Уолтер Скотт Лис: Англия және Суррей крикетшісінің өмірі мен мансабы
Walter Lees (cricketer)
Уолтер Скотт Лиc – Англия және Суррей крикетшісі, 1906 ж. Оңтүстік Африкаға қарсы 5 тест матчында өнер көрсеткен. Дебюттік ойынында 5 викет алған. Крикет тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Англиялық крикетші Уолтер Скотт Лис (25 желтоқсан 1875 – 10 қыркүйек 1924) – Суррей және Англия крикетшісі. Ол 1906 жылы Оңтүстік Африкаға қарсы бес тестілік матчта ойнады. Алғашқы матчында ол Йоханнесбургте бірінші иннингсте бес қақпа алды.
English cricketer
Walter Scott Lees (25 December 1875 – 10 September 1924) was a Surrey and England cricketer who played in five Test matches against South Africa in 1906. On his debut, he took five wickets in the first innings in Johannesburg.
Өмірбаян
Ол 1875 жылғы 25 желтоқсанда Йоркширде дүниеге келді. Крикетті Лондонда үйреніп, 1896 жылы «Суррей» клубында карьерасын бастады, бірақ келесі жылға дейін оның әлеуеті толыққанды көрінбеді. Формадан тыс Уильям Локвудтан тұрақты орын алғаннан кейін, Том Ричардсонның артынан қалып, 75 қақпа алды. Екі рет оның тамаша ойыны «Суррейдің» жеңіске жетуіне немесе ойынды өзгертуіне ықпал етті. Бірақ, келесі бірнеше жыл өте қиын болды, Лис Локвуд пен Билл Броквеллдің бәсекесінде орнын сақтап қалуға күш салды. 1898 жылдың басында ол құрамадан шығып, 1900 жылға дейін тұрақты ойыншы бола алмады. Осы жылы «Хэмпширге» қарсы 31 ұпаймен сегіз қақпа алды, ал «Ланкаширді» жеңген кезде тоғыз қақпа алды. Бұл көрсеткіштер оның үлкен жетістікке жете алатынын көрсетті. Алайда, 1901 жылы Лис қайтадан көңіл көншітпеді, ал 1902 жылы «Суррей» боулерлердің тапшылығына қарамастан, орнын жоғалтты. Бірақ келесі жылы Кембридж университетіне қарсы 75 ұпаймен 13 қақпа алғаннан кейін, Лис «Суррей» құрамының маңызды бөлігіне айналды. Каунти чемпионатына бір иннингте екі рет бес қақпа алса да, Лис 102 қақпа алып қана қоймай, соққы беру қабілетін де жетілдірді. Броквелл мен Бобби Абельдің жоғалуынан әлсіреген команда үшін ол құнды ойыншы болды. 1904 жылы Лис «Суррейдің» бас боулеріне айналды (жабысқақ викеттерді қоспағанда), бірақ сол кездегі стандарттар бойынша көптеген ойындарда өте қымбатқа түсті. Алайда, 1905 жылы Лис шілде мен тамыздағы «Овалдағы» отты жағдайлардың арқасында бұрынғы көрсеткіштерінен асып түсті. Жақсарған дәлдік, айналу және жылдамдық арқасында ол Англияда ең көп қақпа алған ойыншы болды, бірінші сыныптық турнирде 200 қақпадан тек жеті кем алды. Бұл жетістік Лиске 1906 жылы «Висден» журналының «Жылдың үздік крикетшісі» аталымын жеңіп беруге және Оңтүстік Африкаға саяхатқа қатысуға мүмкіндік берді. Оның соққысы бұрынғы деңгейде болды, бірақ «Хэмпширге» қарсы елу минутта алғашқы жүзін соқты, осы жетістікті бір жылдан кейін «Сассекске» қарсы қайталады. 1906 жылы 168 қақпа алса да, Лис құрғақ, бірақ өте сенімді «Овал» алаңында Невилл Нокстің орасан жылдамдығына қарағанда көлеңкеде қалды, бірақ байқаушылар оның 1905 жылғы деңгейде екенін айтты. Ойыншылар үшін өткен атақты матчта Лис әдеттегіден гөрі жылдамдықпен алты қақпа алды, ал 51 ұпаймен Нокс пен Уолтер Брирлиді көптеген кәсіби ойыншылардан жақсы ойнады. Лиске 1907 жылғы маусымда ауру себепті бір айға дейін крикеттен шеттеуге және өкілдік құрметке ие болу мүмкіндігінен айырылуға соқтырды. 1908 жылдан бастап боулингінде тұрақсыздық байқалды, ал соққысы енді құнды болмады. 1909 жылы бірнеше сәтті күндері болса да, Лис құлдырап бара жатқаны анық болды. 1910 жылдың соңында ол «Суррей» құрамында Билл Хич пен Том Рашбиге орнын жоғалтты. 1911 жылы бірнеше ойыннан кейін Лис қайтадан шақырылмады. Ол 1924 жылы 48 жасында қайтыс болды.
He was born on 25 December 1875 in Yorkshire. He learned his cricket in London and began his career with Surrey in 1896, but was regarded as merely promising until the following year when he took a regular place from the out of form William Lockwood and took 75 wickets despite being overshadowed by Tom Richardson. On two occasions his bowling was nonetheless a vital factor in Surrey winning or turning around matches. The following few years, however, were very patchy and Lees struggled to maintain his place in the side against competition from the rejuvenated Lockwood and Bill Brockwell. He lost his place very early in 1898 and did not become a regular again until 1900, when performances like eight for 31 against Hampshire and nine wickets in a superb win over Lancashire showed he had the potential to be a major force. However, Lees was again disappointing in 1901 and almost completely lost his place in 1902 despite Surrey being dreadfully short of bowlers. However, in the following year a performance of thirteen wickets for 75 runs against Cambridge University saw Lees finally establish himself as an integral part of the Surrey eleven. Although he only twice took five wickets in a County Championship innings, Lees not only took 102 wickets but developed his hard hitting sufficiently to be often valuable as a batsman for a team weakened immensely by the loss of Brockwell and Bobby Abel. 1904 saw Lees raised to the status of Surrey's chief bowler (except on sticky wickets) by the dropping out of Lockwood and Richardson, but by the standards of the day he was very expensive in most matches. However, in 1905 Lees, aided by some fiery pitches at the Oval in July and August, rose far beyond what his previous performances would suggest. With improved accuracy, spin and life from the fast pitches he was the leading wicket taker in England, falling only seven short of 200 first class wickets at a price far below any he had previously managed. This earned Lees a Wisden Cricketer of the Year nomination in 1906, and he was chosen for a tour to South Africa. His batting remained on the same level as previous years, but he did hit a maiden century in fifty minutes against Hampshire, something he was to repeat a year later against Sussex. In 1906, though he took 168 wickets, Lees was overshadowed by the tremendous speed of Neville Knox on the dry but very true Oval pitches, but was believed by observers to be just as good as in 1905. In a famous match for the Players, Lees put on more pace than usual and took six wickets, whilst with 51 he proved better able to play Knox and Walter Brearley than most of the recognised professional batsmen. Lees' 1907 season was affected by a strain that cost him a month's cricket and any chance of representative honours, whilst from 1908 inconsistency began to plague his bowling and his batting was no longer of value. Though he had some deadly days in 1909, it was clear Lees was on the way down, and by the end of 1910 he had lost his place in the Surrey side to Bill Hitch and Tom Rushby. After a few games in 1911, Lees was not re engaged. He died in 1924 aged 48.