Алу Диарра: Француз футболшысының өмірбаяны

Кіріспе

Француз футболшысы Алу Диарра (1981 жылғы 15 шілдеде туған) – француз бұрынғы кәсіби футболшы. 2004 жылдан 2012 жылға дейін Франция құрамасының құрамында өнер көрсетті. 2022–23 маусымда «Труа» клубының 19 жасқа дейінгі командасына бас жаттықтырушы болып тағайындалды. Негізінен қорғаныс жартылай қорғаушы ретінде ойнаған, қажет болған жағдайда орталық қорғаушы болып та тұра алатын. Диарра – «күшті, жаттығулы және өте қарқынды» және бұрынғы француз футболшысы Патрик Виейраға ұқсас «күресшіл мінез» қасиеттеріне ие ойыншы деп сипатталады. Ол көшбасшылық қабілетімен де белгілі және «Бордо» клубында да, Франция құрамасында да капитандыққа тағайындалған. Диарра мансабын Сене-Сен-Денидегі «CSL Aulnay» және туған қаласы «FC Villepinte» сияқты клубтарда ойнаудан бастады. 1997 жылы «Луан-Кюизо» клубына қосылды және 1999–2000 маусымында екінші дивизионда клуб сапында кәсіби дебютін жасады. 2000 жылы Диарра неміс клубы «Бавария» Мюнхенге шақырылды. Екі жыл бойы клубтың резервтік құрамы «Бавария Мюнхен II» сапында өнер көрсетті. 2002 жылы отандасы Жерар Ульемен бірге «Ливерпуль» клубына трансфер болды. Диарраның клубтағы өте жоқ деуге болады, себебі ол екі жыл бойы Францияда «Ле-Авр», «Бастия» және «Ланс» клубтарында арендада ойнады. 2004–05 маусымында «Ланс» клубымен сәтті өнер көрсеткеннен кейін Диарра «Ливерпульден» тұрақты трансфермен Францияға оралды. Ол клуб сапында екі маусым өткізіп, 70-тен астам ойынға қатысты, содан кейін бес мәрте Франция чемпионы атанған «Лион» клубына қосылды. «Лионда» Диарра ойын уақытын табу үшін күресіп, бір жылдан кейін клубты тастап «Бордоға» өтті. «Бордо» клубы 2006–07 маусымында Франция чемпионатында жеңіске жеткені үшін жеңімпаз медалін иеленді. «Бордо» сапында Диарра бас жаттықтырушы Лоран Блан командасының тұрақты ойыншысы болды. Ол 2008–09 маусымында лига және кубокты жеңіп алған «Бордо» командасының маңызды мүшесі болды. Диарра клуб сапында екі чемпиондық трофейді жеңіп алды. Диарра Франция құрамасының да ойыншысы. Үлкендер құрамында ойнағанға дейін 20 және 21 жасқа дейінгі құрамаларда өнер көрсетті. 20 жасқа дейінгі құрама сапында Диарра 2001 жылғы ФИФА жастар арасындағы әлем чемпионатына қатысқан командада ойнады. 2004 жылғы қазанда Ирландия Республикасына қарсы өткен жолдастық матчта ұлттық құрама сапындағы дебютін жасады. Диарра 2006 және 2010 жылғы ФИФА әлем чемпионаттарына қатысты. 2006 жылғы жарыста Тогоға қарсы топтық кезеңде және Италияға қарсы финалдық матчта қосалқы құрамда алаңға шықты. 2010 жылғы турнирде Диарра Франция құрамасын Оңтүстік Африкаға қарсы өткен топтық кезеңнің соңғы матчында алғаш рет капитандыққа тағайындалды.

French association football player

Alou Diarra (born 15 July 1981) is a French former professional footballer. He was a France international from 2004 until 2012. As of the 2022–23 season, he is the manager of Troyes' under 19 side in the Championnat National U19. He primarily played as a defensive midfielder, but could also deputise as a centre back if necessary. Diarra is described as a player who is "strong, athletic and very powerful" and possesses a "combative edge" similar to former French international Patrick Vieira. He is also known for his leadership ability and has served as captain of both Bordeaux domestically and France internationally. Diarra began his career playing for clubs based in Seine Saint Denis, such as CSL Aulnay and hometown club FC Villepinte. In 1997, he joined Louhans Cuiseaux and made his professional debut with the club in the 1999–2000 season while the club was playing in the second division. In 2000, Diarra was recruited by German club Bayern Munich. He spent two years playing on the club's reserve team, Bayern Munich II. In 2002, he was signed by compatriot Gérard Houllier as part of the manager's French Revolution to play for English club Liverpool. Diarra's stint at the club was deemed a disappointment as he spent both years at the club on loan in France playing for Le Havre, Bastia, and Lens. After a successful 2004–05 season with Lens, Diarra made a permanent return to France joining the club from Liverpool on a permanent deal. He spent two seasons at the club amassing over 70 appearances before signing with the then five time defending champions Lyon. At Lyon, Diarra struggled for playing time and left the club to join Bordeaux after one year. He did earn a winner's medal as a result of the club winning the 2006–07 Ligue 1 title. With Bordeaux, Diarra was ever present within the team under manager Laurent Blanc. He was a prominent figure on the Bordeaux team that won the league and league cup double in the 2008–09 season. Diarra has also won two Trophée des champions while playing for the club. Diarra is also a France international. Prior to playing at senior level, he played at under 20 and under 21 level. With the under 20 team, Diarra played on the team that participated in the 2001 FIFA World Youth Championship. He made his senior international debut in October 2004 in a friendly match against the Republic of Ireland. Diarra has participated in both the 2006 and 2010 editions of the FIFA World Cup. In the 2006 competition, he appeared in a group stage match against Togo and the final match against Italy as a substitute. In the 2010 edition, Diarra captained France for the first time in the team's final group stage match against South Africa.

Жеке өмір

Диарра Малилік ата-аналарының отбасында Сен-Сен-Дени департаментіндегі Вильпинте коммунасында дүниеге келген. Оның үш кіші інісі мен бір қарындасы бар. Оның інілерінің бірі, Занке, футболшы және қазір француз футболының үшінші дивизионындағы Championnat National турнирінде француз клубы "Кевийи" үшін ойнайды. Бұрын ол кәсіби "Пари Сен-Жермен" клубының резервтік құрамасында ойнаған, бірақ 2010 жылы босатылған. Тағы бір інісі, Идрисса, әуесқой футболшыларға клуб табуға көмектесетін әлеуметтік желідегі сайтты жүргізуге көмектеседі. Диарра мен оның бауырлары жақын орналасқан Аульнай-су-Буа коммунасындағы "Роза-де-Вент" шағын ауданында өсті, оның ата-анасы әлі де сонда тұрады.

Ерте мансап

Диарра футбол карьерасын туған жері CSL Aulnay клубында бастады. 1997 жылы Диарра француз футболының екінші лигасы – Лига 2-де ойнаған кәсіби клуб CS Louhans Cuiseaux-мен аматорлық келісімшартқа қол қойды және клубтың жасөспірімдер академиясына қабылданды. 1998–99 маусымда Диарра клубтың резервтік құрамына көтеріліп, екі маусым ойнады. 1999–2000 маусымының соңғы бөлігінде бас жаттықтырушы Филипп Хиншбергер оны негізгі құрамға шақырды. 2000 жылдың 15 сәуірінде Диарра Тулузаға қарсы өткен ойында 2:1 есебімен жеңіліске ұшырап, кәсіби дебютін жасады және сары карточка алды. Екі аптадан кейін ол Ниортқа қарсы өткен ойында 3:2 есебімен жеңіліс тапқан кезде алғаш рет негізгі құрамда ойнады. Louhans Cuiseaux сапындағы соңғы ойынында Диарра Ле-Манға қарсы өткен 2:1 есебімен жеңіліске ұшырап, екі сары карточка алғаннан кейін алғашқы қызыл карточкасын алды. Louhans Cuiseaux турнирді соңғы орында аяқтады және француз футболының үшінші дивизионы – жартылай кәсіби Чемпионат Националға түсті. Маусымнан кейін Louhans Cuiseaux Диаррамен ұзақ мерзімді келісімшарт жасауға тырысып, ойыншыға тәлімгерлік келісімшарт ұсынды. Диарра келісімнен бас тартты және одан кейін кез келген клубпен тегін трансфер арқылы келісімшартқа отыруға мүмкіндік алды.

Бавария Мюнхен

2000 жылдың жазында Диарра неміс клубы «Бавария» Мюнхенге қабылданды, ал клуб оны «Луан Кюизё» командасымен өткізген бір матчта ойнағаннан кейін байқаған еді. Алғашқы маусымда резервтік команда сапында 28 ойында төрт гол соқты. Диарраның командаға тигізген әсері бірден байқалды, өйткені ол маусымның алғашқы лигалық матчында «VfR Маннхаймға» қарсы өткен ойында (4:2 есебімен жеңіліс) команда үшін алғашқы голын соқты. Оның белсенді ойын стилі де қалыптаса бастады, наурыз айнында ол тоғыз сары карточка алды, олардың жетісі команданың алғашқы 17 матчында болды. Маусым Диарра үшін сәтті аяқталды, себебі жаттықтырушы Оттмар Хитцфельд оны 2001–02 маусымда негізгі құрамға қосты. Оған 30-шы нөмірлі жейде берілді. Диарра 2001–02 маусымын тамыз және қыркүйек айларында команданың бірнеше лигалық матчтарында құрамына ілігіп, бірақ алаңға шықпай бастады. 2001 жылдың қазан айында ол клубтың резервтік құрамына қайта оралды және төрт матчта ойнағаннан кейін, аргентиналық «Бока Хуниорс» клубымен 2001 жылғы Континентаралық кубок кездесуіне негізгі құрамға қайта шақырылды. Диарра матчқа құрамына ілікті, бірақ алаңға шықпады, «Бавария» Сэмюэл Куффурдың қосымша уақыттағы голының арқасында жеңіске жетті. Бұл жеңіс Диарраның карьерасындағы алғашқы маңызды жетістігі болды. Соңынан ол резервтік командаға оралды, кейін жарақат алды, ол ұзақ уақытқа созылды. Диарра 2002 жылдың наурыз айында жаңа жаттықтырушы Герман Герланд басшылығымен командаға қайта қосылды және тағы тоғыз матчта ойнады. «Бавариямен» өткізген уақыты көңіл көншітпесе де, 2009 жылы Диарра «Бавариядағы уақытым туралы өте жақсы естеліктерім бар» деді. «Ливерпуль» италиялық «Ювентус» және бірнеше француз клубтарымен де бәсекелестікке түсті. «Ле-Хаврға» қарсы матчтан кейін Диарраның сол клубқа несиеге берілуге айнақалды деген хабар тарады. 1 тамызда несие туралы келісімге қол қойылды.

Францияда несие беру кезеңдері

Диарра 2002 жылғы 17 тамызда «Ле-Хавр» сапында дебют жасады. Ол күзгі маусымның көп бөлігінде негізгі құрамда ойнады, бірақ қысқы үзілістен кейін көбінесе қосалқы құрамда пайда бола бастады. 2002 жылғы қыркүйекте Диарраның «Луханс Куизо» клубымен келісімшартқа байланысты дауына қатысты мәселелер осы клубтың бұрынғы ойыншыға Францияда үш жылға кәсіби футболдан шеттетілгенін мойындауынан кейін жария болды. Бұл шешімге ойыншының «Луханс Куизоға» жаттықтырушыларға төленетін өтемақысыз шетелге кеткені себеп болды. Ол маусымды 28 ойынмен аяқтады. 2003 жылғы маусым арасында Диарра «Мен амбициялы адаммын және келесі маусымда «Энфилдте» өз орнымды жеңемін деп үміттенемін» деп мәлімдеп, «Ливерпульге» қайтуға ниетті екенін айтты. Алайда, 2003 жылғы шілдеде Хоуллиер Диарраның Францияда жалға берілетінін растады, бұл жолы Корсиканың «Бастиа» клубына. Командаға келгеннен кейін, Диарра бас жаттықтырушы Жерар Гилидің шешімімен негізгі құрамда ойнады және бірден нәтижесін берді. Қыркүйек айында «Гуингампқа» қарсы өткен матчта 4:2 есебімен жеңіске жетіп, ал «Оксерге» қарсы матчта 4:1 есебімен жеңіліске ұшырады, екеуіне де гол соқты. 2004 жылғы 7 наурызда ол «Марсельге» қарсы өткен матчтағы 4:1 есебімен жеңіске жеткен «Бастианың» таңқаларлық жеңісіне гол енгізді. Диарра маусымды 38 ойында төрт голмен аяқтады. Маусымнан кейін Диарра «Ливерпульге» дайындық жаттығуларына оралды, бірақ оның трансферін ұйымдастырған Хоуллиердің басшылығымен емес, испандық жаттықтырушы Рафаэль Бенитестің жетекшілігімен. Осының салдарынан ол үшінші маусым қатарынан жалға берілуге жақын болды. Солтүстік Америкаға жасалған турдың тізіміне кірмегендіктен, жалға берілуі сөзсіз болды және 2004 жылғы 27 шілдеде ол «Ленске» жалға берілді. «Бастиядағы» сияқты, Диарра бас жаттықтырушы Жоэль Мюллердің шешімімен командаға негізгі құрамда қосылды. Маусым Диарра үшін үлкен табысқа жетті, өйткені ол клуб үшін өткізген барлық лига матчтарында негізгі құрамда ойнаған жалғыз ойыншы болды. Сондай-ақ, ол маусымның көп бөлігінде капитандыққа тағайындалды. Оның тұрақты өнерталасы оны ұлттық құрамаға шақыруға әкелді. Диарра маусымдағы алғашқы голын «Аяччомен» 1:1 есебімен теңдескен матчта соқты. Ол ойынның алғашқы минутында гол соқты. 2005 жылғы 6 ақпанда Диарра «Парк де Пренс» стадионында «Пари Сен-Жерменге» қарсы өткен матчта 2:0 есебімен жеңіске жеткен команданың алғашқы голын соқты. Ол маусымды 37 ойында екі голмен аяқтады. Диарра сонымен қатар 11 сары карточка жинады.

Diarra made his debut for Le Havre on 17 August 2002 in the team's 1–1 draw with Strasbourg appearing as a substitute. He was a frequent starter for the majority of the fall season, but, following the winter break, began appearing primarily as a substitute. In September 2002, Diarra's contract dispute with Louhans Cuiseaux came into the spotlight after his former club admitted that the player was reportedly banned from playing in France professionally for three years due to moving abroad without Louhans Cuiseaux receiving a trainers' compensation fee. He finished the campaign with 28 total appearances. In the 2003 off season, Diarra admitted that he would love to return to Liverpool stating "I'm someone who is ambitious and I hope to win my place at Anfield next season". However, in July 2003, Houllier confirmed that Diarra would remain in France on loan, this time with Corsican club Bastia. Upon his arrival to the club, Diarra was inserted as a starter by manager Gérard Gili and paid immediate dividends scoring in back to back weeks in a 4–2 win against Guingamp and a 4–1 loss to Auxerre in September. On 7 March 2004, he scored a goal in Bastia's surprising 4–1 win over Marseille. Diarra ultimately finished the campaign with 38 total appearances and four goals. After the season, Diarra returned to Liverpool for pre season training, however, not under the guidance of his recruiter Houllier, but under Spanish coach Rafael Benítez. As a result, he was, for the third consecutive season, linked with a loan move. His non inclusion on the club's roster for its North America tour meant a loan move was inevitable and, on 27 July 2004, he was loaned to Lens. Similar to his stint at Bastia, Diarra was included in the team as a starter by coach Joël Muller. The season was a major success for Diarra as he was the only player in the team to start every league match he played for the club. He also served as captain for a majority of the season. His consistent performances led to his call up to the senior national team. Diarra scored his first goal of the campaign in a 1–1 draw with Ajaccio. He scored the goal in the opening minute of the match. On 6 February 2005, Diarra scored the opener in team's 2–0 win over Paris Saint Germain at the Parc des Princes. He finished the campaign with 37 total appearances and two goals. Diarra also collected 11 yellow cards.

Линза

2004–05 маусымында Францияда және халықаралық аренада өзін жетекші ойыншы ретінде танытқаннан кейін, Бенитес Диарраның «Ливерпульде» болашағы бар екенін мәлімдеді: «Оның үшін әлі ерте деп ойлаймын, бірақ жас ойыншының осылай жақсы ойнап жатқанын көру бізге қуаныш сыйлайды. Егер ол өз клубы үшін жақсы ойнаса және Ұлттық құрамаға шақырылса, ол біздің ойыншымыз екенін еске сала береміз». Алайда, 2005 жылдың сәуір айында Диарра «Ленс» сапында ұзақ мерзімге қалуға ниеттенгенін жеткізді. Маусым аяқталған соң, 2005 жылдың 24 маусымында «Ливерпуль» клуб «Ленспен» 3,2 миллион еуролық трансферлік келісімге қол жеткізгеннен кейін оның өтінішін қабылдады. Диарра «Ливерпульдегі» карьерасын негізгі құрамда бірде-бір ойын өткізбей, тек бір клубтық кездесуде аяқтады, ол маусым алдындағы жолдас сайысында болды. Диарра «Ленсте» тұрақты ойыншы болып қала берді және өзінің жоғары деңгейін сақтап, мансабындағы ең көп – 44 матчта ойнап, екі гол соқты және төрт нәтижелі пас берді. Оның екі голы да «Нанси» клубына қарсы 2:1 есебімен жеңіске жеткен кезде және «Ниццамен» 2:2 есебімен тең түскен кезде соғылды. Диарра карьерасында алғаш рет Еуропалық футболда ойнады, 2005–06 маусымындағы УЕФА кубогында қатысты. Еуропалық аренадағы тұңғыш ойынын 2005 жылдың 3 шілдесінде УЕФА Интертото кубогының екінші турында поляк клубы «Лех Познаньға» қарсы өткізді. Диарра клубтың Еуропалық кампаниясында он матчта ойнады, «Ленс» 32-ге жетті, онда итальяндық «Удинезе» клубынан жалпы есеп бойынша 3:1 есебімен жеңілді.

Лион

2006 жылғы ФИФА әлем чемпионатынан кейін Диарра бұрынғы бас жаттықтырушысы Жерар Ульемен қайта қосылу мүмкіндігі бар «Лион» клубына өтуімен байланысты болды. 2006 жылдың 23 тамызында, Диаррамен аттас Махамадудың 26 миллион евроға испандық «Реал Мадрид» клубына ауысуынан кейін трансфер жүзеге асты. Трансферлік құны 6,25 миллион евроны құрады және Диарраға 18-нөмірлі жейде берілді. Диарра клубта өзін көрсетуге тырысты, бірақ Улье жас Жереми Тулалан мен Тиаго Мендесті бастапқы қорғаныс және шабуылдық жартылай қорғаушылар ретінде таңдады. Ол 2006 жылдың 16 қыркүйегінде «Лорьянға» қарсы өткен матчта (3:1) клуб сапындағы тұңғыш ойынын өткізді. Диарра клуб сапындағы алғашқы голын 2006 жылдың 6 желтоқсанында УЕФА Чемпиондар лигасының топтық кезеңінде румыниялық «Стяуа Бухарест» клубына қарсы өткен ойында соқты. Кездесу 1:1 есебімен аяқталды. Екі аптадан кейін ол «Нансиге» қарсы өткен Кубок лигасының ширек финалында (3:1) екінші голын соқты. Қысқы үзілістен кейін Диарра жамбас жарақатымен күресіп, үш айға жуық командадан тыс қалды. 2007 жылдың наурыз айында ол «Дерби дю Рон» аясындағы қарсыласы «Сент-Этьенге» қарсы өткен матчта (3:1) командаға оралды. Маусым барысында Диарра ойын уақыты жөнінде екі рет шағымданып, Ульенің Диарраның қабілетіне күмән келтіруіне себеп болды. 6 сәуірдегі жанжалдың нәтижесінде Улье Диарраны келесі күні «Валансьенге» қарсы матчқа қатыстырмады және оны клубтың резервтік құрамында, Франция чемпионатының төртінші деңгейінде ойнауға бұйырды. Диарра бұл бұйрықтан бас тартты, ал Улье оны маусымның қалған бөлігінде ойнатпаумен қорқытты. «Лион» бас жаттықтырушысы кейін Диарраның өзіне және командаға кешірім сұрауы керектігін мәлімдеді. Қорғаныс жартылай қорғаушысы мойын бұрмады және нәтижесінде команданың келесі төрт лигалық матчын және 2007 жылғы Кубок лигасының финалын өткізіп алды. Диарра 28 сәуірде командаға оралды және «Ле-Манға» қарсы өткен матчта (3:1) толық 90 минут ойнады. Ол команданың соңғы бес матчының үшеуінде де осы жетістікті қайталады, нәтижесінде «Лион» алтыншы рет қатарынан чемпион атанды. Осы үш матчтың бірінде Диарра клуб сапындағы алғашқы лигалық голын соқты, ол бұрынғы клубы «Ленске» қарсы өткен ойында (3:0) соқты.

Following the 2006 FIFA World Cup, Diarra was linked with a move to the then five time defending champions Lyon where he could reunite with former manager Gérard Houllier. On 23 August 2006, the move came to fruition following the departure of Diarra's namesake, Mahamadou, who moved to Spanish club Real Madrid for a fee of €26 million. The transfer fee was priced at €6.25 million and Diarra was assigned the number 18 shirt. Diarra struggled to make an impact at the club as Houllier preferred the younger Jérémy Toulalan and Tiago Mendes as his starting defensive midfielder and box to box midfielder, respectively. He made his club debut late in the season on 16 September 2006 in the team's 3–1 away win over Lorient. Diarra scored his first goal for the club on 6 December 2006 in the club's final UEFA Champions League group stage match against Romanian club Steaua București. The match ended in a 1–1 draw. Two weeks later, he scored his second goal in the team's 3–1 win over Nancy in the Coupe de la Ligue quarterfinals. Following the winter break, Diarra struggled with a thigh injury and didn't appear with the team for almost three months. In March 2007, he finally returned to the team in its 3–1 win over Derby du Rhône rivals Saint Étienne appearing as a substitute. During the season, Diarra complained twice with regards to playing time, which led to Houllier equivocally questioning Diarra's ego. The feud culminated on 6 April when Houllier dropped Diarra from the squad to face Valenciennes the following day and then ordered him to play for the club's reserve team in the Championnat de France amateur, the fourth level of French football. Diarra refused the orders and Houllier responded by reportedly threatening not to play him for the rest of the season. The Lyon manager later stated the Diarra should issue an apology to him and the team. The defensive midfielder did not budge and, subsequently, missed the team's next four league matches, as well as the 2007 Coupe de la Ligue Final. Diarra returned to the team on 28 April playing the entire match in a 3–1 win over Le Mans. He repeated this feat in three of the team's last five matches as Lyon were crowned champions for the sixth consecutive season. Included in one of those three matches was Diarra's first league goal for the club, which came in a 3–0 victory over his former club Lens.

2007-2009 жылдар

2006–07 маусымнан кейін Диарра басқа клубта ойнауға ниеттенді және көбінесе ағылшын клубтары «Манчестер Сити» мен «Портсмутпен» байланысты болды. 2007 жылдың шілдесінде «Лион» президенті Жан Мишель Олас клубтың «Портсмуттан» 5 миллион фунт стерлингтік ұсынысты қабылдағанын растады. Алайда, Олас Диарраның трансферден бас тартқанын және Францияда қалып, «Бордоға» қосылғанын мәлімдеді. 20 шілдеде бір апталық келіссөздерден кейін «Бордо» Диарраны трансферлегенін ресми түрде хабарлады. Жартылай қорғаушы төрт жылдық келісімшартқа қол қойды, ал трансфер сомасы 7,75 миллион еуроны құрады. Диарра «Портсмутқа» қарағанда «Бордоға» қосылуының басты себебі «Бордо Лига 1-де алдыңғы қатарда ойнауға ниеттеніп отыр және мен осыған қызығушымын» екенін айтты. Диарра Испанияға кеткен Рио Мавубаның орнын толтыру үшін келді. Оның клубқа қосылуы бұрынғы футболшы Лоран Бланның жаттықтырушы болып тағайындалуымен бірге болды. Диарраға 4-нөмірлі жейде берілді және ол 2007 жылдың 4 тамызында бұрынғы клубы «Ленске» қарсы өткен ойында (1:0) дебют жасады, сонымен қатар сары карточка алды. 29 тамызда ол «Метцке» қарсы өткен матчта (1:0) клуб сапындағы алғашқы голын соқты. Диарра маусым бойы тұрақты түрде негізгі құрамда ойнады және қатысқан 36 лигалық матчтың барлығында алаңға шықты. Ол «Алехандро Алонсо» және «Фернандо Менегаццо» сияқты шабуылға бағытталған жартылай қорғаушылармен керемет серіктестік құрды, бұл Диарраға допты таратуға және қарсыластардың шабуылдарын тойтаруға мүмкіндік берді. 2 желтоқсанда Диарра «Тулузға» қарсы өткен «Дерби де ла Гаронн» матчында (4:3) гол соқты. Диарра маусым ішінде «Бордомен» еурокубоктерде де өнер көрсетті. Ол клубтың УЕФА кубогындағы төрт матчына қатысты. «Бордо» 1/32 финалға жетті, онда бельгиялық «Андерлехт» клубымен жалпы есеп бойынша 3:2 есебімен жеңіліске ұшырады. Франция кубогында «Бордо» ширек финалға дейін жетті. Диарра команданың барлық төрт матчында ойнады, соның ішінде екі турдың ішінде 120 минуттан ойнады. Ол клуб үшін тағы екі гол соқты, екеуі де лигада «Метцке» және «Реннге» қарсы жеңіс матчтарында. «Бордо» маусымды екінші орында аяқтады, чемпион «Лионнан» төрт ұпайға қалып қойды. Бұл «Лионның» 2003–04 маусымынан бергі ең жақын нәтижесі болды, онда клуб «Пари Сен-Жерменнен» үш ұпай айырмасымен жеңіске жеткен. Диарра маусымды 44 матчта төрт гол соққан күйі аяқтады. 2008–09 маусымда Диарра «Бордоға» ықпалды Йоанн Гуркуфтың қосылуымен нығайтылған негізгі құрамда ойнады. Ол 2008 жылғы Чемпиондар кубогында «Бордоның» пенальтилер сериясында (5:4) жеңіске жеткен матчына қатысты. «Бордо» осы қарқынды сақтап, алғашқы тоғыз лигалық матчының сегізінде жеңіліссіз болды. Осы матчтардың бірінде Диарра клуб үшін алғашқы қызыл карточкасын алды, ол «Гренобльге» қарсы өткен (1:0) жеңіс матчында екі сары карточка алғаннан кейін алаңнан қуылды. Екі ескерту бес минут ішінде берілді. 2008 жылдың 21 желтоқсанында Диарра «Монакоға» қарсы өткен (4:3) матчта «Бордоның» екінші голын соқты. «Бордо» матчтың соңына 40 минут қалғанда 3:0 есебімен ұтылып бара жатқан. Лига кубогында «Бордо» турнирдің жеңімпазы атанды. Диарра жарақат алғандықтан финалдық матчқа қатыса алмады, бірақ жартылай финалда ойнады, нәтижесінде «Бордо» финалға өтті (3:0 есебімен «Пари Сен-Жерменді» жеңді). 2008–09 маусымдық УЕФА Чемпиондар лигасының топтық кезеңінде Диарра «Бордоның» барлық алты матчына қатысты және ағылшын клубы «Челсиге» қарсы өткен матчта (1:1) гол соқты. Клубтың топтағы үшінші орын алғандығы УЕФА кубогына оралуын білдірді, онда «Бордо» екінші маусымда 1/32 финалдан шығарылды. 2009 жылдың 19 сәуірінде Диарра «Лионға» қарсы өткен (1:0) матчта «Бордоның» жалғыз голын соқты. Жеңіс клубтың «Лионнан» алға шығуына көмектесті. «Бордо» маусымды алты матчтық жеңіс сериясымен аяқтады, нәтижесінде клуб тарихындағы алтыншы титулға және 1999 жылдан бергі алғашқы титулға ие болды. «Бордо» лига кубогын жеңіп алғандықтан екінші рет «қос жеңіске» жетті. Диарра маусымды мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – 45 матчта үш гол соққан күйі аяқтады.

After the 2006–07 season with Lyon, Diarra sought to play for another club and was linked primarily to English clubs Manchester City and Portsmouth. In July 2007, Lyon president Jean Michel Aulas confirmed that the club had accepted a bid of £5 million from Portsmouth. However, Aulas also revealed that Diarra refused the move and preferred to stay in France and join Bordeaux. On 20 July, after a week long negotiation, Bordeaux confirmed the signing of Diarra. The midfielder signed a four year contract and the transfer fee was priced at €7.75 million. Diarra stated his primary reason for joining Bordeaux over Portsmouth was because Bordeaux "wants to play for the first positions in Ligue 1 and I am attracted to that". Diarra was signed as a replacement for the departed Rio Mavuba who ventured to Spain. His arrival to the club also coincided with the insertion of former football player Laurent Blanc as manager. Diarra was assigned the number 4 shirt and made his competitive debut for the club on 4 August 2007 in a 1–0 league win over his former club Lens receiving a yellow card. On 29 August, he scored his first goal for the club in its 1–0 win over Metz. Diarra was a regular within the starting lineup for the entire season starting all 36 league matches he appeared in. He formed excellent midfield partnerships with box to box midfielders Alejandro Alonso and Fernando Menegazzo who gave Diarra the freedom to distribute the ball and dismantle impending attacks from the opposition. On 2 December, Diarra scored a goal in Bordeaux's 4–3 win over Derby de la Garonne rivals Toulouse. Diarra also participated in European competition with Bordeaux during the season. He played in four matches during the club's UEFA Cup campaign. Bordeaux reached the Round of 32 where the club was eliminated by Belgian club Anderlecht on a 3–2 aggregate scoreline. In the Coupe de France, Bordeaux reached the quarter finals. Diarra appeared in all four matches the team contested, which included playing 120 minutes in back to back rounds. He scored two more goals for the club; both of which came in the league in wins over Metz and Rennes. Bordeaux finished the season in second place; four points behind the champions Lyon. It was the closest gap Lyon had endured since the 2003–04 season when the club won the league by three points over Paris Saint Germain. Diarra finished the season with 44 total appearances and four goals. In the 2008–09 season, Diarra remained a starter as Bordeaux was boosted by the arrival of the influential Yoann Gourcuff. He appeared in Bordeaux's 5–4 win on penalties in the 2008 Trophée des Champions. Bordeaux capitalized on the momentum by going undefeated in eight of its nine opening league matches. Included in those matches was Diarra's first red card for the club, which came in a 1–0 win over Grenoble after he collected two yellow cards. The two infractions came within a span of five minutes. On 21 December 2008, Diarra scored the second team goal in Bordeaux's 4–3 comeback win over Monaco at the Stade Louis II. Bordeaux had trailed 3–0 with 40 minutes to go in the match. In the Coupe de la Ligue, Bordeaux won the competition. Diarra missed the final match due to injury, but did play in the semi final match, a 3–0 win over Paris Saint Germain, that resulted in Bordeaux qualifying for the final. In the 2008–09 edition of the UEFA Champions League, Diarra appeared in all six group stage matches Bordeaux played in and scored a goal against English club Chelsea in a 1–1 draw. The club's third place finish in its group meant a return to the UEFA Cup where Bordeaux was eliminated in the Round of 32 for the second consecutive season. On 19 April 2009, Diarra scored the only goal in Bordeaux's 1–0 win over title rivals Lyon at the Stade de Gerland. The victory helped the club create a gap between itself and Lyon. Bordeaux, subsequently, went on a six match winning streak to close out the season, which resulted in the club capturing the sixth title in its history and its first since 1999. Bordeaux also recorded its second ever double, as a result of its league cup title. Diarra finished the season with a career high 45 total appearances and three goals.

2009-2011 жылдар

2009–2010 маусымы алдында капитан Ульрих Раме бастапқы қақпашы ретінде алмастырылғаннан кейін, Бланк Диарраны капитандық лентасын тағуға лайық деп атады. Ол 25 шілде 2009 жылы «Бордо» сапында төртінші трофейін жеңіп алды – 2:0 есебімен «Гингампты» ұтып, 2009 жылғы «Чемпиондар кубогын» иеленді. Лиганың үшінші турында Диарра «Ниццаны» 3:0 есебімен ұтып, маусымдағы алғашқы голын соқты. Диарра маусымның бірінші жартысында жиі негізгі құрамда ойнады, бірақ қаңтар–наурыз айларында жарақаттармен күресті. Ол команданың Грек клубы «Олимпиакоспен» өткен 1/16 финалдың бірінші ойынын қатыстырмады. Екінші ойында Диарра командаға оралды, бірақ екінші жартысында екі сары карточка алып, алаңнан қуылды. Диарраның алаңнан қуылуы лигадағы қарсыластары «Лионмен» 1/4 финалдың бірінші ойынын өткізіп жіберуіне себеп болды. «Бордо» екі ойын қорытындысы бойынша 3:2 есебімен жеңіліске ұшырады. Диарра 13 наурыз 2010 жылы лигаға оралды және маусымның қалған бөлігінде тек бір ойынды ғана өткізіп алды. Гуркуфтың жарақаттануы және Маруан Шамахтың нашар формасы салдарынан «Бордо» көктемде формасын жоғалтты, нәтижесінде титулды қорғай алмады және еурокубоктарға ілікпеді. 2010–2011 маусымының алдында Диарра чемпион «Марсельге» ауысуға жақын болды. 14 шілдеде «Марсельдің» бас бапкері Дидье Дешам клуб Диарра мен «Бордомен» трансфер бойынша келіссөздер жүргізіп жатқанын растады. Бір аптадан кейін «Бордо» президенті Трио «Марсельдің» ойыншы үшін 7,75 миллион еуролық босату шартын орындамағанын және Диарраның клубтан кетпейтінін мәлімдеді. «Марсель» келісімге үміттенгенімен, 30 шілдеде келісім күшін жойды. Диарра кейіннен «Бордода» қалып, келісімшартының соңына дейін ойнауға қуанышты екенін айтты. Қорғаушы жартылай қорғаушы жаңа маусымды «Пари Сен-Жермен» және «Лионға» қарсы алғашқы алты матчта екі голмен ашты. 2010 жылдың 16 қазанында Диарра даулы жағдайға қатысты, нәтижесінде ол лига футболында алты ойынға қатысудан шеттетілді. «Осерге» қарсы өткен ойында 1:0 есебімен жеңіске жеткен кезде төреші Уилфрид Биеннен сары карточка алғаннан кейін Диарра екі қолымен төрешіні итерді. Ол дереу қызыл карточка алып, алаңнан қуылды. Алаңнан шығып бара жатқан Диарра кері қайтып, Биенге жағдай үшін кешірім сұрады. Ойыннан кейін Диарра оқиға үшін тағы да өтініш білдірді. Оны бұрынғы бапкері Лоран Бланк қолдады, ол Диарраның қарапайым қателік жасағанын, бірақ не істегенін түсінгеннен кейін дереу өкінгенін айтты. Диарра бастапқыда үш ойынға дисквалификацияланды, бірақ қарашадағы Ligue de Football Professionnel трибуналының шешімімен дисквалификациясы алты ойынға ұзартылды. Диарра 27 қарашада командаға оралды, «Лилльмен» 1:1 есебімен тең түскен ойында тек бірінші жартысы ғана ойнады.

Ahead of the 2009–10 season, following the replacement of captain Ulrich Ramé as the starting goalkeeper, Blanc tipped Diarra as his replacement to wear the armband. He began the season claiming his fourth silverware with Bordeaux on 25 July 2009, winning the 2009 Trophée des Champions title in a 2–0 victory over Guingamp. In the third match of the league, Diarra scored his first goal of the season in a 3–0 win over Nice. Diarra appeared frequently in the starting lineup during the first half of the campaign, but struggled with injuries through January–March. He missed the first leg of the team's Round of 16 tie with Greek club Olympiacos. In the second leg, Diarra returned to the team, but was ejected from the match in the second half after receiving two yellow card infractions. The ejection meant Diarra would miss the first leg of the team's quarter final tie with league rivals Lyon. Bordeaux lost the tie 3–2 on aggregate. Diarra returned to league play on 13 March 2010 and played the rest of the league campaign missing only one match. Due to injuries to Gourcuff and the declining form of Marouane Chamakh, Bordeaux suffered a dip in form in the spring season, which resulted in Bordeaux failing defend its title or qualify for European competition. Prior to the start of the 2010–11 season, Diarra was heavily linked with a move to the champions Marseille. On 14 July, Marseille manager Didier Deschamps confirmed that the club was negotiating with both Diarra and Bordeaux for a transfer. A week later, Bordeaux president Triaud stated that Marseille had failed to meet the player's €7.75 million release clause and that Diarra was likely not going to be leaving the club. Despite Marseille remaining hopeful a deal could go through, on 30 July, a deal was declared dead. Diarra later stated that he was happy to remain at Bordeaux and see out the rest of his contract. The defensive midfielder opened the new campaign scoring two goals in the first six matches of the season in wins over Paris Saint Germain and Lyon. On 16 October 2010, Diarra was involved in a controversial dispute, which resulted in the player being banned from playing league football for six matches. After receiving a yellow card booking from referee Wilfried Bien in the team's 1–0 win over Auxerre, Diarra responded by pushing the referee with both hands. He was immediately shown a red card and dismissed from the match. After walking off the field, Diarra turned back, walked over to Bien and apologized for the confrontation. After the match, Diarra apologized again for the incident. He was supported by his former coach Laurent Blanc who stated that Diarra made a simple mistake that he immediately regretted as soon as he realized what he did. Diarra was initially suspended for three matches, however, following a November tribunal by the Ligue de Football Professionnel, his suspension was upgraded to six matches. Diarra returned to the team on 27 November playing only the first half in the team's 1–1 draw with Lille.

Марсель қаласы

2011 жылдың 4 шілдесінде Диарра көптен күткен Bordeaux клубынан лигадағы қарсыласы Марсель клубына үш жылдық келісімшартқа өтті. Трансфер сомасы жарияланбады, бірақ шамамен 5 миллион еуроға бағаланды.

Вест Хэм Юнайтед

2012 жылдың 10 тамызында Диарра Англияға қайта оралып, үш жылдық келісімшарт бойынша «Вест Хэм Юнайтед» клубына қосылды. Трансфер сомасы жарияланбады. «Вест Хэм Юнайтед» қатарына қосылғаннан кейін Диарра клубқа қосылғанына қуанғанын және Премьер-лигада ойнауға асық екенін айтты. Клуб төрағасы Винсент Лабрун оның жалақы төлемдерін азайту мақсатында сатылғанын мәлімдеді. Диарра 25 тамызда «Свонси Сити» клубына қарсы өткен сыртқы ойында (3:0 есебімен жеңіліс) «Вест Хэм» сапында тұңғыш рет алаңға шықты, 69-шы минутта Мохамед Диаменің орнына қосылды. Үш ойынға қатысқаннан кейін, Диарраның негізгі құрамға ілігу мүмкіндігі қыркүйек айында жаттығу барысында жамбас бұлшық етіне жарақат алғаннан кейін шектелді. Қаңтардағы трансферлік терезеде Диарра клубтан кетуге рұқсат сұрады және Сэм Аллардайс команда құрамын түсіндірмегендіктен оны дамытудан ұстап отырғаны үшін сынға алды. Диарра «Вест Хэм Юнайтедта» өткізген уақытының зыңғыятын уақытты қана босқа өткізгеніне өкініш білдірді.

Трансферден кейін Диарра өзінің «жақсы танымал» агенті оны «Вест Хэм Юнайтедке» қосылуға шақыру үшін жалған уәде бергенін айтып, алданғанын мәлімдеді. Диарра Еуро-2012 турнирінен кейін дайындық кезеңіндегі жаттығу жоспары үшін «Вест Хэм Юнайтедті» сынады. Барлық сын-ескертпелеріне қарамастан, Диарра 2013-14 маусымының басында «Вест Хэмге» оралды. Маусымның екінші ойынында, Лига кубогы аясында «Челтенхэм Таунға» қарсы өткен матчта (34-ші минутта) алдыңғы тізе буынына жарақат алып, алаңнан шығарылды. Бұл жарақат салдарынан ол маусымның қалған бөлігінде алаңға шыға алмайды деп күтілді. Күтпегендей, Диарра 2013 жылы жақсы жағдайға келді және 18 желтоқсанда Лига кубогында «Тоттенхэм Хотсперге» қарсы өткен сыртқы ойында (2:1 есебімен жеңіс) қайтадан алаңға шықты. 2014 жылдың 9 шілдесінде ол тараптардың өзара келісімімен қалған бір жылдық келісімшартын бұзып, «Вест Хэмді» тастап кетті.

Ренне қаласына көшіп бару

2013 жылдың 31 қаңтарында (трансферлік мерзімнің соңы) Диарра Ренн клубына маусым соңына дейін жалға берілді. Францияға оралғаннан кейін бірнеше күн өткен соң Диарра тұңғыш рет алаңға шықты, қосымша уақытта ойынға түсіп, дебют жасаған Аксель Нгандоға нәтижелі пас берді, ол клуб сапындағы алғашқы голын соғып, «Лорьянмен» тең түсуге көмектесті. Диарра он екі ойынға қатысқаннан кейін «Уэст Хэм Юнайтедке» қайтып оралды, себебі жаттықтырушы Фредерик Антонетти оны жария түрде сынап, «ол өзінен күтілгеннің бәрін бере алмады» деді.

Чарлтон Атлетик

2015 жылдың 23 ақпанында Диарра Чемпионшип лигасының «Чарлтон Атлетик» клубымен маусым соңына дейін келісімшарт жасасты және қарсыласы «Миллуоллға» 2:1 есебімен ұтылған матчта алғашқы голын соқты. Кейін ол 2016 жылдың жазына дейін келісімшартты ұзартты, сондай-ақ бір жылға қосымша мүмкіндік алды. 2016 жылдың 1 қыркүйегінде Диарраның «Чарлтонмен» жасасқан келісімшарты тараптардың өзара келісімімен тоқтатылды, себебі ол отбасымен Францияға қайтуды қалаған.

Нэнси

2016 жылдың 1 қыркүйегінде Диарра бір маусымдық келісімшарт бойынша 2015–16 жылғы Лига 2 турнирін жеңіп, 1-лигаға көтерілген «Нанси» клубына қосылды. 2016 жылдың 15 қазанында Диарра «Нанси» сапынан Лига 1 матчында «Пари Сен-Жерменмен» өткен ойындағы жалғыз голды соқты, 55-ші минутта Бенуа Педреттидің оң жақтан берген бос добын басымен қақпаға жіберді. Бұл 2012 жылдың басында «Олимпик де Марсель» сапында гол соққаннан бері Лига 1-дегі оның алғашқы голы болды. Маусым аяқталысымен ол клубтан кетіп қалды.

Жастық шақ

Диарра – Францияның 20 және 21 жасқа дейінгі құрамаларында ойнаған футболшы. Ол алғашқы жастар құрамасына шақыруын 2001 жылы жаттықтырушы Раймонд Доменектен 2001 жылғы ФИФА жастар әлем чемпионаты алдында алды. Диарра топтық кезеңнің бірінші матчында ойнады, онда Иранды 5:0 есебімен ұтты. Иранға қарсы матчтың 30-шы минутында Диарра жарақат алғандықтан алмастырылды. Жарақаты ауыр деп танылды және Диарра турнирдің қалған бөлігін өткізіп жіберді. Франция жартылай финалда Жавиер Савиола басқаратын Аргентинадан 3:1 есебімен жеңіліп, жарыстан шықты. Диарраның 20 жасқа дейінгі құрамадағы тағы бір ресми ойыны 2002 жылдың сәуірінде Египетке қарсы өткен, онда 1:0 есебімен жеңіске жетті. Диарра 2002 жылдың тамызында 21 жасқа дейінгі құрамаға Кипрға қарсы жолдастық ойынға алғаш рет шақырылды. Ол Францияның 1:0 есебімен жеңісімен аяқталған матчта дебют жасады. Диарра Францияның 2004 жылғы Еуропа-21 чемпионаты мен 2004 жылғы Жазғы Олимпиаданың футбол турниріне ілікпеу үшін күрескен кезде команданың тұрақты ойыншысы болды. Франция екі турнирге де қатыса алмады, бұл Диарраның жастар карьерасының аяқталуына әкелді. Ол командамен 10 ресми матч өткізіп, УЕФА-21 турнирінің іріктеу кезеңінде Израильге қарсы өткен 3:1 есебімен жалғыз голын соқты. 2003 жылдың желтоқсанында Диарра 2004 жылғы Африка Ұлттары кубогына қатысу үшін Мали құрамасына шақырылды. Бірақ ол ата-анасының туған жерінде ойнау мүмкіндігінен бас тартып, Франциядағы карьерасын жалғастыруды жөн көрді.

Аға

2004 жылғы 13 тамызда Диарра Доменехтің шақыруымен Босния және Герцеговинаға қарсы жолдастық ойынға қатысу үшін алғаш рет ұлттық құрамаға шақырылды. Ол бұл ойында дебют жасаған жоқ, бірақ 2006 жылғы қазан айында Ирландия Республикасы мен Кипрға қарсы ФИФА Әлем Чемпионатының іріктеу матчтарына қайта шақырылды. Диарра Ирландияға қарсы матчта 0–0 есебімен тең түскенде, Оливье Дакурдың орнына шығып, дебюттік ойынын өткізді. Әлем чемпионатына іріктеу кезеңінде ол негізінен Патрик Виейра мен Клод Макелеленің орнына қосымша ойыншы ретінде алаңға түсті. Франция турнирге іріктескеннен кейін, ол жарысқа қатысу үшін құрамаға енгізілді. Турнирде Диарра екі матчта өнер көрсетті. Ол Тогоға қарсы топтық кезеңнің соңғы матчында Виейраның орнына шықты және Италияға қарсы финалдық матчта да осыны қайталады. Франция финалда пенальтилер сериясында 5–3 есебімен жеңіліске ұшырады, онда Диарра қатыспады. 2006 жылғы қарашада Грекияға қарсы жолдастық ойында ойнағаннан кейін, Диарра екі жылға жуық ұлттық құрамадан тыс қалды, себебі Лиондағы ойын уақыты жетіспеді. Осының салдарынан ол 2008 жылғы УЕФА Еуропа Чемпионатына қатыса алмады, бірақ ол турнирдің алдын ала құрамына енгізілді. Бордодағы жақсы формасын қалпына келтіргеннен кейін, Диарра құрамаға қайта оралып, 2010 жылғы ФИФА Әлем Чемпионатының іріктеу кезеңінде жеті матчқа қатысты. Кейін ол екінші рет ФИФА Әлем Чемпионатына қатысуға ілікті. Франция құрамасы апатты жағдайға ұшырады, өйткені ойыншылар шабуылшы Николас Анельканың құрамадан шығарылуына наразылық білдіріп, наразылыққа шықты. Топтық кезеңнің соңғы матчында, Оңтүстік Африкаға қарсы, бірнеше тәжірибелі ойыншылар құрамда болмағандықтан, Диарра халықаралық мансабында алғаш рет капитандыққа тағайындалды және команданы 2–1 есебімен жеңіліске ұшыратты, нәтижесінде олар турнирден шығарылды. Диарра бұрынғы бапкері Лоран Бланктың жаңа бапкері болған бірнеше ойыншылардың қатарында болды. 2010 жылғы тамыздағы жолдастық ойынға қатыса алмағаннан кейін, ол қыркүйек айында құрамаға оралды және Босния және Герцеговина мен Румынияға қарсы 2–0 есебімен жеңіске жеткен матчтардың екеуінде де толық ойынды өткізді. Диарра екі матчта да капитан болды. 2011 жылғы 9 ақпанда ол Бразилияға қарсы 1–0 есебімен жеңіске жеткен матчта мансабында бес мәрте құраманың капитаны болды. Бланк әлі тұрақты капитанды жарияламағанмен, француз баспасөздері Диарраның капитандыққа ең лайықты кандидат екенін жазды.

On 13 August 2004, Diarra was named to the senior national team for the first time by Domenech to participate in a friendly match against Bosnia and Herzegovina. He did not make his debut in the match, but was named to the team again in October for 2006 FIFA World Cup qualification matches against the Republic of Ireland and Cyprus. Diarra earn his debut cap in the match against Ireland appearing as a substitute for Olivier Dacourt in a 0–0 draw. He featured with the team heavily in World Cup qualification primarily as a substitute for either Patrick Vieira or Claude Makélélé and, following France's qualification for the tournament, was named to the team to participate in the competition. In the competition, Diarra appeared in two matches. He appeared as a substitute for Vieira in the team's final group stage match against Togo and repeated this in the final match against Italy. France lost the final 5–3 in a penalty shootout, which Diarra did not participate in. After appearing in a November 2006 friendly match against Greece, Diarra was absent from the national team for nearly two years, partly due to his struggle for playing time in Lyon. As a result, he missed UEFA Euro 2008, although he was named to the competition's preliminary squad. After regaining his form at Bordeaux, Diarra began making his way back into the team and participated in seven 2010 FIFA World Cup qualifying matches. He was later selected to participate in his second consecutive FIFA World Cup. France endured a disastrous campaign as the players went on strike in response to its disagreement over the expulsion of striker Nicolas Anelka from the team. In the team's final group stage match against hosts South Africa, with several veteran players missing from the squad, Diarra was rewarded with the captaincy for the first time in his international career and led the team to a 2–1 loss, which resulted in its elimination from the competition. Diarra was one of several players retained by incoming coach Laurent Blanc, his former manager. After missing the August 2010 friendly due to suspension, he returned to the team in September playing the entire match in 2–0 wins over both Bosnia and Herzegovina and Romania. Diarra served as captain in both matches. On 9 February 2011, he captained the team for the fifth time in his career in their 1–0 victory over Brazil. Though, Blanc has yet to declare a permanent captain, Diarra has been declared the favorite to land the armband by several French news publications.

Жаттықтырушылық мансап

2018 жылы Диарра француздық «Ленс» клубына 19 жасқа дейінгі команданың көмекші жаттықтырушысы болып келді. Кейін ол резервтік команданың көмекшісі болды, ал 2020 жылы Франк Хайзе басшылық еткен клубтың негізгі командасының көмекшісіне айналды. Диарра 2022 жылы «Ленс» клубын тастап, «Труа» клубының 19 жасқа дейінгі командасының бас жаттықтырушысы болып «Чемпионат Националь U19» турниріне қосылды.