Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вестонинг ( /ˈwɛstɪnɪŋ/) – Англияның Бедфордшир графтығындағы ауыл және азаматтық приход. Ол Флитвик қаласынан шамамен 0,5 миль (1 км) оңтүстікке қарай орналасқан. Флит өзені Вестонинг тұқымдық шаруашылығының артынан ағып өтеді.
Westoning ('/w//ɛ//s//t//ən//ɪ//ŋ/) is a village and civil parish in Bedfordshire, England. It is located around 0.5 mile (1 km) south of the town of Flitwick. The River Flit flows behind the Westoning stud farm.
1086 жыл
Ауыл 1086 жылғы "Домсдей кітабында" еске алынған. Ауылдағы адамдар (үй шаруашылығының басшылары немесе крепостнойлар ретінде) 16 шаруа (күлкілер), 3 шағын шаруа және 4 құл (крепостнойлар) болды. Егіс жері 14 паугланд (егін шаруашылығы үшін жер) – екі лордтың жұмысшы тобына, бес шаруаның жұмысшы тобына жеткілікті болды. Басқа ресурстар: лордтың жеке меншік саябағы үшін 2,0 паугланд, жеті паугланд жайылым және орман, олардың құны 400 шошқаға (шошқа малдарының жылдық айналымы) бағаланды. Бас поместье – Хитчин, ол патшаның меншігінде болды.
The village is mentioned in the Domesday Book of 1086; men in the village (as heads of household or serfs) numbered 16 villagers (villeins), 3 smallholders and 4 slaves (serfs). Cultivated land amounted to 14 ploughlands (land for) two lord's plough teams, five men's plough teams. Other resources were 2.0 ploughs of lord's lands (private parkland), seven ploughs of meadow and woodland worth 400 pigs (annual turnover of swine livestock). The head manor was Hitchin, which was owned by the King.
Атауы
Бұл кезеңде ауылдың басқаша атаулары Уэстон (11 ғасыр), Уэстон Трегоз (14 ғасырдың басында) және Уэстон Инге (14 ғасыр) болған; мұндай атаулар Корольдің патенттік хаттарының тізімі сияқты құжаттарда кездеседі. 1396 жылы қолданылған Уэстон Хинг жазу түрі де мүмкін бір нұсқасы.
Alternative names of the village in this period were Weston (11th century), Weston Tregoz (early 14th century) and Weston Inge (14th century); these are documented in such documents as Patent Rolls of the King's letters patent. The spelling Weston Hyng may be a further alternative, used in 1396.
Вестон сарайдың ерте тарихы, кейін Вестон Трегоз сарай және ақырында Вестонинг сарай
Қожалық алғаш рет 1173 жылы толық патшалық деменді қалдырды, месен иелерін тағайындаудың шексіз құқығымен, патша Роджер де Санфордқа жылына 15 фунт стерлинг құнды мүлікті берді, ол үш жылдан кейін корольге жылдық рыцарь ақысы үшін 5 марка қарыз болды. Оның орындаушылары оны Уильям де Бакландқа берді, ол шіркеу жерлерін сақтап, бүкіл ауылды иелену үшін 100 фунт төледі; 1216 жылы оның күйеу баласы Роберт де Феррар мұрагерлікке ие болды. Оның күйеу баласы отбасылық келісім арқылы оны алуға тиіс еді, бірақ аталған Уильям д'Авренш 1230 жылға дейін, ал оның ұлы 1235 жылға дейін қайтыс болғандықтан, жерлер қызы арқылы Хамон де Кревекоурға, содан кейін оның ұлы Уильямға және оның жесірі Мейблге көшті, ол кейін Джон Трегозға үйленді (1297 жылы қайтыс болғанға дейін). Уильям де Кревекоурдың үш әпкесінен (Агнес, Изольда және Элеонора) үш мұрагер пайда болды. Агнеске тиесілі үлес Джулиана де Вейлондонға көшті, ал қалған үштен екісін 1299 жылы сатып алуға құлшынған Уильям Инге сатып алды. 1303 жылы ол өзінің үлесінде апталық базар мен жылдық жәрмеңке өткізуге патшалық лицензия алып, қожалықтың аумағын кеңейтті. Бес жылдан кейін Инге Уэстон қожалығының қалған үштен бір бөлігін сатып алды.
The manor first left complete royal demesne, with the unfettered right to appoint mesne lords, in 1173 when the King granted the estate worth £15 per year to Roger de Sanford who three years later owed 5 marks for default (of the annual knight's fee) to the King. His executors negotiated a notified Release of it to William de Buckland who paid £100 to effectively be seized of the whole village, save the churchlands; in 1216 his son in law, Robert de Ferrar, inherited. His son in law was to receive it by a family settlement yet unfortunately this man named William d'Avrenches died before 1230 and his son before 1235, thus the lands descended to Hamon de Crevecœur via a daughter, followed by his son William and his widow Mabel who later married John Tregoz (before her death in 1297). Three co heirs followed, the family of William de Crevecœur's three sisters (Agnes, Isolda and Eleanor). Agnes's share descended to Juliana de Weylondon, the other two thirds were purchased by 1299 by an acquisitive William Inge. He enhanced his portion of the manor by gaining in 1303 a Royal Licence on his portion to hold a weekly market and annual fair. Five years later Inge acquired the remaining third of the Weston Manor.
Қауымның панасы
Вестонингтің ректориясы 1550 жылы Корольдік билікпен Эльстоу аббаттығындағы монастырьдан Томас Хунгейт пен Саймон Айнсвортқа берілді. 19 ғасырдың басына дейін ректория Вестонинг Мэнорының тарихын бөлісті, сол кезде Фрэнсис Пенстон ректориялық ондықтардың (және оған байланысты міндеттемелердің) иесі болды, және олар оның 1836 жылы иеленген қызына өтті. 1912 жылы олар Пенстон сенімділеріне тапсырылды.
The rectory of Westoning was transferred by the Crown from the Nunnery at Elstow Abbey to Thomas Hungate and Simon Aynesworth in 1550. Until the beginning of the 19th century the rectory shared the history of Westoning Manor, when Francis Penyston was impropriator of the rectorial tithes (and thus liability) and they passed to his daughter, who held them in 1836 and in 1912 they were vested in the Penyston trustees.
Қалған мұражайлар
Янгс-Манор, көбінесе Вестонингте, алғаш рет 1682 жылы тіркелген, ол кезде Генриетта Вентворт, 6-шы баронна Вентворт және оның Тоддингтон иелігінде болған. Бұл жерлер Тоддингтонмен бірге 19-ғасырдың басына дейін сақталды, бірақ 1803 жылдан кейін оның барлық іздері жоғалды. Иелік олардың отбасында сэр Хэттон Ферморға, содан кейін сэр Уильям Ферморға, Азамат соғысында корольдің атты әскер полковнигіне көшті. Монархия қалпына келтірілгенде оның құқығы қайта жаңартылды, кейіннен Нортгемптонды ұсынған ұлы Барон Леоминстер болды, ал оның ұлы 1711 жылы Вестонингті мұра етіп, 1722 жылы Помфрет немесе Понтефракт графы атанды. 17 ғасырда Вестонингте дін жолында саяхаттап жүретін және баптист дінінің алғашқы өкілдерінің бірі Джон Буньян тұрды, ол «The Pilgrim's Progress» еңбегін жазды. Ол 1660 жылдың 12 қарашасында Монархия қалпына келтірілгеннен кейін діни құқықтар шектелгеннен кейін, ауылдағы Төменгі Самселлде жеке үйлерде уағыз айтқаны үшін тұтқындалды. Джон Эверитт 1767 жылы иелікті сатып алды, оның сол есімді ұлы 1836 жылы қайтыс болғанға дейін оны иеленді, содан кейін оның мұрагерлері мүлікті пастор J. W. C. Campion-ға сатты, ол 1903 жылы майор Ковентри Кэмпион қайтыс болғанға дейін оның отбасында сақталды, содан кейін оның жесірі, кейіннен миссис Блайт Кинг, Спенсли отбасына сатылды. Ол қатты сазды топыраққа орналасқан, осы кезеңде Вестонинг Вуд-Эндте 1912 жылға дейін тоқтатылған саз карьерінде кірпіш жасау үшін пайдаланылды, бұл жұмыстар Мидленд магистраліне жақын жерде орналасқан. Вестонинг 1976 жылдың 11 қыркүйегінде сағат 07:10-да High Street көшесінде Texaco бензин танкері аударылғанда жаңалықтардың басты тақырыбына айналды. Танкер кейіннен өртеніп, жарылып, сегіз үйді қиратты. 21 адам баспанасыз қалды, ал тағы жүзден астам адам үйлерінен эвакуацияланды. Өкінішке орай, жарылыстан ешкім жарақат алмады, бірақ өрт сөндірушілердің бірнешеуі оқиға орнына барғанда өрт сөндіру машинасы аударылып, зардап шекті. Куәгерлердің айтуынша, бензин су ағыны жүйесіне сіңіп, өрт таралып, дренаждардағы бензин буын тұтанғанда темірден жасалған тексеру қақпақтары ауаға ұшып кеткен. Вестонинг барлық жағынан жасыл белдеу жерімен және M1 автожолымен шектелгендіктен, одан әрі даму мен кеңейтуден қорғалған. Дегенмен, ауыл өткен ғасырда жаңа құрылыстармен, соның ішінде Highfields, Home Farm Way және Manor Park Drive жолдарымен елеулі дамуды бастан өткерді. 2000 жылдан бастап Вестонинг Манор үйі қымбат және эксклюзивті пәтерлерге қайта жаңартылды, ал оның көп бөлігі сол кезде төрт және бес бөлмелі жеке үйлерге айналды. Говард Спенсли 1912 жылы оған ие болды, ол кірпіш пен тастан салынған салыстырмалы түрде заманауи ғимарат еді, бірақ ол Wrest Park үйінен алынған көптеген ескі ағаш бөлшектері, сондай-ақ ескі Вестминстер сарайынан алынған бөлмелер мен баспалдақтардың дизайнында қолданылған. Бұрынғы иеліктің қамалдық орны оның оңтүстік-батысында, ал екінші иелік ауыл орталығынан оңтүстік-батыста Уэстонинг Вуд Энд фермасының жанында орналасқан.
Younges Manor, mostly in Westoning, is recorded for the first time in 1682, when it was held by Henrietta Wentworth, 6th Baroness Wentworth with her manor of Toddington. These lands descended with Toddington up to the beginning of the 19th century but all trace of it is lost after 1803. and the manor descended in their family to Sir Hatton Fermor and then Sir William Fermor, colonel of horse for the King in the Civil War. On the restoration his title was restored, afterwards succeeded by his son who represented Northampton and became Baron Leominster, in turn whose son inherited Westoning in 1711 and became Earl of Pomfret or Pontefract in 1722. In the 17th century Westoning was inhabited by the wandering religious man, and an early Baptist forefather John Bunyan, who wrote The Pilgrim's Progress; he was arrested on 12 November 1660 shortly after the restricted religious rights introduced on the Restoration of the Monarchy for preaching privately in Lower Samsell in the village. John Everitt purchased the manor in 1767, whose son of the same name was knighted, another of the same name held it until he died in 1836, after which his executors sold the property to Reverend J. W. C. Campion in whose family it remained until Major Coventry Campion died in 1903 to be purchased from his widow, later Mrs Blyth King, by the Spensley family. on a subsoil of strong clay, which was in this period worked in a claypit disused by 1912 at Westoning Wood End, for the manufacture of bricks, these works being in the south of the parish close by the Midland Main Line (shared with Thameslink). Westoning made news headlines on 11 September 1976 when, at 07:10, a Texaco petrol tanker overturned in the High Street. The tanker subsequently caught fire and exploded, destroying eight houses. Twenty one people were made homeless and over a hundred more were evacuated from their homes. Fortunately, nobody was injured in the blast but a number of fireman were hurt when their fire engine overturned on attending the scene. Eyewitness accounts state that petrol seeped into the surface water drainage system and cast iron inspection covers were blown into the air when the fire spread and ignited the petrol vapour in the drains. Westoning is protected from further development and expansion due to being bordered by green belt land as a green buffer on all sides and by the M1 motorway. The village has, however, seen substantial development throughout the last century with new developments including the roads: Highfields, Home Farm Way, and Manor Park Drive. Since 2000, Westoning Manor house was redeveloped into expensive and exclusive flats – most of its grounds were at the same time developed into very large four and five bedroom detached houses. Howard Spensley in 1912 owned it, then a comparatively modern building of brick and stone, although a large quantity of old woodwork he said was taken from the house at Wrest Park, on its construction being demolished, and from the old Palace of Westminster, incorporated in the design of many of the rooms and staircases. The moated site of the earlier manor is to its southwest, and a second manor was southwest of the village centre by Westoning Wood End Farm.
Басқару
Ауыл Орталық Бедфордшир Кеңесінде өкілдік етіледі; ол Вестонинг және Тингрит сайлау округінің бір бөлігі болып табылады және жергілікті мәселелерді қарау үшін жиналатын өз азаматтық приход кеңесіне ие.
The village is represented on the Central Bedfordshire Council; it forms part of the Westoning and Tingrith ward and has its own civil parish council who meet to decide on local matters.
Қоғамдық құралдар
Бас көшеде шағын бірлескен пошта кеңсесі мен газет дүкені орналасқан, ал қарама-қарсысында дәстүрлі ауылдық қасапхана орналасқан. Балаларға арналған ойын алаңын қамтамасыз ететін балалар паркі демалыс алаңының қалған бөлігінен қоршаумен бөлінген. Ауылда екі паб және әлеуметтік клуб бар, Вестонинг демалыс клубы (Гринфилд жолындағы демалыс алаңында орналасқан). Пабтар – The Chequers, 18 ғасырға дейін салынған, жартылай ағаштан және сабаннан тұрғызылған ғимарат, және The Bell, 18 ғасырлық кірпіштен және плиткадан салынған үй, оның таңбасы жол жиегіндегі ескі емен ағашынан көрінеді. Олар Парк-роуд пен Гринфилд-роудта орналасқан. Сампшилл жолының басында Биллингтонның автокөлік компаниясы өнімдерін сақтау үшін алаңшаны пайдаланады. Флитвейл бақша орталығы Флитвикке баратын жолда, шекараның ішінде орналасқан. Демалыс мүмкіндіктеріне Вестонинг футбол клубы, Вестонинг теннис клубы кіреді, ал клуб мүшелері арасында жыл сайын ауыл турнирін өткізеді. Вестонинг ауылдық үйі Черч-роудта орналасқан және ауылдың әуесқой театр ұжымы, Вестонинг ойыншыларының қойылымдарын жиі қоюға мүмкіндік береді. Бұл ғимарат 1840 жылдары салынған, ауыл өмірінің ұзақ және қызықты тарихына ие. Ауылдық үйде сондай-ақ мектепке дейінгі тәрбие бөлімі де жұмыс істейді. Вестонинг төменгі мектебі ауылдың орталық бөлігінде орналасқан және елдік билер сияқты қойылымдарды қоса, көптеген қоғамдық шараларымен танымал. Көптеген қойылымдар ауылдық жәрмеңкеде өтеді. Вестонинг демалыс клубы футбол, теннис, басқа спорт түрлері мен төменгі мектепке қаржы жинау мақсатында жыл сайын шара өткізеді. Соңғы жылдары бұл жыл сайынғы шара "Есек дербиі" болып келеді. Демалыс клубы жылына екі рет нағыз сыра фестивальдарын өткізеді, сонымен қатар жазғы және шіркеу жәрмеңкелерін де ұйымдастырады, олар тиісінше демалыс алаңында және пасторлық үйдің ауласында өтеді.
In the high street is the small joint Post Office and newsagent with a traditional village butcher's shop opposite. A children's park is fenced off from the rest of the recreation ground which provides various playground apparatus for young children. The village has two public houses and a social club, Westoning Recreation Club (situated at the recreation ground on Greenfield Road). The pubs are The Chequers, a half timber and thatch building of 18th century date, and The Bell, an 18th century brick and tile house that had its sign displayed from an old oak standing by the roadside. On Park Road and Greenfield Road respectively. At the top of Sampshill Road, Billington's Car Company have their storage area for stock. Flitvale Garden Centre is located just within the boundary on the road to Flitwick. The recreational facilities include Westoning Football Club, Westoning Tennis Club and the club holds a regular village tournament between its members. Westoning Village Hall is situated in Church Road and is fortunate to stage regular productions by the village's amateur dramatic society, the Westoning Players. The building dates back to the 1840s and has a long and colourful history of village life. The village hall also runs a pre school service. Westoning Lower School is situated in the heart in the village and is known for its many social occasions that include performances such as country dancing. Many performances are conducted at the village fair. Westoning Recreation Club holds an annual event to serve as a fund raising event for the football, the tennis, its other sports and the Lower School. For the past few years this annual event has been a "Donkey Derby". The Recreation Club also holds real ale festivals twice a year, other events include a summer fête and church fête which are held within the recreation ground and vicarage grounds respectively.
Фольклорлық
Вестонинг – 12 ғасырға жататын «Атқарылым және ғажайып» аңызының орын алған жері. Аңыз бойынша, Фулк есімді адам жергілікті шаруа Айлвардқа (немесе Эйлвардқа) бір динар тұратын жалдама ақысын төлеуден бас тартқан. Алдағы мереке күндері Айлвард Фулкке қарызының жартысын төлеп, қалғанын ішімдікке жұмсауды ұсынған, бірақ Фулк бас тартқан. Айлвард ашуланып, Фулк үйіне барып, үйге кіріп, диірман тасын және қолғаптарды алып кеткен. Бірақ Фулк оны қуа жетелеп, басын жарып, қолына пышақтап, байлап, жергілікті бидің кеңесімен оны көптеген заттарды ұрлады деп айыптаған. Сотта Айлвард кінәлі деп танылып, суға батса – күнәсіз, судан шығып келсе – кінәлі деп үкім шығарылды. Айлвард судан шығып келген соң, кінәлі деп танылып, жол жиегіне тасталып, қастрацияланып, көздері ойылып алынған. Бір шаруа оны тауып, үйіне алып кеткен. Көп күн бойы Әулие Томас Бекетке дұға еткеннен кейін Айлвардтың көздері мен ұрықтары қайта өскен (бірақ көздері әртүрлі түсті болған, ал ұрықтары бұрынғыдан кішірек болған). Ол қалған өмірін Әулие Томасқа арнаған. Аңыздың сәл өңделген, анимациялық нұсқасы онлайнда жарияланған. Оқиға Кентербери соборындағы 13 ғасырдың басындағы әйнек терезелер жинағында бейнеленген, олар 2021 жылы Бекеттің өлтірілуінің 851 жылдығына арналған көрме үшін Британ мұражайына қойылған (Covid пандемиясы салдарынан 2020 жылғы 850 жылдық мерекеге қарамастан).
Westoning is the location of "An Execution and a Miracle", a 12th Century legend. In the tale, a man named Fulke had refused to pay his rent of one denarius to a local farmer, Ailward or Eilward. On an upcoming holiday, Ailward suggested that Fulke should repay half his debt in settlement and keep the rest for drinking, but Fulke refused. Ailward flew into a rage and headed for Fulke's house where he broke in and he seized a grindstone and a pair of gloves, but Fulke followed him, broke his head open, stabbed him in the arm, bound him, and, at the suggestion of the local beadle, accused him of stealing many more objects. Found guilty at his trial, Ailward was sent to the ducking pond where he would be found guilty if he floated and innocent if he sank (and drowned). Ailward floated, was deemed guilty, and was left at the side of the road, castrated and his eyes gouged out. A local farmer found him and took him home. After days of praying to St Thomas Becket, Ailward's eyes and testicles grew back (though his eyes were different colours and his testicles were smaller than they had been before). He devoted the rest of his years to St. Thomas. A slightly amended, animated version of the legend has been produced online. The story is told in a set of early thirteenth century stained glass windows at Canterbury Cathedral, which were borrowed for display in the British Museum for the exhibition commemorating the 851st anniversary of Becket's murder in 2021 (delayed from 850th in 2020 due to the Covid pandemic).
Көлік
Флитвик М1 тас жолының 12-ші түйісінен солтүстік-шығысқа қарай 3,14 км (1,95 миль) жерде және Брайтон мен Лондоннан Бедфордқа баратын темір жолдың бойында орналасқан, бұл темір жол Лестер арқылы Шотландияға тікелей байланысқа ие. Ең жақын темір жол станциясы Харлингтон қаласында, оңтүстікке қарай 2 км (1,3 миль) жерде. Флитвик станциясы солтүстікке қарай 2,25 км (1,4 миль) жерде орналасқан.
Flitwick is 1.95 mile (3 km) northeast of junction 12 of the M1 motorway, and beside the railway line from Brighton and London to Bedford which has a direct connection to Scotland via Leicester. The nearest railway station is in Harlington, 1.3 mile (2 km) south. Flitwick station is 1.4 mile (2 km) north.
Көрнекті орындар
Майор Ковентри Кэмпион кірпіш пен тастан Сағат мұнарасын Виктория патшайымының алтын юбилейын белгілеу үшін салған. Ұзақ жылдар бойы бұл мұнара қирап жатты, бірақ 2000 жылғы мыңжылдық тойлар аясында қайта жаңартылды.
Major Coventry Campion had built the Clock Tower of brick and stone to mark the Golden Jubilee of Queen Victoria. This was derelict for many years but was restored as part of the year 2000 millennium celebrations.