АҚШ Әскери-теңіз күштерінің VS-32 эскадрильясының тарихы

Кіріспе

VS 32, Америка Құрама Штаттары Әскери-теңіз күштерінің 32-ші теңізді бақылау эскадрильясы, «Маулерс» деп белгілі, 1949 жылдың 31 мамырында 32-ші құрама эскадрилья (VC 32) ретінде құрылды. 1950 жылдың 20 сәуірінде 32-ші әуелік суастына қарсы эскадрилья (VS 32) деп қайта аталды. Эскадрилья бастапқыда Grumman TBM 3E/3W Avenger ұшақтарымен ұшты және Вирджиния штатының Норфолк әскери-әуе базасында орналасты. 1951 жылы эскадрилья Род-Айленд штатындағы Квенсет-Пойнт әскери-әуе базасына көшірілді. VS 32 1954 жылы Grumman S2F 1 Tracker ұшағына көшті. 1973 жылдың қазанында VS қауымдастығы Флорида штатының Сесил-Филд әскери-әуе базасындағы негізгі портына көшірілді. Эскадрилья 1991 жылы «Шөл даулы» операциясына қатысты. NAS Cecil Field жабылуына байланысты, 1999 жылы Шығыс жағалауындағы VS эскадрильялары Джексонвилл әскери-әуе базасына көшірілді. VS 32 25 қыркүйекте өткен деактивациялау рәсімінде 2008 жылдың 30 қыркүйегінде таратылды.

Тарих

VS 32 31 мамыр 1949 жылы 32-ші күрделі эскадрилья (VC 32) ретінде құрылды. 20 сәуір 1950 жылы 32-ші әуелік суастына қарсы эскадрилья (VS 32) деп қайта аталды. Эскадрилья бастапқыда Grumman TBM 3E/3W Avenger ұшақтарын пайдаланып, Вирджиния штатының Норфолк әскери-әуе базасында орналасты. 1951 жылы эскадрилья Род-Айленд штатының Квенсет-Пойнт әскери-әуе базасына көшті. VS 32 1954 жылы Grumman S2F 1 Tracker ұшағына көшті. 1973 жылдың қазан айында VS қауымдастығы Флорида штатының Сесил-Филд әскери-әуе базасында орналасқан бас портына көшті. 1975 жылдың басында VS 32 Джексонвиллдегі NAS Cecil Field-те 11-ші ангарда S2F ұшақтарын күтіп ұшқызып жүрді. Эскадрилья командирі (CO) CDR Тед Симпсон, ал атқарушы офицері (XO), жақын арада CO болатын CDR Mauler (содан бері Mauler's Haulers) болды. Эскадрилья жаңа S3A-ға көшу үшін оқуға дайындық көріп жатқан мүшелермен қайта толықтырылды. Жыл бойы көптеген мүшелер NAS Джексонвиллде P-3C Orion ұшағымен ортақ жүйелер бойынша оқудан өтті, сондай-ақ көптеген әскери-теңіз ұшақтарына ортақ жүйелер бойынша оқудан өтті. Көптеген эскадрилья мүшелерін командир мен XO арнайы оқу бағытына таңдады. Бірнеше ерекшеліктерді қоспағанда, эскадрилья мүшелері Сан-Диегодағы NAS Солтүстік аралына (Коронадо аралы) көшу үшін оқуға жіберілді. Невада штатының Фаллон әскери-әуе базасында бір апталық тоқтау болды, себебі Вьетнамнан соңғы эвакуацияға ұшақтар қажет болды. Көшуді Lockheed (Burbank), Sperry Univac және басқа да жеткізушілердің техникалық өкілдері жүзеге асырды. Сабақтарды теңіз қызметкерлері де оқыды. Жұмыс барысында VS 41 резервтік әуе тобының эскадрильясында оқудан өттім. Ұшақтар S-3A болды, оларды оқудан өтіп жатқан ұшқыштар ұшырды, экипажда TACCO (тактикалық үйлестіруші офицер), SENSO (сенсор операторлары) және радар, FLIR және басқа да қосымша жүйелерге жауапты қосалқы ұшқыш болды. Ұшақты VS 32 мүшелері VS 41 мүшелерінің көмегімен күтіп ұшқызып жүрді. 1975 жылдың жазының соңында көптеген оқу жолдары аяқталды, ал VS 32 мүшелерінің көбі VS 41-де күнделікті операцияларды жалғастырды. Бірінші VS 32 S-3A жеткізілді, содан кейін VS 32 қызметкерлерімен NAS Cecil Field-ке жеткізілді. Эскадрилья 1975 жылдың соңында NAS Cecil Field-ке толығымен оралды және жаңа ұшақтарды үнемі алуын жалғастырды. Бюро нөмірлері (BUNO) 159700-ден басталып, 159711-ге дейін аяқталды. Көптеген теңізге шығатын эскадрильялар үшін бұл ұшақтардың санының мақсаты, көптеген қосалқы бөлшектерді сатып алудың орнына, бір ұшақты бөлшектерге пайдалану болды. 1976 жылы S-3 ұшағымен алғашқы круизге дайындық жұмыстары басталды. Эскадрилья USS John F. Kennedy кемесімен Вирджиния штатының Норфолк қаласынан шықты. Бұл дайындық кезінде барлық эскадрилья қызметкерлері, нұсқаулықтар, құрал-саймандар, сынақ жабдықтары және т.б. Норфолкке Кеннедиге тиеу үшін жеткізілді. Бірнеше апталық жаттығудан кейін олар кемеге оралғанға дейін қысқа уақытқа Сесил Филдке оралды. 1976 жылдың тамызында эскадрилья мүшелері мен ұшақтарын Солтүстік Атлантика круизіне Норфолкке көшіре бастады. Қыркүйектен 9 желтоқсанға дейін олар Солтүстік Атлантикаға ұшу операциялары мен қысқы операцияларға арналған оқу-жаттығу үшін жіберілді. Жаулық жасайтын су асты кемелерін іздеу мүмкіндігі болды. Кеңес және басқа да су асты кемелерін табысты анықтап, іздестіріп, таныды, аудио және цифрлық таспаға түсірді. Сонымен қатар, бірнеше рет көрініс болды. S-3A-ның суастына қарсы соғысқа арналған дәл платформа екені дәлелденді. Солтүстік поляр шеңберінен солтүстікке қарай ұшу операциялары жүргізілді, ұшу палубасының қызметкерлері қатты суық ауа райына арналған жабдықтармен киінген. Ұшақ экипажының мүшелері апаттық жағдайда құтылу үшін құтылу костюмін киген. Круиз кезінде Кеннеди Шотландияның Эдинбург қаласына, Германияның Вильгельмсхавен қаласына, Францияның Брест қаласына және Англияның Портсмут қаласына барды. VS 32 өзінің алғашқы ірі апатына ұшырады, ол түнде 24000 фут (7315 м) биіктікте жарылғыш декомпрессия болды. Екінші пилот оң қолын сындырған, себебі оның жағындағы шатыр жарылып кеткен. Ұшқыштың бір көзі ағаш қалдықтарынан соқыр болып қалған. Радио байланысы кемеден 150 миль қашықтықта жоғалды. Олар кемеден төмен қарай ұшып, қонуға қажеттілік бар екенін білдіру үшін қанаттарын сілтеп жатты. Олар дайын палубаны жасап, екі қозғалтқышта да F.O.D. (шетелдік заттың зақымдануы) әсерімен сәтті қонып кетті. Олар кемеге толықтай сауығып оралды. Ұшқыштың көзі уақытша соқыр болып, көп ұзамай ұшу мәртебесіне оралды. 1991 жылы 20 ақпанда "Шөлдік дауыл" операциясы кезінде Американың VS 32 кемесі жау кемесі - Ирактың катерлік кемесін алғашқы S-3 эскадрильясы ретінде бомбалап жойды. 2007 жылы соңғы рейс кезінде VS 32 ұшақтары 960 рейс жасады, ол 2200-нен астам сағатты құрады және 950-ден астам кемеге қонуды қамтыды. VS 32 эскадрильясы 13 күні портта өткізіп, 180 күн теңізде болды. VS 32 25 қыркүйекте өткен деактивациялау рәсімінде 2008 жылдың 30 қыркүйегінде ресми түрде деактивацияланды.

VS 32 was established as Composite Squadron 32 (VC 32) on 31 May 1949. It was redesignated Air Anti Submarine Squadron 32 (VS 32) on 20 April 1950. The squadron initially flew the Grumman TBM 3E/ 3W Avenger and was based at Naval Air Station Norfolk, Virginia. In 1951 the squadron moved to Naval Air Station Quonset Point, Rhode Island. VS 32 transitioned to the Grumman S2F 1 Tracker in 1954. The VS community moved in October 1973 to the homeport located at Naval Air Station Cecil Field, Florida. In early 1975, VS 32 was maintaining S2Fs in Hangar 11 at NAS Cecil Field, Jacksonville. The Commanding Officer (CO) was CDR Ted Simpson, and the Executive Officer (XO), soon to be the CO, was CDR Mauler(Hence, Mauler's Haulers). The Squadron was being repopulated by members that would receive the transition training to the new S 3As. During the course of the year, many members received training on common systems shared with the P 3C Orion at NAS Jacksonville, and also training on systems common to most Naval Aircraft. Many of the squadron members were chosen by the CO and XO for a particular training track. With a few exceptions, the squadron members were transported to NAS North Island in San Diego (Coronado Island) for transition training. There was a one week layover at NAS Fallon, Nevada, due to the aircraft being needed for the final evacuation from Vietnam. The transition training was performed by technical representatives from Lockheed (Burbank), Sperry Univac, and other vendors. Classes were also instructed by naval personnel. On the job training was with VS 41, which was the Reserve Air Group squadron. The aircraft were S 3As, flown by pilots in training, crewed by TACCOs (Tactical Coordinator Officer), SENSOs (Sensor Operators), and a copilot who was responsible for radar, FLIR, and other supplemental systems. The aircraft were maintained by members of VS 32 with assistance from VS 41 personnel. By the end of the summer of 1975, many of the training tracks were complete, and many VS 32 members continued at VS 41 performing day to day operations. The first VS 32 S3A was delivered, and subsequently ferried to NAS Cecil Field by VS 32 personnel. The squadron returned to NAS Cecil Field en masse late 1975, and continued to receive new aircraft regularly. Bureau numbers (BUNOs) began with 159700 and ended with 159711. The purpose of having this number of aircraft, atypical for many sea going squadrons, was that one aircraft would essentially be used for parts, rather than a large purchase of spares alone. In 1976, preparations for working up to the first cruise with the S3 were begun. The squadron sailed on the USS John F. Kennedy out of NS Norfolk, Virginia. During these work ups, almost the entire squadron personnel, manuals, tools, test equipment, etc. were transported to Norfolk to be loaded onto the Kennedy. After a few weeks of underway training and verification, they would return in entirety to Cecil Field for a short break before returning to the ship. In August 1976 the squadron began moving members and aircraft to Norfolk for a North Atlantic cruise. From September to 9 December, they deployed to the North Atlantic for flight operations and training for winter operations. There were opportunities to hunt for potentially hostile submarines. There were a number of successful detections, tracking, identification, and recording on audio and digital tape of Soviet and other submarines. In addition there were a few visual sightings. The S 3A was shown to be an accurate platform for Anti submarine warfare. There were flight ops north of the Arctic Circle, with flight deck personnel in extreme cold weather gear. Aircrew members wore poopy suits in case of emergency ejections. During the cruise, the Kennedy visited Edinburgh, Scotland, Wilhelmshaven, Germany, Brest, France, and Portsmouth, England. VS 32 suffered its first major incident when there was an explosive decompression at night at 24000 feet (7315 m). The co pilot broke his right arm when the top canopy on co pilot's side blew off. The pilot was blinded in one eye by debris. All radio communication was lost 150 miles from the ship. They made a low pass over the ship, waving wings to indicate that they needed to land. They made a ready deck, and landed successfully with F. O. D. (Foreign Object Damage) in both engines. They returned to the ship with a near perfect recovery. Pilot's blindness was temporary, and he returned to flight status shortly thereafter. On 20 February 1991, during Operation Desert Storm, the America's VS 32 became the first S 3 squadron to engage, bomb and destroy a hostile vessel–an Iraqi gunboat. During its final deployment in 2007, VS 32 aircraft flew 960 sorties, which totaled more than 2,200 flight hours, and included more than 950 carrier landings. Squadron VS 32 operated at sea for 180 days with 13 days spent in port. VS 32 was officially deactivated effective 30 September 2008 in a deactivation ceremony on 25 September 2008.