенін түсіндіріп отырмын ба?» деді Эфрон. «Ол өзінің өмірін мұндай деңгейде қайта жаза алады, ешкім оны бір сөйлемге дейін тоғытуға батыл болмайды». 1997 жылы ол «Бостандық» медалін алды. 1998 жылдың 30 қаңтарында Орландодағы WCPX TV телеарнасы ұзақ жылдар бойы «Washington Post» баспасының редакторы Кэтрин М. Грэмнің құрметіне WKMG TV деп аталатын шақыру белгісін өзгертті. 1999 жылы Грэм Америка жетістіктері академиясының «Алтын тақта» сыйлығын алды. Сыйлықты сыйлық беру кеңесінің мүшесі Коретта Скотт Кинг табыс етті. 2000 жылы Грэм Халықаралық баспасөз институтының соңғы 50 жылдағы 50 әлемдік баспасөз бостандығының батыры ретінде танылды. 2002 жылы Грэм президент Джордж Буштан президенттік бостандық медалін алды (қайтыс болғаннан кейін). 2002 жылы Грэм Ұлттық әйелдер даңқы залына енгізілді. 2017 жылы Грэмды Мерил Стрип Стивен Спилбергтің «Пост» фильмінде бейнеледі. Стрип өзінің жұмысы үшін «Оскар» сыйлығына (басқа сыйлықтармен қатар) ұсынылды. Грэм «All The President's Men» фильмінің бейімделуінде пайда болмайды, бірақ Вудвордты ойнаған Роберт Редфорд Грэмнің ертерек нұсқаларында Вудворд пен Бернштейннен (Дастин Хоффман ойнады) Уотергейт оқиғасы туралы сұрайтын көрінісі болғанын айтты, оны «Сендер менің газетіммен не істеп жатырсыңдар?» деген сөзбен бастайды.

Өлім

2001 жылдың 14 шілдесінде Грэм Айдахо штатындағы Сан-Вэллиде саяхаттап жүргенде құлап, басын соқты. Ол үш күннен кейін 84 жасында қайтыс болды. Оның қоштасу рәсімі Вашингтон ұлттық соборында өтті. Грэм Джорджтаундағы бұрынғы үйінің қарсы бетінде орналасқан тарихи Оук-Хилл зиратына жерленген.