Эдвард Джордж Уинъярд: Спортшы, әскери қызметкер және қайырымдылық иесі

Кіріспе

Ағылшын спортшысы және сарбазы (1861–1936)

Эдвард Джордж Уайнард (1 сәуір 1861 – 30 қазан 1936) – ағылшын спортшысы және британ армиясының офицері. Ол ең алдымен бірінші сыныпты крикетші ретінде танымал болды, негізінен Гэмпшир және Мэрилебон крикет клубы (MCC) үшін ойнады. Сонымен қатар, Англия құрамасы сапында үш рет Тест матчтарына қатысты. 1878 мен 1912 жылдар аралығында бірінші сыныпты крикетте 150-ден астам ойын өткізді. Wisden журналы оны "тамаша шабуылдаушы соққышы" деп сипаттады. 8300-ден астам ұпай жинап, он үш жүздік соқты. 1894 жылы Гэмпширдің бірінші сыныптық мәртебесіне қайта оралуына үлкен үлес қосты, содан кейін Гэмпширдің капитаны және президенті болып тағайындалды. Уайнард кейіннен МКК комитетіне де мүше болды. Уайнард сонымен қатар, аматор футболдағы табысты орталық шабуылшы болды. 1881 жылы ол ФА кубогының финалында жеңіске жеткен "Олд Картузианс" командасының құрамында болды, онда "Овал" стадионында өткен матчта "Олд Этонсаны" 3:0 есебімен жеңіп, алғашқы голды соқты. Ол "Винчестер" және "Коринфтер" клубтары үшін де ойнады. Ол қысқы спорт түрлерінде де шебер болды, Швейцарияның Давосында өткен халықаралық чемпионатта мүше болып, 1894, 1895 және 1899 жылдары жеңіске жетті. Гэмпшир клубында хоккей ойнады және өзінің "Жокерс" клубын құрған ынталы гольфшы болды. Әскери қызметінде Уайнард 1879 жылдың қыркүйегінде Уорвик милициясына қабылданып, кейін 1883 жылдың мамырынан бастап Корольдің Ливерпуль полкіне қызмет етті. 1885–87 жылдардағы Бирма экспедициясында қатысып, осы кезеңде "Еңбегі үшін орден"мен марапатталды. 1890 жылы Уэльс полкіне қосылды, ал Екінші Бур соғысына дейін бірнеше штабтық лауазымдарда болды және Корольдік әскери колледжде оқытушы болып жұмыс істеді. 1903 жылы әскери қызметтен зейнеткерлікке шықты, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғысқа белсенді қайта оралды. Алдымен Миддлсекс полкінде қызмет етті, содан кейін Еңбек корпусына жіберілді, онда Саутгемптондағы Торнхилл еңбек лагерінің коменданты болды. Соғыстағы еңбегі үшін OBE орденімен марапатталды. 1894 жылы Уайнард Швейцария көлінде мұз астына түскен швейцариялық шаруаның өмірін қауіп-қатерге тіліп құтқарғаны үшін Корольдік гуманистік қоғамның медалін алды.

Edward George Wynyard (1 April 1861 – 30 October 1936) was an English sportsman and a career officer in the British Army. He was primarily known as a first class cricketer who played at domestic level predominantly for Hampshire and the Marylebone Cricket Club (MCC), in addition to playing Test cricket for England on three occasions. He made over 150 appearances in first class cricket between 1878 and 1912, as a batsman whom Wisden described as "a splendid forcing batsman". He scored over 8,300 runs and made thirteen centuries. He was an important figure in Hampshire's return to first class status in 1894, and shortly after he was engaged as both captain and president of Hampshire. Wynyard would later serve on the committee of the MCC. Wynyard was also a successful amateur football centre forward. In 1881, he was a member of the Old Carthusians team that won the FA Cup Final, in which he scored the opening goal in a 3–0 victory over Old Etonians at The Oval. He also played for both Winchester and the Corinthians. He was adept at winter sports, partaking as a tobogganist in the International Championship at Davos in Switzerland, which he won in 1894, 1895 and 1899. He also played hockey for Hampshire and was a keen golfer, forming his own club, "The Jokers". As a career soldier, Wynyard was commissioned into the Warwick Militia in September 1879 and later served with the King's Liverpool Regiment from May 1883. He served in the Burma Expedition of 1885–87, during the course of which he was awarded the Distinguished Service Order. He then joined the Welch Regiment in 1890, and in the lead up to the Second Boer War he held a number of staff appointments and instructed at the Royal Military College. He retired from military service in 1903, but later returned to active service in the First World War, where he initially served with the Middlesex Regiment, before being seconded to the Labour Corps, where he was commandant of Thornhill Labour Camp in Southampton. For his role in the war, he was made an OBE. Wynyard was the recipient of the medal of the Royal Humane Society in 1894, for bravery at "great personal risk" when he rescued a Swiss peasant who had fallen under the ice on a lake.

Ерте өмір

Әскер және судья Уильям Уайниардтың ұлы, ол 1861 жылғы сәуірде Британдық Үндістандағы Сахаранпур қаласында дүниеге келді, онда оның әкесі Аллахабад жоғары сотында судья болып Бенгал азаматтық қызметінде қызмет етті. Оның анасы Генриетта олі сегіз жасқа толғанда қайтыс болды. Уайниард пен оның туыстары 1871 жылғы халық санағында Кенсингтонда тұрғандары тіркелді. Ол Уиндлшемдегі Вудкотт Хаус дайындық мектебінде білім алды, содан кейін 1874-1877 жылдары Чартерхаус мектебінде оқыды. Ол кезде Чартерхаус мектебінде 16 жастағы оқушылар осы жастан кейін мектепте оқуын жалғастыру үшін қатаң академиялық талаптарға сай болуы керек еді; Уайниард бұл талаптарды орындамады және нәтижесінде Чартерхаустан Оксфордтағы Сент-Эдвард мектебіне ауысты. Сент-Эдвард мектебінде ол регбиде өте жақсы ойнады, оны "шапшаң және күшті, керемет үш ширек ойыншы" деп сипаттады. Егер ол әскери мансапты таңдамағанда, халықаралық регбиде үлкен жетістіктерге ие болар еді деп болжанады. Әскери мансабына дайындық үшін ол ақы төленетін Оксфорд әскери колледжіне қабылданды.

Әскери мансап

Уайнард 1879 жылдың қыркүйегінде Уорвик милициясының 1-ші полкінде екінші лейтенант болып тағайындалды, ал 1881 жылдың мамырында лейтенант болып жоғарылатылды. Милициядан ол қысқа мерзімге Миддлсекс полкінде қызмет етті, содан кейін 1883 жылдың мамырында Корольдік Ливерпуль полкіне толық қызметке ауысты. Соңғы полкте бес ай қызметтен кейін ол полкпен бірге Британдық Үндістанға барды және 1885–87 жылдардағы Бірма экспедициясында қатысты, сол жылы Ең батыл қызмет орденін (DSO) жеңіп алды және екі рет құрметті мақалаларда есімдері тізілді. Оның DSO орденін алған уақыты 1885 жылдың маусымында болды, осы кезде Оо Тема жетекшілік еткен үлкен көтерілісшілер тобы 8-ші Корольдік Ливерпуль полкі мен 2-ші Бенгал жаяу әскерінің кішкентай тобына сәтті шабуыл жасай алмады. Шабуыл кезінде олардың командирі капитан Дансфорд қаза болғандықтан, Уайнард команданы өз мойнына алып, "батыл" түрде бекіністі пагодаға шегінген көтерілісшілерге қарсы британдық қарсы шабуылға жетекшілік етті. Оның іс-қимылдары генералдар сэр Роберт Лоу мен сэр Джордж Уайт тарапынан жоғары бағаланды. Оның көрсеткен ерлігі үшін ол 41-ші Уэлш полкінің ротасына көтеріліп, Үндістанның жалпы қызмет медалімен марапатталды. Уайнард 1890 жылдың наурыз айында капитан болып жоғарылатылды, осы кезде ол ресми түрде Уэлш полкіне ауысты. 1890 жылдың тамызында ол Корольдік әскери колледжінде тактика, әскери басқару және құқық бойынша нұсқаушы болып тағайындалды. Ол 1899 жылдың соңына дейін Оксфорд университеті еріктілерінің адъютанты болды, содан кейін 1899 жылдың 26 желтоқсанынан 1902 жылдың тамызына дейін Сандхерстте әскери инженерия бойынша нұсқаушы болып тағайындалды. Колледжде крикетке жауапты болған кезде ол офицер кадеттерінің В.Г. Грейстің XI командасына қарсы ойынын ұйымдастырды. Ойынға екі күн қалғанда Грейс оған қатыса алмайтынын хабарлады, бірақ кадеттердің ешқайсысы оны көрмегенін білгеннен кейін, Уайнард макияж мен жалған сақалмен өзін жасырып, қонақ командамен ойынға қатысты, соққы берді, бірнеше рет жүгіріп, қасақана "жарақаттанып" зейнетке шықты. Ол команданың түскі асы кезінде сақал мен бас киімін шешіп, өзін таныстырды, бірақ ешкім оның маскировкасын және Грейстің соққы беру стилін нақты түрде еліктегенін байқамады. Уайнард 1903 жылы зейнетке шықты. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, 1914 жылдың қыркүйегінде Уайнард Корольдік Ливерпуль полкіне уақытша майор ретінде қайта шақырылды, содан кейін 1915 жылдың мамырында Армиялық қару-жарақ корпусына (AOC) қосылды. Ол 1916 жылдың қарашасына дейін AOC-де болды, содан кейін ол корпуста жұмыс істеуін тоқтатты және уақытша шенінен айырылды. AOC-ден кеткеннен кейін ол Миддлсекс полкіне ауысты. Содан кейін ол Еңбек корпусына тағайындалды, бұл тағайындама үшін уақытша майор болды. Ол 1916-1919 жылдары Саутгемптондағы Торнхилл еңбек лагерінің коменданты болды, осы кезде соғыс аяқталды. 1919 жылдың сәуір айында денсаулығына байланысты қызметтен босатылды. Уайнард 1919 жылғы туған күніне орай соғыстағы қызметі үшін OBE орденімен марапатталды.

Wynyard was commissioned as a second lieutenant in the 1st Regiment, Warwick Militia in September 1879, before being promoted to lieutenant in May 1881. From the militia, he briefly served with the Middlesex Regiment before transferring to regular service with the King's Liverpool Regiment in May 1883. After just five months service with the latter, he went with the regiment to British India and saw active service in the Burma Expedition of 1885–87, winning the Distinguished Service Order (DSO) in the latter year and being twice mentioned in despatches. His DSO was gained during actions in June 1885, when a large rebel force led by Oo Temah unsuccessfully attacked a small force of the 8th King's Liverpool Regiment and the 2nd Bengal Infantry. Following the death of their commanding officer, Captain Dunsford, during the attack, Wynyard assumed command and "boldly" led the British counterattack against the rebels, who had retreated to a fortified pagoda. His actions were praised by General's Sir Robert Low and Sir George White. In recognition of his actions, he was promoted to a company of the 41st Welch Regiment, and was awarded the Indian General Service Medal. Wynyard was promoted to captain in March 1890, at which point he formally transferred to the Welch Regiment. In August 1890, he was appointed an instructor in tactics, military administration and law at the Royal Military College. He was Adjutant of the Oxford University Volunteers until late 1899, prior to being appointed an instructor of military engineering at Sandhurst from 26 December 1899 until August 1902, when he returned to his regiment. While in charge of cricket at the college, he arranged an officer cadets' match against W. G. Grace's XI. Two days before the game Grace wrote to say he would be unable to play, but after learning none of the cadets had seen him play, Wynyard cleverly disguised himself with make up and false beard and played in the match with the visiting team, batting, making several runs and getting purposely hit on the hand to retire 'hurt'. He revealed his identity minus beard and cap at the teams' lunch, but no one had seen through the disguise and his realistic imitation of Grace's batting style. Wynyard retired in 1903. After the outbreak of the First World War, Wynyard was recalled in September 1914 as a temporary major with the King's Liverpool Regiment, then was attached to the Army Ordnance Corps (AOC) in May 1915. He remained with the AOC until November 1916, at which point he ceased to be employed in the corps and relinquished his temporary rank. After leaving the AOC, he was transferred to the Middlesex Regiment. He was then seconded to the Labour Corps, being made a temporary major for the appointment. He was commandant of the Thornhill Labour Camp in Southampton from 1916 to 1919, by which point the war had concluded. He relinquished his commission on account of ill health in April 1919. Wynyard was made an OBE in the 1919 Birthday Honours, in recognition of his service during the war.

Алғашқы бірінші сыныптық крикет

Чартерхауста крикет құрамына кіруге тым жас деп саналған Уайниард Сент-Эдвардс крикет құрамында ойнады. Сол жерде мектептік жылнамада оның "үлкен соққылар жасауға тым құлшынуы және өзінен бұрын қалып қоюы сияқты ауыр қателіктерін түзетуге тырысуы керек" деген пікір айтылды. Дегенмен, ол әлі мектеп оқушысы болғанда Хэмпширдің назарына ілігіп, Хёрслиге жақын жердегі әкесінің үйінде тұрғандықтан, олар үшін ойнауға құқық алды. Осылайша, ол 1878 жылы 17 жасында Хэмпшир үшін бірінші сыныптық крикетте дебют жасады. 1879 жылы ол Сент-Эдвардс клубының капитаны болды, он тоғыз матчтың он бес жеңіске жетіп, тек бірде ғана жеңіліске ұшырады. 1880 жылы ол Хэмпшир үшін тағы үш бірінші сыныптық матч өткізді, МКК-ге қарсы екі рет және Сассекске қарсы бір рет ойнады. Содан кейін әскери міндеттері оны Британдық Үндістанға алып барды, онда ол 1887 жылға дейін қалды. 1885 жылы Найниталда өткен бір матчта ол "Қонақтар" командасы үшін "Тұрғындарға" қарсы 123 және 106 ұпай жинады. 1887 жылы өзінің полкі үшін өткен тағы бір матчта ол 237-ші батальонға қарсы 237 ұпай жинады. Оның полк құрамасында болуымен олар 1883 және 1890 жылдар аралығында тек бір матчта жеңіліске ұшырады, ал Уайниард бір иннингке шамамен 100 ұпайдан орташа есеппен ұтып алды. Кейінірек ол 1896 жылы сұхбаттасуда Үндістандағы соққыдан ұтылудағы жетістіктерін мойындамай, өзінің сәттілігін "әдетте өте оңай боулингке" байланыстырды. 1887 жылы ол үйіне оралған кезде, Хэмпшир бірнеше нашар маусымнан кейін Үндістанға кеткеннен бері бірінші сыныптық мәртебесін жоғалтты. Оралғаннан кейін, ол 1887 жылы МКК үшін екі бірінші сыныптық матч ойнады, сонымен қатар Даблиндегі Феникс паркіне қарсы Инкогнити үшін сол жылы кішігірім матчта 233 ұпай жинады. 1888 жылы МКК үшін, ал 1890 жылы A. J. Webbe's XI және Англияның мырзалары үшін (екеуі де) бірінші сыныптық кездесулер болды. Ол 1895 жылы жай маусымда он үш матчтан 581 ұпай жинады, ал 26 иннингінің 19-ында екі санды ұпайдан асып түскенімен, орташа есеппен 22.34 ұпай жинады. Осы маусымда ол "I Zingari" клубында "Лордс" стадионында Англияның "Джентльмендеріне" қарсы матчта ойнады. Осылайша ол алдағы маусымға капитан да, президент те болды. 1896 жылы ол маусымды Кембридж университетіне қарсы Чарльз Торнтонның жеке командасында ойнап, өзінің алғашқы бірінші сыныптық жүзін (121) соғып бастады. Кейінгі маусымда ол Сассекске қарсы жүзді, ал одан кейінгі матчта Йоркширге қарсы 515 ұпайдан 268 ұпай жинады; сол кезде бұл Хэмпширдің ең жоғары бірінші сыныптық ұпайларының бірі болды. Ол маусымды 49.42 орташа есеппен 1038 ұпаймен аяқтады, оның орташа көрсеткіші Ранжицинхиден кейін екінші орында тұрды. Оның жақсы формасы оны Англияның Австралияға қарсы үшінші тестілік матчында Овалда Англия құрамасына таңдауға әкелді. Ол 10 және 3 ұпай жинап, Англия серияның шешуші тестілік матчын жеңді. Оның 1897 жылғы маусымы он екі матчтан 713 ұпай жинап, 32.40 орташа есеппен, бірақ ол ғасырлар жасады. Дегенмен, олардың серіктестігі бойынша Хэмпширдің алтыншы викетке қатысты рекорды сақталып отыр. Капитан ретінде ол осы маусымда 27 викетке 27.27 орташа есеппен боулинг жасады. Ол 1899 жылы Лестерширге қарсы 6/63 көрсеткішін жасады. 1899 жылғы қазанда Екінші Бур соғысы басталғанда, Уайниард өзінің әскери міндеттеріне назар аудару үшін 1899 жылғы қарашада Хэмпшир капитанынан кетуге мәжбүр болды. Осылайша, оның армиялық міндеттемелері оны Хэмпшир үшін 1900 жылғы округтік чемпионатта үш бірінші сыныптық кездесуге дейін шектеді, сонымен қатар Солтүстік пен Оңтүстік матчтарында ойнады, ал 1901 жылы Хэмпшир үшін екі кездесу мен Йоркширге қарсы МКК үшін бір кездесу өткізді. Кейінірек маусымда ол I Zingari үшін ойнап, 147 ұпай жинады, бұл команданың ең жоғары бірінші сыныптық ұпай көрсеткіші болды; оның иннингтері I Zingari-ге 6 викетпен жеңіске жетуге көмектесті, екінші иннингте 412 ұпайды қуып жететін.

Considered too young to make the cricket eleven at Charterhouse, Wynyard played for the St Edward's cricket eleven. There, it was opined by the School Chronicle that he "would do well to remedy the grave faults of being too eager to make big hits, and of getting before his wicket". Nonetheless, whilst still a schoolboy he came to the attention of Hampshire, whom he qualified to play for by means of his residence at his father's home near Hursley, Hampshire. Thus, he made his debut in first class cricket for Hampshire at the age of 17 in 1878, against the Marylebone Cricket Club (MCC) at Lord's. In 1879, he captained St Edward's to fifteen victories and only one defeat from nineteen matches, and headed both the batting and bowling averages; the School Chronicle declared that he was "by far the best all round cricketer that has ever been at St Edward's". He made three further first class appearances for Hampshire in 1880, playing twice more against the MCC and once against Sussex, before playing against Sussex in 1881. Thereafter, his military duties took him to British India, where he remained until 1887. During one match in India at Nainital in 1885, he made scores of 123 and 106 for a team named The Visitors against The Residents. In another for his regiment in 1887, he made 237 against the 23rd Battalion, Royal Fusiliers. With his presence in the regimental team, it is believed they only lost one match between 1883 and 1890, with Wynyard averaging around 100 runs per innings. He would later play down his batting feats in India in an 1896 interview, in which he attributed his success to "generally very easy [bowling]". By the time he had returned home later in 1887, Hampshire had lost their first class status since his departure for India, following a number of poor seasons. Following his return, he played two first class matches for the MCC in 1887, in addition to making 233 in a minor match in the same year for Incogniti against Phoenix Park at Dublin. Further first class appearances came for the MCC in 1888, and A. J. Webbe's XI and the Gentlemen of England (both 1890). He had a modest 1895 season, scoring 581 runs from thirteen matches, and although he passed double figures in 19 of his 26 innings, he averaged 22.34. During this season, he also played for I Zingari in their jubilee match against the Gentlemen of England at Lord's. thus he was both captain and president for the forthcoming season. He was prolific in 1896, beginning the season by scoring his maiden first class century (121) playing Charles Thornton's personal team against Cambridge University. Later in the season, he made a century against Sussex, and in the match which followed he made 268 in a total of 515 against Yorkshire; at the time, this was the highest individual first class score of Hampshire. He finished the season with 1,038 runs at an average of 49.42, with his average for the season being second only to Ranjitsinhji. His good form led to him being selected to play for England against Australia at The Oval in the Third Test of Australia's tour of England; he made scores of 10 and 3 as England clinched the deciding Test match of the series. His 1897 season was less productive, with 713 runs from twelve matches at an average of 32.40, though he made centuries. however, as of their partnership remains a Hampshire record for the sixth wicket. As captain, he was also inclined to bowl himself during this season, taking 27 wickets at a bowling average of 27.27; he notably claimed his only five wicket haul in 1899, taking 6 for 63 against Leicestershire with his underarm lob bowling. With the outbreak of Second Boer War in October 1899, Wynyard felt compelled to resign the Hampshire captaincy in November 1899 to focus on his military duties. Thus, his army commitments limited him to just three first class appearances for Hampshire in the 1900 County Championship, in addition to playing in the North v South fixture, while in 1901 he made just two appearances for Hampshire and one for the MCC against Yorkshire. Later in the season, he played for I Zingari and made 147, which was to become the highest individual first class score for the team; his innings was pivotal in helping I Zingari to a six wicket victory, chasing 412 runs in their second innings.

Тесттік крикетке оралу

1904 жылдың қысында Уайниард Лорд Брэклидің жеке құрамымен Вест-Индияға саяхат жасап, тур барысында сегіз бірінші сыныптық матчқа қатысты. Ол сондай-ақ 1905 жылғы округтік чемпионатта Хэмпшир үшін үш матчта ойнады. Содан кейін Хэмпшир үшін тағы үш бірінші сыныптық матчқа қатысты, 1906 жылғы округтік чемпионатта екі рет және 1908 жылғы округтік чемпионатта бір рет өнер көрсетті. Дегенмен, Хэмпшир үшін ойынға шығуы азайғанмен, Уайниард МКК үшін отандық және турларда жиі ойнады. 1906 жылдың қысында ол МКК-нің Жаңа Зеландияға жасаған турына капитандық етті, онда Окленд пен Веллингтонға қарсы екі бірінші сыныптық матчта ойнады. 1908 жылы ол Хэмблдон XII құрамында Англия XI-іне қарсы Бродхальфпенни Даун жерінде өткен естелік бірінші сыныптық матчта қатысты. Сол жылдың қысында ол МКК құрамымен Египетке саяхат жасады, бірақ турда бірінші сыныптық матчтар болған жоқ. 1908 жылы Стэнли Кокрейннің жеке құрамы үшін Ирландияда Австралия құрамасына қарсы қонақ ретінде ойнағаннан кейін, ол әртүрлі соққыларды тиімді қолданғаны және сол қолмен қоршау нүктесінен боулингке соққы берудің ерекше әдісін дамытқаны байқалды. Сонымен қатар, ол орталық алаңда және қақпашы ретінде де алаңға шыға алатын еді.

Футбол

Уайниард 1876 жылы Чартерхауз мектебінің футбол құрамасында ойнады, сол жылы мектеп өз футбол ережелерін Футбол қауымдастығы құрған ережелерге бейімдеді. Чартерхауздағы білімін аяқтаған жылы ол Генри Байард Ричтің капитаны болған Винчестер клубы үшін өнер көрсетті. 1881 жылы ол "Олд Картузианс" клубының құрамында 1880–81 жылғы ФА кубогында орталық шабуылшы ретінде ойнады, Дарвен клубына қарсы өткен жартылай финалда ойнады, нәтижесінде "Олд Картузианс" күтпеген жеңіске жетті. Ол сондай-ақ 9 сәуірде Кеннингтон Овалда өткен финалда да қатысты. Матчтың 25-ші минутында Уайниард командасы үшін алғашқы голды соқты, нәтижесінде "Олд Картузианс" 3:0 есебімен "Олд Итон" клубын жеңді. Сол маусымда ол Ирландияға қарсы Англия құрамасына шақырылды, бірақ ол қатысудан бас тартты. Ол сонымен қатар "Биконсфилд" және "Корольдік Уимблдон" (оның құрметті мүшесі болып сайланды) клубтарында да ойнады. Уайниардты әйелі және оның ұлы, сондай-ақ Эдвард есімді баласы сағынды.