Мелк аббаттығы – Аустрияның төменгі бөлігіндегі, Дунай өзені жағасында орналасқан бенедикттік монастырь. Бабенбергтер әулетінің қабірі, кітапханасымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мелк аббаттығы (Stift Melk) – Вахау аңғарымен шектесетін Дунай өзеніне қарайтын тасты тік жарға орналасқан, Төменгі Австрияның Мелк қаласының үстіндегі бенедикттік аббаттық. Аббаттықта Стокер ауылының әулие Коломанының қабірі және Австрияның алғашқы билеуші әулеті Бабенбергтердің бірнеше өкілдерінің қалдықтары сақталған.
Melk Abbey (Stift Melk) is a Benedictine abbey above the town of Melk, Lower Austria, on a rocky outcrop overlooking the Danube river, adjoining the Wachau valley. The abbey contains the tomb of Saint Coloman of Stockerau and the remains of several members of the House of Babenberg, Austria's first ruling dynasty.
Тарих
Аббатхана 1089 жылы Австрия маркграфы Леопольд II Ламбах аббатханасының бенедиктин монахтарына өзінің бірінші қамалын сыйға берген кезде құрылған. Он екінші ғасырда Stiftsgymnasium Melk мектебінің алға басушысы – монастырь мектебі негізі қаланды, ал монастырь кітапханасы көп ұзамай кең көлемді қолжазбалар жинағы және оларды дайындауымен танымал болды, олардың көпшілігінде музыкалық шығармалар кездеседі. Он бесінші ғасырда аббатхана Австрия мен Оңтүстік Германияның монастырь өмірін қайта жандандырған Мелк реформасы қозғалысының орталығына айналды. Бүгінгі барокко стиліндегі аббатхана 1702 және 1736 жылдар аралығында Якоб Прандтауэрдің жобасы бойынша салынды. Әсіресе Иоганн Михаэль Роттмайр мен Пол Трогердің фрескаларымен безендірілген аббат шіркеуі ерекше көзге түседі. Он сегізінші ғасырдың соңында Мелк аббатханасы ағартушылық ой-пікір мен әлеуметтік алмасу орталығы болды, тіпті онда масондық ложа да болды, себебі монахтардың көпшілігі масондыққа жататын. Өзінің даңқы мен академиялық беделіне байланысты Мелк император Иосиф II кезінде, 1780 және 1790 жылдар аралығында көптеген австриялық аббатханалар жабылып, мемлекетке өткен кезде таратылудан құтылды. Аббатхана Наполеон соғыстары кезінде де, 1938 жылы Аншлюс болғаннан кейін мектеп пен аббатхананың үлкен бөлігі мемлекетке тәркіленген кезде де өмір сүруіне қауіп төнді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін мектеп аббатханаға қайтарылды және қазір екі жынысты 900-ге жуық оқушыға қызмет етеді. 1625 жылдан бері аббатхана Австрия конгрегациясының мүшесі, қазір Бенедиктин конфедерациясының құрамында. Умберто Эконың "Розаның аты" романындағы ортағасырлық кейіпкерлердің біріне, атақты аббатханаға құрмет көрсету мақсатында "Мелк Адсо" деген есім берілді. Мелк аббатханасы Патрик Ли Фермордың "Бейне сыйлықтардың уақыты" атты автобиографиялық еңбегіндегі ("ашылулар тау тізбегіндегі шың") метафоралық биік нүктесі де болып табылады. Аббатхана Вахау мәдени ландшафтының бөлігі, ол ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енген.
The abbey was founded in 1089 when Leopold II, Margrave of Austria gave one of his castles to Benedictine monks from Lambach Abbey. A monastic school, a forerunner of the Stiftsgymnasium Melk, was founded in the twelfth century, and the monastic library soon became renowned for its extensive manuscript collection and production, many of them contain musical compositions. In the fifteenth century the abbey became the centre of the Melk Reform movement which reinvigorated the monastic life of Austria and Southern Germany. Today's Baroque abbey was built between 1702 and 1736 to designs by Jakob Prandtauer. Particularly noteworthy are the abbey church with frescos by Johann Michael Rottmayr and Paul Troger. In the later eighteenth century, Abbey of Melk became a center of Enlightenment thought and social exchange; there was even a Masonic lodge there, since a number of monks were Freemasons. Due to its fame and academic stature, Melk managed to escape dissolution under Emperor Joseph II when many other Austrian abbeys were seized and dissolved between 1780 and 1790. The abbey also survived threats to its existence during the Napoleonic Wars and in the period following the Anschluss in 1938, when the school and a large part of the abbey were confiscated by the state. The school was returned to the abbey after the Second World War and now serves nearly 900 pupils of both sexes. Since 1625 the abbey has been a member of the Austrian Congregation, now within the Benedictine Confederation. In his novel The Name of the Rose, Umberto Eco named one of the medieval protagonists "Adso of Melk" as a tribute to the famous abbey. Melk Abbey is also the metaphorical climax ("a peak in a mountain range of discovery") of Patrick Leigh Fermor's autobiographical account of his walking tour across Europe in A Time of Gifts. The abbey is part of Wachau Cultural Landscape, a World Heritage Site.
Қайта қалпына келтіру жұмыстары
1297 жылы Мелк аббаттығы мен оның құнды кітапханасы алғаш рет өртенді. Бұл құрылыстарды қиратты. Мелк аббаттығында сақталған көптеген қолжазбаларды монахтар құтқарып қалды. 1683 жылғы түрік шапқыншылығы кезінде Мелк аббаттығы да ауыр зақымдарға ұшырады. Қазіргі аббаттық, 1702 жылы салынған, 1974 жылы өртенді. Бұл өрт әшекейленген бөлмелерді бүлдіріп, интерьерін және өнер туындыларын зақымдады, нәтижесінде 1978 жылдан 1995 жылға дейін қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді. Аббаттықтың нефі де қалпына келтірудің бір бөлігі болды. Мүсіндер мен алтарьларды қалпына келтіру үшін сегіз фунт алтын пайдаланылды. Осы кезеңде көптеген қонақтардың таңдаулы орны болған Мраморлы зал да жаңартылды. 2019 жылдың шілдесінде Австрия Ғылым академиясының Ортағасырлық зерттеулер институтының қызметкері Кристин Гласнер аббаттықтың архивін зерттеу кезінде бұрын белгісіз пергамент жолағын тапты. Онда "Der Rosendorn" поэмасының 60 жартылай жолы жазылған, оны зерттеушілер алғашқы "Вагина монологтары" деп атады. Бұрын қайта өңделіп, кейіннен жазылған кітаптың мұқабасына айналдырылған пергамент шамамен 1300 жылға жатқызылды, бұл оның бұрынғы есептеулерге қарағанда шамамен 200 жылға ертерек жазылғанын көрсетеді.
The first fire at Melk Abbey and its invaluable library was in 1297. This left the structures destroyed. Most of the manuscripts Melk is famous for housing were saved by monks. During the 1683 Turkish invasion, the Melk Abbey also suffered severe damages. The abbey that stands today, built in 1702, caught fire in 1974. This fire marred the ornamented rooms and damaged the interior and its art, leading to its restoration from 1978 to 1995. The nave of the abbey was a part of the restoration. Eight pounds of gold bullion were used to restore the statues and altars. The Marble Hall, a popular guest attraction, was also restored during this period. In July 2019, Christine Glaßner, from the Austrian Academy of Sciences' Institute of Medieval Research, while researching the abbey's archives, discovered a previously unknown strip of parchment that bears 60 partial lines of the poem Der Rosendorn, what commentators called the first Vagina Monologues. The parchment, which had been subsequently recycled into the binding of a much later book, has been dated to around 1300; this is nearly 200 years earlier than it was previously thought to have been written.
Еске алу еуросы
Melk Abbey 10 евролық коллекционерлік монетаның негізгі мотиві ретінде таңдалды: 2007 жылдың 18 сәуірінде қарылған Австрияның Melk Abbey естелік монетасы. Монетаның бет жағында аббат шіркеуінің фасады мен оның екі бүйірлік қанаттары төменгі бұрыштан көрінеді. Екі барокко мұнарасы және олардың артындағы үлкен күмбезді шіркеу көрініс тапқан. Төменгі оң жақ бұрышта Мелк аббаттығының гербі (Қасиетті Петірдің қиылысқан кілттері) бейнеленген.
Melk Abbey was selected as the main motif of a 10 euro collectors' coin: the Austrian Melk Abbey commemorative coin, minted on April 18, 2007. The obverse shows a view up to the façade of the abbey church and its two side wings from a low level. The twin baroque towers and the great dome of the church behind them can be seen. In the lower right corner the coat of arms of the Abbey of Melk (the crossed keys of St. Peter) can be seen.