Дельта сомы (Hypomesus transpacificus) – Құрғақ дельтаның экологиялық денсаулығының индикаторы. Тәуекел астындағы түр, су экспортының артуынан қоршаған орта өзгерген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балық түрлері
Species of fish
Дельталық смельт (Hypomesus transpacificus) – құрып кету қаупі төнген түр. Ол Дельтаның экожүйесінің жалпы денсаулығын көрсететін индикаторлық түр ретінде қызмет етеді. Бір жылдық өмірлік циклы мен салыстырмалы түрде төмен өнімділігіне байланысты, ол туған ортасының экологиялық жағдайларының өзгеруіне өте сезімтал. 1973 жылғы Құрып бара жатқан түрлер туралы заңға сәйкес, ол федералды түр ретінде қорғауға алынған. Бүгінде дельталық смельттердің тарихи ареалының және маңызды мекендердің үлкен бөлігі түрдің өмірлік циклының кейбір кезеңдері үшін қолайсыз болып кеткен, бірақ осы аймақтардың негізгі экологиялық сипаттамалары (мысалы, температура, тұздылық, су тереңдігі) өзгерген жоқ. Дельталық смельт 1970 жылдардың соңында тарихи ареалының оңтүстік бөлігінен жоғалып кетті, бұл дельтадан су шығару көлемінің күрт өсуімен бірге болды. Су шығару операциялары дельталық смельттердің таралуына, санына және генетикалық әртүрлілігіне елеулі әсер етеді.
The delta smelt (Hypomesus transpacificus) is an endangered It functions as an indicator species for the overall health of the Delta's ecosystem. Because of its one year lifecycle and relatively low fecundity, it is very susceptible to changes in the environmental conditions of its native habitat. It is listed as a federally threatened species under the Endangered Species Act of 1973. Today, large areas of historic delta smelt habitat and designated critical habitat have become unsuitable for some life history stages of the species, though key environmental characteristics (e. g. temperature, salinity, water depth) of these areas have not changed. Delta smelt disappeared from the southern portion of their historic habitat in the late 1970s, which coincides with substantial increases in the amounts of water exported from the delta. Water export operations likely have a great effect on the distribution, abundance, and genetic diversity of delta smelt.
Өмір циклі
Дельталық смельт бір рет көбейетін, бір жыл өмір сүретін және алғашқы шағылысынан кейін өліп қалатын балық. Олардың шағылысы көктемде өзен арналарында және тұзды су мен тұщы су қосылатын араласу аймағының жоғары жағындағы тармақтарда жүзеге асады. Сакраменто және Сан-Хоакин өзендері дельталық смельттың дернәсілдерін араласу аймағына, әдетте Суисун шығанағына ағызып жібереді. Жас дельталық смельттер араласу аймағында тамақтанып, өседі, содан кейін күзде немесе қыс басында шағылысқа өзенге қарсы қозғалыс басталады. Дельталық смельт үлкен балықтардың, әсіресе жолақты бас пен ірі ауызды баспен қоректенеді, бұл түрлер Сакраменто-Сан-Хоакин дельтасына әкелінген.
The delta smelt is semelparous, living one year and dying after its first spawning. Their spawning occurs in spring in river channels and tidally influenced backwater sloughs upstream of the mixing zone where salt water meets fresh water. The Sacramento and San Joaquin Rivers then transport the delta smelt larvae downstream to the mixing zone, normally located in the Suisun Bay. Young delta smelt then feed and grow in the mixing zone before starting their upstream spawning migration in late fall or early winter. The delta smelt is preyed upon by larger fish, especially striped bass and largemouth bass, which are introduced species in the Sacramento San Joaquin Delta.
Құрып бара жатқан түр
Тарихи тұрғыдан алғанда, дельталық смельт жоғары Сакраменто-Сан-Хоакин сағасында кең таралған, бірақ 1980 жылдары олардың саны күрт азайды. 1993 жылы олар федералды және штаттық үкіметтер тарапынан қорғауға алынды, ал олардың санының рекордтық деңгейде төмендеуі 2010 жылы Калифорнияның жойылып кету қаупі бар түрлер туралы заңы бойынша оларды қауіпті түрлер тізіміне енгізуге әкелді. Дельталық смельт үшін маңызды мекен 1994 жылдың 19 желтоқсанында анықталды. Дельталық смельттердің жойылып кету қаупіне олардың экожүйесіне адамның тигізген әсері себеп болып отыр, оның ішінде қала құрылысы, бөгде түрлердің таралуы, судың бұрылуы, ластану және күрделі тасқындық орталарды leveed арналарына айналдыру. 2015 жылдың сәуіріндегі зерттеуде бір ғана дельталық смельт табылды. Балық жабайы табиғатта дерлік жойылып бара жатқандықтан, UC Дэвистегі тұтқындықта өсіру бағдарламасында және Шста бөгетінің жанындағы АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметіне қарасты балық шаруашылығында сақталған популяциялар әлі де бар.
Historically, delta smelt were relatively abundant in the upper Sacramento San Joaquin Estuary, with populations declining dramatically in the 1980s. They were listed as threatened by both federal and state governments in 1993, and sustained record low abundance indices, prompted their listing as endangered under the California Endangered Species Act in 2010. Critical habitat was listed for delta smelt on December 19, 1994. Delta smelt are threatened with extinction due to anthropogenic alterations to their ecosystem, including urbanization, non native species, water diversions, contaminants, and the conversion of complex tidal habitats to leveed channels. A survey in April 2015 found only one individual delta smelt. Although the fish is almost extinct in the wild, extant populations remain in a captive breeding program at UC Davis and in a fish hatchery operated by the U. S. Fish and Wildlife Service near Shasta Dam.
Сотпен қорғау
2005 жылы АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметі (FWS) биологиялық қорытынды шығарды, онда Central Valley жобасы мен Калифорния штатының су жобасы дельтаның қалпына келуіне кері әсер етпейтіні айтылды. Табиғи ресурстарды қорғау кеңесі сотқа шағымданды, ал 2007 жылы Фресно АҚШ аудандық сотының судьясы Оливер Уэнгер биологиялық қорытындының қалаулы және негізсіз екенін анықтады және құжат қайта жасалғанша дельталық балдырқанға қорғау шараларын қолдануды бұйырды. 2008 жылы сот белгілеген мерзім аяқталғанда, FWS жаңа биологиялық қорытынды жариялады. Бұл жолы FWS бұрынғы қорытындысына қарама-қарсы пікір білдірді, су жобалары дельталық балдырқанның өмір сүруіне қауіп төндіреді деп тапты. Алты жаңа талапкер сотқа шағымданғаннан кейін, судья Уэнгер FWS-ті дельтадағы су ағынының шектелуін апта сайын негіздеуге міндеттеді және төрт ғалымды өзінің сарапшы куәгерлері ретінде тағайындады. FWS сарапшыларын «әуесқойлар» деп сынағаннан кейін, 2010 жылдың желтоқсанында судья Уэнгер FWS BioOp-тің қалаулы және негізсіз екенін тағы да анықтады және FWS-ке жаңа қорытынды жасауды бұйырды. 2014 жылы 9-шы апелляциялық сот судья Уэнгердің шешімін күштен шығарды. Жаңа биологиялық қорытынды «көлемді, дүркіреген және тым үлкен құжат» болғанымен, қалаулы және негізсіз емес деп танылды. Тоғызыншы округ су жобалары дельталық балдырқанның өмір сүруіне қауіп төндіретінін растады және TVA v. Hill ісіндегі «қайсылай болса да» жойылып бара жатқан түрлерді сақтау керек деген қағиданы ескере отырып, округ судьясы Джей Байби Калифорнияның «Құдай отрядынан» рұхсат алғаннан кейін ғана балдырқанға арналған суды пайдалана алатынын мәлімдеді. 2015 жылдың қаңтар айында АҚШ Жоғарғы соты пікір білдірмей, істі қараудан бас тартты. Шаруалар арасында балдырқан танымал емес, олар «төрт шелек шаянның» салдарынан 200 000 акр жердің өңделмей қалғанына шағымданады. Бұл қорғау шарасы Калифорнияның ауыл шаруашылығы секторына зиян келтірді деген айыптамалар болғанымен, жүздеген мың акр егістік жердің қирауы және Орталық аңғарда ондаған мың жұмыс орнының жоғалуы туралы мәлімдемелерге қарамастан, 2009 жылғы UC Davis зерттеуі балдырқанды қорғау салдарынан жұмыс орындарының жоғалуы шамамен 5000-қа жуық екенін көрсетті.
In 2005, the U. S. Fish and Wildlife Service (FWS) issued a biological opinion that the Central Valley Project and the California State Water Project were not having an adverse effect on the recovery of the delta smelt. The Natural Resources Defense Council sued, and in 2007, Fresno U. S. District Court Judge Oliver Wanger found the biological opinion was arbitrary and capricious and ordered protections for the delta smelt while the document was redone. In 2008, at the close of the court's deadline, the FWS issued a new biological opinion. This time, the FWS came to the opposite of its earlier conclusion, finding the water projects were jeopardizing the continued existence of the delta smelt. When six new plaintiffs sued, Judge Wanger preliminarily ordered the FWS to give him weekly justifications of delta flow restrictions and appointed four scientists as his own expert witnesses. After haranguing FWS expert witnesses as “zealots”, in December 2010 Judge Wanger, again, found the FWS BioOp was arbitrary and capricious and, again, ordered the FWS to complete a new one. In 2014, a divided panel of the Ninth Circuit Court of Appeals reversed Judge Wanger. While the new biological opinion was “a ponderous, chaotic document, overwhelming in size”, it was found not arbitrary and capricious. The Ninth Circuit affirmed that the water projects were jeopardizing the existence of the delta smelt, and given TVA v. Hill's command that endangered species must be saved "whatever the cost", Circuit Judge Jay Bybee opined that California could only use the smelts' water after receiving an exemption from the God Squad. In January 2015 the U. S. Supreme Court declined review without comment. The smelt is unpopular among farmers, with a common complaint being that 200,000 acres of farmland have been left fallow due to "four buckets of minnows". Although allegations have been made that this protection has hurt California's agricultural sector, with the devastation of hundreds of thousands of acres of farmland and the loss of tens of thousands of jobs in the Central Valley, a 2009 UC Davis study estimated that job losses due to smelt protection were closer to 5,000.