Кіріспе

Робертс Бартолоу (28 қараша 1831 жыл - 10 мамыр 1904 жыл) – американдық дәрігер және бірнеше американдық медициналық колледждердің профессоры. Ол Мэри Рафферти есімді 30 жастағы науқасқа жасаған тәжірибелерімен ең көп танымал. Рафферти 1874 жылы Цинциннатидегі (Огайо штаты) Good Samaritan Hospital ауруханасына 51 мм диаметріндегі (2 дюйм) бас сүйегіндегі қатерлі ойықтан туған тесікпен түсті. Бартолоу инелік электродтарды пайдаланып Раффертидің ашық қатты қабығына ток жіберу тәжірибесін жасады. Оның баяндамасында мидың электрмен стимуляциясы денедегі қозғалыс функцияларына қалай әсер ететіні туралы алғашқы байқаулар толық сипатталған, бірақ оның тәжірибелерін жүргізу тәсіліне қатысты көптеген этикалық мәселелер көтерілді. Армиядағы қызметтен кейін Бартолоу Огайо медициналық колледжінде зерттеулер жүргізіп, 1866 жылы ерлердің репродуктивтік жүйесіндегі асқынуларды сипаттаған "Сперматорея туралы" еңбегін жариялады. Ол 1867 жылы "Дезинфекцияның принциптері мен тәжірибесі" және екі жылдан кейін "Гиподермиялық дәрілік құралдар жөніндегі нұсқаулық" жариялады. 1880 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды.

Зерттеу әдістері

Бартолоудың зерттеулерінде көбінесе тірі жануарлар қолданылды, бұл антививисекционизм жақтастарының наразылығын тудырды. Бұл әдіс "физиологиялық әдіс" деп аталды және медицина мен зерттеуді ғылыми ізденістен гөрі емдік тәсіл ретінде қолдану идеясын қанағаттандырды. Бартолоудың еңбегі зерттеулерді клиникалық медициналық практикамен байланыстырып, қазіргі заманғы дәуірдегі медициналық жаңалықтарға негіз салды.

Негізгі жұмыстар

Бартолоудың негізгі еңбегі неврология саласында болды, онда ол электродтарды пайдалану арқылы мидың қозу қабілетін зерттеді. Ол нақты моторлық қимылдарға жауапты ми бөлімдерін түсініп, орналастыруға тырысты. Электродтармен миды алғашқы рет кім стимуляциялағаны әлі де нақты белгісіз, бірақ кейбір тарихшылар осы жетістікті Бартолоуға байланыстырады.