Кіріспе

Дуайт Д. Эйзенхауэр мемориалы – Вашингтондағы АҚШ президенті, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Еуропадағы одақтас әскерлердің Жоғарғы Бас қолбасшысы және АҚШ-тың 34-ші президенті Дуайт Дэвид Эйзенхауэрді құрметтейтін ұлттық мемориал. Ұлттық ескерткіш Ұлттық алаңның оңтүстігінде, саябақ сияқты алаңда орналасқан. Нормандияға түскен оқиғаны бейнелейтін торлы кездемемен қоршалған үлкен бағаналар, сондай-ақ паркте орналасқан мүсіндер мен басрельефтер бар. Мемориалды архитекторы Франк Гери жобалаған, ал Эйзенхауэрдің қоладан жасалған түрлі мүсіндерін Сергей Эйланбеков жасаған. Мемориалдың гобелен суретшісі – Томас Осински, ал жазу суретшісі – Николас Уэйт Бенсон. 1999 жылдың 25 қазанында АҚШ Конгресі Дуайт Д. Эйзенхауэрді еске алу комиссиясын құрды және оған «Дуайт Д. Эйзенхауэрді еске алу және оның АҚШ-қа қосқан үлесін мәңгі есте сақтау үшін лайықты тұрақты мемориал құру» міндетін жүктеді. Алғашқы жобада үлкен бағаналармен және торлы кездеме «қабырғаларымен» «шатырсыз» храм түрінде болған, бірақ алдын ала жобалау көп дау тудырды. Гери жасаған бірнеше өзгерістерден кейін, оның ішінде бағаналар мен кездемелердің санын азайтудан соң, 2017 жылы соңғы жоба мақұлданды және сол жылдың 3 қарашасында салтанатты іс-шара өтті, онда жоғары лауазымды тұлғалар қатысты. Салтанатты ашылу рәсімі бастапқыда 2020 жылдың 8 мамырына, Еуропадағы Жеңіс күнінің 75 жылдығына жоспарланған, бірақ COVID-19 пандемиясының салдарынан 2020 жылдың 17 қыркүйегіне ауыстырылды.

Еске алу рәсіміне рұқсат беру және ескерткіш комиссиясын құру

Президент Дуайт Д. Эйзенхауэрге ескерткіш орнатудың сәтті әрекеті үш адамның еңбегінің нәтижесінде болды: Рокко Сицилиано, сенатор Дэниел Инуи (Демократ, Гавайи штаты) және сенатор Тед Стивенс (Республикалық, Аляска штаты). Сицилиано – рим-католик, итальяндық америкалық, Юта штатында дүниеге келген. 1943 жылы ROTC студенті болып оқығанда әскерге шақырылып, қарапайым сарбаз болып қызмет еткен. АҚШ армиясында тез арада бірінші лейтенант болып тағайындалды және Италия кампаниясы кезінде 87-ші таулы жаяу әскер полкінің құрамында көрсеткен батылдығы үшін «Қола жұлдыз» орденімен марапатталды. Джорджтаун құқық мектебін бітірген ол 1948 жылдан 1950 жылға дейін Ұлттық еңбек қатынастары кеңесінде жұмыс істеді. 1953 жылы Эйзенхауэр оны еңбек және жұмыс күші мәселелері жөніндегі еңбек министрінің көмекшісі етіп тағайындады. 1957 жылы Эйзенхауэр Сицилианоны Президентке персоналды басқару жөніндегі арнайы көмекшісі етіп тағайындады. 1958 жылы ол Эйзенхауэр мен азаматтық құқық қозғалысының афроамерикалық көшбасшылары – Лестер Грейнджер, Мартин Лютер Кинг, А. Филипп Рэндольф және Рой Уилкинс арасында кездесу ұйымдастырды. Он жылдан астам мемлекеттік қызметте болғаннан кейін Сицилиано 1990 жылдары Эйзенхауэр институтының директоры болды. Нормандияға түскен күннің 50 жылдығы және Эйзенхауэрдің президенттікке сайлануының 50 жылдығына жақындаған кезде 34-ші президентке деген қызығушылық арта түсті. 1999 жылы, институт төрағасы қызметін аяқтаған жылы, Сицилиано Эйзенхауэрге ескерткіш орнатуды ұсынды. Сицилиано сенатор Стивенсті білген, ол Екінші дүниежүзілік соғыстағы әскери әуе күштерінің ұшқышы болған және Эйзенхауэр әкімшілігі кезінде Ішкі істер министрлігінде жұмыс істеген, сондай-ақ Алясканың штат мәртебесін алуға үлкен үлес қосып, маңызды рөл атқарған. Эйзенхауэр институты Стивенске 1999 жылы Эйзенхауэр көшбасшылық сыйлығын да табыс еткен. Сицилиано Стивенспен бірге ескерткіш салу туралы идеяны талқылады. Стивенс екі партиялық күш-жігерді ұсынды және сенатор Инуиді де бұл жобаға қатыстырды. Инуи Италияда 442-ші жаяу әскер полкінің құрамында қызмет еткен, шайқаста оң қолын жоғалтқан және кейіннен «Құрмет медалімен» марапатталған. Сицилиано Стивенс пен Инуиемен бірлесіп, ескерткіш салуға рұқсат беретін және ескерткіш комиссиясын құруға мүмкіндік беретін заң жобасын жасады. Сенаторлар Стивенс пен Инуие 1999 жылы Қорғаныс министрлігіне қаражат бөлу туралы заңның Палата мен Сенат нұсқаларын келісу үшін құрылған комиссияға мүше болып тағайындалды. Комиссия мүшелері заңға (8162-бап) ескерткіш салуға рұқсат беру және Дуайт Д. Эйзенхауэр ескерткіш комиссиясын құру туралы қаламды қосты. Палата 13 қазанда 372 дауысқа 55 дауыспен, ал Сенат 14 қазанда 87 дауысқа 11 дауыспен мақұлдады. Президент Билл Клинтон 1999 жылдың 25 қазанында заңға қол қойды (P. L. 106–79). P. L. 106–79 комиссияның бастапқы жұмысын қаржыландыру үшін 300 000 доллар бөлді. Заң бойынша 12 мүшеден тұратын комиссия құрылды, оның төртеуін президент, төртеуін Сенат (екі саяси партия арасында тең бөлінеді) және төртеуін Палата (екі саяси партия арасында тең бөлінеді) тағайындайды. Заңда төраға мен вице-төраға (олар бір саяси партияның мүшелері бола алмайды), бос орын болған жағдайда жаңа мүшелерді тағайындау және алғашқы отырыстың күні (барлық тағайындаулар жасалғаннан кейін 45 күннен кешіктірмей) қарастырылған. Комиссия мүшелері ешқандай жалақы алмайды. Комиссияға бөлінген немесе оған сыйлық ретінде берілген ақшаны жұмсауға, сыйлықтарды қабылдауға, тыңдаулар өткізуге және келісімшарттар жасасуға құқық берілді. Ол президентке және Конгреске жыл сайын есеп беруге, ал ескерткіш жоспарлары туралы мүмкіндігінше тезірек есеп беруге міндетті. 2008 жылы Конгресс комиссияның міндеттері мен өкілеттіктерін кеңейтті. 2008 жылғы Біріктірілген табиғи ресурстар туралы заңның 332-бабы (P. L. 110–229; 2008 жылғы 8 мамыр) комиссияның сыйлықтарды сұрау және арнайы қызметтерге келісімшарт жасау қабілетін нақтылады және оған қолданыстағы федералды заңнан тыс жерде жасауға рұқсат берді. Комиссияға кез келген федералды агенттіктен көмек сұрауға (оған төлеген жағдайда), олармен ынтымақтастық туралы келісімдерге кіруге және Жалпы қызметтер басқармасынан әкімшілік және қолдау қызметтерін алуға өкілеттік берілді. Комиссия штабы құрылды. Атқарушы директор тағайындалуы тиіс болды, сондай-ақ комиссияға қызметкерлерді (архитекторды және үштен аспайтын аға қызметкерлерді) жұмысқа алуға және еріктілерді қабылдауға рұқсат берілді. Комиссия мүшелеріне (және қызметкерлеріне және еріктілеріне) олардың орынды саяхат шығындары өтелінетін болды. Ең маңыздысы, комиссияның міндеттерін орындауға және ескерткішті жобалауға және салуға шектеусіз қаражат бөлуге рұқсат берілді (бірақ нақты қаражат бөлінбеді).

Тірілер мен өлілер ескерткіші

Айзенхауэр ескерткішінің негізгі тақырыбы 2000 жылдың маусым айында Айзенхауэр ескерткіш комиссиясының алғашқы отырысында белгіленді. Сенатор Стивенс қалыпты емес дизайнды қалағанын айтты, ал сенатор Инуи дизайн соншалықты таңғажайып болуы керек екенін айтты, сонда Айзенхауэр ескерткіші Линкольн және Джефферсон ескерткіштерін басып өтіп, ел астанасындағы ең көп талданған ескерткіш бола алады. "Вашингтон" журналының хабарлауынша, Сицилиано төрағасы архитектор Фрэнк Гериді ықтимал дизайнер ретінде қарастырды. Сицилиано Геримен дос болған: олар екеуі де Калифорния штатының Санта-Моника қаласында тұратын, ал Сицилианоның қайтыс болған әйелі оларды таныстырған. Сицилиано сондай-ақ Лос-Анджелес филармониясы директорлар кеңесінің құрамында болды, ол 1991 жылы Гериге әйгілі Уолт Дисней концерт залын жобалауды тапсырды. Бұл орынды таңдау бірден дау тудырды. Кейбір қала құрылысын жақтаушылар Мэриленд даңғылын оңтүстік-батыс жағынан шаршы алаң арқылы бастапқы орналасуына қайтаруды қалаған, себебі ескерткіш оған кедергі келтіретін еді. Мэриленд даңғылының таңдалуына қосымша конгресс шешімдері қажет болды. Естелік жұмыстар туралы заң "1-аймақ" деп аталатын Ұлттық алаң мен оның төңірегіне ескерткіштер орнатуға тыйым салды. "1-аймақта" ескерткіш орнату үшін Конгрестің мақұлдауы қажет болды. Конгресс "Колумбия округінде бұрынғы президент Дуайт Д. Эйзенхауэрдің құрметіне ескерткіш орналастыруды бекіту" (P. L. 109–220; 2006 жылғы 5 мамыр) заңымен "1-аймақ" аумағында ескерткіш салуға рұқсат берді.

Дизайн конкурсы

Жобалау процесі 2006 жылы басталды. 2006 жылдың наурыз айында дизайн принциптерін қарастыру жөніндегі комиссия отырысында Сицилиано Гериді екінші рет мүмкін дизайнер ретінде атады. Көрермендердің қатарында отырған Сьюзан Эйзенхауэр «дизайн тілі заманауи ма, әлде дәстүрлі ме» деп сұрады. Эдвард А. Файнер, GSA-ның бұрынғы бас архитекторы және «Дизайнның үздік бағдарламасының» авторы, сондай-ақ, мемориалдық конкурс жабық форматта өткізілгеніне қарсылық білдірді. Сыншылардың арасында архитектор Пол Д. Спрейреген де болды, ол Вьетнам ардагерлері мемориалы конкурсының кәсіби кеңесшісі және Америка Архитекторлар институтының конкурстар жөніндегі комитетінің бұрынғы төрағасы. Ол 2011 жылы ашық дизайн конкурсын өткізуге шақырған еді. 2012 жылдың 29 ақпанында Палатаның қадағалау және үкімет реформасы комитетінің төрағасы, өкіл Даррелл Исса, конкурсқа қатысты тергеу бастады. Иссаның басты назарында мемориалдың дизайны тұрғанмен, ол Эйзенхауэр мемориалдық комиссиясының төрағасы Рокко Сицилианодан конкурс барысында ұсынылған барлық жобалардың көшірмелерін, конкурс процесінің толық сипаттамасын, комиссияның Геридің жобасын қалай таңдағанын және конкурсқа қатысты комиссия мүшелерінің дауыс беру нәтижелерін қамтитын құжаттарды беруді сұрады. Ұлттық астананы жоспарлау комиссиясының экс-официаль мүшесі ретінде Исса Эйзенхауэр мемориалдық комиссиясына конкурсқа және Геридің жобасына қатысты барлық құжаттарды сақтауға бұйрық берді. 2012 жылы Иссаның тергеуі одан әрі дамымады. Бірақ 2012 жылдың 20 наурызында Палатаның табиғи ресурстар комитетінің Ұлттық парктері, орман және мемлекеттік жерлер жөніндегі кіші комитеті дизайн конкурсына қатысты тыңдау өткізді. Кіші комитет төрағасы, өкіл Роб Бишоп (Р, Юта штаты), екінші дизайн конкурсын өткізуге қанша қаражат қажет екенін сұрады. Көбінесе Геридің дизайнына сын көзбен қараған куәгерлер шақырылса да, бірнешеуі конкурс процесінің әділдігін қорғады. GSA құрылыс басқармасының көмекші комиссары Уильям Дж. Гуэрин, сыншылардың ұсыныстарды жабық конкурс ретінде дұрыс бағаламағанын айтты. Архитектура сыншысы Аарон Бетски тыңдаудың жалпы атмосферасын «мағынасыз меңзеулер мен жалақорлық айыптамаларға» толы деп сипаттады, ал Крамер онымен келісті.

Дизайнды әзірлеу

2010 жылдың 25 наурызында Эйзенхауэр ескерткіш комиссиясы Франк О. Гери жасаған дизайн тұжырымдамасын бірауыздан таңдады. Комиссия мен дизайн тобы федералдық қарау агенттіктерімен кездесулердің бірінші раундысын аяқтады. Мэриленд даңғылындағы ескерткіш орналасатын жер 24 метр (79 фут) биіктігі мен 3 метр (10 фут) ені бар бағаналармен тірелген алып дәнекерленген болаттан жасалған кескіштермен шеңберленеді. Ең үлкен кескіш Білім министрлігі ғимаратының қалалық блоктарының ұзындығына жуық созылып, қазіргі Нормандия жағалауының әуеден түсірілген көрінісін бейнелейді. Комиссия мәлімдегендей, бұл жобаға Канзас штатының Абилин қаласындағы Эйзенхауэрдің үйінің элементтері де кіреді. Геридің Канзас пейзажын бейнелейтін бастапқы кескіш дизайны 2011 жылдың 15 қыркүйегінде АҚШ Көркемөнер комиссиясынан (CFA) бірауыздан мақұлдау алды, соның ішінде масштаб пен көркемдік деңгейінің орынды екені расталды. Білім министрлігі бастапқыда кескіштерге күмән келтірді. Алайда, түзетулерден және кескіштердің макеттерін қарастырған кездесулерден кейін, Білім министрі Арне Дункан АҚШ Білім департаменті ескерткіштің қазіргі дизайсын қолдайтынын жазды. Ұлттық жоспарлау комиссиясы (NCPC) да дизайнды қолдады, бірақ әлі алдын ала мақұлдау бермеді. Капитолий архитекторлары Геридің дизайнды қайта қарауын мақұлдады және дизайн тобының 106-ша бөлім консультациялық кездесуіне жұмсаған шешіміне, батылдығына және уақытына ризашылық білдірді, бұл АҚШ Капитолийінің көрінісіне ешқандай кері әсер етпегенін атап өтті. Комиссияның таңдаған дизайн тұжырымдамасы 2010 жылдың наурыз айында бекітілді, оған Двайт Эйзенхауэрдің немересі, комиссар Дэвид Эйзенхауэрдің мақұлдауы кірді. Ол Эйзенхауэрді президент және генерал ретінде үлкен тас бедерлер мен мәтін арқылы бейнелейді. Соңғы суреттер мен цитаталар әлі қарастырылып жатса да, генерал ретінде бейнелейтін басты балама сурет 1944 жылдың маусым айында D күні шабуылына дейін 101-ші әуе десантты әскерімен бірге суреттелген генерал Эйзенхауэр болды. Вашингтондағы ескерткіштер тарихи тұрғыдан даулы болған. Дизайнды президенттің ұлы Джон Эйзенхауэр және немересі Сьюзан Эйзенхауэр қатты сынға алды, олар отбасының барлығы оған қарсы екенін айтты. "Бостон глобусының" сәулет сыншысы Роберт Кэмпбелл дизайн туралы былай деді: "Ол тым үлкен. Ол мультфильм сияқты. Біреу дизайнды қайта жасап, бастапқы нүктеге оралуы керек". Роджер Л. Льюис, Мэриленд университетінің профессоры және сәулетшісі, The Washington Post газетінде дизайнды сынға алып, оған қарсы болды: "Жабық аумақ құрудың мәні жоқ. Эйзенхауэрдің балалық шағына қатысты сюжеттік тақырып, қазіргі дизайнда визуалды түрде басым, сонымен қатар ешқандай мағынасы жоқ. Гери оның орнына аз ғана грандиозды, бірақ визуалды түрде күшті ескерткіштік композиция жасай алады". Бағаншы Ричард Коэн Мемориал Эйзенхауэрдің өмірін дәл бейнелемейтінін жазды. Джордж Ф. Уилл де The Washington Post газетінде дизайнға қарсы болды. Дизайн "The New Republic", "National Review", "Foreign Policy", "Metropolis Magazine", "The American Spectator" және "The Washington Examiner" газеттерінде сынға ұшырады. Филип Кенникотт, The Washington Post мәдениет сыншысы, дизайнды мақтады: "Гери классикалық ескерткіштің бірнеше қасиетті иерархияларын бұзатын дизайн жасады, ол еркек билігі мен сыртқы көрініске қарағанда үйліктік пен ішкілік идеяларын баса назар аударады. Ол есте сақтаудың сөздік қорын 'жыныстық өзгертіп', оған жаңа өмір мен күш берді". АҚШ Көркемөнер комиссиясының бұрынғы мүшесі Витольд Рыбчински ескерткіш туралы сын пікірін The New York Times газетінде жариялаған болатын, ол төбесі жоқ ғимарат тұжырымдамасын мақтады және кескіштердің мөлшерін қорғады: "Мырза Гери және оның әріптестері экрандардың шынымен кескіштерге ұқсауы үшін қолмен тоқу техникаларын жасады. Олардың өлшемі қоршаған ортамен үйлеспейтініне сенімдімін". NCPC және АҚШ Көркемөнер комиссиясының бұрынғы төрағасы Дэвид Чайлдс Конгреске дизайнды қолдап хат жазды. Ландшафт сәулетшілері Лори Олин мен Уильям Педерсен дизайнды "Вашингтонның сипатына жанашырлық танытқан" ұлы ұлттық көшбасшыға лайықты құрмет деп атады. The Washington Post редакторы да жобаны қолдады, "Мырза Геридің ұсынысы Моллдың бет-бейнесіне керемет қосымша болатынын уәде етеді, Вашингтонның бақыты бар. Алдағы уақытта Конгресс осы жоспарларды мүмкіндігінше тезірек мақұлдауы керек, сонда ескерткіш жоспар бойынша жүзеге асырылады. Осы даулар көңіл көтеретін болса да, қазір жеткілікті". Теледидар продюсері Норман Лир Франк Гериге мақтау білдіріп, Геридің Канзастан шыққан жас жігіттің соғысшы ретінде және ұлы ұлттың басшысы ретінде жетістікке жеткен жолын бейнелеу тұжырымдамасы Президент Эйзенхауэрдің маңызды жетістіктерін көрсетудің "ең жақсы жолы" екенін айтты. Пулитцер сыйлығының лауреаты, сәулет сыншысы Пол Голдбергер Vanity Fair журналында Франк Гериді Эйзенхауэрді еске алуға адал тырысқаны үшін мақтады.

Қосымша өзгерістер

2011 жылдың желтоқсанында Дэвид Эйзенхауэр Эйзенхауэр ескерткіш комиссиясынан қанағаттама жасады. Отбасы өкілі ретінде комиссар Эйзенхауэр таңдалған дизайн тұжырымдамасын үш рет қолдады, соның ішінде 2011 жылдың шілдесінде өткен комиссия отырысында соңғы рет. 2012 жылдың қаңтарында Ұлттық азаматтық өнер қоғамы ұйым президенті Джастин Шубоу жазған «Геридің Эйзенхауэрге қарсы «мұнаралары»: Ұлттық азаматтық өнер қоғамының Эйзенхауэр ескерткіші туралы есебін жариялады. «Нью-Йорк Таймс» газетінің бірінші бетінде жарияланған есеп, ескерткіштің конкурсына, дизайнына және агенттіктің бекітуіне қатысты толыққанды сын. «Вашингтон пост» газеті бұл есепке «консервативті бағанашылар мен сыншылардың талқылауына мүмкіндік беретін едәуір назар аударылды» деп хабарлады. «Жақсырақ қалалар мен қалашықтар» журналының редакторы Филип Лэнгдон бұл есепті «аса қатал» деп сипаттап, «зияраттайтын мәліметтер» қамтылғанын айтты. 2012 жылдың мамырында қоғамдық және конгресс тарапынан түскен сынға жауап ретінде Гери ескерткішке қосымша өзгерістер енгізуді ұсынды, ал Эйзенхауэр комиссиясы өзінің веб-сайтында оның фирмасы жасаған жаңа макеттерді жариялады. 2013 жылдың 18 шілдесінде АҚШ-тың Көркемөнер комиссиясы ескерткіштің жалпы тұжырымдамасын 3:1 дауыспен мақұлдады. 2013 жылдың тамызында президент Барак Обама Брюс Коулды Эйзенхауэр ескерткіш комиссиясына тағайындады. Коул бұрын Геридің дизайнын мақалаларында және конгресс куәліктерінде сынаған болатын. Коул Ұлттық азаматтық өнер қоғамының кеңесшілер кеңесінде қызмет етті. 2013 жылдың 8 қыркүйегінде Эйзенхауэр ескерткіш комиссиясы 12 қыркүйекке жоспарланған NCPC отырысына қатысудан бас тартты. Эйзенхауэр комиссиясы: «Біз алдағы бірнеше айды [NCPC атқарушы директорының ұсынысында] көтерілген мәселелерді шешуге жұмсаған дұрыс деп есептейміз, сондықтан 12 қыркүйекте NCPC алдында болудан бас тартамыз», - деп түсіндірді. «Вашингтон пост» газетінің хабарлауынша, NCPC ұсынымы «ескерткіш материалдарын сынау жеткіліксіз екенін, бағаналар мен маталардың өлшемі мен орналасуына қатысты мәселелерді көтеріп, жобаның «қалалық саябақ» болу мақсатына жетуіне күмән тудырады». 2013 жылдың 21 қарашасында ескерткіш тағы да Көркемөнер комиссиясының қарауына ұсынылды, онда комиссия мүшелері дизайнды сынады, ол мақұлдау алмады. Гарвард университетінің Дизайн мектебіндегі қала құрылысы профессоры Алекс Кригер бұл дизайнның «дәстүрлі бірінші семестрлік архитектуралық жаттығуы» ретінде сәтсіз аяқталады деп мәлімдеді. Сондай-ақ қараша айында «шаршаған» Гери Financial Times газетіне: «Мен [ескерткіш] салына ма, жоқ па, білмеймін», - деді. «Нью-Йорк Таймс» газеті «жобаның тағдыры белгісіз» екенін хабарлады. Конгрестің 2014 қаржы жылына арналған жалпы заң жобасы жобаға сұралған 51 миллион доллардың орнына 1 миллион доллар ғана бөлді, бұл Эйзенхауэр комиссиясының жылдық операциялық бюджетін жартысына дейін қысқартты. Заң жобасы келесі қаржыландыру раундына дейін құрылыс жұмыстарын тоқтатты. Roll Call газетінің мәліметінше, заң жобасы «құрылысқа федералдық қаржыландыруды тоқтатып, жеке қор жинау жұмысы туралы есеп беруді талап етеді». 2014 жылдың 3 сәуірінде Ұлттық Капиталды Жоспарлау Комиссиясы ескерткіштің алдын ала мақұлдауын 7:3 дауыспен қабылдамады. NCPC ескерткішке қолдау білдірді, бірақ қазіргі дизайнды қабылдамады, өйткені ол Мэриленд даңғылының SW бойындағы көріністі сақтамайды, АҚШ Капитолий ғимаратының көрінісін сақтамайды, ашық кеңістікті сақтау үшін L'Enfant жоспарының талаптарына сай келмейді және «қоршаған жолдардың құрылыс шектерін құрметтемейді». Палатадағы Бақылау және үкіметтік реформа комитетінің төрағасы, депутат Даррелл Иссаның өтініші бойынша NCPC Эйзенхауэр ескерткіш комиссиясынан ескерткішті қайта жобалау туралы екі ай сайын есеп беруді сұрады. Келесі аптада Исса комиссияға хат жолдады, онда гобелендер мен бағаналар алынып тасталған ескерткіш дизайнын қарауды сұрады. Гери Исса сұраған дизайнның қысқартылған нұсқасы мақұлданса және NCPC-ге жіберілсе, жобадан атын алумен қорқытты. 2014 жылдың 17 қыркүйегінде Эйзенхауэр ескерткіш комиссиясы Геридің дизайн өзгерістерін қарастыру үшін жиналды. Бірақ комиссияда жұмыс істеуге кворум болмады, өйткені тек бес мүше қатысты (президент тағайындаған төрт мүше және Санфорд Бишоп). 23 қыркүйекте электрондық пошта арқылы өткізілген жеке дауыс беру барысында комиссия Геридің жаңартылған дизайнын мақұлдады. Дизайнды бірнеше аптаға қарастыруды кейінге қалдыру туралы ұсыныс жеңіліске ұшырады. Комиссия NCPC қарауына Исса сұраған екі баламаның орнына Геридің жақсы көрген жаңартылған дизайнын ғана жіберді. 2014 жылдың 2 қазанында NCPC Геридің жаңартылған алдын ала дизайнын 10:1 дауыспен мақұлдады. NCPC мақұлдаған дизайн енді Көркемөнер комиссиясына қайта жіберілді. 16 қазан күні Көркемөнер комиссиясы жаңартылған алдын ала дизайсты мақұлдады. Бұл мақұлдау ескерткіштің авторларына ескерткіштің ерекшеліктері, атап айтқанда мүсіндер, қолданылатын цитаталар, осы цитаталардың шрифтері, ландшафт, төселген жол және т.б. жұмыстарын бастауға мүмкіндік берді. Көркемөнер комиссиясы мен NCPC дизайның барлық ерекшеліктеріне мақұлдау беруі керек болды.

Жобалаудың егжей-тегжейлі мақұлдауы

Айзенхауэр ескерткішінің сәулетшісі Крейг Уэбб 2015 жылдың 19 ақпанында Көркемсурет комиссиясымен кездесіп, ескерткіштің жарықтандыру жобасын мақұлдауды сұрады, бірақ CFA оның ұсынысын мақұлдамады және нақты жоспармен (қолданылатын жер шамдарының егжей-тегжейлі сипаттамасымен, сондай-ақ шам бағаналарының орны мен биіктігімен) қайта оралуын өтінді. Уэбб ескерткіште қолданылатын цитаталар туралы баяндама жасады, бірақ CFA мүшелері алынған және біріктірілген цитаталарды пайдалану жоспары «шынайы мәтін» әсерін тудырмауы мүмкін деген күдік білдірді. 2015 жылдың наурыз айында Уэбб CFA-мен көгалдандыру және нысанды талқылады. CFA ландшафттық жобаға оң баға берді, бірақ кейбір өзгерістерді ұсынды және қосымша зерттеулер жүргізуді сұрады. Нысанға қатысты сын көзқарас білдіріп, түзетулер енгізуді талап етті. Уэбб сәуір айында комиссиямен мүсіндік элементтерді талқылады және жалпы жақсартуларды жоғары бағалады. 2015 жылдың мамыр айында кеуделер, бағаналар және қарау алаңының қабырғасының эскиздері талқыланды және оларға толық қолдау көрсетілді. Әдеттегідей, CFA осы элементтердің толық масштабты макеттерін (күндізгі және түнгі) сұрады. 2015 жылдың 8 мамырында Ұлттық саябақтар қызметі жобаның жақын жердегі тарихи ескерткіштерге тигізетін зиянды бағалау – заңмен талап етілетін әсерін анықтаудың соңғы нұсқасын жариялады. Құжатта кез келген зиянның минималды болатыны айтылды. Жергілікті танымал сәулетші Артур Коттон Мур 22 мамыр күні Колумбия округінің Мемлекеттік тарихи ескерткіштерді сақтау басқармасына жолдаған хатында бұл тұжырымға қарсылық білдіріп, ескерткіштің Л’Энфан жоспарына елеулі өзгерістер енгізетінін мәлімдеді. NPS нысандар бөлімінің басшысы Шон Кеннели 4 маусымда Мур және басқалар көтерген мәселелерге жауап беріп, Мэриленд даңғылының (SW) жақсаруына паркинг орындарын алып тастау және ескерткіштің ағаштарды отырғызу схемасының үйлесімділігі ықпал ететінін түсіндірді. 2015 жылдың 17 маусымында Көркемсурет комиссиясы ескерткіштің егжей-тегжейлі жоспарларын бірауыздан мақұлдады. Мақұлдау ескерткіштің NCPC-ден рұқсат алуын қажет етті, ол 9 шілдеде соңғы мақұлдау үшін дауыс беруді жоспарлады. 2015 жылдың 9 шілдесінде NCPC Айзенхауэр ескерткішінің соңғы жобаларын 9:1 дауыспен мақұлдады. (Бірнеше салалық басылымдар жобаның енді Gehry Partners және техникалық және басқару қолдау қызметтерін ұсынатын AECOM арасындағы бірлескен кәсіпорынға айналғанын атап өтті.) NCPC матаның және дәнекерлеудің беріктігіне алаңдағанмен, ескерткіш комиссиясының ұсынысы осы алаңдаушылықты сейілтуге көмектесті.

Қосымша жобалау өзгерістері

Айзенхауэр отбасы мемориалдық жобаға қанағаттанбағандықтан, мемориалға арналған Конгресс қаржыландыруы күмәнді болып көрінді. АҚШ-тың бұрынғы мемлекеттік хатшысы және Эйзенхауэр мемориалы комиссиясының кеңесші комиссиясының мүшесі Джеймс Бейкер отбасы мүшелерімен және жобалау тобымен кездесіп, келісімге келді. 2016 жылдың 14 қыркүйегінде Сьюзан Эйзенхауэр Гери Партнерс компаниясы металл кебежеге D-Day қону орындарының (қазіргі күйіндегі) суреттерін қосуға келіскенін мәлімдеген хат жариялады. Тасқа қашалған цитаталар қатарына жаңа сөз ("Менің ең мақтан тұтатыным – мен Абилинненмін") қосылды. Осы өзгерістерге келіскеннен кейін Айзенхауэр отбасы мемориалды қолдауға дайын болды. 2016 жылдың желтоқсан айының басында тағы да жобаға өзгерістер енгізілді. Металл кебежедегі Абилиннің барлық суреттері алынып тасталды, енді ол тек қазіргі Нормандия жағалауындағы Пуант-дю-Ок көрінісін бейнелейді. Эйзенхауэрдің бала кезіндегі мүсіні орталық орнынан металл кебеже мен Білім департаменті ғимараты арасындағы серуенге көшірілді. Кебеженің көрінісін жақсарту үшін мемориалдың ортасына жақын төрт ағаш та алынып тасталды. 2017 жылдың 23 қаңтарында өткен мәжілісінде CFA кебежедегі өзгерістерді мақұлдады, бірақ бала кезіндегі мүсінді кебеженің артына жылжытуды және төрт ағашты алып тастауды қолдамады. Агенттік архитекторлардан жобаны қайта қарап, соңғы мақұлдау үшін қайта тапсыруды, сондай-ақ комиссарлардың қарауы үшін Нормандия кебежесінің толық көлемдегі үлгісін орнатуды сұрады, осылайша кебеженің оқылғыштығын тексеруге болады. 2017 жылдың қазан айында NCPC Пуант-дю-Окке ортасталған Нормандия қону айманының суретін бейнелейтін кебеже дизайнының және бала кезіндегі мүсіннің орналасқан жеріне, сондай-ақ осыған қатысты мәтінге өзгерістер енгізді.