Кіріспе

I Am Curious (Blue) – 1968 жылы Вильгот Сьёман режиссерлік еткен және Лена Ньман өзінің есімін алған кейіпкерді сомдаған швед фильмі. Бұл фильм 1967 жылғы «Мен қызығушымын (Сары)» фильмінің жалғасы; бастапқыда екеуі бір 3½ сағаттық фильм болуы жоспарланған. Фильмдер Швеция туының түстерімен аталған. «Көк» – «Сары» фильмінің екінші нұсқасы, оқиғасы алғашқы фильмге дейін және кейін өтеді. Оның көңіл көтеріңкісіз және өткір сатиралық стилі бар, сонымен қатар баяндамашылық әңгіменің толық ашылуына мүмкіндік береді. Лесбиянизм, дін және қабілеттілік принциптерін сынау мәселелері талқыланады. Лена Ньман осы фильмдегі және «Мен қызығушымын (Сары)» фильміндегі рөлі үшін 5-ші «Гулдбагге» сыйлығында «Үздік әйел актер» номинациясын жеңіп алды.

Сюжет

Актриса Лена Борьемен жыныстық қатынаста болғаннан кейін, оның басқа әйелдермен қарым-қатынасы оны жек көруге және Мартин Лютер Кингтің зорлық-зомбылықсыз философиясына деген адалдығына күмән келтіруге себеп болды, ол өзінің жыныстық қатынасы мен саясатын зерттеуді жалғастырады. Ол Соня есімді әйелмен дос болады және олар Штромс Ваттудальға барады, онда олар жалаңаш жүзуді және басқа экскурсияларды ұнатады. Жол жүріп бара жатқанда, Лена да бір қорабасқа қарап, лесбияндық жыныстық қатынаста жүрген екі әйелді көреді. Лена Стокгольмге оралады, ол Ханс пен Биммен бірге тұрады. Бим Ленаның өзін-өзі қиып жатқанын байқайды, ол мұны аллергияға байланысты деп санайды. Ханс пен Бим айтысқаннан кейін, Ханс Ленаның бөлмесіне барады. Бим лупамен кіреді де, Ленаның қолына қарап отырады. Ол Ленаның қабынуы бар екенін біледі, бұл Ленаның аллергия мен маса тістеуінен болатын тұрақты қышынуына деген сенімін жоққа шығарады. Лена Börje-ге қазір жұмыс істейтін автосаудаханада барып, оның да талмасы бар екендігі туралы хабарлайды. Ол өзін қызарып жүргенін растайды және оны жыныстық қатынасқа қатыспаушылыққа сүйеніп, ауруды оған жіберді деп айыптайды. Ол оның да сондай азғын екенін айтып, көпшілік арасында қызу айтысқа түседі. Жұмысынан айырылғаннан кейін екеуі де емге барады.