Рената Боргатти: Итальяндық музыканттың өмірі мен шығармашылығы
Renata Borgatti
Рената Боргатти – италияндық классикалық музыкант, пианист (1894-1964). Дебюсси шығармаларында сарғылған, Капри аралында өмір сүрген лесбиянка. Әкесі – атақты тенор.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рената Боргатти (2 наурыз 1894 – 8 наурыз 1964) – Еуропа мен Америка Құрама Штаттарында өнер көрсеткен итальяндық классикалық музыкант.
Italian musician
Renata Borgatti (March 2, 1894 – March 8, 1964) was an Italian classical musician who performed in Europe and the United States.
Ерте өмір
Ол ұлы Вагнериан теноры Джузеппе Боргаттидің (1871–1950) қызы еді, оның Миланның Ла Скала опера театрындағы көрнекті мансабы соқырлыққа байланысты аяқталды. Алғаш балерина ретінде тәлім алған ол, биді қысып, Клод Дебюссидің шығармаларына ерекше назар аударған концерттік пианист болды.
She was a daughter of the great Wagnerian tenor Giuseppe Borgatti (1871–1950), whose imposing career at Milan's La Scala opera house was ended by blindness. Trained initially as a ballerina, she abandoned dance to become a concert pianist, specialising in the works of Claude Debussy.
Қарым-қатынастар
Лесбиянка ретінде ол 1900 жылдардың басында Капри аралына қоныстанды, онда оның өмір салты Еуропаның басқа жерлеріне қарағанда көбірек таңғалыс тудырмады. 1918 жылы ол итальяндық әлеуметтік беделді әйел (және баронесса) Мими Франчеттимен лесбияндық қарым-қатынасқа түсті. Франчетти Каприден кетіп, белгілі американдық суретші Ромейн Брукспен байланысқа түскенге дейін олар бір жылдан астам бірге болды. Боргатти Фейт Комптон Маккензимен махаббатқа түсті, ал оның күйеуі Комптон Маккензи 1928 жылы "Тамаша әйелдер" атты пародиалық роман жазды, ол Сирена аралына келген лесбияндер тобы туралы, Капридің ойдан шығарылған нұсқасы. 1920 жылы Боргатти Каприден Еуропа материгінде мансабын жалғастыру үшін кетіп қалды. Ол сондай-ақ американдық жазушы Натали Барнимен қарым-қатынас орнатып жүрген Брукспен романтикалық қарым-қатынас бастады. Боргаттидің Брукспен қарым-қатынасы кем дегенде үш жыл бойы үздіксіз жалғасты, бірақ Брукс одан қашып бастағанда тоқтатылды. 1920 жылдардың басында ол Сингер тігін машинасы империясының мұрагері Виннаретта Сингермен жақын қарым-қатынаста болды.
A lesbian, she settled on the Mediterranean island of Capri in the early 1900s, where her lifestyle raised fewer eyebrows than elsewhere in Europe. In 1918, she entered into a lesbian affair with an Italian socialite (and baroness) Mimì Franchetti. The duo remained together for just over a year, until Franchetti left Capri and was linked with the prominent American artist Romaine Brooks. Borgatti had an affair with Faith Compton Mackenzie, whose husband Compton Mackenzie wrote Extraordinary Women in 1928, a satirical roman à clef about a group of lesbians arriving on the island of Sirene, a fictional version of Capri. In 1920, Borgatti left Capri to pursue her career on the European mainland. She also began a romantic liaison with Brooks, who was by that time pursuing a relationship with the American writer Natalie Barney. Borgatti's affair with Brooks proceeded on and off for at least three years, but was curtailed when Brooks began avoiding her. During the early 1920s, she became intimately involved with Winnaretta Singer, heiress to the Singer sewing machine fortune.
Мансап
Осы кезеңде ол скрипкашы Ольга Руджбен сахнада өнер көрсетті. Олар Рудждің сүйіктісі, сол кезде музыка сыншысы болып жұмыс істейтін әйгілі ақын Езра Паундтың қатысуына қарамастан, жиі жұмыс істеді. Паунд Боргаттидің ойнауын бағаламай, оны "плонкинг" деп сипаттады. Көптеген музыканттар сияқты, ол да Паунды ұнатпайтын, көбінесе оның бағалауларындағы тұрақсыздыққа байланысты. Паундтың Боргаттидің музыкалық қабілетіне немқұрайды қарауына және Боргаттидің оған деген сынына қарамастан, олар Руджбен бірнеше жыл бойы бірге ойнауын жалғастырды: олардың музыкалық талғамдары бірдей болған болуы мүмкін. Кейін Боргатти музыкадан сабақ берді, ал 1964 жылы Римде лейкемиядан қайтыс болды.
She performed on stage with the violinist Olga Rudge during this period. They worked frequently together, despite the presence of Rudge's lover, the famous poet Ezra Pound, who was then working as a music critic. Pound was not impressed by Borgatti's playing, describing it as "plonking". Like many musicians of the day, she disliked Pound, mostly due to the inconsistency in his assessments. Irrespective of Pound's disregard for Borgatti's musical talents, and her disregard for him, she and Rudge continued to play together for several years: it is likely that they simply shared the same musical tastes. Later on Borgatti taught music and then died of leukemia in Rome in 1964.