Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Sharknose – Ferrari 156 F1 машинасының лақап аты. Sharknose термині теміржол жанкүйерлері тарапынан Пенсильвания темір жолының талаптары бойынша Baldwin Locomotive Works компаниясы жасаған бірнеше кабиналы дизель локомотивтерінің сыртқы түріне қолданылады. Дизайнды PRR-дің таңдаулы дизайнері Реймонд Лоуи жасаған, ал локомотивтің ерекше мұрны оның PRR T1 пар локомотивіне жасаған дизайнын еске түсіреді.
Sharknose is also the nickname of the Ferrari 156 F1
Sharknose is a term applied by railfans to the styling of several cab unit diesel locomotives built by the Baldwin Locomotive Works to the specifications of the Pennsylvania Railroad. The styling was by the PRR's preferred designer, Raymond Loewy, with the distinctive nose reminiscent of his design for the PRR T1 steam locomotive.
Басқа темір жолдар
Жолаушылар модельдері Пенсильвания темір жолына ғана тән болғанымен, басқа темір жолдар жүк модельдерін сатып алып пайдаланды, олардың ішінде Нью-Йорк Орталық, Балтимор және Огайо, сондай-ақ Элгин, Джолиет және Шығыс темір жолдары болды. Нью-Йорк Орталық бұл локомотивтердің соңғы иесі болды және 1967 жылдың соңында соңғыларын Моногахела темір жолына әрқайсынан 6000 доллардан сатты. 1972 жылға қарай, 1205 және 1216 номерлі екі локомотивтен басқа барлығы жойылды. Соңғы жұп 1974 жылы металл тескісіне сатылды, бірақ Delaware және Hudson темір жолы оларды құтқарып алды, ол кезде әлемдегі соңғы төрт Alco PA 1 жолаушылар локомотивтерін пайдаланып жүрген. 1978 жылы Castolite Corp. оларды сатып алып, Мичиган Солтүстік темір жолында пайдалануға жалға берді. Екі локомотив те 20 жылдан астам уақыттан бері Эсканаба және Супериор көлі темір жолының аумағында, көзден жасырылған күйде сақталып тұр деген ақпарат бар.
While the passenger models were unique to the Pennsylvania Railroad, other railroads purchased and operated the freight models, including the New York Central, Baltimore and Ohio and Elgin, Joliet & Eastern. The New York Central was the last original owner to operate the engines, selling the last of them to the Monogahela Railway for $6,000 each in late 1967. By 1972, all but two of them, the 1205 and 1216, had been scrapped. The final pair also were sold for scrap in 1974, but were rescued from the torch by the Delaware and Hudson Railroad, which at the time was also operating the world's last four Alco PA 1 passenger locomotives. The pair were purchased by Castolite Corp. in 1978, which leased them for use on the Michigan Northern. Both engines have purportedly been stored out of public view on the property of the Escanaba and Lake Superior Railroad for more than 20 years.
Автомобильдер
"Акула мұрны" деген атау сонымен қатар 1930 және 1940 жылдардағы аэродинамикалық автомобильдерге де берілді, себебі олардың дизайны алғаш рет 1936 жылы 1937 жылғы Willys жолаушылар автомобильдерінде пайда болды. Willys оларды осы үлгіде Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін өндіріп келді. Бұл термин 1938 жылғы Graham Paige "Spirit of Motion" машинасына да қолданылды. Бұл дизайн 1941 жылғы Nash және 1940 жылдардағы Hudson модельдерінде де қолданылды. Осы дизайнмен жасалған соңғы автомобиль 1947 жылғы Hudson болды. 1960-1980 жылдардағы көптеген классикалық BMW автомобильдері де айқын мұрынмен жасалды, оларға көбінесе "акула мұрны" деп атайды.
The name "sharknose" has also been given to streamlined automobiles of the 1930s and 1940s, because of their design, first introduced in 1936 on the 1937 Willys passenger cars. Willys continued to manufacture them in this design until the beginning of World War II. The term was applied to the 1938 Graham Paige "Spirit of Motion." The design was also used on the 1941 Nash, as well as 1940s Hudson models. The last automobile with this design was the 1947 Hudson. Many classic BMWs from the 1960s to the 1980s were also designed with a pronounced nose that is commonly referred to as a shark nose.