Кіріспе

Құс түрлері

Молукка орман құсы (Scolopax rochussenii), сондай-ақ Оби орман құсы деп те аталады, Индонезияға ендемік, жазық жерлерде кездесетін құс. Оның таралған аймағы Солтүстік Малуку аймағындағы Оби және, мүмкін, Бэкан деген екі кішкентай аралмен шектелген. Бұл орташа мөлшердегі құс, 32-40 сантиметрге жетеді және барлық орман құстарының ішінде ең ірісі. Оби аралындағы тіршілік ортасының күрт қырылуына байланысты оның сақтау статусы осал деп бағаланады.

Сипаттама

Молукканың ағаш құсының ұзындығы 32-40 см. Оның денесі тығыз және күңгірт, дөңгелек, мықты кеудесі, кең, сүйір қанаттары және қысқа құйрығы бар. Scolopacidae тұқымдастығының ішінде ағаш құстар шырғалақтармен ең жақын туыс. Молукка ағаш құсы алғаш рет 1862 жылы Генрих Бернштейн тапқан, ал түр 1866 жылы Герман Шлегельдің қолымен Scolopax rochussenii деп аталған. Олардың кездесуі өзендер мен ағыстармен тығыз байланысты, және олар жыл бойы бірдей мекендеу ортасында болады. Бастапқыда Молукка ағаш құсы тау құсы деп есептелген, бұл мекендеу ортасының ерекшелігі түрдің сирек кездесуін түсіндіреді. Молукка ағаш құсының болжамды аумағы 10,67 гектарды құрайды. Түр селективті орман кесу және шағын ауыл шаруашылығынан туындаған ортаның аз ғана зақымдануына төзімді болғанымен, Молукка ағаш құсының сақталуына қауіп әлі де зор. Обидегі орман кесу және кен өндіру қызметінен туындаған кең ауқымды ортаның жойылуы түрдің сақталуына ең үлкен қауіпті құрайды, бұл популяцияның жалпы мөлшерінің азаюына әкеледі. Бақытсыз никель өндірісі Батыс және Оңтүстік Обидің кейбір аймақтарындағы барлық жергілікті өсімдіктер мен жоғарғы топырақ қабатының жойылуына соқтырып, ландшафт пен жергілікті құс популяцияларында айқын өзгерістерге алып келді. Молукка ағаш құстарын Обидегі жергілікті тұрғындар аң аулауға немесе тұзаққа түсірмейді. Молукка ағаш құсы 2000 жылдан 2021 жылға дейін жойылуға жақын деп саналды. 2021 жылы түрдің статусы, Обиде бұрын ойлағаннан гөрі кеңінен таралғаны анықталғаннан кейін, осал деп өзгертілді. Молукка ағаш құсын сақтау бойынша ұсыныстарға қатаң кен өндіру ережелерін енгізу, жазық орман мен өзендерді қорғау және Обиде су басқару жоспарын құру кіреді. Түрдің таралуын және популяциясының динамикасын жақсырақ түсіну үшін, сондай-ақ сақтау басқару шешімдерін жақсарту үшін кең ауқымды үлгі алу зерттеулері маңызды.