"Аспан астында" (1953) фильмі – Джон Уэйннің қатысуымен түсірілген, шынайы авиақырсымға негізделген әсерлі авиациялық драма. Соғыс, құтқару, тікұшақтар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1953 жылы Уильям А. Уэллманның түсірген фильмі
1953 film by William A. Wellman
"Аспандағы арал" – Эрнест К. Ганннің 1944 жылы жазылған, сол аттас романы негізінде жазылған, Уильям А. Уэллман режиссерлік еткен және Джон Уэйннің қатысуымен түсірілген 1953 жылғы американдық авиациялық оқиғалы драма. Нақты ұшақ апатын шынайы бейнелегендіктен, кейбір киносүйерлер бұл фильмді авиация туралы классикалық фильмдердің қатарына қосады. Фильмде сондай-ақ Энди Девин, Ллойд Нолан, Джеймс Арнесс және Пол Фикс те ойнаған.
Island in the Sky is a 1953 American aviation adventure drama film written by Ernest K. Gann based on his 1944 novel of the same name, directed by William A. Wellman and starring and coproduced by John Wayne. Because of its realistic depiction of an actual aircraft crash, some consider the film as among the classic aviation films. The film also features Andy Devine, Lloyd Nolan, James Arness and Paul Fix.
Сюжет
Пилот Джон Дули мен екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі Дуглас С-47 Skytrain (DC-3 әскери нұсқасы) экипажы қатты мұзды жағдайға тап болып, Квебек және Лабрадор шекарасының жанындағы белгісіз далалардағы тоңған көлге шұғыл қонуға мәжбүр болады. Дули – бұрынғы әуежол пилоты, ол Англияға соғыс жабдықтарын тасымалдауға солтүстік бағыт арқылы жұмылдырылған болатын. Қоныстанған жер елді мекендерден алыс болғандықтан, апаттан құтқарылғандар құтқарушыларға тек шамамен ғана орнын хабарлай алады. Дули қатты қыста, температура күрт төмендеген кезде, құтқару күтіп отырып, өзінің адамдарын тірі ұстауы керек. Бас штабта полковник Фуллер аштық пен суықтан зардап шегуге дейін ұшқыштарды табуға бейілді әрі ұшқыштарды жинап алады. Іздеуге шыққан пилоттар кернеу мен қорқынышқа толы, дұрыс шешім қабылдамаса, жоғалған экипажға қасірет әкелуі мүмкін екенін сезінеді.
Pilot John Dooley and the crew of a World War II era Douglas C 47 Skytrain (the military version of the DC 3) experience icy conditions and are forced to execute an emergency landing on a frozen lake in the uncharted wildlands near the Quebec–Labrador border. Dooley is a former airline pilot who had been pressed into duty hauling war supplies across the northern route to England. Far from settled country, the survivors can provide only an approximate position to rescuers. Dooley must keep his men alive while waiting for rescue in the extreme winter cold with temperatures plummeting to At headquarters, Col. Fuller gathers fellow airmen who are determined to find the downed crew before the men succumb to hunger and the cold. The search pilots experience tension and fear and are unsure about their course of action, aware that a wrong decision could doom the missing crew.
Өндіріс
Сценарий 1943 жылғы 3 ақпандағы ұшуға байланысты нағыз оқиғаға негізделген, бірақ фильмдегідей оның екінші ұшқышы қаза болған жоқ. Өзінің өмірбаяндық кітабында – «Тағдыр – аңшы», осы фильмнің негізі болған жазушы Эрнест К. Ганн оқиғаның шындығын және Преск-Айл әуежайында (Мэн штаты) Әуе тасымалы басқармасында қызмет еткенде іздеу ұшқыштарының бірі ретіндегі өзінің рөлін баяндады. Ганн қиындыққа тап болған миссияны орындауға жоспарланған еді, бірақ оны жоғары шенді ұшқыш ұшудан шеттетуге мәжбүр етті. Оқиғаға құқықтарды 1950 жылдың қаңтарында Роберт Стилман Продакшн сатып алды, және Ганн сценарийді Сетон И. Миллермен бірге жазуды жоспарлады. Фильмді Франк Розенберг продюсерлемек болды, ал басты рөлді Ричард Видмарк ойнайтын еді. Стилман фильмнен бас тартқаннан кейін, 1952 жылдың желтоқсанында Джон Уэйн мен Роберт Феллоустың серіктестігі – Уэйн Феллоуз Продакшнс фильмнің құқықтарын алды. Бұл олардың болашақтағы жеті туындысының үшіншісі болды, соның ішінде келесі жылы Ганнның «Жоғары және күшті» әңгімесі, сонымен қатар Уэйннің қатысуымен. Екі фильмде де режиссер Уильям Веллманды қоса алғанда, көптеген өндіріс қызметкерлері мен экипаж мүшелері ортақ болды. Веллман Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Лафайетт ұшқыштар корпусының ұшқышы болды, онда ол «Жабайы Билл» деген лақап атын алды, содан кейін соғыс аяқталғаннан кейін АҚШ Әуе күштерінде қызмет етті. Ол «Қанаттар» алғашқы «Оскар» сыйлығын (1927–1928) жеңіп алған авиациялық фильмдердің режиссері болды. Веллман фильмнің басындағы дауыстық түсіндіруді жасады, ал оның он бір және бес жастағы ұлдары Тим мен Майк Энди Девайннің ұлдарын сомдады. Фильмдегі әйелдер – Энн Доран, Дон Бендер және Филис Вингер тек қысқаша флэшбектерде және телефон арқылы сөйлескенде ғана көрінеді. Фильмде романтикалық сызық болмауы сыншылардың назарына ілікті, олар бұл фильмді әдеттегі голливудтық соғыс фильмдерімен салыстырғанда шынайы және терең драма деп санады. Уэйннің «Аспандағы аралдағы» рөлі оның әдеттегі бейнесінен өзгеше, өйткені ол көбінесе сынға ұшыраған мачолықты көрсетпейді. Оның апатқа ұшыраған ұшақтың капитанын сомдауы сенімді және шынайы деп бағаланды. Көптеген болашақ жұлдыздар, соның ішінде Фесс Паркер, Джеймс Арнесс, Даррил Хикман және Майк Коннорс негізінен B студиясының актерлерінен құралған актерлік тобында ойнады, олардың барлығы кейіннен теледидарда танымал болды. Арчи Стоуттың (драмалық көріністер) және Уильям Х. Клотхердің (ұшу көріністері) ақ-қара түсірілімдері сыншылар тарапынан мақтау алды. Өндіріс 1953 жылдың қаңтар айының соңында басталды және 2 наурызда аяқталды. Түсірілім Калифорниядағы Трюки қаласына жақын орналасқан Доннер көлінде, Сиерра-Невада тауларында өтті. Калифорния орман шаруашылығы департаменті ұшақтардың қону-көтеру жолағын үш метрлік қарға жасау үшін аймақтағы ағаштарды кесіп тастады. Сан-Францискода да қосымша түсірілімдер жүргізілді. Сценарийді жазудан басқа, Transocean Air Lines компаниясының коммерциялық ұшқышы Ганн фильмнің техникалық директоры болып жұмыс істеді және екінші топ үшін C 47 ұшағын ұшырды. Экипаж мүшелері құтқарушылармен байланыс орнату үшін қолмен айналдырған авариялық радио хабарлағышы – BC 778/SCR 578/AN CRT3 авариялық хабарлағышы, 1890 жылдардағы Чарльз Дана Гибсонның суреттерінен кейін «Гибсон қызы» деп аталды. Құрылғының тар белдік пішіні операторға оны айналдырғанда аяқтарының арасында ұстауға мүмкіндік берді, өйткені ол 80 айналымды қажет етеді және айналдыру қиын болды.
The script was based on a true story about a flight on February 3, 1943, although its copilot was not killed as in the film. In his autobiography Fate Is the Hunter, on which the film of the same name is very loosely based, writer Ernest K. Gann related the true story and his role as one of the search pilots while serving with Air Transport Command at Presque Isle Airfield, Maine. Gann had been scheduled to fly the mission that ran into trouble, but was bumped from the flight by a more senior pilot. The rights to the story were originally bought in January 1950 by Robert Stillman Productions, and Gann planned to write the screenplay with Seton I. Miller. Frank Rosenberg was scheduled to produce the film, which would star Richard Widmark. When Stillman dropped the film, the rights were picked up in December 1952 by Wayne Fellows Productions, the partnership of John Wayne and Robert Fellows, as their third of seven eventual productions, including the following year's Gann story The High and the Mighty, also starring Wayne. The two films shared many of the same production staff and crew members, including director William Wellman. Wellman had been a pilot with the Lafayette Flying Corps during World War I, where he earned the nickname Wild Bill, and with the United States Army Air Service after the war. He was a veteran aviation film director whose Wings won the first Academy Award (1927–1928). Wellman provides the voiceover narration that begins the film, and his two sons Tim and Mike, who were eleven and five at the time, play Andy Devine's sons. The women in the film, Ann Doran, Dawn Bender and Phyllis Winger, appear only in brief flashbacks and in a telephone conversation. The lack of a romantic interest was noted by critics, who considered the film a more authentic and gritty drama as compared to the usual Hollywood war pictures. The role played by Wayne in Island in the Sky goes against type, as he does not display the machismo for which he was often criticized. His portrayal of the downed aircraft's captain had been noted as believable and realistic. A strong ensemble cast of mainly studio B actors contained a number of future stars, including Fess Parker, James Arness, Darryl Hickman and Mike Connors, all of whom would realize television fame. The black and white cinematography by Archie Stout (dramatic scenes) and William H. Clothier (flying scenes) has been praised by critics. Production began in late January 1953 and was completed on March 2. Filming took place partly at Donner Lake, near Truckee, California in the Sierra Nevada range. The California Department of Forestry felled trees in the area in order that aircraft runways could be fashioned in the four foot deep snow. Some background shooting also took place in San Francisco. In addition to writing the screenplay, Gann, a commercial pilot for Transocean Air Lines, served as the film's technical director and also piloted a C 47 for the second unit. The hand cranked emergency radio transmitter used by the crew members to try to contact rescuers was an actual piece of equipment, a BC 778/SCR 578/AN CRT3 emergency transmitter, affectionately called Gibson Girl after the 1890s drawings of Charles Dana Gibson. The narrow waisted shape of the device allowed the operator to hold it between the legs while cranking it—a necessity because it required 80 rpm and was difficult to crank.
Жоғары және күшті тұлғаларға ұқсастық
Келесі жылы шыққан "Аспандағы арал" және "Жоғары және құдіретті" фильмдері – ең алғашқы жұлдызды апат фильмдерінің екеуі. Олар 20 жылдан кейін "Аэропорт" және оның жалғасы, сондай-ақ "Ұшақ!" пароди́яларына жол ашты. Бұл екі фильм Уэйннің алғашқы өндірістік қатысуларының ішіндегілері. Мұндай практика 1980-ші және 1990-шы жылдары көптеген актерлер өндірісті өз бақылауына алғанда ғана кеңінен таралды. Екі фильм де авиациялық драма жанрында түсірілді және олардың түсірілім тобы мен өндіріс қызметкерлерінің көп бөлігі ортақ болды. Уэйнмен бірге екі фильмде де алты актер ойнады: Реджис Туми, Пол Фикс, Карл "Альфальфа" Швейцер, Энн Доран, Джордж Чандлер және Майкл Веллман (режиссердің ұлы). Екі сценарийді де Ганн жазды.
Island in the Sky and The High and the Mighty, released the following year, are two of the earliest all star disaster films, paving the way for Airport and its sequels more than 20 years later, as well as the Airplane! parodies. The two films are among Wayne's early co productions in which he starred. This practice would not become widespread until the 1980s and 1990s when many stars assumed control of productions. Both films were aviation dramas and shared many of the same crew members and production staff. Along with Wayne, six actors appeared in both films: Regis Toomey, Paul Fix, Carl "Alfalfa" Switzer, Ann Doran, George Chandler and Michael Wellman (the director's son). Gann wrote both screenplays.
Шығару
"Аспандағы арал" фильмі 1953 жылдың 3 қыркүйегінде Лос-Анджелесте тұңғыш рет көрсетілді және екі күннен кейін кеңінен көрсетілімге шықты. Премьералық көрсетімде стереофониялық дыбыс пайдаланылды, бірақ оның техникалық мәселелері туындағандықтан үзіліс жасауға тура келді.
Island in the Sky premiered in Los Angeles on September 3, 1953 and entered general release two days later. The premiere showing featured stereophonic sound, but an intermission period was necessitated because of problems with it.
Үй медиасы
Island in the Sky және The High and the Mighty екеуі де заңдық мәселелерге байланысты шамамен 20 жыл бойы қолжетімсіз болды. Олар қайта жаңартылып, 2005 жылдың шілдесінде теледидар эфиріне оралды және сол тамыз айында арнайы басылым DVD-де жарық көрді.
Both Island in the Sky and The High and the Mighty were out of circulation for about 20 years because of legal issues. They were restored, returned to television in July 2005 and released as special edition DVDs that August.