Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
6-шы Мэриленд полкі 1776 жылдың 27 наурызынан – 1783 жылдың 1 қаңтарына дейін әрекет етті және сол жылдардағы Америка революциялық соғысына қатысқандығымен ерекше көзге түсті. 728 сарбаздан тұратын жаяу әскер полкі, 6-шы Мэриленд Мэриленд колониясының Принс Джордж, Королева Анна, Фредерик, Сесил, Харфорд және Энн Арундел округтерінен келген еріктілердің сегіз ротасынан құралған.
The 6th Maryland Regiment, active from 27 March 1776—January 1, 1783, is most notable for its involvement during the American Revolutionary war of the same years. An infantry type regiment consisting of 728 soldiers, the 6th Maryland was composed of eight companies of volunteers from Prince Georges, Queen Anne's, Fredrick, Cecil, Harford, and Ann Arundel counties in the colony of Maryland
1777 жылдың 22 мамырында полк 2-ші Мэриленд бригадасына бекітілді. 1779 жылдың 12 мамырында тоғыз ротаға қайта ұйымдастырылып, 1780 жылдың 5 сәуірінде Оңтүстік бөліміне қайта бекітілді.
On 22 May 1777, the regiment was assigned to the 2nd Maryland Brigade. It was re organized to nine companies on 12 May 1779 and reassigned to the Southern Department on 5 April 1780.
Өмірбаян
Америкалық колониялардың құрылуынан бастап, британдық әскери-теңіз флоты дамып келе жатқан колонияларды қорғады, ал колонистер импорт және экспорт тарифтері, салықтар арқылы тәжге салық төледі және қажет болған жағдайда Лондонға әскер жинады. Отарлаушылардың үлкен дәрежеде өзін-өзі басқару құқығына ие болған бұл еркін жүйе 1763 жылға дейін сақталды. Осы жылы британ үкіметі француз және үнді соғысы, сондай-ақ одан да кең ауқымды Жеті жылдық соғыс арқылы жинақталған қарыздарды өтеу үшін капитал жинау қажет деп шешті. Британдықтардың пікірінше, колонистер қарыздың маңызды бөлігін төлеуі керек, өйткені соғыс американдықтарға пайда әкелді – олар өз жерлерінен үндістер мен француз колонистерінің қаупін жойды. Кеңеспестен, Парламент 1764 жылы қант заңын қабылдады және салық жинау және қарыздарды өтеу үшін мелассаға галлонға үш пенс салық салды. Колонистер бұл салықты негіссіз деп есептеді және Парламент американдықтарға қажет емес нәрсенің құнымен ауыртпалық түсірмеуі керек деп ойлады: британдық армия. 1765 жылы премьер-министр Гренвилл мөр бажы заңын енгізген кезде Парламент колонияларын одан әрі ашуландырды. Қант және мөр бажы заңдарын ерекше және халықтың наразылығын тудырған нәрсе – бұл колонияларға салынған алғашқы тікелей салық болды. Аймақта көбірек бақылауға ие болу үшін, әсіресе Нью-Йорк Мүтіни заңын елемегеннен кейін, Парламент салықтарды тиімді жинау үшін Америка кеден кеңесін құрды, әсіресе премьер-министр Тауншенд ұсынған салықтарды. Бірақ бұл Джон Дикинсонды «Пенсильвания фермерінен хаттар» атты туындысын жазуға шабылдады, онда өкілдіксіз салық салуға және британдық тауарларға бойкот жасай беруге шақырды. Америкалық колонистер мен британдық мемлекеттік қызметкерлердің арасындағы бірнеше жанжалдар мен қақтығыстардан кейін Парламент британдық сарбаздарды Бостонға орналастыру туралы шешім қабылдады. Көптеген адамдар үшін бұл әрекет олардың ағылшын құқықтарына жасалған қабылдауға келмейтін нұқсан болды. 5 наурызда 1770 жылы британдық сарбаздар оқ атып, он екі бостондық азаматты өлтірді. Оқиға туралы әртүрлі мәліметтер болды, бір анонимді тұлға атыстың қасақана жасалғанын айтса, ал командир капитан Престон атыстың жазатайым оқиға екенін мәлімдеді, бірақ нәтиже бірдей болды. Бостон қырғыны американдықтардың британдықтарға деген жек көрушілігін күшейтті және тәуелсіздікке жол ашты. Америка төңкерістік соғысы 1775 жылдың 19 сәуірінде Миддлсекс округінде Лексингтон және Конкорд шайқасында Массачусетс милициясы британдық армиямен қақтығысқа түскен кезде басталды. Бұл жаңадан құрылған Бірінші Континенттік Конгресске генерал Джордж Вашингтонды қолданыстағы милицияны басқаруға және жаңа Континенттік армия құруға уәкілеттік беруге және тағайындауға итермеледі.
Since the establishment of the American colonies, the British Navy protected the developing colonies, and the colonist paid taxes to the crown through import and export tariffs, taxes, and when requested, raised armies for London. This laissez faire system where the colonist had a large degree of self rule worked until 1763, when the British government decided that it needed to raise capital to pay off debt accrued through the French and Indian war, and the more encompassing Seven Years' War. In the minds of the British, the colonist ought to pay a significant portion of the debt as the war benefited the Americans by removing the threat of Indians and French colonist from their lands. Without consultation, Parliament passed the Sugar Act of 1764, and taxed molasses at three pence per gallon to collect revenue and pay off debts. The colonist felt as though this tax was unwarranted and that parliament should not burden the Americans with the cost of something they didn't need: a British army. In 1765, Parliament further alienated its colonies when Prime Minister Grenville introduced the Stamp Act. What made the Sugar Act and the Stamp Act so unprecedented and subject to popular disdain was that it was the first direct tax on the colonies. To gain more control in the region, especially after New York disregarded the Mutiny Act, Parliament created the American Board of Customs, designed to efficiently collect taxes, specifically those proposed by Prime Minister Townshend. However, this inspired John Dickinson to write Letters from a Farmer in Pennsylvania that argued there should be no taxation without representation and further boycotts of British goods. After several brouhahas and altercations between American colonist and British civil servants, Parliament made the decision to station British soldiers in Boston. For many this action was an unacceptable infringement on their English Bill of rights and on 5 March 1770, British soldiers opened fire and killed twelve Bostonians. While there were wildly different accounts of the situation, with one anonymous person stating that the shooting was deliberate, and Captain Preston – the commanding officer stating the shooting was an accident, the result was the same. The Boston Massacre solidified American hatred of the British, and paved the way towards independence. The American Revolutionary War began in on 19 April 1775, when the Massachusetts Militia engaged the British army at the battles of Lexington and Concord, in Middlesex County. This prompted the newly formed first Continental Congress to authorized and appointed General George Washington to both take charge of the existing militia and for the creation of an entirely new Continental Army.
Брандивайн шайқасы
1777 жылдың 11 қыркүйегінде Пенсильвания штатының Делавэр округіндегі Чаддс-Форд қалашығында болған ірі әскери шайқаста генерал Джордж Вашингтон басқарған Континенттік армия мен генерал сэр Уильям Хоу басқарған британдық армия арасында шайқас болды. Америкалық күштердің басты мақсаты – британдықтардың ілгерілеуін тоқтату және Филадельфияны жаулап алуына жол бермеу еді. Екі армия да шамамен 15 000 сарбаздан тұрса да, генерал Хоу Вашингтон армиясын қанаттан орап алып, американдықтарды шегінуге мәжбүр етті. Шайқас рекордтық 11 сағатқа созылды және шамамен 1900 адам қаза тапты: Континенттік армиядан 1300 және британдық армиядан 600 сарбаз. Мэрилендтің 6-шы полкі Брэндивайн шайқасында алғаш рет соғысқа қатысты, ол бригада генерал-майор Шевалье Филипп Губер Преуддом де Борре басқарған 2-ші Мэриленд бригадасының құрамында болды. Бұл бригада 1-ші Мэриленд бригадасымен, 3-ші Вирджиния бригадасымен, 4-ші Вирджиния бригадасымен, Нью-Джерси бригадасымен және 3-ші Пенсильвания бригадасымен бірігіп, майор-генерал Джон Салливан басқарған 1100 сарбаздан тұратын дивизияны құрады, ол шайқас кезінде Салливан қанаты деп аталды. Бастапқыда Брэндивайн өзенінің солтүстік жағалауында орналасқан Салливан қанатына британдықтардың өтуіне кедергі келтіру тапсырылды. Бірақ генерал Корнуоллис басқарған британдық күштер Континенттік армияны қанаттан орағаннан кейін, Салливан қанаты, соның ішінде 6-шы Мэриленд полкі, Стерлинг қанаты мен Стивен қанатымен бірге солтүстікке қарай жылжып, Корнуоллистің ілгерілеуін тоқтатып, американдықтардың шегінуіне жағдай жасады.
Fought on 11 September 1777 at Chadds Ford Township in Delaware County, Pennsylvania, the large scale military battle saw action between the Continental army led by General George Washington and the British army led by General Sir William Howe. The overall objective for the American forces was to stop British advancement and prevent the takeover of Philadelphia. Despite both armies having similar strength both around 15,000 men – General Howe was able to flank Washington's army and force an American retreat. The overall battle lasted a record 11 hours and resulted in the loss of around 1,900 men: 1,300 from the Continental army and 600 from the British Army. The Maryland 6th Regiment entered the theater of war for the first time at the Battle of Brandywine as part of the 2nd Maryland Brigade led by Brigadier General Chevalier Philippe Hubert Preudhomme de Borre. This Brigade in conjunction with the 1st Maryland brigade, 3rd Virginia Brigade, 4th Virginia Brigade, New Jersey Brigade and the 3rd Pennsylvania Brigade formed a Division of 1,100 men led by Major General John Sullivan, known during the battle as Sullivan's Wing. Originally stationed northwards along the banks of the Brandywine River, Sullivan's Wing was ordered to prevent any British crossing. However, after British forces led by General Cornwallis flanked the Continental Army, Sullivan's Wing, and thus the 6th Maryland Regiment, was ordered to march north along with Stirling's Wing and Stephen's Wing to stymie Cornwallis's advancements and allow for an American retreat.
Германтаундағы шайқас
1777 жылғы 4 қазанда Пенсильвания штатындағы Германтаун қаласында Джордж Вашингтонның Континентальдық армиясы мен генерал Уильям Хоудың британдық әскерлері арасында болған бұл шайқас Брэндивайн шайқасынан кейін көп ұзамай өтті және Филадельфия қаласының британдық бақылауында қалуын бекітті. Бастапқыда Вашингтонның өзі жасаған жоспар бойынша Германтаунға төрт бағыттан шабуыл жасалуы тиіс еді, онда Салливаннің қанаты мен 6-шы Мэриленд полкі орталық-оң бағыттан шабуыл жасап, тікелей лагерьке ұмтылмақ. Алайда, тым қалың тұманға байланысты Салливаннің қанаты дұрыс бағыттап келе алмады және мықты бекітілген үйдің атыс шебінде қалып қойды. Мэриленд полкі, қанатымен бірге, оқ-дәрісі таусылып, кері шегінуге мәжбүр болды. Бұл бастапқы шегіну армияның толыққанды кері шегінуіне әкелді, нәтижесінде шайқаста 152 американдық әскер қаза тапты. Британдықтар Филадельфияны өз бақылауында ұстап тұрды, ал американдықтар Валли Форджда қысқы лагерь құруға мәжбүр болды.
Fought on 4 October 1777, in Germantown, Pennsylvania between George Washington's Continental army and General William Howe's British forces, this battle occurred shortly after the Battle of Brandywine and solidified British control of Philadelphia. Originally the plan, drawn up by Washington himself, called for a four prong attack on Germantown in which Sullivan's wing, and the 6th Maryland, would take the center right column and directly assault the camp. However, due to a thick fog, Sullivan's wing was unable to properly navigate and became trapped in the line of fire from a heavily fortified mansion. The Maryland Regiment ultimately ran out of ammunition along with the rest of the wing, and was forced to retreat. This initial retreat led to an eventual army wide retreat in which, coupled with the battle, 152 American soldiers died. The British were able to keep Philadelphia and the Americans were forced to set up winter camp at Valley Forge.
Монмут шайқасы
1778 жылғы 28 маусымда Нью-Джерси штатының Монмут сотында Джордж Вашингтонның Континентальдық армиясы мен генерал-лейтенант Генри Клинтонның британдық әскерлері арасында болған шайқасты Вашингтон бастады. Шабуылдың басты мақсаты – британдықтар соттан Нью-Йоркқа қайта орналасқанда Клинтон әскерінің арт жағына шабуыл жасау еді. Жалпы алғанда, шайқас стратегиялық үстемдік тұрғысынан шешілмеді, бірақ американдық әскерлер британдық қарсыластарына қарағанда екі есе көп шығынға ұшырады. Бұл американдықтардың дұрыс ұйымдаспаған шабуылынан кейін британдықтардың жылдам қарсы шабуылының нәтижесінде болды. Осы шайқаста 6-шы Мэриленд полкіне танымал полковник Ото Холланд Уильямс басшылық етті. Сонымен қатар, 6-шы Мэриленд полкі 4-ші Мэриленд полкісімен және 2-ші Мэриленд полкісімен бірге 2-ші Мэриленд бригадасын құрады. Бұл бригада тағы алты бригадамен бірге генерал-майор Натанаэль Гриннің оң жанындағы қанатын құрады, оларға Клинтон әскерін қанаттап шабуыл жасау міндеті жүктелді.
Fought on 28 June 1778, at Monmouth Court House, New Jersey, between George Washington's Continental army and Lieutenant General Henry Clinton's British forces, initiated by Washington, the primary objective was for the American forces to attack the rear of Clinton's army as the British left the courthouse for redeployment in New York. The overall battle was inconclusive in terms of strategic advantage, but the American forces suffered twice as many casualties as their British opponents, due to a disorganized American attack followed by a swift British counterattack. During this battle, the 6th Maryland Regiment was led by the notorious Colonel Otho Holland Williams. Moreover, the 6th Maryland fought alongside the 4th Maryland Regiment and the 2nd Maryland Regiment to make up the 2nd Maryland Brigade. This brigade, along with six other brigades made up Major General Nathanael Greene's Right Wing which was tasked to enfilade Clinton's forces.
Камден шайқасы
1780 жылы 16 тамызда Оңтүстік Каролина штатының Кершоу округінде генерал-лейтенант Чарльз Корнуоллис британдық армияға, ал генерал-майор Горацио Гейтс американдық армияға басшылық еткен шайқаста британдықтар жеңіске жетті, бұл Каролина штатының британдықтардың бақылауына көбірек өтуіне әкелді. Американдықтардың бастапқы мақсаты Оңтүстікті қайта бақылауға алу үшін стратегиялық маңызы бар Камдендегі маңызды өткелді жаулап алу болды. Гейтс 3700 әскерін екі колоннаға бөлуге шешім қабылдады, Мордекай Гист басқаратын 2-ші Мэриленд полкі оң жаққа, ал тәжірибесіз Солтүстік Каролина полкі сол жаққа орналастырылды. Шайқас басталғаннан кейін, жаттығудан өтпеген Солтүстік Каролина полкінің әлсіз екені анық болды және олар шайқас алаңынан дереу қашып кетті. Оң жақ фланг пен 2-ші Мэриленд полкі ғана кері шегінуге және мүмкін болған кез келген аумақтық пайданы жоғалтуға мәжбүр болды. Барлығы британдықтар 68 әскерін жоғалтты, ал американдықтар 900 әскерін қаза тапты және 1000 әскері тұтқынға алынды.
Fought on 16 August 1780, in Kershaw County, South Carolina by Lieutenant General Charles Cornwallis commanding the British army, and Major General Horatio Gates commanding the American army, the battle was a British victory and led to further British control of the Carolinas. The original American objective was to capture the crossing at Camden as it was a strategic route in taking back control of the South. Gates decided to break up his 3,700 troops into two columns with the 2nd Maryland regiment commanded by Mordecai Gist as the right flank, and the unproven North Carolina regiment as the left. Once the battle began, it became clear that the untrained North Carolina regiment was outmatched and they quickly fled from battle. Alone the right flank and the 2nd Maryland regiment was forced to retreat and give up any potential land that they might have gained. Overall the British forces lost 68 men, while the Americans suffered a loss of 900 men killed and 1,000 captured.
Гилфорд сотының шайқасы
1781 жылғы 15 наурызда Солтүстік Каролина штатының Гринсборо қаласында генерал-лейтенант Чарльз, Корнуоллис лорды, британдық армияға және генерал-майор Натанаэль Грин американдық армияға қолбасшылық еткен шайқас британдықтардың қымбатқа түскен жеңісімен аяқталды. Шабуылдың мақсаты Гриннің лагеріне шабуыл жасап, күштердің қосылуын болдырмау, бұл аймақтағы британдық биліктің жоғалуына алып келуі мүмкін еді. Бірақ британдықтар американдықтар орналасқан сот үйіне келгенде, Грин үш қорғаныс шебін дайындаған еді, ал ең алғашқы британдық шабуылдан ең алыс орналасқан үшінші шебінде 2-ші Мэриленд полкі орналасқан. Британдықтар ақырында шептерді бұзып, американдықтарды шегінуге мәжбүр етті. Шайқас небәрі тоқсан минутқа созғанмен, британдықтар әскерлерінің төрттен бірінен астамын жоғалтты – шамамен 100 әскер қаза тапты, 413 жараланды, ал американдықтардың арасында 70 қаза тапты және 185 жараланды.
Fought on 15 March 1781 in Greensboro, North Carolina, by Lieutenant General Charles, Lord Cornwallis commanding the British army and Major General Nathanael Greene commanding the American army, the battle ended in a costly British victory in which roughly 100 British soldiers lost their lives, and 413 wounded compared to the 70 and 185 who lost their lives and were wounded respectively. The original British objective was to attack Greene's encampment as to prevent reinforcements, which would inevitably lead to, a loss of British control in the region. However, when the British arrived at the Court house, where the Americans were stationed, Greene had already prepared three defense lines in which the 2nd Maryland Regiment was stationed in the third line, furthest from the initial British Attack. The British ultimately managed to break thorough the lines, and forced an American retreat, but while the battle only lasted ninety minutes, the British lost over a quarter of their men.
Мұра
Мэриленд штатының 6-шы полкі мен Сесил округінің жасақтары – әскери және ертедегі американдық өмірді дәл бейнелеуге тырысатын, тарихи оқиғаларды қайта жандандыратын адамдар. Соғыс кезінде 6-шы полктің қаза тапқандары туралы мәліметтерді жинақтайтын онлайн-көз жасалған. https://web.archive.org/web/20161017165105/http://6thmarylandinfantry.org/familystories/6thMdCasualties.html
The members of the 6th Maryland Regiment and Cecil County Militia are living history re enactors whom seek to portray accurately, military and early American life. An online source has been created documenting the casualties of the 6th Regiment during the war. https://web. archive. org/web/20161017165105/http://6thmarylandinfantry. org/familystories/6thMdCasualties. html