Ко́мбург, Германия: ежелгі бенедиктин аббаттығының тарихы, 1078 жылы құрылған. Хоэнштауфен әулетінің қорғауында болған, Хирсау реформаларымен байланысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германиядағы бұрынғы бенедиктиндер аббаттығы Комбург (; сондай-ақ Гроскомбург) – Германияның Швабиш-Халль қаласының жанындағы бұрынғы бенедиктиндер монастыры.
Former Benedictine abbey in Germany
The Comburg (; also Grosscomburg) is a former Benedictine monastery near Schwäbisch Hall, Germany.
Тарих
1078 жылы Бюркхард II, Ротенбург Комбург графы, Кохер өзені мен Швабиш Холл қаласына көз салып тұрған төбедегі әулетінің ежелгі сарайын бенедиктин орденіне аббат құру үшін сыйлады және өзі де орденге қосылды. Холл мен оның тұз кендеріне де ие болған Ротенбург Комбург графтары, олардың әулеті 12 ғасырдың басында жойылғанға дейін аббатхананың вогттары болды. Олардың иеліктері Хогенштауфен әулетіне мұра болып өтті, және 1348 жылы Комбургтің билігін қазіргі еркін императорлық Швабиш Холл қаласына бергенге дейін монастырьдің қорғаушылары болып қалды. Құрылғаннан кейін көп ұзамай Комбург Хирзау аббаттығымен байланысты болды және 1086 жылы Хирзау реформаларын қабылдады. Осының нәтижесінде, ол сыйланған жерлердің бірнеше бөлігін алды және дами бастады. Үшінші абат Гердвиг Хирзаудың басшылығымен Комбург 13 ғасырдың басында өркендеудің шыңына жетті, оның аумағында скрипторий және, мүмкін, металл қорыту шеберханасы жұмыс істеді. Алайда, 14 ғасырда Комбург экономикалық төмендеуге ұшырады және ақша қарызға алуға мәжбүр болды, кейде қазынасын кепіл ретінде беруге тура келді. Бұл қиындықтар ұзаққа созылды; 13-15 ғасырларда Штайнбах, Гебсаттель, Кюнцельзау және Эрлах-Гельбинген аудандарына монахтар қызмет көрсетпеді. 14 ғасырдың басынан бастап Комбург монахтары Швабиш Холл ақсүйектерінен, ал 15 ғасырдың ортасынан бастап франк ақсүйек отбасыларынан шықты. Вюрцбург епископы 1485 жылы Комбургтің уақытша басқаруын өз мойнына алды және үш жылдан кейін Комбургті тек ақсүйектерді қабылдайтын коллегиаттық шіркеуге айналдырды. Вюрцбургпен тығыз байланыс Комбургке Реформация кезінде аман қалуға және Швабиш Холл мен айналасындағы қалалар протестантизмге өткеніне қарамастан, мүлкін сақтауға мүмкіндік берді. Комбург монахтары сондай-ақ Эльванген аббаттығымен тығыз байланыста болды.
In 1078, Burkhardt II, lt=Count of Rothenburg Comburg, donated his family's ancestral castle, on a hill overlooking the Kocher river and the town of Schwäbisch Hall, to the Benedictine Order for the establishment of an abbey and joined the order. The Counts of Rothenburg Comburg, who also owned Hall and its salt flats, became the vögte of the abbey until their family became extinct in the early 12th century. Their possessions were inherited by the House of Hohenstaufen, remained the protectors of the monastery until it transferred authority over the Comburg to the now Free Imperial City of Schwäbisch Hall in 1348. Not long after its founding, the Comburg became associated with Hirsau Abbey and in 1086 integrated the Hirsau Reforms. As a result, it received several portions of donated land from which it began to flourish. Under its third abbot, Hertwig of Hirsau, the Comburg reached the apex of its fortunes in the early 13th century, operating a scriptorium and possibly a metal foundry on its grounds. In the 14th century, however, the Comburg faced economic downturn and began to borrow money, occasionally being obliged to pledge its treasures as collateral. These difficulties were to be long lasting; from the 13th to the 15th centuries, the parishes of lt=Steinbach, de, Gebsattel, Künzelsau, and lt=Erlach Gelbingen were not served by monks. From the beginning of the 14th century, the monks of the Comburg came from the gentry of Schwäbisch Hall and from the mid 15th century Franconian noble families. The Bishop of Würzburg assumed temporal responsibility for the Comburg in 1485 and, three years later, transformed the Comburg into a collegiate church that would only admit nobles. This close connection with Würzburg allowed the Comburg to survive the Reformation and retain its properties, despite Schwäbisch Hall and the surrounding towns converting to Protestantism. The monks of the Comburg also maintained close ties to Ellwangen Abbey.
Секуляризация
Неміс медиациясы процесінде Наполеон дәуірінде Комбург және оның иеліктері 1802 жылы Вюртемберг және Бавария сайлаушылықтары арасында бөлінді. Вюртембергке Комбургтың қалған барлық мүлігі мен кейіннен секуляризацияланған Комбургтың өзі берілді. Вюртембергтің сайлаушысы Фридрих I, монастырь қазынасын Людвигсбургтағы патшалық монетаханада балқытуға бұйрық берді. Монастырь кітапханасы Штутгарттағы Мемлекеттік кітапханаға көшірілді. 1807-1810 жылдар аралығында Комбург Вюртембергтің ханзадасы Пауль мен Саксония-Хилдбургхаузен ханшайымы Шарлоттаның резиденциясы болды, олар Фридрихтің Наполеонмен одақтасуына қарсылық көрсеткені үшін Штутгарттағы сарайдан жер аударылған еді. 1817 жылғы сәуірде Фридрих Комбургты 1806 жылы құрылған және бастапқыда Штутгартта орналасқан Ерен мүгедектер корпусына (Вюртемберг) оның мүшелері мен олардың отбасыларының тұруы үшін берді. Корпус 1871 жылы әскери зейнетақы заңнамасымен қажетсіз деп танылғанға дейін Комбургта қалды, бірақ ол 1909 жылға дейін ресми түрде таратылмады. Одан кейін Комбургте әлі төрт мүгедек тұрды, олардың соңғысы 1925 жылы қайтыс болды. 1926 жылдан 1936 жылға дейін Комбургте Жаңа білім беру қозғалысының идеалдарына негізделген Heimvolkshochschule орналасты, содан кейін нацистік үкімет таратып жіберді. 1936-1945 жылдар аралығында Комбург әртүрлі мақсаттарда пайдаланылды, оның ішінде Гитлер жастары орталығы, мәжбүрлі еңбекшілер жатақханасы және, ақырында, көшірілген адамдар лагері. Нацистік Германияның құлауынан кейін Комбург қайтадан білім беру мақсатына ие болды. 1947 жылдан бері ол мұғалімдер мектебінің кампусы болып табылады.
As a part of the Napoleonic during the process of German mediatization, the Comburg and its estates were divided between the Electorate of Württemberg and the Electorate of Bavaria in 1802. Württemberg was awarded almost all of Comburg's remaining properties and the Comburg itself, which was subsequently secularized. Frederick I, Elector of Württemberg, ordered the monastery's treasure to be melted down at the royal mint in Ludwigsburg. The monastery's library was moved to the State Library in Stuttgart. From 1807 to 1810, the Comburg was the residence of Prince Paul of Württemberg and Princess Charlotte of Saxe Hildburghausen as exiles from the court in Stuttgart for their opposition to Frederick's alliance with Napoleon. In April 1817, Frederick assigned the Comburg to the Ehren Invaliden Corps (Württemberg), which he had created in 1806 and originally stationed in Stuttgart, for the residence of its members and their families. The Corps remained at the Comburg until it was made redundant by military pension legislation in 1871, though it was not officially dissolved until 1909. By then, four invalids still resided at the Comburg, the last of whom died in 1925. The Comburg housed a Heimvolkshochschule, based on the ideals of the New Education Movement from 1926 to 1936, at which point it was shut down by the Nazi government. Between 1936 and 1945, the Comburg was used for a variety of purposes, including a Hitler Youth center, a dormitory for forced laborers, and, eventually, a displaced persons camp. After the fall of Nazi Germany, the Comburg reverted to an educational purpose. Since 1947, it has been the campus of a teachers' school.
Жері мен сәулеті
Комбург монастырының кешені Швабиш-Халл қаласының сыртындағы төбеде орналасқан. Төбенің ортасында, кешеннің ядросын құрайтын, Әулие Николай шіркеуі мен оның батыс жағына іргелес жатқан монастырь орналасқан. Шіркеудің айналасында жатақханалар орналасқан. Комбургты қоршаған сақина тәрізді қабырғалар 1560-1570 жылдары салынған. Бұл құрылыс провст Эразм Нойстеттер Штюрмердің бұйрығымен жүзеге асырылған. Кешенге қарай Санкт-Николай шіркеуіне дейін үш қақпа бар. 1100 жылы салынған үшінші қақпаның жоғарғы қабатында шағын шіркеу орналасқан.
The Comburg monastic complex is perched on a hill just outside Schwäbisch Hall. At the top of the hill, forming the center of the complex, is the lt=Church of St. Nicholas the cloister attached to its west end, which are surrounded by dormitories. The ring wall enclosing the Comburg were built from 1560 to 1570. These were constructed on the order of the provost Erasmus Neustetter genannt Stürmer. The complex has a total of three gates on the path to the Church of St. Nicholas. The third, built in 1100, has a chapel on its upper floor.
Қасиетті Николай шіркеуі
Бастапқы аббат шіркеуі, екі қабатты роман стиліндегі базилика, 1078-1088 жылдары Вюрцбург епископы Адалбероның қатысуымен салынды. Археологиялық зерттеулер көрсеткендей, бұл шіркеудің негізгі бөлігі өлшенді және шығыс хорының астында граф Буркхардттың қабірі орналасқан склепті ашты. 1706 жылы, үш мұнарасын қоспағанда, роман стиліндегі шіркеу архитектор де. жобалаған жаңа барокко стиліндегі шіркеуге алмастырылды. Жаңа шіркеу 1707-1715 жылдар аралығында Вюрцбург шеберлерімен салынды және қасиеттілікке ие болды. Сақталған мұнаралар өзгеріссіз қалды, өйткені оларды қайта жаңарту Грейссингке бөлінген бюджеттен асып кетті. Бағаналар тастан қаланған, крест тәрізді пішіндес, төрт жағынан пилястрлармен әсемделген және классикалық стильдегі антаблементтермен жабылған. Уағыз айту орны (пюпитр) әдемі әйелдер бейнесінде бейнеленген жеті күнәға шаңқау шығарып жатқан Мәсіхтің суретімен безендірілген. Шіркеуде 1130-1140 жылдар аралығында, мүмкін Комбургте жасалған екі ортағасырлық металл өнімдері сақталған. Біріншісі – ағаш тақтаға жабыстырылған алтын жалатылған мыспен жасалған алтынды жамылғы (антепендиум), . Мысқа бейнеленген суреттерде Иса Мәсіхтің екі жағында алтыдан, барлығы он екі апостолдың бейнесі, ал олардың үстінде төрт Евангелисттің символдары бейнеленген. Әр сурет клоизоне ленталарымен және асыл тастармен шектелген. Алтынды жамылғы 1969 жылы қалпына келтірілді. Екіншісі – диаметрі болатын дөңгелек люстра, он екі алтын жалатылған мыс табақтан және екі темір шеңберден тұрады. Люстрада төрт шамұраты және әр табақта он екі мұнара бар, барлығында 412 сурет және люстраны сипаттайтын латын тіліндегі жазу бар. Шіркеу сақталған роман стиліндегі капелла үйімен байланысты, онда бірнеше қабір мүсіндері және монастырьдің алғашқы кезеңдерінен қалған роман стиліндегі оқу тұғыны (лекторн) орналасқан. Бұл қызметті 1567 жылға дейін атқарды, содан кейін бұл орын Лимбург үйіне арналған капеллаға айналдырылды.
The original abbey church, a two story tall Romanesque basilica, was built from 1078 to 1088, when it was consecrated by Adalbero, Bishop of Würzburg. Archaeological examination shows that the nave of this church measured and revealed a crypt under the east choir, where Count Burkhardt's tomb is located. With the exception of its three towers, in 1706 the Romanesque church was demolished to be replaced with a new, Baroque church designed by the architect de. The new church was constructed from 1707 to 1715, when it was consecrated, by artisans from Würzburg. The retained towers survived unmodified because their remodeling exceeded the budget allotted to Greissing. The pillars are of masonry, cruciform in shape and decorated with pilasters on all four sides and topped with Classically inspired entablatures. The church was decorated by sculptor de, who created its chapels, pulpit, choir stalls, and organ case. The pulpit is decorated with an image of Christ throwing lightning bolts at the seven sins personified as beautiful women. The church also contains two medieval metal works, created between the years 1130 and 1140 and possibly within the Comburg. The first is an antependium, by , fashioned from a wooden board covered with gilded copper. Embossed into the copper are images of the Twelve Apostles, six on either side of Jesus Christ, seated in a mandorla and surrounded by the symbols of the Four Evangelists. Each image is framed by cloisonné bands and gemstones. The antependium was restored in 1969. The second is a wheel chandelier, in diameter, and made up by twelve gilded copper plates mounted unto two iron rings. The chandelier has four candle holders and twelve towers per plate, which altogether have 412 images on them and an inscription in Latin describing the chandelier. The church is connected to a preserved Romanesque chapter house, housing several tomb effigies and a Romanesque lectern, dating to the earliest days of the monastery. It continued in this role until 1567, when the space was converted to a chapel dedicated to the House of Limpurg.
Қасиетті Эрхард шіркеуі
Алты бұрышты Қасиетті Эрхард шіркеуі Комбургтегі алғашқы құрылыс толқынына жатады. Ол алғаш рет 1324 жылы айтылған, бірақ шамамен 1145 жылға дейін салынған. Санкт-Николай шіркеуі тұрған біршама жоғары деңгейге апаратын цилиндрлі күмбезді баспалдақ үстінде орналасқан. Шіркеудің алты жағы Иерусалимдегі Киелі қабір шіркеуін бейнелейді деп саналады. Шіркеу ішінде романдық және барокко кезеңдеріне жататын фрескалармен әсемделген. 16-шы ғасырда, аббат архиві ретінде пайдалану үшін Провост Эразм Нойстеттер бұл шіркеуді өзгертіп жасатқан.
The hexagonal St. Erhard's Chapel dates to the first wave of building at the Comburg. It was first mentioned in 1324, but is dated to ca. 1145. It is built above a barrel vaulted staircase leading to the slightly higher level on which the Church of St. Nicholas is built. The six sides of the chapel are thought to represent the Church of the Holy Sepulchre in Jerusalem. The interior of the chapel is decorated with frescos dating to the Romanesque and baroque periods. In the 16th century, the chapel was converted to use as an abbey archive by Provost Erasmus Neustetter.
Қасиетті Михаил шіркеуі
Комбургтың ішкі қақпасының үстінде Санкт-Михаэль шіркеуі орналасқан. Бұл шіркеу – шамамен 1125 жылға дейін соққандағы ең көне құрылымдардың бірі. Ішкі қақпаның аркасы, мұнаралары және вестибюлі роман стилінде салынған, ал шіркеудің қалған бөлігі түпнұсқа құрылысына енгізілген готикалық және барокколық өзгерістерді көрсетеді. Шіркеудің ішкі жағы барокколық фрескалармен әсемделген. Алайда, Видманның монастырь туралы айтқан кейбір сөздерінің жалған екені дәлелденді, сондықтан бұл мәлімдемеге сену қиын. Аббаттыққа қатысты ең алғашқы жазба 1291 жылғы Гросскомбургтың құжатында кездеседі. Бұл құжатта Клейнкомбургтегі проваст, магистр және монахтардың Гросскомбургтың үлесінен бөлек, Швабиш-Холл тұз зауытынан үлес алуға құқылы екендігі айтылған. 1306 жылғы тұз зауытының үлескерлер тізімінде монастырь туралы ешқандай ақпарат жоқ болғандықтан, ол бұл мерзімге дейін жойылған болуы мүмкін. 1108 жылғы және 1291 жылғы монастырьлар арасында ешқандай байланыс табылған жоқ, сондай-ақ расталған монастырь құрылымдарының қалдықтары да табылған жоқ. Бұл жерде сақталған роман стиліндегі шіркеу шамамен 1100 жылға дейін соққандағы, алайда сол кездегі монастырьлар үшін сирек кездесетіндей монахтар галереясы мен базилика пішінінің болмауына назар аудару керек. Тарихшы Эберхард Хаузе болжамына сәйкес, Клейнкомбург бастапқыда Ротенбург Комбург отбасының мүшесі үшін жесірлер үйі ретінде салынған. Кейіннен бұл орын Гросскомбургқа қарасты монастырьге айналды. Бұл монастырь өз кезегінде Капуцин орденіне берілді, ол 1802 жылы мемлекеттік меншікке ауысқанға дейін оны аурухана және монастырь ретінде пайдаланды. 1849 жылдан 1872 жылға дейін Францискан ордені монастырь қауымын қайта құрғаннан басқа, Клейнкомбург мемлекеттің меншігінде болды және көбінесе 2015 жылға дейін түзету мекемесі ретінде пайдаланылды. Қазіргі уақытта шіркеуді жергілікті католик приході пайдаланады, ал осы орынның болашағы әлі белгісіз.
Situated above the inner gate of the Comburg is St. Michael's Chapel. The chapel is one of the oldest structures on the site, dating to ca. 1125. The inner gate's arch, towers, and porch are Romanesque, while the rest of the chapel displays gothic and baroque alterations to the original structure. The interior of the chapel is decorated with baroque frescos. However, some of Widman's claims regarding the convent are demonstrably false, leaving this assertion of dubious value. The earliest actual reference to the abbey is a 1291 deed of Grosscomburg. This document mentions a Provost, a Magistra, and Nuns at Kleincomburg being entitled to a share of the Schwäbisch Hall salt works, separate from Grosscomburg's share. Since a 1306 list of share owners of the salt works fails to mention the convent, it probably ceased to exist before that date. Continuities between the alleged 1108 convent and 1291 convent are not to be found, neither are structural remains of confirmed convent structures. The still extant romanesque church on the site dates to ca. 1100, however, the lack of a nun's gallery and Basilica form are both uncommon for convents of the time. According to a hypothesis of historian Eberhard Hause, Kleincomburg was originally built as a widow's seat for a member of the Rothenburg Comburg family. Eventually, the site was transformed into a priory attached to Grosscomburg. This was, in turn, deeded to the Capuchin Order, which utilized the site as a hospital and monastery until it was transferred to state ownership in 1802. Save for an interlude from 1849 to 1872 where the monastic community was reestablished by the Franciscans, the Kleincomburg was retained by the state, mostly for use as a correctional facility, until 2015. Currently, the church is used by the local Catholic parish, while the future of the site is uncertain.