Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Иберия — испан композиторы Исаак Альбенистің 1905-1909 жылдары аралығында фортепианоға арналған күйлер жинағы. Ол әрқайсысы үш бөлімнен тұратын төрт кітаптан құралған; толық орындалуы шамамен 90 минутқа созылады. Бұл Альбенистің ең белгілі туындысы және оның шедеврі саналады. Ол Клод Дебюсси мен Оливье Мессьеннің жоғары бағасына ие болды, олар: «Иберия — фортепиано үшін ғажайып; ол аспаптардың патшасы үшін жазылған ең жарқын шығармалардың ішіндегі ең биік деңгейде тұр» деді. Стильдік тұрғыдан алғанда, бұл күйлер жинағы импрессионизм мектебіне жатады, әсіресе Испанияның музыкалық бейнесін беруде. Ол фортепиано үшін ең қиын туындылардың бірі болып есептеледі: «Исаак Альбенистің "Ибериясында" үш қолы бар жақсы пианисттің меңгере алмайтын ештеңесі жоқ, егер оған шексіз жылдар бойы жаттығу жасауға және жартылай темпте ойнауға рұқсат берілсе. Бірақ осындай қабілетті пианистердің саны аз».
Iberia is a suite for piano composed between 1905 and 1909 by the Spanish composer Isaac Albéniz. It is composed of four books of three pieces each; a complete performance lasts about 90 minutes. It is Albéniz's best known work and considered his masterpiece. It was highly praised by Claude Debussy and Olivier Messiaen, who said: "Iberia is the wonder for the piano; it is perhaps on the highest place among the more brilliant pieces for the king of instruments". Stylistically, this suite falls squarely in the school of Impressionism, especially in its musical evocations of Spain. It is considered one of the most challenging works for the piano: "There is really nothing in Isaac Albeniz's Iberia that a good three handed pianist could not master, given unlimited years of practice and permission to play at half tempo. But there are few pianists thus endowed."
1- кітап
Эрнест Шоусонның әйеліне арналған. Evocación ("Эвокация", ля-минор және ля-мажор), Альбенистің туған жерінің импрессионистік естелік-шақыруы, оңтүстік испан фандангосының элементтері мен солтүстік испан йота әндерінің үлгілерін үйлестіреді. Онда сирек кездесетін жеті бемольдік таңбасы қолданылған. El Puerto (ре мажор), Кадистегі El Puerto de Santa María қаласынан шабыттанған запатеадо. Fête dieu à Séville (фа-минор және фа-мажор) (кейде кездесетін басқа атаулар: Corpus Christi; El Corpus en Sevilla), Севильядағы Corpus Christi мерекесіндегі процессияны бейнелейді, оның кезінде Corpus Christi марш түрінде музыка сүйемелдеуімен көшелермен жүргізіледі. Музыкалық тұрғыдан алғанда, бұл шығарма процессиялық марштан тұрады, ол ақырында қайғылы саэтамен толып кетеді, мелодия андалусиялық канте-джондоны, ал қосымша музыка фламенко гитараларын еске түсіреді. Марш пен саэта үнемі күшейе түсіп, бірінен бірі ауысады, содан кейін негізгі марш тақырыбы көтеріңкі тарантелла ретінде қайта жаңғырылады, ол керемет ффффф кульминациялық аккордымен күрт аяқталады; шығарма фламенко гитараларын және алыс шіркеу қоңырауларын еске түсіретін жұмсақ кодоймен аяқталады.
Dedicated to Ernest Chausson's wife. Evocación ("Evocation", A minor and A major), an impressionist reminiscence of Albéniz's native country, combining elements of the southern Spanish fandango and the northern Spanish jota song forms. It includes the rarely seen key signature of seven flats. El Puerto (D major), a zapateado inspired by El Puerto de Santa María, in Cádiz. Fête dieu à Séville (F minor and F major) (alternative titles sometimes found: Corpus Christi; El Corpus en Sevilla), describing the Corpus Christi Day procession in Seville, during which the Corpus Christi is carried through the streets accompanied by marching bands. Musically, this piece consists of a processional march that eventually becomes overwhelmed by a mournful saeta, the melody evoking Andalusian cante jondo and the accompaniment evoking flamenco guitars. The march and saeta alternate ever more loudly until the main march theme is restated as a lively tarantella that ends abruptly with a flamboyant fffff climactic chord; the piece concludes with a gentle coda again evoking flamenco guitars along with distant church bells.
2-кітап
Ронденя (D мажор), Андалусияның Ронда қаласының атымен аталған. Фандангоның бір түрі, ол 3/4 және 6/8 өлшемдерінің кезектесуімен ерекшеленеді. Альмерия (G мажор), Андалусияның Альмерия портына байланысты, Альмерия аймағына тән фламенко стилі – тарантаға шала-шарпы негізделген. Триана (F минор), Севильяның цыған кварталының атымен аталған.
Rondeña (D major), after the Andalusian town of Ronda. A variant of the fandango, it is characterized by the alternation of measures of and Almería (G major), relating to the Andalusian seaport of Almería, is loosely based on tarantas, a flamenco form characteristic of the region of Almería. Triana (F minor), after the Gypsy quarter of Seville.
3-кітап
El Albaicín (B минор және B мажор) Гранада қаласының Альбайсин ауданынан кейін аталған. El Polo (F минор) фламенконың Polo стилінен кейін аталған. Lavapiés (D мажор) Мадрид қаласының Лавапьес ауданынан кейін аталған.
El Albaicín (B minor and B major) after the Albaicín, district of Granada. El Polo (F minor) after the Polo (flamenco palo) Lavapiés (D major), after the district of Madrid.
Жазбалар
Ерекше ескерткіштерге айналатын алғашқы жазбалардың ішінде Артур Рубинштейннің "Ибериядан" жазған шығармалары бар. "Иберия" тұтас түрде алғаш рет 1958 жылы Алисия де Ларроха жазды (Hispavox / Erato DUE 20236/37, [EMI 64504?]). Ол оны 1972 жылы (London 448191 және 433926) және 1989 жылы (London 417887) тағы екі рет жазды. Суитаны Луис Фернандо Перес те жазды, ол жоғары бағаланып, Альбенис медаліне ие болды. Клаудио Арау да оны жазды (тек 1-ші және 2-ші кітаптары). Густаво Диас Джерес 2009 жылы CD-ге жазған альбомы үшін 2010 жылы Альбенис медалімен марапатталды, ол "Иберияны" DVD және High Definition Video форматында жазған алғашқы пианист. "Иберияның" аудио жазбалары бар басқа пианистердің қатарында Мигель Базельга, Рикардо Рекехо, Мишель Блок, Гильермо Гонсалес (оның өзінің сындық басылымы бойынша), Марк Андре Хамелин, Ивонн Лориод, Марек Яблонски, Артур Писарро, Жан Франсуа Хейссер, Эстебан Санчес, Котаро Фукума және Анхель Санцо, сондай-ақ тағы көптеген пианистер бар.
Among notable early recordings, pieces from Iberia were recorded by Arthur Rubinstein. Iberia was first recorded in its entirety by Alicia de Larrocha in 1958 9 (Hispavox / Erato DUE 20236/37, [EMI 64504?]). She recorded it twice more, in 1972 (London 448191 and 433926), and 1989 (London 417887). The suite was also recorded by Luis Fernando Pérez, which has been highly acclaimed and earned him the Albéniz Medal. It has also been recorded by Claudio Arrau (Books 1 and 2 only). Gustavo Díaz Jerez, whose 2009 CD recording also won him the 2010 Albéniz Medal, is the first pianist to record Iberia in DVD and High Definition Video. Other pianists that have audio recordings of Iberia include Miguel Baselga, Ricardo Requejo, Michel Block, Guillermo González (according to his own critical edition of the score), Marc André Hamelin, Yvonne Loriod, Marek Jablonski, Artur Pizarro, Jean François Heisser, Esteban Sánchez, Kotaro Fukuma, and Ángel Sanzo, among many others.
Қаулылар
Энрике Фернандес Арбос пен Карлос Суринах әрқайсысы «Ибериядан» шығармаларды толық оркестр үшін аранжировкалады. 1920 жылдардың ортасында Леопольд Стоковский «Fête dieu à Seville» шығармасының оркестрлік аранжировкасын жасаған, ол 1928 жылы Филадельфия оркестрімен жаздырылған. Жақында ғана Питер Брейнер бүкіл туынды толық оркестр үшін аранжировкалады. Композитор Франсиско Герреро Марин «Иберияны» «соңғы жүз жылдың ең ұлы испан туындысы» деп атап, 1997 жылы қайтыс болғанға дейін алты пьесаны аранжировкалаған. Үш гитараға арналған нұсқасын Кристоф Дежур жасады, ал «Трио Кампанелла» оны жазды. Француз гитарисі Жан Марк Звеленреутер екі гитарамен үстіне жазылған нұсқасын шығарды. Равельді «Ибериядан» алты пьесаны оркестрлеуге шақыру оның «Болеро» туындысының пайда болуына себеп болды.
Enrique Fernández Arbós and Carlos Surinach each arranged pieces from Iberia for full orchestra. There is an orchestral arrangement of the Fête dieu à Seville by Leopold Stokowski, from the mid 1920s, which he recorded with the Philadelphia Orchestra in 1928. More recently, Peter Breiner arranged the whole work for full orchestra. The composer Francisco Guerrero Marín, calling Iberia "the greatest Spanish work in the last hundred years", also made an arrangement of six pieces before his death in 1997. A version for three guitars was made by Christophe Dejour and recorded by Trio Campanella. A two guitar overdubbing version has been released by French guitarist Jean Marc Zvellenreuther. An invitation to Ravel to orchestrate six pieces from Iberia was the genesis of that composer's Boléro.