Кіріспе

Американдық саясаткер Эндрю Джон Бимиллер (23 шілде 1906 – 3 сәуір 1982) – американдық саясаткер және еңбек одағының лауазым иесі.

Өмірбаян

Бимиллер 1906 жылғы 23 шілдеде Огайо штатының Сандуски қаласында дүниеге келді және сол жердегі мемлекеттік мектептерде білім алды. 1926 жылы Корнелл университетінде бакалавр дәрежесін алды, 1926-1928 жылдары Сиракуз университетінде тарих пәнінен оқытушы болып жұмыс істеді, содан кейін 1929-1931 жылдары Пенсильвания университетінің аспирантурасында оқыды, бакалавриат студенттеріне сабақ берді, сондай-ақ 1930-1931 жылдары Брин-Мор жұмысшыларының жазғы мектебінде оқытты. Бітіргеннен кейін Бимиллер Америка Социалистік партиясының белсенді мүшесі болды және 1932 жылы президенттікке кандидат болған социалист Норман Томасқа науқан жетекшісі болды. 1933 жылы партияда жұмыс істеу үшін Милуокиге кетіп, 1933 жылдан 1936 жылға дейін партияның білім беру директоры қызметін атқарды, 1934 жылдан 1936 жылға дейін «Милуоки Лидер» (социалистік газет) редакторы болды және түрлі ұйымдармен жұмыс істеді. Ол Фермерлер-еңбекшілердің прогрессивті федерациясы мен Социалистік партияның белсенді мүшесі болды. Бимиллер Американдық мұғалімдер федерациясының және Американдық газетшілер гильдиясының мүшесі, Милуоки Федерациялық сауда кеңесінің атқару комитетінде жұмыс істеді және Висконсин Тернер округінің вице-президенті болды.

Құрастыру

1936 жылы ол Висконсин штатының Ассамблеясына Висконсин прогрессивтік партиясының тізімі бойынша сайланды (социалистер мен прогрессивтер осы кезеңде сайлауда бірігудің бір түрін қолданды; бірақ оның өмірбаянында ол белсенді социалист екені нақты көрсетілген) Милуоки округінің 2-ші сайлау округінен (Милуоки қаласының 2-ші және 10-шы бөлімшелерінен), демократ Кларенс Кретлоуды оның 5867 дауысына қарсы 6767 дауыспен, ал республикашыл Алекс Клоузға 2129 дауыспен жеңіліс таптырды. Ол сот істері және халық әл-ауқаты жөніндегі тұрақты комитеттерге, «Мемлекеттік басқару туралы заңнама» жөніндегі арнайы бірлескен комитетке және, ең бастысы, 1937 жылы заң шығарушы органмен тағайындалған Висконсин үкіметін қайта ұйымдастыру мәселелерін талқылау үшін құрылған «Аралық комитетке» тағайындалды. 1938 жылы ол республикашыл Эдвард Мюллерге 2934 дауысқа қарсы 5098 дауыспен, демократ Уильям В. Мерфиге 2848 дауысқа қарсы қайта сайланды. Ол сот комитетінде қалды және «Ағымдағы екі жылдық мерзімге мемлекеттің кіріс қажеттіліктері» және автомобиль тіркеуі заңдары жөніндегі арнайы комитеттерге тағайындалды. 1940 жылы ол тағы да қайта сайланды, бұрынғы социалистік штат өкілі Отто Кехрейнге (қазір республикашыл ретінде сайысқан) 4869 дауысқа қарсы 7812 дауыспен, ал демократ Элмер Фёрстерге 4095 дауысқа қарсы жеңіске жетті. Ол «Жинақталған заң жобалары» комитетіне және «Ұлттық қорғаныс материалдарын өндірумен айналысатын жұмысшылардың белгілі бір топтарының қосымша және антиамерикандық қызметі» жөніндегі арнайы комитетке ауыстырылды. Оның ресми өмірбаянында ол енді Социалистік партияның белсенді мүшесі ретінде тізілмеген, бірақ Прогрессивтік партия федерациясының мүшесі екені көрсетілген; сондай-ақ ол Ассамблеядағы Прогрессивтік партияның фракциялық жетекшісіне айналды. Бимиллер 1942 жылға дейін Висконсин штатының Еңбек федерациясында арнайы ұйымдастырушы болып жұмыс істеді, содан кейін Вашингтонға көшіп Соғыс өндірісі жөніндегі кеңесте қызмет етті. Ол қайта сайлануға түспеді, ал Ассамблеяда оның орнын демократ Майкл Ф. О'Коннелл басты.

Конгресс

1944 жылы ол демократ ретінде сайланды (Баймиллер сол кезде Социалистік партия мен Прогрессивтерді тастап кеткен еді) Милуокидегі Висконсин штатының 5-ші округінен 79-шы Конгресске, республикашыл Льюис Д. Тиллді 88 606 дауыспен жеңіп, Тилл 78 834 дауыс, социалистік бұрынғы штат өкілі Эдвин Кнапп 4 758 дауыс, тәуелсіз прогрессив Ирвин Ааронға 2 103 дауыс алды. 1946 жылы ол республикашыл Чарльз Дж. Керстенге қайта сайлануда жеңіліп, "Upholsterers Union" ұйымының саяси білім беру жөніндегі директоры болып жұмыс істеді. Осы кезеңде Бимиллер көптеген бұрынғы социалистер мен прогрессивтерге қосылып, "Демократиялық әрекет үшін американдықтар" ұйымын құруға көмектесті. Ол Хьюберт Хамфримен бірлесіп, 1948 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияда күшті азаматтық құқықтар баптарын қабылдауға жәрдемдесті, ол бұл баптарды жасаған платформа комитетінің делегаты және төрағасы болды. 1948 жылы ол 81-ші Конгресске сайлауда Керстенді тағы да жеңіп алды, бірақ 1950 жылы Керстенге қайта сайлануға тағы да үміткер болды.

Конгресстен кейін

Конгресстегі орынды жоғалтқаннан кейін Бимиллер Труман әкімшілігінің қалған уақытында Ішкі істер министрлігінде жұмыс істеді. Ол 1953 жылдан 1956 жылға дейін Америка Еңбек Федерациясының заңнамалық өкілі (лоббисі) ретінде қызмет етті, ал 1956 жылдан 1978 жылға дейін AFL CIO Заңнама департаментінің директоры (бас лоббисі) болды. Осы кезеңде ол азаматтық құқықтар, «Медикер» және басқа да әлеуметтік және экономикалық заңнамаларды қабылдауда маңызды рөл атқарды, әсіресе Кеннеди және Джонсон әкімшіліктері тұсында.

Мұра

Заң шығарушы, конгрессмен, еңбек қозғалысының белсендісі және жақтаушысы ретінде Бимиллер өз заманының маңызды әлеуметтік заңдарының қабылдануына үлкен үлес қосты. Ол 1982 жылдың 3 сәуірінде Мэриленд штатының Бетезда қаласында дүниеден өтті. Оның құжаттары Оклахома университетінің Карл Альберт орталығында сақтаулы.