Космос-482: Жер орбитасынан қашып үлкірмеген Венераға бағытталған ғарыш зонды

Кіріспе

Космос 482 (Космос 482 - Космос 482) 1972 жылдың 31 наурызында 04:02:33 UTC уақытында ұшырылды, ол Жердің төменгі орбитасынан шыға алмаған Венераға бағытталған зонд болды. 2023 және 2025 жылдар аралығында Жерге құлауы күтілуде. Оның қону модулінің салмағы белгісіз, бірақ ол 300 G үдеуіне және 100 атмосфера қысымына төтеп беруге арналғандықтан, Жер бетіне бір бөлікпен жетіп, зақымданбауы мүмкін. 1962 жылдан бастап, Космос деген ат Жер орбитасында қалатын советтік ғарыш кемелеріне берілді, тіпті олардың соңғы мақсаты осы болмаған жағдайда да. Бұл миссияның жоспарланған планеталық зонд екендігі туралы мәлімет советтік және советтік емес дереккөздер мен тарихи құжаттарға негізделген. Әдетте советтік планеталық миссиялар бастапқыда Жердің тұрақтандыру орбитасына зымыран қозғалтқышымен және зондпен бірге іске қосу платформасы ретінде шығарылатын. Зондтар шамамен төрт минутқа созылатын қозғалтқыш жұмысы арқылы өз мақсаттарына қарай ұшырылатын. Егер қозғалтқыш дұрыс жұмыс істемесе немесе жұмыс толық аяқталмаса, зондтар Жер орбитасында қалып, Космос атауын алатын. Космос 482 1972 жылдың 31 наурызында, Венера 8 атмосфералық зондынан төрт күн өткен соң, Molniya күштеуішімен ұшырылды және оның дизайны мен миссия жоспары ұқсас болуы мүмкін. Жердің тұрақтандыру орбитасына жеткеннен кейін, ғарыш кемесі Венераға қарай траекторияға шығуға тырысқан сияқты көрінді. Ол төрт бөлікке бөлінді, олардың екеуі Жердің төменгі орбитасында қалды және 48 сағат ішінде Жаңа Зеландияның оңтүстігіне құлап, ыдырады, ал екі бөлігі (болжам бойынша жүк және ажыратылған қозғалтқыш бөлімі) 210 км x 9800 км, 52 градус еңіс орбитасына шықты. Дұрыс емес уақыт белгісінің салдарынан Blok L сатысы мерзімінен бұрын тоқтатылды, бұл зондтың Жер орбитасынан қашуына кедергі келтірді. 1972 жылдың 3 сәуірінде таңғы сағат 1:00-де, қызыл ыстық титан қорытпасынан жасалған төрт шар Жаңа Зеландияның Ашбуртон қаласының жанында бір-біріне жақын жерге түсті. Бұл шарлар егістіктерде тесіктер жасады және топыраққа терең ойыстар салды, бірақ ешкім зардап шеккен жоқ. 1978 жылы Жаңа Зеландияның Эйфелтон қаласының жанында осыған ұқсас нысан табылды. Ғарыш құқығы ғарыш қиындыларын ұлттық иесіне қайтаруды талап етеді, бірақ советтік тарап спутник туралы ешқандай білімі жоқ екенін және оған иелік етпейтінін мәлімдеді. Сондықтан спутник түскен жердің иесі фермерге тиесілі болды. Бөлшектер Жаңа Зеландия ғалымдарымен мұқият талданды, олардың советтік екендігін, өндіріс белгілері мен титанның жоғары технологиялық дәнекерленуі арқасында анықталды. Ғалымдар бұл заттар спутник немесе ғарыш аппаратын ұшыруға қолданылатын қысымды газ ыдыстары болуы мүмкін деген қорытындыға келді және атмосферада ыдырады.

Kosmos 482 (Космос 482 meaning Cosmos 482), launched March 31, 1972, at 04:02:33 UTC, was an attempted Venus probe which failed to escape low Earth orbit. It is expected to crash back to Earth between 2023 and 2025. Its landing module, which weighs , is highly likely to reach the surface of Earth in one piece as it was designed to withstand 300 G's of acceleration and 100 atmospheres of pressure. Beginning in 1962, the name Kosmos was given to Soviet spacecraft which remained in Earth orbit, regardless of whether that was their intended final destination. The designation of this mission as an intended planetary probe is based on evidence from Soviet and non Soviet sources and historical documents. Typically Soviet planetary missions were initially put into an Earth parking orbit as a launch platform with a rocket engine and attached probe. The probes were then launched toward their targets with an engine burn with a duration of roughly four minutes. If the engine misfired or the burn was not completed, the probes would be left in Earth orbit and given a Kosmos designation. Kosmos 482 was launched by a Molniya booster on March 31, 1972, four days after the Venera 8 atmospheric probe and may have been similar in design and mission plan. After achieving an Earth parking orbit, the spacecraft made an apparent attempt to launch into a Venus transfer trajectory. It separated into four pieces, two of which remained in low Earth orbit and decayed within 48 hours into south New Zealand and two pieces (presumably the payload and detached engine unit) went into a higher 210 km x 9,800 km, 52 deg inclination orbit. An incorrectly set timer caused the Blok L stage to cut off prematurely, preventing the probe from escaping Earth orbit. At 1:00 AM on April 3, 1972, four red hot titanium alloy balls landed within a radius of each other just outside Ashburton, New Zealand. The spheres scorched holes in crops and made deep indentations in the soil, but no one was injured. A similarly shaped object was discovered near Eiffelton, New Zealand, in 1978. Space law required that the space junk be returned to its national owner, but the Soviets denied knowledge or ownership of the satellite. Ownership therefore fell to the farmer upon whose property the satellite fell. The pieces were thoroughly analyzed by New Zealand scientists which determined that they were Soviet in origin because of manufacturing marks and the high tech welding of the titanium. The scientists concluded that they were probably gas pressure vessels of a kind used in the launching rocket for a satellite or space vehicle and had decayed in the atmosphere.