Кіріспе
Ағылшын футбол жазушысы Брайан Лестер Гланвилл (24 қыркүйек 1931 жылы туған) – ағылшын футбол жазушысы және романист. The Times газеті оны "футбол жазушыларының ең тәжірибелісі – тіпті өзінің немесе кез келген буынның ең жақсы футбол жазушысы" деп сипаттады, ал американдық журналист Пол Циммерман оны "барлық уақыттың ең ұлы футбол жазушысы" деп атады.
Brian Lester Glanville (born 24 September 1931) is an English football writer and novelist. He was described by The Times as "the doyen of football writers—arguably the finest football writer of his—or any other—generation", and by American journalist Paul Zimmerman as "the greatest football writer of all time."
Өмірбаян
Ирландиялық еврей тіс дәрігерінің ұлы Гланвилл Чартерхаус мектебінде білім алды, онда ол жоғары деңгейде футбол ойнады. Ол ұзақ мансапқа ие болды, 19 жасында өзінің кейіпкері Клифф Бастиннің автобиографиясын жазды. 1950 жылдардың соңында «Encounter» журналында британдық спорт жазу стилін сынаған белгілі автор Ред Смит, Деймон Руньон немесе А. Дж. Либлингтің американдық стилімен салыстырғанда тереңдіктің жетіспеушілігіне наразылық білдірді. Журналист ретінде ол шамамен 30 жыл «The Sunday Times» газеті үшін футбол тілшісі болып жұмыс істеді және осы қызметтен кейін де жазбаларын жариялай берді. Сондай-ақ, ол 50 жылдан астам уақыт бойы «World Soccer» журналына материалдар жазды, баспа және онлайн форматта, және веб-сайт үшін апталық бағанның авторы болды. 1960-1970 жылдары Гланвилл жыл сайынғы «Ballon d'Or France Football» (немесе «Еуропаның жыл футболшысы») сыйлығын табыс ететін қазылар алқасының құрамында болды. Ол «The People» газетіне де материалдар жазды және соңғы кезде «The Guardian» газетіне көрнекті ойыншылар туралы бірнеше некролог жариялады. Оның еңбектерін «Sports Illustrated» және «New Statesman» сияқты басылымдарда оқуға болады, ал танымал американдық футбол жазушысы Пол Циммерман оны «барлық уақыттың ең ұлы футбол жазушысы» деп атады. Ол мансабының көп бөлігін Италияда өткізді, нәтижесінде итальяндық футбол туралы білуші маман ретінде танылды. Флоренция мен Римде тұрғанда, ол итальяндық «Corriere Dello Sport» газетіне, сондай-ақ кейде «La Stampa» және «Corriere della Sera» газеттеріне материалдар жазды. 1960 жылдары Гланвилл «That Was The Week That Was» сатирикалық телебағдарламасының сценарийін жазды және 1966 жылғы әлем чемпионатының ресми фильмі «Goal!» үшін сценарий жазды, сонымен қатар оған түсіндірме берді. Романшы ретінде ол көбінесе футбол және Италиядағы өмір туралы жазды, оның 1956 жылғы «Арно бойы» романы сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. Ол ФИФА турнирінің тарихын жиі жаңартатын «Дүниежүзілік кубок тарихы» атты кітаптың авторы болды. 1960 жылдардың ортасынан 1980 жылдарға дейін Гланвилл өзінің сәтті (көбінесе) әуесқой футбол командасын ұйымдастырды және басқарды – «Chelsea Casuals», оның құрамына қарсыластың деңгейіне байланысты актерлер, суретшілер, радио, теле және газет журналистері, университет студенттері мен түлектері (көбінесе LSE-ден), достары (кейде кәсіби футболшылар және басқа спорт түрлерінен, мысалы, крикеттен) кірді. Оның 1965 жылғы «Хакни батпақтарының патшасы» атты әңгімелер жинағындағы оқиғалар Хакни батпақтарындағы ойындардан ғана емес, сонымен қатар Вормвуд Скрабс ойын алаңында, Челси ауруханасының стадионында және басқа жерлерде алған тәжірибесінен алынған. Гланвилл өмір бойы «Арсенал» футбол клубының жанкүйері. Ол көптеген мәселелерге сынды көзқараспен қарағанымен белгілі, бұл британдық спорт жазушыларынан ерекшеленеді. Ол Премьер-лиганы «Ашкөздік – жақсы лига» деп сынады, ал ФИФА президенті Сепп Блаттерді «Сепп (күніне 50 идея, 51 жаман) Блаттер» деп атады. Гланвилл былай деді: «Әлем чемпионаты жылдар өте келе нашарлап барады – ол кеуекті. Сепп Блаттер нені біледі деп ойласа да, ол ақша табуға ұмтылады». Ол сондай-ақ «Премьер-лигада шетелдіктер тым көп» деді және «Манчестер Сити» және «Челси» сияқты клубтардың шығындарын «тілсіздікке жетеді» деп сынады. Алайда, ол Пауль Гаскойнды жоғары бағалады, оның «соғыстан бері Англия футболшысының сирек кездесетін таланты, керемет техникасы және тактикалық шеберлігі» болғанын айтты.
Қысқа әңгімелері
Жаман жолақ және басқа да әңгімелер – Лондон, Секкер және Варбург, 1961. Директордың әйелі және басқа да әңгімелер – Лондон, Секкер және Варбург, 1963. Голкиперлер есіктің қасында: Футбол әңгімелерінің жинағы – Лондон, Секкер және Варбург, 1964. Хакни батпақтарының королі және басқа да әңгімелер – Лондон, Секкер және Варбург, 1965. "Тікелей тікелей салым" – Нью-Йорк, "Қорқыт МакКэнн", 1969. Penguin Modern Stories 10, басқаларымен бірге – Лондон, Penguin, 1972. Ол сүйетін нәрсе және басқа да әңгімелер – Лондон, Секкер және Варбург, 1973. Жаман топ және басқа да әңгімелер – Лондон, Penguin, 1977. Махаббат – махаббат емес және басқа да әңгімелер – Лондон, Blond, 1985.
Пьесалары
Виллаға сапар (Chichester, Sussex, 1981 жылы қойылған). Аркалардың астында, Патрик Гарланд пен Рой Хадд қатысқан (Chichester, Sussex, 1981; Лондон, 1982).
Сценарийлер (документальді)
Мақсат!, 1967 жыл.
Радио пьесалары
Күнделік, 1987; Мен патша бола алатын едім, 1988. Телевизиялық деректі фильмдер: European Centre Forward, 1963.
Басқа
Клиф Бастин еске алады, Клиф Бастинмен бірге. Лондон, Эттрик баспасы, 1950 жыл. "Арсенал" футбол клубы, Лондон, Конвой, 1952 жыл. "Футболдың жауы" (Soccer Nemesis), Лондон, Секкер және Варбург, 1955 жыл. Әлем кубогы, Джерри Вайнштейнмен бірге. Лондон, Хейл, 1958 жыл. "Перекладинадан асып" (Over the Bar), Джек Келсимен. Лондон, Пол, 1958 жыл. "Дүниежүзілік футбол", Лондон, Абелард Шуман, 1959 жыл. "Футбол туралы білу" (балалар үшін). Лондон, Блэки, 1963 жыл. "World Football Handbook" (жылдық), Лондон, Ходер және Стоутон, 1964; Лондон, Мейфлауэр, 1966–72; Лондон, Королева Энн баспасы, 1974. "Спорттағы адамдар" (People in Sport), Лондон, Секкер және Варбург, 1967 жыл. "Футбол: ойынның тарихы, ойыншылары және стратегиясы", Нью-Йорк, Краун, 1968; "Футбол: панорама" ретінде, Лондон, Эйр және Спотисууд, 1969. "Пуффин футбол кітабы" (балалар үшін), Лондон, Пингвин, 1970; қайта қаралған басылым, 1984. "Голкиперлер ерекше" (Goalkeepers Are Different) (балалар үшін), Лондон, Хамиш Хамильтон, 1971; Нью-Йорк, Краун, 1972. Брайан Гланвиллдің "Дүниежүзілік футбол кітабы", Лондон, Дракон, 1972 жыл. "The Sunday Times Әлем кубогының тарихы", Лондон, Times Newspapers, 1973; "Футболдан әлем чемпионатының тарихы" ретінде, Нью-Йорк, Макмиллан, 1974; қайта қаралған басылым, "The History of the World Cup", Лондон, Фабер, 1980, 1984; қайта қаралған басылым, "The Story of the World Cup", Лондон, Фабер, 1997. "The Sunday Times Дүниежүзілік футбол шолулығы" (World Football Handbook) 1976, Лондон, Плейфер, Королева Энн баспасы, (1975?). "Мақсатты соққы" (Target Man) (балалар үшін), Лондон, Макдональд және Джейн, 1978. "Пуффин футболшылар кітабы", Лондон, Пингвин, 1978; қайта қаралған басылым, "Брайан Гланвиллдің футболшылар кітабы", 1982. "Футбол кітабы", Нью-Йорк, Оксфорд университетінің баспасы, 1979. "Кевин Киган" (балалар үшін), Лондон, Хамиш Гамильтон, 1981. "Пуффин теннис кітабы" (балалар үшін), Лондон, Пингвин, 1981. "Пуффин Әлем кубогы кітабы" (балалар үшін), Лондон, Пингвин, 1984. "Британдық шабуыл" (The British Challenge) (Лос-Анджелес Олимпиада командасы туралы), Кевин Уитнимен бірге, Лондон, Мюллер, 1984. "Футболшылар жыламайды: Таңдалған жазбалар", Лондон, Виргин, 1999. "Футбол естеліктері", Лондон, Виргин, 1999 жыл. "Арсенал стадионының тарихы", Лондон, Хамлин, 2006. "Англия жаттықтырушылары: Футболдағы ең қиын жұмыс", Лондон, Headline, 2007. Редактор, "Футболшылар кімдер?", Лондон, Эттрик Пресс, 1951. Редактор, "Футболшының жолдасы", Лондон, Эйр және Спотисууд, 1962. Редактор, "Футболдың қуанышы", Лондон, Ходер және Стоутон, 1986.