Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ұлттық солшылдықтың революциялық партиясы (Лангес, PRIN) – Боливиядағы солшыл саяси партия. Ол 1963 жылы еңбек көшбасшысы Хуан Лечин Окендо, сондай-ақ Марио Торрес Кальеха және Эдвин Моллерлердің екінші дәрежедегі қатысуымен құрылды. PRIN 1964 жылы Виктор Паз Эстенсороның президенттікке үшінші рет сайлануына қарсылық білдіріп, Революциялық ұлтшыл қозғалыстан (MNR) бөлінді, оның орнына сол кездегі вице-президент Хуан Лечиннің MNR президенттікке үміткер болуына рұқсат беруді қалаған. PRIN МНР-дің сол қанатын және Революциялық жұмысшылар партиясының (POR) бұрынғы мүшелерін біріктірді. PRIN-нің идеологиялық ұстанымы дәстүрлі социализмге қарағанда солшыл ұлтшылдықты жақтайды. Ол МНР-дің негізгі құрамындағы буржуазиялық ықпалға сынды тұрғысынан қарайды. PRIN 1970-ші жылдары Хьюго Банцер президенттігі кезінде әскерилер тарапынан қайтадан басып алынды. 1971 жылдан кейін МНР-дің сол жағындағы басты партиялық орны Эрнан Силес құрған жаңа партия – Сол жақтағы Ұлттық революциялық қозғалыс (МНРИ) партиясымен алмастырылды. 1978 жылы Ұлттық солшылдардың революциялық партиясы сайлауалды коалиция – Солшыл революциялық фронтқа қатысты, ол Касиано Амуррио Рошаны (Марксистік-лениндік коммунистік партиясы) және Домитила Чунгараны (тәуелсіз) вице-президенттік лауазымға қолдады. 1979 жылғы сайлауда PRIN Демократиялық және Халықтық Одақтың құрамына кірді, одақтың президенттік үміткері ретінде МНРИ-дің Эрнан Силес Зуазо бақталатын болды. Шамамен екі онжылдық бойы PRIN Хуан Лечин Окендоның жеке саяси құралы ретінде ғана танылды, оның Боливияның ең харизматикалық жұмысшы көшбасшысы екендігіне дерлік қырық жыл бойы ешкім дау айтқан жоқ. 1985 жылы Ұлттық солшылдардың революциялық партиясы Біріккен Халықтық Фронт сайлауалды коалициясына қатысты, ол Антонио Аранибар Кироганы (Азат Боливия қозғалысы) және Оскар Салас Мояны (Боливия Коммунистік партиясы) вице-президенттік лауазымға қолдады.
The Revolutionary Party of the Nationalist Left (Lang es, PRIN) was a left wing political party in Bolivia. It was founded in 1963 by the labor leader Juan Lechín Oquendo and by Mario Torres Calleja and Edwin Moller in lesser roles. The PRIN seceded from the Revolutionary Nationalist Movement (MNR) in protest against Víctor Paz Estenssoro's decision to seek a third elected term as president in 1964, rather than permit then Vice President Juan Lechín to have the MNR's presidential nomination. The PRIN combined the left wing of the MNR and former members of the Revolutionary Workers' Party (POR). The PRIN's ideological position espouses left wing nationalism, rather than socialism in more traditional terms. It is critical of bourgeois influence in the main body of the MNR. The PRIN was once again suppressed in the 1970s by the military under the presidency of Hugo Banzer. After 1971, its position as the main party to the left of the MNR was supplanted by a new party formed by Hernán Siles, the Nationalist Revolutionary Movement of the Left (MNRI). In 1978 the Revolutionary Party of the Nationalist Left took part in an electoral coalition Leftist Revolutionary Front backing Casiano Amurrio Rocha (Marxist Leninist Communist Party) and Domitila Chúngara (independent) as its vice president. For the 1979 elections, the PRIN was the component of the Democratic and Popular Union, with the MNRI's Hernán Siles Zuazo as the coalition's presidential candidate. Through almost two decades of existence, the PRIN has not been able to reach far beyond a role as the personal political vehicle of Juan Lechín Oquendo, whose status as Bolivia's most charismatic labor leader was unchallenged nearly forty years after he first entered politics. In 1985 the Revolutionary Party of the Nationalist Left took part in an electoral coalition United People's Front backing Antonio Aranibar Quiroga (Free Bolivia Movement) and Oscar Salas Moya (Communist Party of Bolivia) as its vice president.