Кіріспе
Луэлла Роуз Отингер (1881-1972), кәсіби аты Луэлла Парсонс, американдық құпия ақпарат жазатын журналист және сценарист. Оның бағаналарын әлемнің 700 газетінде 20 миллион адам оқыған. Ол 1914 жылы «Чикаго Record Herald» газетінде жазған АҚШ-тағы кинофильмдер туралы арнайы бағананың алғашқы авторы болды. Уильям Рэндольф Херст 1918 жылы газетті сатып алды, ал Парсонс жұмыссыз қалды, себебі Херст фильмдер мен киножұлдыздардың жаңалық екенін әлі түсінбеген еді. Парсонс Нью-Йоркке көшіп, «New York Morning Telegraph» газетінде ұқсас кино туралы мақала жаза бастады, ол оның сүйіктісі және шәкірті Марион Дэвиспен сұхбаттасуын көргеннен кейін Херсттің назарын аударды. Парсонс оқырмандарды «осы қызға мүмкіндік беріңіздер» деп шақырды, ал көптеген сыншылар Дэвиске қарсы болды. Парсонс бұрынғы хор қызын мақтап, екі әйелдің достығына әкелді, содан кейін 1923 жылы Херст оған «New York American» газетінде аптасына 200 долларлық киноредактор қызметін ұсынды. Парсонс өзі жазбаған бір даулы оқиғаға байланысты Херст тізбегінің басты құпия ақпарат жазатын журналисі қызметіне көтерілді деген болжамдар болды. 1924 жылы режиссер Томас Инс Херсттің яхтасынан түсіріліп, асқазанның ауруына байланысты ауруханаға жатқызылу үшін апарылды деп хабарланды, бірақ қайтыс болды. Көптеген Херст газеттері Инс қайықта болған жоқ және газет магнатының үйінде ауырып қалды деп жалған мәлімдеді. Чарли Чаплиннің хатшысы оны яхтадан шығарған кезде Инстің басында оқ тесігі бар екенін хабарлады. Чаплиннің Херсттің сүйіктісі Дэвиспен қарым-қатынаста болғаны және Чаплинді атуға талпыныс Инстің өліміне себеп болуы мүмкін деген әңгімелер тарады. Парсонс та сол түні яхтада болған, бірақ ол өзінің бағаналарында бұл оқиғаны жазбады. Өлімнің ресми себебі – жүрек жеткіліксіздігі.
Louella Rose Oettinger, (August 6, 1881 – December 9, 1972) known professionally as Louella Parsons, was an American gossip columnist and a screenwriter. At her peak, her columns were read by 20 million people in 700 newspapers worldwide. She was the first writer of a dedicated column on motion pictures in the United States, writing one in 1914 for the Chicago Record Herald. William Randolph Hearst bought that newspaper in 1918 and Parsons was out of a job, as Hearst had not yet discovered that movies and movie personalities were news. Parsons then moved to New York City and started working for the New York Morning Telegraph writing a similar movie column, which attracted the attention of Hearst after he saw her interview of his mistress and protégé Marion Davies. Parsons had encouraged readers to "give this girl a chance" while the majority of critics disparaged Davies. Parsons showered the former chorus girl with praise which led to a friendship between the two women and led to an offer from Hearst in 1923 for her to become the $200 a week motion picture editor of his New York American. There was persistent speculation that Parsons was elevated to her position as the Hearst chain's lead gossip columnist because of a scandal about which she did not write. In 1924, director Thomas Ince died after being carried off Hearst's yacht, allegedly to be hospitalized for indigestion. Many Hearst newspapers falsely claimed that Ince had not been aboard the boat at all and had fallen ill at the newspaper mogul's home. Charlie Chaplin's secretary reported seeing a bullet hole in Ince's head when he was removed from the yacht. Rumors proliferated that Chaplin was having an affair with Hearst's mistress Davies, and that an attempt to shoot Chaplin may have caused Ince's death. Allegedly, Parsons was also aboard the yacht that night but she ignored the story in her columns. The official cause of death was listed as heart failure.
Нью-Йорк газеттер әйелдер клубы
Парсонс Нью-Йорк газетші әйелдер клубының негізін қалаушы мүшесі болды және 1925 жылы ұйым президенті қызметіне бір мерзімге сайланды.
Синдикаттау
1925 жылы Парсонс SunKist компаниясының демеушілігімен туберкулезге шалдықты. 1931 жылы осыған ұқсас бағдарламаны Charis Foundation Garment қоры демеушілік етті. 1934 жылы ол Campbell's Soup Company компаниясымен келісімшартқа отырды және "Голливуд қонақ үйі" атты бағдарламаны жүргізе бастады, онда жұлдыздар алдағы фильмдерінен үзінділер көрсетті. Жұлдыздар ақысыз қатысты, бұл бәсекелес телеарналар мен барлық жұлдыздарға ұнамады, бірақ олар қорқып шағымдануға батылмады. Бағдарламаны "Бүгінгі түндегі менің алғашқы эксклюзивті жаңалығым – " деген сөздермен ашатын, ол сөздер қорқыныш тудырды. Screen Actors Guild актерлер одағы өз мүшелеріне төлем талап еткен соң бағдарлама тоқтатылды. Warner Bros. 1937 жылы фильмде түсуі үшін оған 50 000 доллар төледі, бірақ фильм сәтсіз болды. Оның кеңсесінде жаңалықтар жинаушы "аяқ" деп аталатын ер адам және кафелерді аралап жазатын әйел тілші жұмыс істеді. Оның кеңсесінде үш телефон болды. Кларк Гейбл екінші әйелі Риядан ажырасатыны туралы ақпарат алған кезде, Парсонс Гейблдің әйелін үйінде ұстап, оның оқиғасы басқа ешкімге жетпес бұрын жариялануын қамтамасыз етті. Парсонс сондай-ақ "Без бронирования" (1946) және "Жұлдызды көтеріліс" (1951) сияқты фильмдерде көптеген эпизодтық рөлдерде де ойнады.
Жазу стилі
Өзінің бағанасының қабақтығымен танымал болған өзінің басты қарсыласы Хэдда Хопперден ерекшеленеді, Парсонстың жазу стилі көбінесе "әдемілік пен нұрлылық" немесе "жағымды" деп сипатталды. MGM оның келісімшартын тоқтатып жібергеннен кейін, Хоппер актриса ретінде мансабын сақтап қалу үшін күресті. MGM-нің жарнама бөлімінің қызметкері Энди Хервидің ұсынысымен, ол Esquire Feature Syndicate арқылы Голливуд тілшісі қызметіне орналасты. "Хэдда Хоппердің Голливуды" алғаш рет "Лос-Анджелес Таймс" газеті жариялады, бұл Луэлланың "Экзаминер" газеті сияқты таңғы басылым болды. Хоппер Парсонсты президент ұлы Джимми Рузвельттің (Голдуин қызметкері) әйелі Бетсиден Мейо клиникасының медбикесімен болған ажырысуы туралы алғашқы хабарлады. Бұл жаңалық ел бойынша газеттердің бірінші бетінде жарияланды. Парсонс "Азамат Кейнге" қарсы кампанияда жалғыз болған жоқ, бірақ Уэллс содан кейін Голливудтағы беделін толығымен қайта құра алмады. Дегенмен, Бергман шынымен жүкті болды, ал Хоппер, оның қызғанышына беріліп, Бергманды некеден тыс жүктілік және басқа біреудің баласын күтуі үшін айыптаған PR кампаниясын бастады. Парсонс бұл ақпаратты Говард Хьюзден алған деген қауесет бар. Оның үшінші некесі 1930 жылы Лос-Анджелестік хирург доктор Гарри Мартинмен (ол оны "Доки" деп атады) болды; Мартин Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарда Армияның медициналық корпусында қызмет етті. Оның маманы – жұқпалы аурулар, және ол "Twenty Century Fox" компаниясының бас дәрігері лауазымына дейін көтерілді. Ол ішімдікке құмар екені де белгілі болды. Мартиннің қазасынан кейін ол ән жазушы Джимми МакХьюмен кездесті, ол оны сол кездегі жаңа жасөспірім музыкалық сенсациялармен, соның ішінде Элвис Преслимен таныстырды. Бұл жұп кештерде, премьераларда және Сансет Стриптегі Дино Лоджасы сияқты түнгі клубтарда жиі кездесетін. Ол Калифорния штатының Калвер қаласындағы Holy Cross Cemetery зиратына жерленді. Парсонстың Голливудтағы Даңқ аллеясында екі жұлдызы бар, біреуі 6418 Голливуд бульварындағы кино үшін, екіншісі – 6300 Голливуд бульварындағы радио үшін.
Her third marriage was to Los Angeles surgeon Dr. Harry Martin (whom she called "Docky") in 1930; Martin served in the Army Medical Corps during World War I and World War II. His specialty was venereal diseases and he advanced to the post of Twentieth Century Fox's chief medical officer. He was also known as a heavy drinker. After Martin's death she dated songwriter Jimmy McHugh, a fellow Catholic who introduced her to many of the new teenage musical sensations of the time, including Elvis Presley. The couple were a fixture at parties, premieres, and such nightspots as Dino's Lodge on Sunset Strip. she was interred in the Holy Cross Cemetery in Culver City, California. Parsons has two stars on the Hollywood Walk of Fame in Hollywood, one for motion pictures at 6418 Hollywood Boulevard and one for radio at 6300 Hollywood Boulevard.
Мәдени мұра
Парсонс Фрэнк Ташлиннің "The Woods Are Full of Cuckoos" (1937) мультфильмінде "Луэлла Поссум" кейіпкері ретінде пародияланды. "Жаңбыр астында ән айту" (1952) фильміндегі әңгімеші журналист Дора Бейли кейіпкері Парсонс прототипінде жасалған. 1956 жылдың 8 наурызында Парсонстың өмірі "Climax!" телесериалының бір бөлімінде көрсетілді. Тереза Райт бағдарламада Парсонсты сомдады. Даррел Ларсон 1982 жылғы "Франсес" биодрамасында Парсонсқа жұмыс істейтін тыңшы рөлін ойнады. Ол бүлікшіл актриса Франсес Фармердің беделін түсірген, Голливудқа оралудан бас тартып, Нью-Йоркте солшыл саяси белсендіге айналған және кино келісімшарттарын тоқтату үшін сотқа жүгінуге адвокат жалдаған адамды бейнеледі. Элизабет Тейлор "Керемет еліндегі зұлымдық" (1985) телефильмінде Парсонсты сомдады, ал Джейн Александр Хедда Хоппер рөлінде ойнады. Бренда Блетин Парсонсты "RKO 281" (немесе "Citizen Welles") фильмінде, 2000 жылы "Citizen Kane" фильмінің түсірілуі және Орсон Уэллс, Уильям Рэндольф Херст және Марион Дэвис арасындағы қарым-қатынас туралы фильмде бейнеледі. Дженнифер Тилли Парсонсты Питер Богдановичтің "Мысықтың әуені" (2001) көркем фильмінде ойнады, бұл фильм 1924 жылы Уильям Рэндольф Херсттің яхтасында жас киномагнат Томас Х. Инстің таңсық өліміне арналған, онда Чарльз Чаплин мен Марион Дэвис те болды. Фильмде ұзақ уақыт бойы тараған оқиғаның нұсқасы көрсетілген, онда Херст Инцті қателікпен атып өлтіреді, өйткені ол оны сол кезде Дэвиспен қарым-қатынаста болған Чаплинмен шатастырды, ал Парсонс бұл жайтты жасырғаны үшін Херст газеттерінде өмір бойына бағанмен марапатталды. Натали Пино Парсонсты Секун де ла Роза жазған және Бенджамин де ла Роза қойған "Луэлла Персонс" (2013) монологында сомдады. Жоанна Санчес Парсонсты "Фрэнк және Ава" (2018) фильмінде бейнеледі.