Кіріспе

Құс түрлері

Қызыл бас құтан (Sarcogyps calvus), сондай-ақ Азия патша құтаны, Үндістан қара құтаны немесе Пондичерри құтаны деп те аталады, негізінен Үндістан субконтинентінде кездесетін, Оңтүстік-Шығыс Азияның кейбір аймақтарында шағын, бөлек орналасқан топтары бар Ескі әлем құтаны.

Таксономия және жүйелеу

Бұл - Үндістан субконтинентінде кездесетін Ескі әлемнің құрлы қазғырдың бір түрі. Оның ешқандай төрт түрі жоқ.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Бұл жарқыраған жүзді қаршыға бұрын кең таралған, Үндістан субконтиненті бойынша және шығысқа қарай Оңтүстік Орталық және Оңтүстік-Шығыс Азияға дейін, Үндістаннан Сингапурға дейін тараған. Бүгінде қызыл бас қаршығаның ареалы негізінен Солтүстік Үндістанмен шектелген. Ол көбінесе ашық далаларда, егістік жерлерде және жартылай шөлді аймақтарда кездеседі. Сонымен қатар, жапырақты орманды жерлерде, тау етегінде және өзен аңғарларында да таба аласыз. Әдетте, теңіз деңгейінен 3000 метрге дейінгі биіктікте мекендейді.

Қорғау мәртебесі

Қызыл бас бүркіт бұрын азайып бара жатқан, бірақ бұл азаю баяу болды; 2004 жылы IUCN оны қауіпсізден қауіп төндіретін түрлер тізіміне көшірді. Алайда, Үндістанда ветеринарияда диклофенак құралын кеңінен қолдану соңғы жылдары оның популяциясының күрт төмендеуіне себеп болды. Диклофенак – бүркіттер үшін өте зиянды зат екені белгілі болды. Қызыл бас бүркіттердің саны 1990 жылдардың соңынан бері екі жыл сайын шамамен екі есеге азайды, ал бұрын жүздеген мыңдаған жекелеген түрлерден тұратын популяция екі он жыл ішінде жойылу қаупіне жетті. Осының салдарынан, 2007 жылғы IUCN Қызыл тізімінде оның статусы аса қауіпті деп өзгертілді. Қызыл бас бүркітті аң аулау салдарынан табу қиынға соқты. Камбоджа сияқты елдерде аса қауіпті бүркіт түрлерін қолдауға арналған арнайы бағдарламалар іске асырылуда. Дәлелдер көрсетіп тұрғандай, аңшылар аулауда улы заттарды қолдана бастады. Халықты талдау нәтижесінде 2010 жылдан бері аққұйрықты бүркіт (Gyps bengalensis) және қызыл бас бүркіт (Sarcogyps calvus) популяциясының азайғаны, ал жұқа мүңкірт бүркіт (Gyps tenuirostris) 2013 жылдан бастап азаюы мүмкін екені анықталды. 2021 жылы жасалған бағалау бойынша, табиғатта 2500-ден 9999-ға дейін ересек жекелеген түрлер бар.

Фармацевтикалық токсиндер және диклофенак

21-ші ғасырдан бері қызылбас бүркіттің санының күрт азаюына себеп болатын маңызды фактор – малға емдеу үшін қолданылатын фармацевтикалық НҚҚҚ диклофенак. Бұл зат бүркіттер үшін жоғары уытты болып табылады және бүйрек жетіспеушілігі мен ішкі органдардың подаграсына (висцеральды гитке) алып келеді. Соңғы зерттеулер көрсеткендей, Үндістандағы қызылбас бүркіттердің популяциясы диклофенакқа тыйым салынғаннан кейін жаңару белгілерін көрсетіп, осы препараттың түрге зиянды әсерін көрсетеді.

Адамның іс-әрекеті

Камбоджада балық немесе су құстарын аулау үшін улы заттарды кеңінен қолдану салдарынан кездейсоқ өлім-жітім жағдайлары тіркеледі, әсіресе трапеяндарда (су қоймаларында). Сонымен қатар, Камбоджада наным-сенімдерге байланысты улану оқиғалары да хабарланған. Бұдан өзге, ұялайтын ағаштардың кесілуі, электр тогынан зардап шегуі және электр сызықтарымен соқтығысу түрлерге қауіп тудырады.

Құс түрлерінің арасындағы бәсеке

Ортақ экожүйеде гипстер сияқты үстем құстар өлекселерді жеуде бәсекелестік артықшылығына ие. Олар көбінесе азық ресурстарын алуда қызылбас құстан озып кетеді, бұл түр үшін тамақ жетіспеушілігіне алып келуі мүмкін. Осының салдарынан, қызылбас құсқа қолайлы тамақтану мүмкіндіктері шектелуі мүмкін, бұл оның өмір сүруіне әсер етіп, популяциясының азаюына себеп болуы мүмкін.