Кіріспе
Арахнидтер түрі. Ақ құйрықты өрмекшілер – Оңтүстік және Шығыс Австралияға тән өрмекшілер. Олар құрсақтарының ұшындағы ақшыл түсіне байланысты осылай аталады. Денесінің ұзындығы 18 мм-ге дейін, аяқтарының аралық кеңдігі 28 мм. Көбінесе кездесетін түрлері: Lampona cylindrata және Lampona murina. Бұл екі түр де Жаңа Зеландияға әкелінген. Ақ құйрықты өрмекшілер – торы тоқу арқылы емес, жем іздеп, улап аулайтын өрмекшілер. Олардың басты жемі – басқа өрмекшілер. Адамдарды шағу жағдайлары да кездеседі, соның салдарынан теріде қызыл із, қышу, ісіну және ауырсыну пайда болады. Сирек жағдайларда, шағудан кейін жүрек ауруы, құсу, дәмсіздік немесе бас ауруы туындауы мүмкін. Жазырлар мен некроз шағудың салдары деп есептелгенімен, Исбистер мен Грейдің (2003) ғылыми зерттеуі олардың себептерінің басқаша екенін көрсетті, көбінесе инфекциялар. 130 ақ құйрықты өрмекші шағғандарды зерттеу барысында некроздық жаралар немесе инфекциялар анықталған жоқ. Екі түрді микроскоппен қарамайынша ажырату қиын. Олар жұқа денелі, қара-қызыл немесе сұр түсті, сигара тәрізді денесі және қоңыр-қызғылт жолақты аяқтары бар. Сұр құрсағында екі жұп әлсіз ақ дақтары болады және көбінесе, бірақ әрдайым емес, құрсақтың ұшында айқын ақ дақ болады. Осы ұқсастықтар нәтижесінде адамдар ақ құйрықты өрмекшілердің тек бір түрі бар деп ойлайды. Мүмкін, барлық ақ құйрықты түрлер анықталмаған болар. «Ақ құйрық» деген сипаттама, құрсағындағы ақ белгі ерекшелік белгісі болатын әртүрлі өрмекшілерге қолданылады; басқа белгілер түлеу кезінде жоғалады, бірақ ақ құйрық ересекке дейін сақталады. L. cylindrata қызғылт жұмыртқаларды салады, олар жалпақ жібек капсулаға оралады және аналық өрмекші оларды шайқағанға дейін қорғайды.
White tailed spiders are spiders native to southern and eastern Australia, and so named because of the whitish tips at the end of their abdomens. The body size is up to 18 mm, with a leg span of 28 mm. Common species are Lampona cylindrata and Lampona murina. Both these species have been introduced into New Zealand. White tailed spiders are vagrant hunters that seek out and envenom prey rather than spinning a web to capture it; their preferred prey is other spiders. They are reported to bite humans, with effects including a red mark, and local itchiness, swelling and pain. On rare occasions, bites can cause nausea, vomiting, malaise or headache. Although ulcers and necrosis have been attributed to the bites, a scientific study by Isbister and Gray (2003) showed they had other causes, mostly infections. A study of 130 white tailed spider bites found no necrotic ulcers or confirmed infections. The two species are not easily distinguished without microscopic examination. They are slender spiders with dark reddish to grey, cigar shaped body and dark orange brown banded legs. The grey abdomen has two pairs of faint white spots and—usually but not always—a distinct white spot at the tip just above the spinnerets. The similarities have led people to think there is only one species of white tailed spider. It is possible that not all white tailed species have been identified. The descriptor, white tail, is applied to a variety of species of spiders for which a distal white mark on their abdomen is a distinctive feature; other markings disappear with moultings but the white tail remains to adulthood. L. cylindrata lay pinkish eggs which are enclosed in a flattened silk capsule and are guarded by the female until they hatch.
Тарату
Екі түр де Австралияға тән. Лампона цилиндрата Оңтүстік-Шығыс Квинсленд, Жаңа Оңтүстік Уэльс, Виктория, Оңтүстік Австралия, Тасмания және Батыс Австралияда таралған, ал Лампона мурина Австралияның шығысында Солтүстік-Шығыс Квинслендтен Викторияға дейін кездеседі. (Бадумма инсигнис) және оған жақын қоңыр үй өрмекшісі (Бадумма лонгвинква) екеуі де, аққұйрықты сияқты, Австралияға тән, бірақ Жаңа Зеландияға қателікпен әкелінген.
Адамды тістеу
Көпшілік пікірде аққұйрықты өрмек шағуы ұзақ мерзімді тері инфекцияларымен байланысты болуы мүмкін, ал сирек жағдайларда некрозға дейін прогрессиялайды. Бұл, «өрмек шағуынан» шағыммен медициналық көмекке жүгінген инфекциялардың себебі ретінде қарастырылады. Өрмек уында бактериялар болмайды, сондықтан инфекциялар өрмек шағуынан туындамайды. Жақсы сипатталған қоңыр усақ өрмек шағуы тері мен тіндерге тікелей зақым келтіреді. Оның әсер ету аймағы шектеулі және ол тарамайды. Аққұйрықты өрмек шағуымен некроздың байланысын анықтаған ресми зерттеулер жоқ. Аққұйрықты өрмек шағуынан кішкентай қызыл немесе түссіз дақ пайда болуы мүмкін, ол жәндік шағуына ұқсас, күйдіретін немесе қышытқыш болады. Жарнамаланған зерттеулердегі кейбір шағу жағдайларында некроз мәселесі 1982 жылы Брисбенде өткен Токсинология жөніндегі халықаралық қоғамның Дүниежүзілік конгресінде ұсынылған мақаламен басталды. Аққұйрықты және қасқыр өрмектері Австралияда күдікті өрмек шағуынан туындаған некрозға себеп болуы мүмкін деп есептелді. Бразилияда усақ өрмек некрозбен байланысты екені анықталды. Осы бастапқы хабарламадан кейін көптеген жағдайларда аққұйрықты өрмектер некроздық жараларға себепші деп айтылды. Бұл жағдайлардың барлығында нақты анықталған өрмек болған жоқ, тіпті кейбір жағдайларда өрмек шаққандығы да анықталмады. Сонымен қатар, осы жағдайлардан бұрын екі жүз жылдық еуропалық отарлау кезеңінде арахногендік некроз туралы ешқандай хабарлама түспеген. Исбистер мен Грей зерттеген 130 аққұйрықты өрмек шағу жағдайының 60% -тан астамы адамның киімге, сүлгіге немесе төсекке кірген өрмек шаққандығын көрсетті. Клиникалық токсиколог Джеффри Исбистер арахнологтар анықтаған 130 аққұйрықты өрмек шағу жағдайын зерттеді және некроз немесе расталған инфекцияларды таппады, соның салдарынан мұндай нәтижелер аққұйрықты өрмек шағуы үшін өте сирек екеніне қорытынды жасады. Бұл зерттеуде шағудың негізгі әсерлері жергілікті (ауырсыну, қызыл із, жергілікті ісіну және қышыма) және сирек жағдайларда жүйелік (наушару, құсу, дәрменсіздік немесе бас ауруы) болды. Бұл симптомдардың барлығы көбінесе жеңіл болады және уақыт өте келе жоғалады.